6020 resultaten.
Het Einde Van De Geschiedenis (troostgedachte)
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
660 heeft God zich dan schaakmat gezet,
van zichzelf verloren,
heeft hij remise gespeeld
tegen Zijn Heilige Geest met oneindig
herhaalde combinaties?
gaat Hij zich dan, in Zijn oneindige creativiteit,
opnieuw niet dood vervelen?…
Kwaadaardig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
434 Haar ogen puilden bijna uit hun kassen
Het herbegon, het aloude verwensen
Vaak kreeg zij 'vuile rotjodin' te horen
Zij moest zonodig hier in Holland wonen
Bracht vijf jaar oorlog, doodde vaders, zonen
Totdat de Duitsers eindelijk verloren
Het Lage Land was vast met rust gelaten
Als zij er verre van zou zijn geweest
Beweerde tegen…
Vrienden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
460 gospels en nog zoveel meer
Ik luister iedere dag
En dan de schilderijen
Vooral die met veel kleur
Ze maken me heel blij
En stellen me nooit teleur
Monet, Van Gogh, Cézanne
Velen heb ik niet genoemd
Hun fraaie meesterwerken
Worden jarenlang geroemd
We mogen genieten
Van al het moois dat er bestaat
En het is te hopen
Dat het nooit verloren…
Warmwatervisjes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 die op aarde
altijd had bestaan
oceanen gingen
overstag oerwoud
baarden woestijnen
zonder vegetatie en oases
zelfs de dood bleef stil
liggen in windkrachten
die ons begrip sterk
te boven gingen in
verdwenen seizoenen
schoonheid kwijnde
weg oogsten mislukten
omdat insecten geen
bloemen konden
bevruchten omdat
honing en stuifmeel
verloren…
Landjepik
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
536 Er waren voor even
zij die verloren en zij die wonnen
daar konden we mee leven
en na de les werd opnieuw begonnen
toen we nog steeds als jongetjes
de school verlieten
leerden we tot ons
groot verdriet
al heel erg snel
dat bij de grote mensen
in het echt - het spel
heette ‘your land will be my land’
en dat het gepaard ging
met veel…
Onze beschaving
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
428 meest
gevaarlijke dromen
het meest elementaire
is het gebruik van
ogen en zicht in
confrontatie waarbij
houding verschijning
niet de uitstraling
moeten hebben van
angst en bang zijn
wij gebruiken vroegere
ervaringen helaas ook
in het onderlinge contact
dat is voor de huidige
mens geen manier
onze beschaving zijn we
helaas al verloren…
Beatle sound en Mick Jaggerritme
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
561 iedereen weet
dat er stemmen
bestaan waarvan
het geluid nooit
verloren gaat
waarvan de dictie
en karakteristieken
zijn vastgelegd net
als de melodie van
een muziekstuk
niet de technisch
vastgelegde en
reproduceerbare
versies maar geluid
vers van de stem
waarin afkomst
specifieke familie
klanken in toonhoogte
en temperament…
De paardenbloem en de klaproos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
589 Onze zaadjes worden verspreid,
zo gaan we nooit verloren.
Dat is waar, zegt de paardenbloem,
wat goed om dit te bespreken.
Want je hebt gelijk,
zo heb ik het nog nooit bekeken.…
Oude dichter
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
829 Pruikerige dichter struikelt dikwijls
over zijn zorgvuldig gekozen woorden
ze hebben niet meer de betekenis van toen
ze een weg naar een waarheid vonden
liefhebben, beminnen, houden van
het gevoel is nu anders geworden
woorden hebben hun volgorde verloren
een betekenis die ooit zo intens was
de eenzame dichter stottert wanneer
hij over…
Onderweg
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
553 in mijn hand liep ik rond
Had nooit durven denken dat dat in mij bestond
Maar ja die gedachtes, die blijken vaak leugens te zijn
Er is immers een enkel spoor voor iedere trein
Nu waar ik ook heen mag gaan, ik zal er zijn
Geen nut om te streven naar het einde van pijn
Want ik zal niet doen alsof ik eeuwig verlost ben van mij
En met die verloren…
Nooitg geziene gnomen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 het lijkt wel of
ik ben verzand op
een eindeloos strand
om zandkorrels
te tellen in een
maandenlange
steenkoude nacht
verloren is mijn
ooit zo warme
perspecrtief
de handen in
verband uit
vroeger normen
en waardenland
op straffe van
de hel zijn toch
de liederlijke dromen
gekomen want ook
wij verzonnen de
nooit geziene
gnomen…
Als de laatste mens de laatste boom omhakt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
239 Als de laatste mens de laatste boom omhakt,
weet hij dat het leven op Aarde voorbij is,
de lucht gevuld met stilte, de natuur verzaakt,
en de zon zakt langzaam, als een verloren vis.…
De schoonmakers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
217 Ze zijn verloren, toch gevonden,
hun ogen vol met zacht gewicht.
Oh mensen, hoor de grom,
van een trein die langzaam gaat.
Geen vertrek, maar enkel einde,
een vraag die open blijft bestaan.
En in de lucht hangt nog een adem,
een naam die niemand noemt, maar kent.
Geen einde is ooit het antwoord,
maar een roep om wat je bent.…
Langzaam uitgedoofd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 Vaak heb ik het gevoel
dat ik in een soort verloren niemandsland ben.
Zo alleen, zo kil,
waar zelfs de regels van overleven ik niet ken.
De wereld vliegt onophoudelijk aan mij voorbij,
ik voel me geen onderdeel van dit gebeuren.
Alleen mijn adem en mijn hartslag,
die me door de dagen heen blijven sleuren.…
Bach op repeat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
272 met mijn eigen playlist van Bach op repeat
de gordijnen dicht zodat niemand mij ziet
al hoor ik de auto’s op de natte straat toch
nog immer word ik meegezogen in de tijd
van verdwijnen in mist der verloren strijd
als de verdorven nimf die ik niet wilde zijn
pijn klimt langs zijn onnavolgbare ladders
met vrije vallen en ongelimiteerde adders…
Getij dat blijft roepen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
379 Ik voelde hoe water kon trekken,
hoe het mij meenam zonder haast,
hoe ik mezelf verloor
in een kracht die niets vroeg
en alles nam.
Verdwaald bleef ik achter,
drijvend op wat restte.
Met het schuim van je golf
sloot ik mijn woorden,
alsof ze breekbaar waren,
alsof elke klank
kon vallen en verdwijnen
nog vóór hij bestond.…
Heavy and alive
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
453 Zoals elckerlyc alhier
reeds op de druilerige
opening van de deur
naar het nieuwe jaar
heeft kunnen lezen
door zich te laven
aan de Sjamaan van Nix
ben ik
ondanks het naderende
plegen van plichten
op recepties her en der
(gelukkig bestaan ze nog,
tradities in het nieuwe jaar -
zonder houvast van het kompas
waren wij verloren…
Master in het maaien
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
394 Klein als een kindertekening,
Verloren tussen meesterwerken
In het MAS, of in Museum De Harlekijn.
Want zij zijn de letters, recht en strak,
Maar ik ben het gras dat zacht beweegt,
Onzichtbaar onder hun scherpe woorden.…
Jakub
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
312 Hij verloor niet
omdat hij faalde,
maar omdat hij bleef.
De geschiedenis
had geen plek
voor zijn menselijkheid.…
Licht door de tranen
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
620 Verloren in de hartstocht die me
volledig overneemt, vloeit een traan, omdat alles zo diep gevoeld wordt.…
Verontrustende machteloosheid
netgedicht
4.6 met 47 stemmen
1.743 Het meanderen van waanbeelden
liederen van verloren tranen
het eerste zachte maanlicht
in de beschaving van verlangen
naar de eenvoud van de dood
de droevige stilte van de stilte
je brengt het dichtbij
jouw bruine verdorde gras
deprimerende schaamte
door jou ben ik mijn kompas kwijt.…
Het eenzame wintervogeltje
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
711 Het fluit een dunne, bibberende noot
die verloren gaat in het metalen geraas.
De wagons glijden als donkere schaduwen,
warm licht achter beslagen ramen,
mensen die praten of lezen
zonder te weten dat hier een hartje klopt
zo klein, zo koud, zo alleen.…
Hertenjacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
161 hoofd heen dendert
Ik zou er een paar willen schieten
met mijn katapult van zacht brokaat
en stevig roodbruin leer
Het steentje in de slinger is mijn
milt die ik voor de gelegenheid
bekleed heb met iets als zuiver ijs
In hun hart zal ik ze treffen deze
dieren in hun hart van suikergoed
dat driftig spitse hoeven voedt
Zij veren als verloren…
maandopening; natrium strooien
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.538 tegen alle eentonige mannenkoortjes
die klinken uit wankele ratelmondjes
alsook enkele raspende bessenkeeltjes
de verloren gewaande dwaallichtjes
evenals de heldere ontvallen sterretjes
wellicht de overgewaaide miezerwolkjes
wie dan ook hier verschijnen wil of wou
uit een grauwe, hoogstpersoonlijke gril
of uit poëtische overweging misschien…
Lingerie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
80 Het leven staat voor alles
wat er is verloren aan onschuld.
Achter het oude stenen huis
ligt de prachtig achtertuin onder de zon.
In een bloeiend zomers zwijgen
ligt ze te zonnen in haar roze lingerie.…
diepe tranen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
645 samy ons kind
hij is een engel
zingt niet voor haar
zijn kleine dochter
geen verdrietliedjes
of liedjes voor de
slaap en de troost noch
liedjes van amour
spreid je vleugels kind
strooi zachte aarde
in wankele harten
omarm ze met tederheid
sla je vleugels uit
naar je kindje in Irak
breng haar thuis samy
ze wachten op haar
zolang…
2-4 op 6-9
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
599 Wij haatten hen, omdat zij Duitsers waren
De oorlog en dan óók nog die finale
waarin wij absoluut niet konden falen
Hun schwalbe maakte ons tot martelaren
We maken ze nu in op onze sloffen
Ze zijn verrekte aardig hoor, die moffen!…
Dagboek van een soldaat - Chaudardes 1940
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
465 Zie je het? Een bom viel op het huis,
Het verscheurde dak, de verbrokkelde muren.
De Église Saint-Jean-Baptiste is ongeschonden.
De oude vrouw verbergt het voorhoofd in verkleumde hand.
Raakt zij het venster aan? Kijkt ze door het kapotte raam?
Huilt zij om verwoeste huizen van verdwenen mensen?
Onder het stof het portret van de gesneuvelde…
vader en zoon
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.443 hinderen
te komen tot…
de angst haar te verliezen
in een moment van absentie
wees alert
voor een boom jou velt
je lijkt het te controleren
maar ze spelen met je
de schijn van een rustige dag
in het bos
open je ogen
bomen, takken, struiken
liefde die ondefinieerbaar is
ik wil je
niet verliezen
maar kan je niet grijpen
of je bent verloren…
Poëtische fluistering
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.055 tot deur
over de vijvers in het park
vliegers in de wind
een zwaan die trots
haar gelijke vindt
de laan met populieren
wuivend op en neer
en in elk ding schuilt
de zwierige essence
van haar zoete fluistering
door de straten, dansend
bedwelmt ze de stad
met woorden
met een glimlach
van deur tot deur
blaast ze het stof
van verloren…