Alle inzendingen over weemoedig

1300 resultaten.

Sorteren op:

Banneling in de nacht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 493
Verbannen door het fluisterende volk schrijft hij zijn stille liedjes in de nacht als de maan het licht van de rust verzorgt zingt hij zachtjes over vrijheid en weemoed zijn stem klinkt helder de nacht is lang onder de donkere hemellucht wanneer de fluisterende mensen slapen zingt hij zijn fluisterzang in de nacht.…
Jaap Smet20 september 2021Lees meer >

De mist pakt de polder in

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 491
voor Jocha De mist pakt de polder in, hult elk gehucht in een gewaad en ook de slee- en meidoornhaag, sloten, kreken, bruggen, putten, hutten, een school, de danszaal en een kerk, de mist is als een verlegen regen, ze leekt weemoedig op je neer tot traag de voorhang opengaat en de zon doorbreekt.…

Blues on tuesday

gedicht
3.6 met 269 stemmen aantal keer bekeken 86.964
Geen geld. Geen vuur. Geen speed. Geen krant. Geen wonder. Geen weed. Geen brood. Geen tijd. Geen weet. Geen klote. Geen donder. Geen reet.…

DE VLUCHT DES TIJDS

poëzie
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.741
Dít kan mij vaak weemoedig maken, Dat ons de tijd zó snel ontvaart, Dat, eer zij ’t Heden recht mocht smaken, De ziel reeds in ’t Verleden staart. Het zaligst uur, sinds lange jaren Verwacht en vurig afgebeên, Het komt gelijk een klank van snaren: Hij ruist, verrukt, en —­ vliegt daarheen!…

KLOKKENKLANK

poëzie
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.871
Klokken, over weide en akker luidt ge mijne jonkheid wakker, luidt ge in klanken, droef van zin, mij uw stille weemoed in. Wen uw bronzen stemmen, klokken, 't landvolk naar zijn haardsteê lokken, is 't als riepen zij mij mee naar mijn dorp, in de avondvreê. Moeder wachtte eens op de drempel daar van 't huis, haar liefdetempel...…

De Herfst blaast op de horen

poëzie
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.580
Heb dank dat Gij mijn weemoed wijdt en zegen ook zijn vruchten. Een ganzendriehoek in de luchten; nu komt de wintertijd. Ik hoor U door mijn hart en door de rieten zuchten. Ik ben bereid. --------------------------- uit: Adagio (1947)…

Een merel

gedicht
3.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 24.365
Er is iets in de zang van een merel het is voorjaar, je wordt wakker je ligt te denken in de nacht het raam staat open - er is iets waarvan de vogel zingt en je denkt aan wat je moet opgeven er is iets in je dat leeg is en het stroomt vol met het zingen van die merel ------------------------------------ uit: Toen ik dit zag (2008)…

Hohner

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.773
In een la van de keukenkast lagen de sigaretten van mijn vader een boekje over eerste hulp bij ongelukken (een man is uit voorzorg op een plank gaan staan en trekt met een wandelstok de elektrische draad van het lichaam van de geëlektrocuteerde ander) een alarmpistool – veel dat mij is ontschoten en een mondharmonica van het merk Hohner –…
Wiel Kusters14 november 2025Lees meer >

Treurzang

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Dit is het lied van thee niet gedronken te sterk getrokken nooit ingeschonken. Dit is het lied van had kunnen zijn van zoetzachte dromen van marsepein. Dit is de bloem die niet is ontloken de woorden gedacht maar onuitgesproken. Gemiste kansen een rafelrand spijt “tiktak, tiktak” waar blijft de tijd? Een lege kapstok het bed…

Nu. Hier. Vandaag.

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 410
Wanneer weemoed me overvalt, in de holsten van de nachten. Wanneer angst niet wijken wil, voor hetgeen eeuwig is. Wanneer ik gedachten koester, die me laten herinneren, aan overleden tijden. Zoals oude kranten overlijden, in een overvolle krantenbak. Gestorven schelpen leven, op het stille strand.…

Wijn met jou

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
laten we wijn met herfst drinken schenk me een droom in tot de rand van trage wandeling en samen klinken van onlosmakelijk je hand laten we wijn met weemoed genieten een klein slokje op z'n tijd dat we september strooilicht zien en ons hart zich vult en reikt laten we wijn met terugblik proosten uit het rek van toen en samen van glimlach…
Sophie25 september 2023Lees meer >

Vergankelijkheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
Vergankelijkheid spelt weer de herfst en langzaam leer ik lezen, van zomerlicht genezen: de uren zijn geteld. De zon viert nog, maar heel bedaard verguldt ze de eikenbladeren. Behoedzaam voel ik naderen wat node wordt gemeld: dat vuur gedoofd wordt, niets gehoord meer waar de zangen klonken. Oktoberlucht verzonken nu naar de winter snelt…
Adeleyd24 oktober 2023Lees meer >

[ Het museum heet ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 404
Het museum heet Ministerie van de Zee -- Er is geen kust meer.…
Zywa13 januari 2024Lees meer >

Op weg naar Allerzielen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
Bij 't ouder worden komt de weemoed om zoveel wat toch ook niet werd gedaan; al heel wat lieve mensen zijn gegaan en ‘k weet soms zelf niet hoe het verder moet. Voor dankbaarheid is zeker nu de tijd gekomen, er is zoveel gegeven, elke dag steeds weer; de zon, de wolken en de hoge bomen, en dromen en de vriendschap meer en meer.…
Adeleyd28 oktober 2024Lees meer >

[ De ezel: jonge ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 383
De ezel: jonge ogen op hoge benen. Eens was ik ook zo.…
Zywa14 januari 2025Lees meer >

Verloren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 163
Door de week passeer ik 's avonds ramen van mensen die van niets weten: het paar dat al tien dagen kust en overal wachtenden Nergens vind ik de grootse schoonheid waarvoor ik wil leven Ik loop rond om mijn weemoed te delen, herinneringen aan mijn plannen en de jouwe We amuseren ons met gespeelde zelfgenoegzaamheid en wijden ons aan het…
Zywa31 augustus 2025Lees meer >

Polonaise

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 164
Ik was jong, ik ging grootse schoonheid ervaren op handen van succes, en nu loop ik op wolken van elektrisch licht glitter en bewondering mijn pensioen te vieren in de hemel der feesten ster onder de sterren de lachend mooie mensen hun parels, botultox en gel in halfgrijs haar, onvermoeibaar op de maat van het koper Niemand hoeft…
Zywa1 september 2025Lees meer >

Geuren van toen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 322
Ik sta in het circus midden in de rondedans van de clowns, ver weg van het strand waar we verborgen achter het zonnescherm lachten en kusten Iedereen mocht het horen In de tent dans ik met jou in mijn armen mijn lege armen Buiten regent het roze-witte bloembladeren van de magnolia op de droge aarde Geuren wellen op Patchouli,…
Zywa16 oktober 2025Lees meer >

Ad nauseam

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 161
Mijn vermoeide gelaat kraakt Bij elke zucht die ik slaak Ontdaan van mijn jeugdige moed Aanschouw ik de sleur nog eens goed Ben ik dan iets kwijt geraakt Met elke zucht die ik slaak? In de ochtend, als ik weer moet En de sleur mij wederom groet Kraakt mijn zuchtend gelaat Tot ik eens - met moed ontwaak…
H Freie7 november 2025Lees meer >

Herfstweemoed

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 94
O het vallen van de gouden herfstbladeren ze rollen rillend tot brons op gewijde gronden de storm geselt de gekromde takken in de natte schemer, terwijl zwartgallig gezwam de hunkerende tijd verminkt met duistere fantasieën en weemoed.…

In de diepte van de herfst

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 11
Herfstig blad valt neer raakt de rand van stil water kringen zonder klank Herfstblad zakt traag neer, alsof de lucht het nauwelijks nog draagt; het raakt mijn binnen zonder haast, en in die lichte val wordt zelfs stilte iets wat hoorbaar blijft. In de diepte van de herfst vouwt het licht zich dunner rond mijn gedachten, alsof het zichzelf…
CB17 november 2026Lees meer >

Peer

gedicht
3.6 met 34 stemmen aantal keer bekeken 20.495
De rozen zijn uitgebloeid, het is geen zomer meer Ik ben alleen en heb een peer De avond valt ook steeds vroeger, wat ik ook probeer Ik schil de peer en snij de peer In weemoedige, herfstige sfeer Peuzel ik mijn stukje peer De koude sluipt nader en de regen druizelt neer Ik ben alleen en zonder peer ----------------------------------…
Drs. P.2 november 2003Lees meer >

De bedrogen bruid

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 834
Maar net in het huwelijksbootje Nam hij haar al wel in het ootje Ach, nam hij haar maar Dan was 't geen bezwaar Als 't moest kon ze wel tegen een stootje Maar hij nam - 't was waar - Een ander - heel raar - Ze vond toen die twee in hun blootje En - ach toch wat naar - Na die vondst aldaar Legde ze heel snel van weemoed het loodje…

Wat overblijft in woorden

hartenkreet
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.520
Je geeft me een gedicht en schenkt me de stilte langs ogen, stil bewaard De weemoed van een droom, veilig opgeborgen, in het herkennen van jouw verhaal Samen kwetsbaar, zo verloren als woorden worden stilgelegd in tranen zonder samenspraak Je geeft me een herinnering en schenkt me lege handen, een omhelzing, stil aangeraakt…

Alleen

netgedicht
3.8 met 87 stemmen aantal keer bekeken 15.756
Bedroefd verteer ik lange nachten tranen sluipen in mijn dromen die mij niets dan stilte brachten en in lange rijen komen ik denk aan hoe gedachten zich verzoenen in een baan en in lange slierten wachten om nog eens door mijn hoofd te gaan Niets dan leegte en verlangen niets geeft aan mijn pijn gehoor slechts weemoedige gezangen klinken…
ed4 december 2001Lees meer >

zwarte sneeuw

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 685
boven statige zwarte sparren tegen de donkerblauwe lucht schittert de avondster in fluweel krassen kraaien als vluchtige vlokken deze avond tot grootse weemoed sober afscheid van de kortste dag zij lossen op in deze winterse nacht ‘t metaalblauw hunkerend naar de zon aan het einde van de lange duisternis…

Geschreven

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 694
Ik denk soms al weet ik het niet zeker dat zij die zich het minst vaak schrijver noemen, meer te vertellen hebben de weemoedige vreemdelingen die geen tijd hebben om te schrijven ze beleven pure poëzie en ademen het leven, waarover schrijvers schrijven en het zal mijn eigen pen niet zijn die woorden herhaalt, van wat ik hen niet heb…
mobar11 februari 2010Lees meer >

Maanzee

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.110
De nacht ademt het licht van de maanzee En met zachte stem zingt de eenzame dichter zijn weemoed uit Voor geen god geen schoonheid die danst tussen de heuvels maar voor haar schrijft hij zijn woorden Verder dan de engelen verder dan de rand van de leegte zoekt hij haar ogen En de wind van verlangen fluistert : Ras komt de dageraad…

Misschien wel...

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 515
ik zag hoe jij ook stiefelt met een beladen koffer vol twijfels en vragen gelijk de eenzame eik die met al zijn kracht wacht op lumineuze dagen misschien wel waren het je weke ogen die net iets te lang in de verte bleven staren een ogenblik beleefde ik jou, je wereld de weemoed van jaren…
Hilly Nicolay13 november 2013Lees meer >

met kerst gedicht

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.043
weemoed schikt aan aan de tafel van weldaad die rijk is gedekt met bestek van begeer doch alles wat blinkt verdoezelt voor even het alledaagse zeer…