5695 resultaten.
Haar 2 de leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.203 Bloemen, vogels en vlinders
vleien zich rustig neer.
De wereld van belangstelling
ligt weer aan haar voeten.
Ze kijkt weer iedereen recht in de ogen,
net zoals de tijd van toen.…
Zang (Rozemond, hoor je spelen noch zingen?)
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.319 Kruien, bloemen en bomen veroveren,
En zich sieren met levende loveren.
‘t Welig vee op zijn grazige zoden,
O mijn min, ons te bruilofte noden.
Al haar gezicht, haar gebaar en haar spreken,
Lopen in ‘t end van de minnelijke treken.
Op, op, op, eer de zon in de dauw schijn’.
Laat ons alle gedierte te gauw zijn.…
Lente in de Vlaamse ardennen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
576 Ontluikende bloemen
Vlinders zo schattig
gaan elkaar zoenen
De lente is prachtig
De vogeltjes zingen
En maken hun nest.
Ze paren en zingen
De natuur doet de rest.
Lente zorgt voor blijde stemming
Maakt een gevoelige snaar in ons los
Geeft ons blijde verwenning
En spreid magie over ’ t bos.…
zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 de lente voorbij
is zomer genieten
van vrij zijn en plezier
van strand bos en park
met ‘s nachts helder
de maan aan heldere hemel
terwijl warmte briesend
het stof van de dag verwaait
door blad en bloem
van luisterrijk zomergroen
waaruit liederen ritselen
vliegen vogels en bijen
een wolkje eerst alleen
vormt zich tot menigte
met…
Polarisatie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 gevoel
Beestenboel die niet kan lachen zingen smoezen vrijen
De maatschappij een ijzeren robot met slechts één doel
God is liefde en brengt de mensen bij elkaar
Om alle onmenselijkheid en polarisatie te doorbeken
Waar communicatie niet meer mogelijk is schuilt 't gevaar
Kunstlicht vloekt met daglicht - men zegt - ze zijn afgeweken
Als bloemen…
moedersdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 altijd schutting geeft
moeders
zijn de rotsen in onze branding
die ons steun en toeverlaat geven
als de aarde met water en voedsel
voeden en laven zij ons koesterend
moeders
zijn als dichtbegroeide heuvels
waarin wij een schuilplaats weten
alwaar de zakdoek van toewijzing
ons de tranen van verdriet droogt
moeders
zijn van bonte bloemen…
Buurt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
465 Alles wat puur is gaat verloren
mensen manipuleren
is het niet met woorden
dan met cijfers
getallen, geld en macht
in jouw spelonken
is er een buurt te leven
voor het bestaan
een bijzonder relaas
communicatie vloeit samen
via goedgevulde brievenbussen
in donkere afgeladen kroegen
waar het blond schuimend bier
op bloemen,…
eeuwig jong
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
821 natuurlijk als geen ander
weet ook ik inmiddels wel
dat leeftijd slechts een getal is
maar vertel mij eens jarige job
hoe blijf jij zo knap en wijs
zestig jaren tel jij nu toch
ik kan het nauwelijks geloven
omdat je het niet zien kunt
want zoals jij sprankelen blijft
met de gratie en schoonheid
van de aller prachtigste bloem
die gekleed…
Wrede jager
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Er is een schip gezonken vol met explosieve lading aan boord
De jarenlange explosies zijn tot in de kerktoren gehoord
Ieder zittend in zijn hoek met het goud omrande boek
En zij zit daar als een knop uit een bloem ontloken
Haar zingen is sterker als de haat en nijd
Dat haar smaad en beschimmeld brood gaf te eten
Tussen het vreemde volk in…
Waar muziek de voertaal is
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
626 ik verleid je tot het luisteren naar radio 4
daar waar de mooiste stukken worden gedraaid
hopend dat je de rust vindt
om je mee te laten nemen op de golven
van de snaren, die jij vroeger ook beroerde
en zou je mee willen nemen op een reis
naar ver van hier, naar daar waar kruiden geuren
bloemen ons verwelkomen, vogels je toezingen
daar waar…
vier de passie - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
656 die ons de vreugde uitmeten laten
van het feest dat jouw jaardag is
in jou vieren wij passie en beleving
welke wij gelijk de lentezon ervaren
die het ritme van ons leven stuurt
met de weerklinkende verwachting
van wat toekomst ons geven mag
door met aandacht voor de ander
onze harten voor elkaar te openen
daarom sieren wij nu met bloemen…
Genetische schat
netgedicht
1.1 met 23 stemmen
426 blote voeten op
het pas gemaaide
nog verend lentegras
gaf ons ook zonder
publiek zoveel
applaus dat samen
volmaakt voelde
elkaar stimulerend
aanvoelend in details
de muziek van
wolken en wind
danste met ons mee
en regen spoelde
ons schoon na de
ovatie van bomen
en struiken en het
bloeien en diepste
buigen van de aller-
mooiste bloemen…
De droomtuin
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
435 langs de paden
bloeiden mooie gedachten
ik had ze verloren
maar hier groeiden ze weer
het bloembed met angsten
was bijna uitgebloeid
er werden geen nieuwe
angsten geplant
bij de pergola stond krachteloos
de depressieboom
zijn blaadjes hingen slap
hij kreeg geen water meer
veel later ging ik terug naar de tuin
nieuwe bomen en bloemen…
Achter de horizon
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
588 Ver achter de horizon
ligt het land
waar schaduwen
niet bestaan
Waar het licht altijd
het donker verdrijft
en grote sterren
aan de hemel staan
Waar de zon speelt
met de wolken
en in de regen
een bloem van
liefde bloeit
Waar echte
vriendschap en
betrokkenheid
zomaar in het
wild groeit
Een land waar
elke dag een bosje…
Genoeg
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
547 van
Wat gaan we doen
De stadspoorten staan open
wagenwijd
staat het park in bloei
dus zeg het maar
waar hou je van
Geen tv
vandaag geen mening
over mening
over mening
Over niks
Het strand valt af
langzaam
het wordt voor altijd vloed
We kunnen naar de vijver
de oorlogen negeren
de haat vergeten
de slachtoffers
de bloemen…
Op Het Plein
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 -
daar te zijn
In haar haar droeg ze bloemen
en met elke zucht
Vulden haar geur en
odeuren de lucht
Ze zei dat ze weg moest
voor nu en altijd
Mijn hart zonk in droefenis
leegte en spijt
Stil werd het plein toen een zilveren bus
Verdween met haar beeld
en haar geur en haar kus…
Diets
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
986 koeterwaals maar
simpel diets
geen e-bike taal maar dames-
herenfiets
een fatbike is voor mij
unisexfiets
Een babboekar lijkt wel een pipowagen
voor jong klein grut met mamaloe aan 't stuur
zo'n kiddybike is meer een
citycab
voor wel drie ruggen rijdt ma
met twee blagen
die wel driewielers rijden maar geen step
dag vogels bloemen…
Zachte sferen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
433 ontmoette
in een hand geven
en zichzelf voorstelde
hij opende met een
waterval van woorden
die altijd waren blijven
steken in de stroom van
bruisend leven en
nooit het daglicht hadden
gezien behalve in de
zachte sferen van droom
en halfslaap waar iemand
alle wegen vrij maakte
de zon liet schijnen
en lente kleurde met
de mooiste bloemen…
(omdat de versneller stilstond ofzo)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
377 wreekt zich met ijselijk vogelgetetter
’t licht doorbreekt de nasleep van de nacht
waar aan ’t oppervlak de stilte heerste
de woorden waren uit de lucht
sommigen veilig geland in af te sluiten kooien
de meesten gestrand
in onnavolgbare ophopingen
van ogenschijnlijk nietszeggende deeltjes
die samenklonterden
de dag knikt
als ’n futloze bloem…
Voetveeg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
653 pessimist
De doener en de denker
De egoïst de schenker
Ik ken de treurnis van de voet bij dood
Bij blijdschap van nieuw leven
In alle maten klein tot groot
En voel de zwaarte van hun vegen
Zacht en hard
En ken de afloop van hun leven
Aan een laatste veeg of nieuwe start
Ik ben een voetveeg voor allen die niet weten
Dat er bloemen…
Geen Heilige, Geen Demon
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
465 Maar mijn tranen
veranderen stof in bloemen.
Ik ben geen demon.
Ik ben geen heilige.
Ik ben alles daartussenin.
Een gevallen engel.
Met een hart
dat nog steeds
wilt vliegen.…
Landingsplaats voor Legenden
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
459 naast de Tempel ligt ’n Pad
de Berg op
waarvandaan hij ’t Leven kan overzien
de Verten en Vlaktes
zich laven kan aan zijn Liefdes
voor ’t Landschap
en de Diepte
van Verdichting
de Afdaling
langs de Rivier
de Rijen Bomen
als vertrouwde Gezichten
de lokkende Velden
met zwijgende Bloemen
waar ’t Verhaal
verwaait
in ijdel jagende…
Orfeurydice
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
440 Eurydice Eurydice
de mooiste nimf van al
godin, gelijk Persefone
de schoonste bloem in 't korendal
ik nam jou mee in mijn gezangen
van kreta naar persepolis
van kasjmir naar de hindu kush
van kazachstan naar kyrgistan
maar plots nam hades jou gevangen
was 't opzet of een overval?…
Omgebogen associaties
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
289 Bloem, groei, lijn, gewelf,
kruising, knooppunt, brandglas -
Woorden springen in elkaar over
als ze even kunnen kortsluiten.
Duister, diepte, honger, macht,
zwakte, afkeer, lijden, opleving -
In een ommezien beschikbaar
als je de mens van binnen bekijkt.…
Tweegezicht met drie poten die wegrent
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
527 De lucht is gevuld met een zoete geur,
Van bloemen die bloeien, vol kleur en avontuur.
De wind fluistert zacht, als een oude ziel,
Die verhalen vertelt, met een magische stijl.
Tweegezicht danst over de paden van dromen,
Waar de tijd stil staat en de sterren komen.…
Waar de kou haar vindt
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
559 Een bloem die wist dat verschijnen al genoeg was.…
Sjors Boesch – We noemen hem Kees XXIV; vers 283
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
314 rollen,
opkomende bollen niet laten knakken
onder volle billen,
knokige knieën
diep in de grond gedrukt;
tenen niet in vechtstand gestoken,
geen harkende vingers
in ’t frisse groen
van stikstof minnende planten
met doorns
die de vroeg ontluikende lust
verstikken in bloed
dat druipen en kruipen zal
langs de lippen
van uitgekomen bloemen…
Slaap
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
308 Geen bloemen.
Geen witte lakens.
Alleen dit bed
dat mijn vorm onthoudt.
Zing nog één keer.
Wanneer je stopt
blijft het stil.
De klok tikt niet meer.…
Waar het geel mij leest
netgedicht
2.7 met 40 stemmen
451 Tussen de bloemen trilt iets
ouds dat mij herinnert aan het moment
hoe het voelt om te zijn, zonder ruis of haast, alleen de
stille nabijheid van dit veld dat me raakt zonder ooit iets van mij te vragen.…
Het veld dat mij draagt
netgedicht
1.6 met 11 stemmen
329 Tussen bloemen trilt iets
dat ouder is dan dit moment, een weten
van hoe het is om te zijn zonder ruis of haast, alleen de
stille nabijheid van dit bloeiende veld dat mij aanraakt zonder iets te vragen.…