5517 resultaten.
Het Muzevalcabaret
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 Zo verzamelde het Schillertheater zijn muzen;
klapte de val dicht voor ongekend nieuw talent.
De Muzevanger is in 2000 overleden en ook
Herman Berkien en Bob van Balen hebben
reeds hun weg gevonden naar de eeuwige vrede.…
De tuin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
550 vriendelijk toe
tranen stromen over hun gezicht
Ik blijf staan voor het hek
de barrière tussen hen en mij
ik wil bij hen horen
Ik voel een gelijkenis
zij en ik…wij missen iets
zij missen iets anders dan ik
Ik aanschouw hun wereld
iemand wenkt naar mij
ik mag naar binnen
Het hek gaat open
een hand grijpt mij vast
het hek valt dicht…
Kijken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
702 Het was een zonnige dag
en ik wilde erop uit,
maar eerst even rusten op bank
En toen was er mist
Toch verrekijker mee
je weet nooit,
ik die nooit een verrekijker mee
als ik op pad,
zelfs niet in de Oostvaardersplassen
liep ik daar in dichte mist
met verrekijker
zag ik een mol, die zich wentelde
in het gras
als een hond, als een…
Onverlicht?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
491 gekleurd en maakt
dat ik stik, mijn geestesoog
ter ver vooruit blikt op een
oneindig doel gericht, wat
niet te halen valt, of val ik
terug in dat er niets is gebeurd in
een golf van overmoed, onverlicht
door de essentie wat ons drijft en
schreeuwen vergeten schaduwen ons
hun echo’s toe en maken we de luiken
van onze maakbaarheid deels dicht…
jonge mensen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
729 Even de ogen dicht knijpen voor een kleinigheid
wordt voor mij nu een voltijdse bezigheid.
Ik doe het toch, al is het tegen mijn zin
omdat ik hen met hart en ziel bemin.
Meisjes, jongens, ik tracht jullie te begrijpen,
maar de weg is nog lang
Als ouders iets zeggen,
weet dan, het is in jullie belang.…
Ons Huis ...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 Dichters dichten.
Mijn dood zal niet mijn einde zijn.
Onze geboorte niet hoe het begon.
We wonen in ons wonderlijke huis,
waarin ik altijd wonen blijf.…
Te ver?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 Dicht bij de Zeven Zusters kwamen zij samen
en spiraalden als een slingerplant
zonder elkaar te willen raken of puntig samen
te smelten in oneindige verten,
dat vonden ze nog te ver en te ver gaan.
Hun bewegingen straalden
sterker dan de Betelgeuze.…
Een kind vermoord
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.247 Het gat in haar hart gaat nooit meer dicht.
Die laatste glimlach van Dean zijn gezicht.
Hij is nu een sterretje in de nacht
eentje waar hij glundert en lacht.
Daar klemt zijn mama haar aan vast,
het verlies van Dean is een heel grote last.
Vergeten doet zij nooit.…
Gebrij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Nu ik weer even kan dichten
Als ware ik een mens in de vrije natuur
En de eenvoud beheers openlijk
In aanschouw van u mijn hemd te lichten
En zowaar thans ergens binnen in mij
Een vuurtje wordt opgestookt
(Ik sta bekend als ene mens, zo warm)
Daar, ja aldaar, groeit een waanzinnig poezie-gebrij
Vormloos doch opstijgend
Blazen luchtbellen…
Illusies
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 Maar hoe ik de kusten zag
van foto's die ik gemaakt
van lange eenzame wandelingen
de bocht in de verte
wolken partijen,
de wind voelde op mijn wangen
‘k er over schrijven wilde,
m’ erover dichten hoorde in stilte
hoe hield ik van de zee, de vogels
ging ik erin op
De volgende dag ging ik echt
langs strand,
haast geen meeuwen…
Wereldreis
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
377 Dat doet zij met de gordijnen dicht,
Bij een kleine schemerlamp,
In haar knusse luie stoel,
Met de reisgidsen in haar hand.
Zij kan je verhalen vertellen
Over alle windstreken ze bezocht,
De mooiste natuur en ruïnes
Uit verloren, lang vergeten tijden.…
wel/geen ongerijmdheden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
197 en jij
ja jij
[de focus verstijft]
jij tekent de werkelijkheid
waarheidsgetrouw in
alle zwart-wit-tinten
ik schilder met klei, zand
leem, veen en als ‘t moet
zavel, want ik weet goed
wat ik niet missen kan
[voor míj timmeren voorgaande
subjecten en enkele
persoonsvormen ‘t dicht]
vóór mij ligt ‘t leven
nog even onbeschreven…
Verschuiling?
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
430 Vaak wil ik me verschuilen
in iets moois,
iets lekkers of iets blijs,
iets anders zoek ik, vrijs
in plaats van de tragiek
van de herfst die komt bijvoorbeeld,
wereld dramatiek
Ik wil het lichte en het luchtige,
mijn ogen wil ik dicht
voor ‘t moeilijke, verfoeilijke
mijn eigen troep, mijn werk
Ik wil allemaal niet weten
dat we voor…
O lezer van dit Al
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
432 tot stof vergaan en toen verzand
in torabora's hindukush
spelonken, tussen achttien reuzen van eight miles highmalayatoppen
...een volk als mammoetschool
van nooit te tellen octopussen
in de diepste troggen
op moeder Gaia's bodem
of dicht bij huis wat er aan bizons op grottenrotsen is gekrast
en alwat men aan reuzetrollen
heeft…
Snaar voor snaar
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
239 ---
De nacht vouwt om het huis,
de nacht vouwt zich dicht,
en de stilte valt
en valt nog eens stil.
De trein gaat voorbij,
langs schapen,
langs bomen,
langs het rood van de avond.
Ik ben bijna bij jou,
bijna,
zegt het hart,
bijna en niet.
Zij kijkt door het raam,
zij kijkt nog steeds,
in glas
dat dromen breekt.…
Perron
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
368 Een trein vertraagt even,
de deuren blijven dicht.
Ik herken het moment
waar ik had kunnen instappen,
waar alles anders had kunnen lopen—
maar de rails liggen vast,
en spijt heeft geen conducteur.
Verderop verdwijnt er één in de verte,
zonder afscheid,
zoals sommige mensen dat doen.
Ik steek mijn hand niet meer op.…
Partituur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
177 Als het doek valt,
wil ik je achter mij voelen,
dicht genoeg
om niet te verdwijnen.
Ik heb mijn weg getrokken,
elke bocht, elke stilstand bewust.
De lijn ligt nog onder mij,
nu het einde nadert.
Laat anderen verdwijnen
waar het licht dooft
en niets nog wordt gevraagd.
Ik zoek geen podium meer.
Alleen ruimte.…
Poëziealbum
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
539 vergeelde bladen
onder doorschijnend
licht
waar bloemen eeuwig
in papier mochten
wonen
en bibberletters
groter leken dan
een gezicht
nu het schrijven
zelf tot op de
letter ontleed
alsof vergeten
iets was wat alleen
volwassenen deden
we plakten de wereld
dicht
met poezen,hartjes
elfjes,
en een beer met
een raar rood wang
alsof…
Tussen vogelgezang en wind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
536 Bij het zandmeer, waar
verborgen zang door dicht riet beweegt,
ontstaat een rustige helderheid waarin mijn lichaam
opnieuw begrijpt hoe het voelt om deel te zijn van het landschap.…
Een dag zonder jou
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
447 En als de nacht zich zacht om mij heen sluit,
blijft jouw herinnering dicht bij mij staan;
want sommige mensen gaan nooit echt voorbij -
ze blijven in ons hart, ook als ze gaan.…
Verhuizing
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
47 Het bleven herinneringen dicht onder
mijn huid. Ze liggen verborgen in de koffers
op zolders. Tussen vertrek en aankomst
groeit de maalstroom.
De dromen mogen blijven, ze reizen
met me mee. Ik hang aan het leven, ik ben
een migrant. Ik wil overal thuis zijn, daar
ben ik, iemand.…
Een lege envelop
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
38 Ik hou mijn ogen dichtgeknepen
en gooi de deur van binnen dicht.
Want als je toch niet naar me luistert
enkel nog de serene stilte mint,
dan stuur ik jou een lege envelop
waarin je al mijn liefste liefde vindt.…
zonder titel
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
14 Daar doet geen mens meer deuren dicht
en geen verlangen wordt er kleiner.
Maar soms ook zakt één door het ijs heen,
naar waar het donker is en koud,
de duivel zich tot God verstout
en engelen vergaan tot leisteen.
Hier is geen lichtscherf meer te vinden,
hier wordt geen geest meer uitgestort.…
Mooier maken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
415 We zoeken vaak naar een afronding, iets om het mooier te maken.
De aanblik van een open wond kunnen we niet verdragen.
Maar het is geen klap, gevolgd door een trauma. Eerder
een lange lijn van ongemak geweven door de dagen.
Het is een ketting die niet breekt bij één zonnestraal. Zo diep ingesleten
dat het afdoen een lege afdruk achterlaat…
Nou vertel ut maar Brood
gedicht
2.9 met 51 stemmen
25.550 (celdeur dicht)
Uh... meneer, meneer da schiet me wat te binne.
---------------------------------------
uit: 'Zoon van alle moeders', 2001.…
samen dichter
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
889 Sonnettine is nu DE dichtvorm voor zon en regen
in Mokum geeft een krant daarom kans om op schema
demokratisch samen te dichten naar eigen thema
zo wordt week’lijks ’n regel uit de post aangeregen
Zaterdag is de stress want is er wel een goede zin
die past bij de vorige waarvan men zeggen kan
oh wat is ie mooi en de vlam blijft in de pan
die…
Hopeloos verliefd
hartenkreet
3.8 met 70 stemmen
4.411 Nog nooit was rijmen zo moeilijk
Dan nu ik dicht voor jou
Elk woord lijkt nu verfoeilijk
Wanneer ik denk aan jou
Konden we maar verdwalen
Naar een wereld zonder respijt
Waar gevoel de koers zal bepalen
En 'we zien wel' zijn eigen leven leidt
Kon ik je maar beminnen
Maar daarin zit het venijn
Want waar verstand zal overwinnen
Zal gevoel…
verdriet
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.281 Verlaten staat ze er bij
mijn eens zo mooie acacia
elke dag genoot ik van je
je trotse takken fier omhoog
je blaadjes dicht opeen
tien jaar werd het mei
elke keer was je er weer
je mooie bolletje werd geknipt
dankbaar ontsproot je
maar nu.... het is herfst
nooit eerder was je zo treurig
nog nooit zo vroeg geen blaadjes meer
treur je om ons…
Kruimeldief
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.135 De rede wil het zilveren gordijn dicht
Een mist drijft om het huis van glas
En we halen ruimer adem.
Want zo doorzichtig is ook geen zicht…
Liever dit
Dan een schandvlek in de blote zon.…
Vlinders in de lucht
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.058 Nu is het einde dicht nabij, mijn hand grijpt de vlinders.
Tranen stromen over mijn wangen, ik zie die mij zijn geboren
Dan dragen de vlinders mij hoog in de lucht,
de dood sluit het vensterraam.…