7973 resultaten.
het huilen van de lucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 grauwe grijzen
en dreigend blauw
een wind als koude hand
op de arm uit de mouw
een vogel trekt zich schetterend terug
niemand ziet de pad onder de houtstapel
het huilen van de lucht
de verstilde salamander
de vlinder die niet vliegt
wie kan het water nog ruiken
het getij nog keren
de krant ongelezen laten
en zomaar stil worden
achter…
ze neuriede steeds
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
748 spottend
soms uiteen spatten, bellen
vormend in de slootkant vielen
als ze liep naar de slaapkamer
met de handdoeken op haar
arm, even draaide op ‘only time’
van Enya, het haar quasi omsloeg
blote voeten stempelde, lachte
golfjes van geluk zijn het nog
trillende lippen en rondzingende
préludes, flarden omhelzende
rijkdom verstopt achter…
Thymen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
4.608 De bleke
avondzon
verschuilt
zich achter
wolkenflard
om zo
de neerslag
kans te geven;
die komt
en ook
heel hard.
't Verdriet
is zo
immensig groot
daar waar
't een kind
betaamt,
dat
nauwelijks
op aarde was
alsof het
was beraamd.
Een
Dunne-wind
waait over
't hof,
waar kinderen
zijn begraven.…
kasteel
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.051 de winterzon zinkt koperrood
achter de bomen van het park
de slotgracht dichtgevroren
omsluit dit pronkjuweel
het licht tovert de buitentorens
tot een steekspel om
zij zonder schroom ontbloot
charmeert in avondrood
de middentoren fonkelt opgetogen
de ophaalbrug kraakt zacht
ik hoor een licht gekreun
het ijs sluipt dieper in de gracht…
Er ontbreekt iets
gedicht
3.1 met 24 stemmen
12.878 Daar achter die bloedrode horizon.
Verlangend naar het theater van de slacht gingen we op
weg.
Maar het was te vermoeiend.
Geen van ons kwam aan.
en toen we stierven dachten we:
er ontbreekt iets. Dit
was niet wat we ons ervan hadden voorgesteld
en we zijn voor niets bang geweest.…
Ode aan Gottlob Frege
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
663 ." (Gottlob)
Retorisch of esthetisch schoon effect
schiet al zijn pijlen mis indien u kijkt
wat zich daar achter al dat schoons bevindt
Het is maar dat u weet wat u bemint
Het ware is de logica dat prijkt
Het schone, dat is louter dialect…
Je bent me vreemd-vertrouwd...
netgedicht
4.1 met 29 stemmen
3.077 Je bent me vreemd-vertrouwd en 'k kan het niet verklaren
hoe ik toch telkens weer probeer je in te passen
in een schema dat niet klopt, dat wel moet falen
want achter al onze verhalen
staat torenhoog 't mysterie van ons zijn.…
Geen eigen gelaat heb jij...
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.363 Wat heb je sinds het begin
meegemaakt en geleden,
maar de hoop blijft je dragen
en het vermoeden
dat achter de horizon
weer ergens en ooit
licht zal dagen.
Je bent één uit de velen:
gekend, bemind, gezocht
maar vaak ook vergeten,
onderdrukt, verloren of gekwetst,
miskend, gefolterd, gedood.
Toch sta je weer op...…
Incognito
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.830 De morgenzon legt de nachtnevels
in glinsterende sluiers over het veld
geen zweem van lijden of geweld
een frisse dag ontwaakt achter de gevels
Zo’n nanacht waarin de sterren gloeien
de zon de maan nog niet verdringen wil
een zuidenwind fluistert de dag nog stil
de weide waarin boeketten bloeien
De vroege vogels en de mensen fluiten
door…
Doelstelling 2004
hartenkreet
1.8 met 6 stemmen
2.157 IJmond Noord
moet deze scores behalen
de misdaad moet worden opgevoerd
om het overheidsbeleid te betalen
363 criminelen
waar haal je die zomaar vandaan
natuurlijk, er zijn er zoveel meer
maar geen rechter doet er wat aan
de politie pakt ze op met liefde
tot genoegen van Jan met de pet
tot wiens ongenoegen de rechter
de crimineel niet achter…
ze liet mijn blikken binnen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.112 hij was het huis
gezicht achter de ramen
een veertiger, wel aardig
maar zonder andere namen
een arm, een blonde lok
misschien gezichtsbedrog
ik gokte op zijn vrouw
zijn broek, een scherpe vouw
geen tuin, maar een balkon
met zon die hij genoot
de andere stoel bleef leef
zodat het wit ervan verschoot
een arm die gordijnen sloot
die…
Vanuit mijn hart
hartenkreet
3.6 met 36 stemmen
2.566 Ik heb het ook wel eens moeilijk
zodat ik even wil huilen,
maar achter mijn gedichten
kan ik mij dan verschuilen.…
MAMA
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.361 En ik bleef achter, hier met dit gedicht.…
Stil geweend
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
939 ik heb de stilte ontmoet
niet achter in mijn tuin
waar de buurvrouw onbarmhartig
haar woorden laat veren
slordig uit de bodem geschraapt
zo denk ik, rechtop staand
zonder bewegen
onder de late lucht
het is nu zomer en met
vlinderfladderende armen
snijd ik vogels en
paarse wolkjes uit
het licht omlaag
vol gedragen bruidsvluchten
die…
Tweespalt
gedicht
2.9 met 38 stemmen
15.095 Gij laat mij hongren zonder rust of duur;
Gij hebt mij lief achter een blinde muur.
Hoe haat ik U, hoe blijf ik U verbeiden.…
Je maakt meer kapot....
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
953 Dat je omgeving zich zorgen maakt,
zal jou een rotzorg zijn
je lijf vernietigd met al die drank,
je dan ook nog achter ’t stuur kruipt
omdat je naar een borrel snakt,
is nou net iets waarvan ik zeg:
Dat je zuipt als een ketter, vreet als
een dijkwerker, geeft je niet het recht
andere levens te vernietigen,
dus raap je bij elkaar zet…
TRANSCRIPTIE
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
895 ze stijgen op van m'n papier als motten
onzeker zoekend groeien ze in kracht
verdwijnen door het venster, zoemen zacht
en springen in het diepe, bouwen vlotten
ik blijf hier achter met alleen de botten
hun vlees en bloed heeft mij al lang de wacht
aangezegd, alles ligt nu in hun macht
de sleutels zijn verstopt in smalle grotten
ik heb verhalen…
De avondstraat
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
813 Achter de grijze bomenrij een verre vrouwenstem
die kinderen roept
en helle strepen trekkend in de stilte
gieren de vogels van de nacht.…
De kolenkelder (een kinderrijm)
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.402 Waar wezens wonen achter kasten
en spoken klauwen naar je voet
als jij niet snel jouw werk doet
voel je de vingers naar je tasten.
Als je gestreeld wordt door de spinnen
jou donkerheid niet lekker zit
de geesten jou dan zien als buit;
je kunt van schaduwen niet winnen
al vul je snel de kolenkit,
je komt die kelder nooit meer uit.…
het zeetje zingt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
676 Maar waar
verlangens vliegen in de wolken daar
blijft enkel lichaam achter in het sop
van zand en zee, een lijk in notendop,
een lege schelp met losgewapperd haar.…
Het geredde kind
poëzie
2.7 met 11 stemmen
2.650 En dagen lag ik, niet, zo stil alsof ik sliep
Achter gordijngedonkerd raam
En hoorde niet of moeder riep
Mij bij mijn eigen naam? -
Hoe kan ik anders dan gelukkig zijn
Bij dit geluk dat uit uw ogen lacht
Zo teer dat nimmer zonder tranenschijn
Het wordt herdacht?…
Schijnaanpassing
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
823 Blijft enkel modder en vuil
achter en verstikken dreigt.
Je kunt nu niet meer zwemmen,
enkel de keuze tussen stikken of verzuipen.
Want ter plaatse trappelen helpt niet meer.
En de oever is onbereikbaar.…
In Tegenlicht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
899 bleef draaien
Niets of niemand brak mijn trouw
wachtend op het openzwaaien
dan weer schoolplein
fladderdas, fladderjas
achter haar de deur weer dicht
Beseft dat dat mijn dochter was
in tegenlicht…
Guillotine
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.010 De beul, achter zijn leren masker, lacht
nu ik ben onderworpen aan zijn macht.
Mijn lijden schenkt hem een pervers genot.
De massa, brullend in zijn haat en spot,
een hydra, een veelkoppig monster, wacht
in spanning op het marktplein. Het is nacht.
Dan flitst het staal. Een sleutel in het slot.…
Doodsnadering I
poëzie
1.7 met 6 stemmen
3.896 Dan gaan zij heen en eenzaam blijf ik achter...
Ik weet niet, is dit oppervlakkigheid,
Dat niet mijn stem nog stiller werd en zachter
En sprak van U en Uwe heerlijkheid?…
Volle maan
poëzie
3.0 met 11 stemmen
2.983 En heel achter aan de verste rand,
Gloeiend als een pas begonnen brand,
Maneschijn op donkre kerkhofkruisen.
In een stoet van grijze wolkenvlokken
Trekt de maan naar 't Zuiden, naar de zee:
Al wat jong is, voelt zich aangetrokken:
Vissermeisjes waden langzaam mee:
Voeten scheemren onder donkere rokken
En weerspieglen in de blanke ree!…
Voortgang
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
718 is het dan voorbij
ligt de klim nu achter mij
gaat het verder bergaf
richting een grijs dal
een open graf
waarin leven slechts wacht
op het verlossende eind
nee
het is nog lang
geen eeuwige nacht
voor ik ga kwijnen
verdwijnen als in een dikke mist
ontvlamt mijn haard en baart mijn brein
verstilde wolken van verwondering
word…
de wegen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
672 al de wegen leiden naar rome
en op de weg terug weer naar huis
al de geheimen onzichtbaar
terug in de kluis
veilig achter slot en grendel
diep onder de harde grond
slilte
je mond
vinden doen we nooit
maar je weet het al lang
kijk diep in je ziel
en in je hart
we wachten al te lang
hier heb je een beetje
x
licht
aan het einde
van een…
Zoethout
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
521 laten,
mijn kijk geremd, door met waas
beslagen ramen, zie de lege straten,
scheen licht uit met kaars verlichte huizen
in schemer, het donkert om mij heen
met het potlood, waarmee ik schrijf,
kauw ik me naar het einde, herken
de smaak van zoethout, onderstreep
met krassen elke fout, wanneer de
muzen mij verrassen, schuil ik
gauw achter…
Dit omwille van
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.122 waar waren we gebleven
o ja,dit leven
nemen geven
leven
even
alles willen zien
proeven ruiken
tussen kannen
en alle kruiken
lachen huil´n
zweven
o ja
leven
de tijd tikt door voor iedereen
met ze allen
of toch alleen
waren we gebleven
o ja,dit leven
verbrand alle schepen achter mij
omwille van de vrijheid
haec libertatis ergo
omdat…