Alle inzendingen over woestijn

662 resultaten.

Sorteren op:

Telkens

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 653
telkens als ik een kleed afleg zie ik na de woestijn een herkenbare weg als ik mijn schrift ooit niet meer aanleng zal er dan een beeld zijn waar mijn ziel zich weer opnieuw in grift of zal het laatste mij eeuwig naken een nog verdere vulling van mijn testament wraken soms, kijk ik willoos in het veranderlijke en ervaar de sfeer…

Reden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 663
Al wat ik onderzocht was de reden Mijn zoektocht ging door woestijn en terug. Door rotsachtig gebied, door moerassen. Door hitte, door stormen. Steeds zocht ik naar logica, maar de wet van logica, ik vond haar niet. Ondanks alles bleef ik overtuigd dat alles een reden heeft. Ik vond haar niet in de wetten, noch in mijzelf.…

Mijn weg

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 593
Aan iedere zandkorrel brandt de hele woestijn. Ik zoek ginder mijn nachtelijk gemoed. Groet mijzelf de avond met een avondgroet. Hoe simpel kan de dag voor een eenling zijn. Kwelt ieder dagdeel een ego met gevoelde pijn. Ik vergeet het andere maar blijf mijzelf trouw. Ik wil niet weten hoe het anders wezen zou.…

Cannes

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.694
In een woestijn van zon, dicht langs de zee staan de platanen in een brede allee; dorstige herten, plotseling betoverd en in hun ren naar ’t water star gebleven, het groene lichaam wit gevlekt, hoornen geloverd, het wit gewei breed opgeheven.…
M. Vasalis17 februari 2016Lees meer >

Kwetsbaar

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 433
Er is een horizon vol zwaartekracht gestorven in geruchten uit een droomland alsof er een boot met een vergeten ziel door het warme zand van de woestijn vaart alle emoties zijn weer als die van een kind een geest danst rond kwetsbare schoonheid maten komen zij aan zij, eenzame wolven verliefde libellen zweven in die ratio tussen weifelende…
mobar25 juni 2020Lees meer >

Woestijnkamelen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 429
nog klonken uit de verte de schreeuwen van woestijn- kamelen en knarsten het door lucht gedragen zand tussen kies en spaarzame tand de wind was opgestoken daarom hadden wij de opgravingen onderbroken om in rustiger tij verder te gaan aan een nieuwe opening van het gangenstelsel wij proefden al de lucht die daar eeuwen in…

verspilde woorden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 549
de wereld roept om vrijheid gelijkheid ook en broederschap schallen luid ons slogans toe hartstochtelijk spreken de harten van mensen tot ieders verbeelding maar het lukt hen niet van de doof denkenden de blinde muur neer te halen zelfs de grootsten die bruggen willen slaan strijden tevergeefs met verspilde woorden als in woestijnen…

Blinde machtswellust

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 350
Een minderheid ziet met lede ogen toe, Dat het bergafwaarts met ons gaat, Blijken roependen in de woestijn, Nog even en alle aardse moois verdwijnt.…
Joris Olivier19 november 2025Lees meer >

Bos der drogredenaars

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 738
waarheid waaronder wij kunnen schuilen bij het trefpunt neem een bijl mee zodat wij kunnen hakken daar waar het nodig is en omdat wij het meer dan zat zijn strooi hier en daar broodkruimels tegen verdwalen kabouters zullen ons hier de weg niet wijzen hou je standpunt van vertrouwen goed in de gaten laat vooral je eigen stem horen in de woestijn…

Alles grijzigjes modaal

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 601
zijn versneden gedrag is heel sociaal geen wondertjes in heden alles grijzigjes modaal ik wil je anders meer gekte dat normaal je niet laten binden overleef maar de moraal ga zon verhitten zodat polen dolen en niet eeuwig pitten in hun diepvrieskist van sneeuw geef regen groen stenig rood tot zand besproei de goot van de woestijnen…
wil melker3 september 2006Lees meer >

verre echo's (3)

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 713
hoog boven de dampkring draait de ruimtereiziger elk anderhalf uur een keer om de aarde woestijnen gebergte oerbossen en oceanen vanuit de ruimte overziet hij het allemaal: de wereld waar we wonen de aarde is een fragiel blauw bolletje waar de dampkring als een dun schilletje omheen hangt een verre echo uit de kosmos…
J.Bakx5 november 2017Lees meer >

ZWERVEND JONG EN OUD

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
Het Jodenvolk doolt, door Mozes geleid, jaren rond in woestijn, over rotsgrond, sluit met de hoogste Heer eeuwig verbond, bij onvast leven, uit slavernij bevrijd. Flinke vaders vinden na speurend beleid schrale broedplaatsen. Daar eet hun vee gezond. Moeders draaien vlijtig schapenwol rond: kleden en kleren zijn tot handel bereid.…
Han Messie16 november 2020Lees meer >

SLECHTS EEN GEBAAR

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 415
Toch begint het brein vragend te woelen, snakt naar schone, verkwikkende poelen in de dorre treitergrage woestijn. Teneinde het hoofd met hernieuwde moed opheffen vol bewust, levend berouw is wat Gods ruime rechtspraak aanschouwen doet.…
Han Messie25 september 2022Lees meer >

Kwetsbaar

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 423
Er is een horizon vol zwaartekracht in geruchten uit een dromenland alsof er een zeilschip met een vergeten ziel vaart door het warme zand van de woestijn Alle emoties zijn weer als die van een kind een geest danst rond fragiele schoonheid maatjes komen zij aan zij, eenzame wolven verliefde libellen zweven in die verhouding tussen wankelende…
mobar12 januari 2023Lees meer >

As en graan

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 220
Wie de weg plaveit met ijzer, oogst een woestijn. Ademhaling is de richting nu, elke stap de grond waarop we staan. De schaduw van een hand verduistert de landkaart al vóór de inkt droogt. De aarde vraagt geen winnaar, maar helende voeten.…

Niet voor lang

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 875
Niet voor lang herworteld leven, steeds weer moeten verder gaan, dàt is 't lot ons hier gegeven, dàt de wet in ons bestaan, lijk de bomen vruchten dragen als de bloesems zijn vergaan, lijk de zon de dag kan vragen als de sterren niet meer staan - maar de steppe zal gaan bloeien, in woestijn valt regen neer.…
Adeleyd31 augustus 2026Lees meer >

Macht van de Gelukkige

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 473
bouwde kastelen van zand in een woestijn zonder regen. ik zei niet veel, maar ik was blij. zo blij dat ze mochten verwaaien. mijn kastelen. mijn wereld. niets bleef staan, en toch bestond alles. tot die dag. één traan. een vloeistof die ik niet kende. ik keek naar het zand en alles werd donker. alles leek te sterven.…
jacob h16 juni 2025Lees meer >

Uit uw hemel zonder grenzen

gedicht
3.5 met 113 stemmen aantal keer bekeken 36.403
Als een bron zijt Gij begraven als een mens in de woestijn. Zal er ooit een ander zijn ooit nog vrede hier op aarde? Als een woord zijt Gij gegeven als een nacht van hoop en vrees als een pijn die ons geneest als een nieuw begin van leven.…

De Kring

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.572
Sinds de dag je hand gleed uit de mijne loop ik door de vallei der woestijnen, waar ik alleen maar in cirkels kan dwalen om verloren te lopen in fata morgana's, op zoek naar het koele heldere water in de oase van de hoop, om de tere bloem der liefde in mijn gekomde handen in leven te houden, maar al wat ik vind is het vloeien van mijn zilte…

Karkas

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 984
Ik ben in een woestijn gedreven waar een vernederende hitte mijn zinnen berooft. Onder mijn voeten liggen miljoenen tranen, tot een oneindige, witte vlakte uitgeperst en opgedroogd. Een gierende wind cirkelt boven de verterende stank van mijn weerspiegelende gedaante.…

Abdul Kassem Ismael, grootvizier van Perzië

gedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 11.261
Abdul Kassem Ismael, die meer boeken bezat dan sterren aan de hemel en meer letters had verzameld dan zand in de woestijn, las wanneer de kamelen voortliepen in de nachtelijke koelte en midden op de dag in zijn tent.…
Koos Geerds12 augustus 2024Lees meer >

Etran Finatawa

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.338
De Hitte van de Sahara Broeit hun donkere ogen De woestijn doordrenkt het podium riTmeT Traditioneel geTemperd Tendé Touareg-Drum en elekTrische gitaren Hoog.. Hoog.. Langgerekt hoog Klinkt de roep Water!!…

ABRAHAM

netgedicht
2.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.258
hij gaat voorop en leidt de karavaan doorkruist woestijnen, waadt door waterstromen en weet niet of het oerstom was of wijs om te verlangen naar beloofde landen de zandkorrels die langzaam door zijn handen gaan, geven duiding aan zijn diepste dromen: niet de bestemming telt, alleen de reis -------------------- illustratie: József Molnár…

Bij: de onvoltooide van Schubert

netgedicht
4.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 967
Herboren worden tot licht en vrede regen in de woestijn. Niet te verdragen bron die terugkeert kind dat lacht. Schaduw die wijkt hartslag op de middag vogelenvlucht. Nooit voorgoed begonnen begin verloren bezit. Open handen gebalde vuisten overwonnen vrede.…
Adeleyd10 december 2006Lees meer >

"Fata Morgana "

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 629
In het middelpunt van een woestijn de felle zon, stenen en droog gewas zie ik ineens mijn eigen dorre strand de waas van hitte waait over land, waar de schorpioen z'n staart doopt in venijn niet wetend of dit als medicijn genas z'n scharen omfloerst in zwart satijn.…
pama17 januari 2008Lees meer >

horen, zien en zwijgen

netgedicht
4.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.529
ik riep ooit de woestijn toe, het bleek aan dovemans oren gericht had toen nog niet het besef dat de oase al lang geleden 'met zand er over' was gedicht "wer schweigt, stimmt zu" zei de oude vrouw nog voor ze de laatste adem uitblies och nee, ze kende geen rouw of was haar blindheid moe zij had door het leven heen geleerd; niets…

Tijdcapsules

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 695
Met tijd meegaan voor 'n welvaart- structuur, maar fossiel denken valt terug op stokoud woestijn cultuur; het oude afleggen raakt machthebbers pijnlijk in status en eigenheid, ze zijn niet tot vernieuwing bereid.…
Custor21 september 2008Lees meer >

Twee dichters

gedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.578
- Het naspel was Een kort revolverdrama, dat weer luwde, - Het tweede: een bekering met veel wijn En een pak slaag in 't natte Neckargras, - Het derde: het cachot, - en de woestijn...…

Morgana?

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 506
Bestijg het hoogste punt van de woestijn gedeeld met een verkoperde zon, versteend uitgebeend gewas, ik zie een verdroogde oase, waas verblindt de ogen, hitte verstoft een vermalen horizon, waar een schorpioen de staart doopt in het venijn van besluiteloosheid, gif als medicijn, de angel verbonden in zwart satijn is onwetendheid…
pama20 maart 2010Lees meer >

Trajectum ?

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 739
de hemel taant in kracht als ze veroudert, vingers wijzen naar de voortekens dat werelds macht verkeken is voor leken, wanneer je goed z’n bleekheid leest, vloeien tranen in het tanend schemerlicht als vrijgeleide, naar een eindpunt waar de stilte wacht, het leven zwerft langs wegbewijzeringen van het lot, wie de dans van de woestijn…
pama19 november 2010Lees meer >