5765 resultaten.
Ons Huis ...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 Mijn dood zal niet mijn einde zijn.
Onze geboorte niet hoe het begon.
We wonen in ons wonderlijke huis,
waarin ik altijd wonen blijf.…
Een vers, breng ik voor u.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 u kent dat denk ik wel; gelijk
een ophemelend gevoel van de zon
het is tijd dat ik mijn woorden tel
ieder lied kent immers een eind,
ach, ik had hier zeker weet van,
toen ik voor u, aan het begin, begon…
Politieke huichelaars
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
534 We zijn een narcostaat geworden
met teveel CO2 uitstoot
Loopt uw gascontract ten einde?
Zet de thermostaat omlaag
Doe het gerust een graad of 5
Als u nog tanken moet vandaag
Was de Donbas er niet
We zouden er een verzinnen
Met afleiden van interne problemen
is politiek veel te winnen…
Schepping
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
418 Soms slaken we een zucht van verlichting als de laatste stukjes van de puzzel van het ei zijn gelegd, het gedicht tot een eind gebracht, met klaarheid en beeldende zeggingskracht...
àls het al af is.…
vrolijke muts
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
615 ik ken een heel lief meisje
niet eentje die gewoon is
maar speciaal de allerbeste
altijd vrolijkt zij mensen op
met haar ondeugende lach
terwijl zij lieve dingen zegt
het einde van de kindertijd
ze telt echt al dertien jaren
brengt haar in de tienertijd
waarin ze met vriendinnen
hele dagen vol mutsen mag
over van alles en over niets…
Poesjkin's ring
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
572 naar Poesjkin, groot poëet
Kwam ik voorbij gedenkstenen en graven
Verloren strijd en oorlogs-monumenten
Een lange queeste naar Maria's geest
Maar 'k werd op het verkeerde been gezet
Maria huisde samen met de dichter
In een der daksja's van
Nataliia
Dat maakte beider leven heel
wat lichter
Nog steeds kwam aan mijn bedevaart geen einde…
Kettingsnelsonnet - De beste wensen!
snelsonnet
4.2 met 31 stemmen
1.364 Een dichtend mens, beroeps of amateur,
maakt fouten, faalt, kan woord voor zin verdwalen,
maar laat het resultaat verlichtend stralen
hij schrapt en schaaft en opent elke deur
en nu, het einde van het jaar in zicht,
denkbeeldigt met zijn pen het woord en dicht
hij schuilt heel soms in verzen van beton
onneembaar fort voorkomt dat men hem…
Bijenkorf deel 1
netgedicht
2.2 met 154 stemmen
375 stroomden
mensen naar het plein
dat gonsde als een
bijenkorf in vol bedrijf
met raten waarin alle
doden in de meest
vreemde houding lagen
op hun weg uit paniek
het bleek een catastofe
van ongekende omvang
door zuurstoftekort pulserend
in een kring door onbekende
oorzaak zich verwijdend
en weer verkleinend zonder
zichtbaar begin en einde…
SCHETSEND ZWIJGEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
408 Alpenland
snuift de berggeur op
loom rust de hotelgast
in zijn knusse stoel
denkt na of soest maar
dit genoemde drietal
vol onverstoorbare stilte
kan een dik boek vullen
over schimmig ervaren
allemaal woorden en etsen
van gedachten gevoelens
blikken naar verleden
peinzen aan toekomst
pakkende geschiedenis
die voortduurt zonder eind…
Laatste rit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
358 Als een ijzeren massa,
onhandig, roekeloos,
onze lichamen verslinden,
is sterven aan jouw zijde
geen einde —
maar een heilige strijd
waar ik niet om vraag,
maar die ik toch aanneem.
En mocht een vrachtwagen
ons verpletteren tot niets.
Een laatste adem,
met jou,
tegen de wetten van verdriet.…
Marilyn Monroe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
416 Om deze ramp tijdig te voorkomen
koos jij de slaap tegen dat soort einde.
Liet het publiek eender wegzinken
naar vergetelheid, dat donker hol
achter glitter, rouge en sexydingen:
tot na jaren, het laatste zwarte gat.
Om de wereld van plezier, dat holle vat,
fluwelig ‘I wanna be loved by you’ te bezingen.…
Partituur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
177 De lijn ligt nog onder mij,
nu het einde nadert.
Laat anderen verdwijnen
waar het licht dooft
en niets nog wordt gevraagd.
Ik zoek geen podium meer.
Alleen ruimte.
Rust die ontstaat.
In mij bewegen kleuren
die ik inhield.
Ze krijgen plaats
zonder zich te tonen.
De muziek is er nog,
tussen adem en stilte.
Ik zing niet meer.…
Jaruda
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
178 aanwezig is
terwijl ze alles hekelt als striemende wind
hem van dichtbij negeert
of zijn zwijgen aankomt
hem verbiedt te spreken zonder haar stem
Hem verbiedt te zwijgen zonder haar stem
troebeler dan de duisternis
omslachtig als de eindigheid
was zij alle dagen
zuigend
leegtrekkende grond zonder uitdoving
Haar spreken is geen waar einde…
struinen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
133 reizigers
die ons al in eeuwen waren gepasseerd
geen dwingelandij, ofschoon de tijd ons
al dwong het tempo van deze rijkdom
te evalueren in een met “ slow moving “
kijk op telkens weer een nieuwe aanschijn
liggend aan de kim, Rottumeroog en Borkum
een voor ons onneembaar uitje, daar de vaargeul
bij laag water ons zou meesleuren naar het einde…
Blauwdruk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
132 Aan het einde van mijn pad zie ik
dat ik de architect was van mijn eigen lot —
niet de wind die stuurde,
maar de hand die tekende.
Lijn voor lijn, soms in het donker,
tastend naar een vorm
die zich pas prijsgaf
toen ik hem al bouwde.
Was er een plan?…
mijn lay-out
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 zo het brood gesneden wordt
haast het leven zich naar het eind
een vervulling bracht mijn geboorte
in de stroom van een misleidend spel
waarin zuchtige lieden het kindsyndroom
voorbij alle wolken deed bestuiven met
haat en ondoorgrondelijke redenen
als zuigeling kolfde ik de melk
uit woorden die sneden zoals
het geboortekanaal was gelegen…
Wanneer de herfst kleurt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
16 Zo maakt elk einde ruimte voor een nieuw begin.…
Spelregels voor de nacht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
27 Dan zingt het verre koor hoe 't einde wacht:
slechts wie bemint, behoudt zijn recht van leven;
wij zetten glas en knikker in de nacht,
en spelen eerlijk wat ons is gegeven.…
Daar waar de engelen zijn
hartenkreet
2.2 met 17 stemmen
1.831 Eindelijk thuis
Eindelijk daar waar de engelen zijn
Niet meer hoeven zoeken naar kracht
Op de wolken voort gedreven
Een onbevangen reis
Vervulde verlangens
Verder dan denken en gevoel
Woelen in de zee van het ongewisse
Varen zonder zeilen en wind
Uitgeblazen adem vol betekenis
Achtergelaten in een ruimte zonder eind
Eindelijk vrij.…
Susquehanna
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
650 Ze tuurt, verplaatst haar ogen naar het eind van de rivier
dat eind is nog zo godvergeten ver, kilometers van hier.
De lucht explodeert, in een felrode supernova uit elkaar.
Het meisje strijkt met handjes door haar ravenzwarte haar.…
Gehersenspoeld
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
547 Mijn hele leven wordt geleid…
Daar moet een keer een einde aan komen toch?…
Auschwitz
hartenkreet
4.8 met 10 stemmen
933 Nog steeds wordt deze rivier gevoed,
nog steeds komen er nieuwe tranen bij, waar is het einde?
Nee hier kan ik niet dichten, hier zit ik op slot en voel
al die doffe ellende op mij rusten.
Nee ik zal niet dichten, het is niet te bevatten.
Resten mij alleen nog tranen.…
Tweelingzus
hartenkreet
3.3 met 46 stemmen
7.733 Zij is zij en ik ben ik
Toch zijn we twee in één
"Ze is precies jouw spiegelbeeld "
hoor ik van iedereen
"Dezelfde lach, dezelfde stem
dat is toch wel bijzonder"
"Dat is het ook" beaam ik dan
mijn zus heet eigenlijk wonder
Ze is blij als ik gelukkig ben
en huilt mee met mijn verdriet
Ook weet ze als geen ander
waar ik eind…
Nepagent
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.406 de bon
Terwijl ik hen vertelde
dat zoiets bij ons niet kon
Ook kregen ze een procesverbaal
hoe verbaasd ze dan ook keken
Nadat ik hen had uitgelegd
dat men slechts Nederlands mocht spreken
Heel veel heb ik gevangen
( mijn techniek raakte verfijnd )
van heel wat jonge moeders die
hun kind niet hadden aangelijnd
Toen het seizoen ten einde…
Vlinders in de lucht
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.058 Nu is het einde dicht nabij, mijn hand grijpt de vlinders.
Tranen stromen over mijn wangen, ik zie die mij zijn geboren
Dan dragen de vlinders mij hoog in de lucht,
de dood sluit het vensterraam.…
Groot en uitgestrekt
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.180 Groot en uitgestrekt, uitgestrekt zijn de velden zonder einden.
Wolken gevaarten die, in wazige verten, aan de aarde kleven.
Wolken zo hoog als wit besneeuwde bergen, leunend op de velden der vergetelheid, als vermoeide reizigers der geschiedenis.…
Op de fiets
gedicht
3.5 met 41 stemmen
14.078 Maar op een zomerdag slaat hij voorbij
de brug linksaf, wil de rivier ten einde:
komend van Ouderkerk zoekt hij weer stad.
Na molen en begraafplaats wordt het stil:
'Zo eeuwig fietsen!' gaat het door hem, en
geen mens ziet dat zijn fiets de lucht in wil.
-------------------------------------------
uit: 'Geheugen voor landschap'…
't Is niet eerlijk...
hartenkreet
4.8 met 79 stemmen
2.361 Dat ‘ie’ voor altijd mag blinken
Aan de hemel, die stralende ster
Haar naam uit eenieders mond respectvol mag klinken
In je hartje zo dichtbij, in werkelijkheid zo oneindig ver
Dat ‘ie’ voor altijd mag schijnen
Tot ver voorbij ‘t einde der tijden
Je kijkt omhoog, denkt aan haar, de ‘mijne’
Weet dat jullie zielen ooit naar elkander zullen leiden…
Op een ogenblik besloot ik
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.957 een lucifer…]
Op de monteur blijf ik immer hopen
Kijkend door het bevroren raam langs een bloemenster
Het heeft geen zin
Ik krijg het in de gaten
[…stel de kamertemperatuur naar behoefte in…]
Om me uit deze barre situatie te praten
Gelukkig is daar de monteur
net voor het acht-uur-journaal
Met een langdurig goed humeur
Maakt hij een eind…
Het noodlot
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.059 de ijzige stilte
doorbroken door alweer een reeds vertrouwde gedachte
het is voorbij maar ik leef nog voort
als een bloem die geplukt is,
voort bloeiend niet wetende dat het einde nadert.
de weg naar vernieuwing niet gezien.…