Alle inzendingen over achter

7973 resultaten.

Sorteren op:

het huilen van de lucht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 586
grauwe grijzen en dreigend blauw een wind als koude hand op de arm uit de mouw een vogel trekt zich schetterend terug niemand ziet de pad onder de houtstapel het huilen van de lucht de verstilde salamander de vlinder die niet vliegt wie kan het water nog ruiken het getij nog keren de krant ongelezen laten en zomaar stil worden achter…

ze neuriede steeds

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 748
spottend soms uiteen spatten, bellen vormend in de slootkant vielen als ze liep naar de slaapkamer met de handdoeken op haar arm, even draaide op ‘only time’ van Enya, het haar quasi omsloeg blote voeten stempelde, lachte golfjes van geluk zijn het nog trillende lippen en rondzingende préludes, flarden omhelzende rijkdom verstopt achter…
Rieg11 augustus 2008Lees meer >

Thymen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.608
De bleke avondzon verschuilt zich achter wolkenflard om zo de neerslag kans te geven; die komt en ook heel hard. 't Verdriet is zo immensig groot daar waar 't een kind betaamt, dat nauwelijks op aarde was alsof het was beraamd. Een Dunne-wind waait over 't hof, waar kinderen zijn begraven.…

kasteel

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.051
de winterzon zinkt koperrood achter de bomen van het park de slotgracht dichtgevroren omsluit dit pronkjuweel het licht tovert de buitentorens tot een steekspel om zij zonder schroom ontbloot charmeert in avondrood de middentoren fonkelt opgetogen de ophaalbrug kraakt zacht ik hoor een licht gekreun het ijs sluipt dieper in de gracht…
delius1 december 2006Lees meer >

Er ontbreekt iets

gedicht
3.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 12.878
Daar achter die bloedrode horizon. Verlangend naar het theater van de slacht gingen we op weg. Maar het was te vermoeiend. Geen van ons kwam aan. en toen we stierven dachten we: er ontbreekt iets. Dit was niet wat we ons ervan hadden voorgesteld en we zijn voor niets bang geweest.…
Wouter Godijn27 februari 2026Lees meer >

Ode aan Gottlob Frege

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 663
." (Gottlob) Retorisch of esthetisch schoon effect schiet al zijn pijlen mis indien u kijkt wat zich daar achter al dat schoons bevindt Het is maar dat u weet wat u bemint Het ware is de logica dat prijkt Het schone, dat is louter dialect…

Je bent me vreemd-vertrouwd...

netgedicht
4.1 met 29 stemmen aantal keer bekeken 3.077
Je bent me vreemd-vertrouwd en 'k kan het niet verklaren hoe ik toch telkens weer probeer je in te passen in een schema dat niet klopt, dat wel moet falen want achter al onze verhalen staat torenhoog 't mysterie van ons zijn.…
Adeleyd5 maart 2007Lees meer >

Geen eigen gelaat heb jij...

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.363
Wat heb je sinds het begin meegemaakt en geleden, maar de hoop blijft je dragen en het vermoeden dat achter de horizon weer ergens en ooit licht zal dagen. Je bent één uit de velen: gekend, bemind, gezocht maar vaak ook vergeten, onderdrukt, verloren of gekwetst, miskend, gefolterd, gedood. Toch sta je weer op...…
Adeleyd10 december 2007Lees meer >

Incognito

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.830
De morgenzon legt de nachtnevels in glinsterende sluiers over het veld geen zweem van lijden of geweld een frisse dag ontwaakt achter de gevels Zo’n nanacht waarin de sterren gloeien de zon de maan nog niet verdringen wil een zuidenwind fluistert de dag nog stil de weide waarin boeketten bloeien De vroege vogels en de mensen fluiten door…

Doelstelling 2004

hartenkreet
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.157
IJmond Noord moet deze scores behalen de misdaad moet worden opgevoerd om het overheidsbeleid te betalen 363 criminelen waar haal je die zomaar vandaan natuurlijk, er zijn er zoveel meer maar geen rechter doet er wat aan de politie pakt ze op met liefde tot genoegen van Jan met de pet tot wiens ongenoegen de rechter de crimineel niet achter…
Wim Niesten30 december 2003Lees meer >

ze liet mijn blikken binnen

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.112
hij was het huis gezicht achter de ramen een veertiger, wel aardig maar zonder andere namen een arm, een blonde lok misschien gezichtsbedrog ik gokte op zijn vrouw zijn broek, een scherpe vouw geen tuin, maar een balkon met zon die hij genoot de andere stoel bleef leef zodat het wit ervan verschoot een arm die gordijnen sloot die…
wil melker4 februari 2004Lees meer >

Vanuit mijn hart

hartenkreet
3.6 met 36 stemmen aantal keer bekeken 2.566
Ik heb het ook wel eens moeilijk zodat ik even wil huilen, maar achter mijn gedichten kan ik mij dan verschuilen.…
moeke12 februari 2004Lees meer >

Stil geweend

netgedicht
4.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 939
ik heb de stilte ontmoet niet achter in mijn tuin waar de buurvrouw onbarmhartig haar woorden laat veren slordig uit de bodem geschraapt zo denk ik, rechtop staand zonder bewegen onder de late lucht het is nu zomer en met vlinderfladderende armen snijd ik vogels en paarse wolkjes uit het licht omlaag vol gedragen bruidsvluchten die…

Tweespalt

gedicht
2.9 met 38 stemmen aantal keer bekeken 15.095
Gij laat mij hongren zonder rust of duur; Gij hebt mij lief achter een blinde muur. Hoe haat ik U, hoe blijf ik U verbeiden.…

Je maakt meer kapot....

hartenkreet
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 953
Dat je omgeving zich zorgen maakt, zal jou een rotzorg zijn je lijf vernietigd met al die drank, je dan ook nog achter ’t stuur kruipt omdat je naar een borrel snakt, is nou net iets waarvan ik zeg: Dat je zuipt als een ketter, vreet als een dijkwerker, geeft je niet het recht andere levens te vernietigen, dus raap je bij elkaar zet…
an terlouw15 oktober 2008Lees meer >

TRANSCRIPTIE

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 895
ze stijgen op van m'n papier als motten onzeker zoekend groeien ze in kracht verdwijnen door het venster, zoemen zacht en springen in het diepe, bouwen vlotten ik blijf hier achter met alleen de botten hun vlees en bloed heeft mij al lang de wacht aangezegd, alles ligt nu in hun macht de sleutels zijn verstopt in smalle grotten ik heb verhalen…

De avondstraat

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 813
Achter de grijze bomenrij een verre vrouwenstem die kinderen roept en helle strepen trekkend in de stilte gieren de vogels van de nacht.…
Give4 mei 2006Lees meer >

De kolenkelder (een kinderrijm)

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.402
Waar wezens wonen achter kasten en spoken klauwen naar je voet als jij niet snel jouw werk doet voel je de vingers naar je tasten. Als je gestreeld wordt door de spinnen jou donkerheid niet lekker zit de geesten jou dan zien als buit; je kunt van schaduwen niet winnen al vul je snel de kolenkit, je komt die kelder nooit meer uit.…

het zeetje zingt

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 676
Maar waar verlangens vliegen in de wolken daar blijft enkel lichaam achter in het sop van zand en zee, een lijk in notendop, een lege schelp met losgewapperd haar.…

Het geredde kind

poëzie
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.650
En dagen lag ik, niet, zo stil alsof ik sliep Achter gordijngedonkerd raam En hoorde niet of moeder riep Mij bij mijn eigen naam? - Hoe kan ik anders dan gelukkig zijn Bij dit geluk dat uit uw ogen lacht Zo teer dat nimmer zonder tranenschijn Het wordt herdacht?…
P.C. Boutens30 september 2006Lees meer >

Schijnaanpassing

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 823
Blijft enkel modder en vuil achter en verstikken dreigt. Je kunt nu niet meer zwemmen, enkel de keuze tussen stikken of verzuipen. Want ter plaatse trappelen helpt niet meer. En de oever is onbereikbaar.…
Marina16 oktober 2006Lees meer >

In Tegenlicht

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 899
bleef draaien Niets of niemand brak mijn trouw wachtend op het openzwaaien dan weer schoolplein fladderdas, fladderjas achter haar de deur weer dicht Beseft dat dat mijn dochter was in tegenlicht…

Guillotine

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.010
De beul, achter zijn leren masker, lacht nu ik ben onderworpen aan zijn macht. Mijn lijden schenkt hem een pervers genot. De massa, brullend in zijn haat en spot, een hydra, een veelkoppig monster, wacht in spanning op het marktplein. Het is nacht. Dan flitst het staal. Een sleutel in het slot.…
Joris17 mei 2009Lees meer >

Doodsnadering I

poëzie
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.896
Dan gaan zij heen en eenzaam blijf ik achter... Ik weet niet, is dit oppervlakkigheid, Dat niet mijn stem nog stiller werd en zachter En sprak van U en Uwe heerlijkheid?…

Volle maan

poëzie
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.983
En heel achter aan de verste rand, Gloeiend als een pas begonnen brand, Maneschijn op donkre kerkhofkruisen. In een stoet van grijze wolkenvlokken Trekt de maan naar 't Zuiden, naar de zee: Al wat jong is, voelt zich aangetrokken: Vissermeisjes waden langzaam mee: Voeten scheemren onder donkere rokken En weerspieglen in de blanke ree!…

Voortgang

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 718
is het dan voorbij ligt de klim nu achter mij gaat het verder bergaf richting een grijs dal een open graf waarin leven slechts wacht op het verlossende eind nee het is nog lang geen eeuwige nacht voor ik ga kwijnen verdwijnen als in een dikke mist ontvlamt mijn haard en baart mijn brein verstilde wolken van verwondering word…

de wegen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 672
al de wegen leiden naar rome en op de weg terug weer naar huis al de geheimen onzichtbaar terug in de kluis veilig achter slot en grendel diep onder de harde grond slilte je mond vinden doen we nooit maar je weet het al lang kijk diep in je ziel en in je hart we wachten al te lang hier heb je een beetje x licht aan het einde van een…

Zoethout

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 521
laten, mijn kijk geremd, door met waas beslagen ramen, zie de lege straten, scheen licht uit met kaars verlichte huizen in schemer, het donkert om mij heen met het potlood, waarmee ik schrijf, kauw ik me naar het einde, herken de smaak van zoethout, onderstreep met krassen elke fout, wanneer de muzen mij verrassen, schuil ik gauw achter…
pama26 februari 2009Lees meer >

Dit omwille van

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.122
waar waren we gebleven o ja,dit leven nemen geven leven even alles willen zien proeven ruiken tussen kannen en alle kruiken lachen huil´n zweven o ja leven de tijd tikt door voor iedereen met ze allen of toch alleen waren we gebleven o ja,dit leven verbrand alle schepen achter mij omwille van de vrijheid haec libertatis ergo omdat…