Alle inzendingen over dichten

5517 resultaten.

Sorteren op:

Het Muzevalcabaret

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 639
Zo verzamelde het Schillertheater zijn muzen; klapte de val dicht voor ongekend nieuw talent. De Muzevanger is in 2000 overleden en ook Herman Berkien en Bob van Balen hebben reeds hun weg gevonden naar de eeuwige vrede.…

De tuin

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
vriendelijk toe tranen stromen over hun gezicht Ik blijf staan voor het hek de barrière tussen hen en mij ik wil bij hen horen Ik voel een gelijkenis zij en ik…wij missen iets zij missen iets anders dan ik Ik aanschouw hun wereld iemand wenkt naar mij ik mag naar binnen Het hek gaat open een hand grijpt mij vast het hek valt dicht…
Rudolphine1 februari 2017Lees meer >

Kijken

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 702
Het was een zonnige dag en ik wilde erop uit, maar eerst even rusten op bank En toen was er mist Toch verrekijker mee je weet nooit, ik die nooit een verrekijker mee als ik op pad, zelfs niet in de Oostvaardersplassen liep ik daar in dichte mist met verrekijker zag ik een mol, die zich wentelde in het gras als een hond, als een…
Ralameimaar24 januari 2020Lees meer >

Onverlicht?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 491
gekleurd en maakt dat ik stik, mijn geestesoog ter ver vooruit blikt op een oneindig doel gericht, wat niet te halen valt, of val ik terug in dat er niets is gebeurd in een golf van overmoed, onverlicht door de essentie wat ons drijft en schreeuwen vergeten schaduwen ons hun echo’s toe en maken we de luiken van onze maakbaarheid deels dicht…
Pama29 maart 2020Lees meer >

jonge mensen

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 729
Even de ogen dicht knijpen voor een kleinigheid wordt voor mij nu een voltijdse bezigheid. Ik doe het toch, al is het tegen mijn zin omdat ik hen met hart en ziel bemin. Meisjes, jongens, ik tracht jullie te begrijpen, maar de weg is nog lang Als ouders iets zeggen, weet dan, het is in jullie belang.…

Ons Huis ...

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 471
Dichters dichten. Mijn dood zal niet mijn einde zijn. Onze geboorte niet hoe het begon. We wonen in ons wonderlijke huis, waarin ik altijd wonen blijf.…

Te ver?

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
Dicht bij de Zeven Zusters kwamen zij samen en spiraalden als een slingerplant zonder elkaar te willen raken of puntig samen te smelten in oneindige verten, dat vonden ze nog te ver en te ver gaan. Hun bewegingen straalden sterker dan de Betelgeuze.…
René Roumen16 augustus 2021Lees meer >

Een kind vermoord

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.247
Het gat in haar hart gaat nooit meer dicht. Die laatste glimlach van Dean zijn gezicht. Hij is nu een sterretje in de nacht eentje waar hij glundert en lacht. Daar klemt zijn mama haar aan vast, het verlies van Dean is een heel grote last. Vergeten doet zij nooit.…

Gebrij

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
Nu ik weer even kan dichten Als ware ik een mens in de vrije natuur En de eenvoud beheers openlijk In aanschouw van u mijn hemd te lichten En zowaar thans ergens binnen in mij Een vuurtje wordt opgestookt (Ik sta bekend als ene mens, zo warm) Daar, ja aldaar, groeit een waanzinnig poezie-gebrij Vormloos doch opstijgend Blazen luchtbellen…

Illusies

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 465
Maar hoe ik de kusten zag van foto's die ik gemaakt van lange eenzame wandelingen de bocht in de verte wolken partijen, de wind voelde op mijn wangen ‘k er over schrijven wilde, m’ erover dichten hoorde in stilte hoe hield ik van de zee, de vogels ging ik erin op De volgende dag ging ik echt langs strand, haast geen meeuwen…

Wereldreis

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 377
Dat doet zij met de gordijnen dicht, Bij een kleine schemerlamp, In haar knusse luie stoel, Met de reisgidsen in haar hand. Zij kan je verhalen vertellen Over alle windstreken ze bezocht, De mooiste natuur en ruïnes Uit verloren, lang vergeten tijden.…

wel/geen ongerijmdheden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 197
en jij ja jij [de focus verstijft] jij tekent de werkelijkheid waarheidsgetrouw in alle zwart-wit-tinten ik schilder met klei, zand leem, veen en als ‘t moet zavel, want ik weet goed wat ik niet missen kan [voor míj timmeren voorgaande subjecten en enkele persoonsvormen ‘t dicht] vóór mij ligt ‘t leven nog even onbeschreven…
R.E.N.S.30 augustus 2025Lees meer >

Verschuiling?

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 430
Vaak wil ik me verschuilen in iets moois, iets lekkers of iets blijs, iets anders zoek ik, vrijs in plaats van de tragiek van de herfst die komt bijvoorbeeld, wereld dramatiek Ik wil het lichte en het luchtige, mijn ogen wil ik dicht voor ‘t moeilijke, verfoeilijke mijn eigen troep, mijn werk Ik wil allemaal niet weten dat we voor…
Ralameimaar3 september 2025Lees meer >

O lezer van dit Al

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 432
tot stof vergaan en toen verzand in torabora's hindukush spelonken, tussen achttien reuzen van eight miles highmalayatoppen ...een volk als mammoetschool van nooit te tellen octopussen in de diepste troggen op moeder Gaia's bodem of dicht bij huis wat er aan bizons op grottenrotsen is gekrast en alwat men aan reuzetrollen heeft…
Maxim9 oktober 2025Lees meer >

Snaar voor snaar

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 239
--- De nacht vouwt om het huis, de nacht vouwt zich dicht, en de stilte valt en valt nog eens stil. De trein gaat voorbij, langs schapen, langs bomen, langs het rood van de avond. Ik ben bijna bij jou, bijna, zegt het hart, bijna en niet. Zij kijkt door het raam, zij kijkt nog steeds, in glas dat dromen breekt.…
piewan15 maart 2026Lees meer >

Perron

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 368
Een trein vertraagt even, de deuren blijven dicht. Ik herken het moment waar ik had kunnen instappen, waar alles anders had kunnen lopen— maar de rails liggen vast, en spijt heeft geen conducteur. Verderop verdwijnt er één in de verte, zonder afscheid, zoals sommige mensen dat doen. Ik steek mijn hand niet meer op.…

Partituur

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 177
Als het doek valt, wil ik je achter mij voelen, dicht genoeg om niet te verdwijnen. Ik heb mijn weg getrokken, elke bocht, elke stilstand bewust. De lijn ligt nog onder mij, nu het einde nadert. Laat anderen verdwijnen waar het licht dooft en niets nog wordt gevraagd. Ik zoek geen podium meer. Alleen ruimte.…

Poëziealbum

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 539
vergeelde bladen onder doorschijnend licht waar bloemen eeuwig in papier mochten wonen en bibberletters groter leken dan een gezicht nu het schrijven zelf tot op de letter ontleed alsof vergeten iets was wat alleen volwassenen deden we plakten de wereld dicht met poezen,hartjes elfjes, en een beer met een raar rood wang alsof…

Tussen vogelgezang en wind

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 536
Bij het zandmeer, waar verborgen zang door dicht riet beweegt, ontstaat een rustige helderheid waarin mijn lichaam opnieuw begrijpt hoe het voelt om deel te zijn van het landschap.…
CB24 mei 2026Lees meer >

Een dag zonder jou

hartenkreet
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 447
En als de nacht zich zacht om mij heen sluit, blijft jouw herinnering dicht bij mij staan; want sommige mensen gaan nooit echt voorbij - ze blijven in ons hart, ook als ze gaan.…
CB14 oktober 2026Lees meer >

Verhuizing

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 47
Het bleven herinneringen dicht onder mijn huid. Ze liggen verborgen in de koffers op zolders. Tussen vertrek en aankomst groeit de maalstroom. De dromen mogen blijven, ze reizen met me mee. Ik hang aan het leven, ik ben een migrant. Ik wil overal thuis zijn, daar ben ik, iemand.…
Wout Joling21 oktober 2026Lees meer >

Een lege envelop

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 38
Ik hou mijn ogen dichtgeknepen en gooi de deur van binnen dicht. Want als je toch niet naar me luistert enkel nog de serene stilte mint, dan stuur ik jou een lege envelop waarin je al mijn liefste liefde vindt.…
mobar19 november 2026Lees meer >

zonder titel

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 14
Daar doet geen mens meer deuren dicht en geen verlangen wordt er kleiner. Maar soms ook zakt één door het ijs heen, naar waar het donker is en koud, de duivel zich tot God verstout en engelen vergaan tot leisteen. Hier is geen lichtscherf meer te vinden, hier wordt geen geest meer uitgestort.…
Chris de Valk20 november 2026Lees meer >

Mooier maken

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
We zoeken vaak naar een afronding, iets om het mooier te maken. De aanblik van een open wond kunnen we niet verdragen. Maar het is geen klap, gevolgd door een trauma. Eerder een lange lijn van ongemak geweven door de dagen. Het is een ketting die niet breekt bij één zonnestraal. Zo diep ingesleten dat het afdoen een lege afdruk achterlaat…

Nou vertel ut maar Brood

gedicht
2.9 met 51 stemmen aantal keer bekeken 25.550
(celdeur dicht) Uh... meneer, meneer da schiet me wat te binne. --------------------------------------- uit: 'Zoon van alle moeders', 2001.…
Herman Brood20 augustus 2020Lees meer >

samen dichter

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 889
Sonnettine is nu DE dichtvorm voor zon en regen in Mokum geeft een krant daarom kans om op schema demokratisch samen te dichten naar eigen thema zo wordt week’lijks ’n regel uit de post aangeregen Zaterdag is de stress want is er wel een goede zin die past bij de vorige waarvan men zeggen kan oh wat is ie mooi en de vlam blijft in de pan die…

Hopeloos verliefd

hartenkreet
3.8 met 70 stemmen aantal keer bekeken 4.411
Nog nooit was rijmen zo moeilijk Dan nu ik dicht voor jou Elk woord lijkt nu verfoeilijk Wanneer ik denk aan jou Konden we maar verdwalen Naar een wereld zonder respijt Waar gevoel de koers zal bepalen En 'we zien wel' zijn eigen leven leidt Kon ik je maar beminnen Maar daarin zit het venijn Want waar verstand zal overwinnen Zal gevoel…

verdriet

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.281
Verlaten staat ze er bij mijn eens zo mooie acacia elke dag genoot ik van je je trotse takken fier omhoog je blaadjes dicht opeen tien jaar werd het mei elke keer was je er weer je mooie bolletje werd geknipt dankbaar ontsproot je maar nu.... het is herfst nooit eerder was je zo treurig nog nooit zo vroeg geen blaadjes meer treur je om ons…

Kruimeldief

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.135
De rede wil het zilveren gordijn dicht Een mist drijft om het huis van glas En we halen ruimer adem. Want zo doorzichtig is ook geen zicht… Liever dit Dan een schandvlek in de blote zon.…
Wimper18 september 2003Lees meer >

Vlinders in de lucht

netgedicht
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.058
Nu is het einde dicht nabij, mijn hand grijpt de vlinders. Tranen stromen over mijn wangen, ik zie die mij zijn geboren Dan dragen de vlinders mij hoog in de lucht, de dood sluit het vensterraam.…