5861 resultaten.
Het bewijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
335 Wanneer alles vervaagt,
wijst het rood op mijn huid
geen richting aan,
maar aanwezigheid.
Ik ben er nog.
Niet heel.
Niet samen.
En wat het beste van ons was
is niet gevallen—
het is eenvoudig
niet teruggekeerd.…
Phaëton, een zwanezang
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
349 '
Na zijn vermetele doldrieste hoogmoed avonturen
van een nimmer te herhalen
solozeiler hemelvaart
zonk tussen de woestijnrotsen
laat in de avondschemering
op het rode zand de ongehoorde echo van zijn ziel
en zoog de modder aan zijn zolen hem, tief betrübt zum Tode,
in Gaia's moederschoot terug
verlost van hemelgoden
en…
Achter de dichter staat
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
277 Achter de dichter staat deze waargenomen
wereld van blazende zwanen, openslaande
deuren, zo’n hemel die niet opbeuren wil
ingedroogde beeksluizen, de neerbuigende
hengstenhalzen, het grote rode mierenbal
de bever buiten het dal, de uiterste waarde
stronken, gebroken modder, opvliegende
eenden, gekwetter, zwart-witte koeten die
drijven…
Vrijheid is een werkwoord
netgedicht
2.4 met 25 stemmen
491 De knop barst open
rood dat door het pantser breekt
licht wint van de nacht
De ochtend breekt de stilte van de nacht,
een nieuwe dag in mei is opgegaan.
We vieren wat de vrijheid ons heeft gebracht,
en hoe we hier vandaag samen mogen staan.
Geen muren meer, geen angst die ons regeert,
geen woorden die we moeten onderdrukken.…
Dood staal
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
375 Verdwaal
door levende deelname
verblind met rode peper
vastklampend aan dood staal
verlies zonder bewijs
van gevoeld te zijn
Verdwijn
door het nietszeggende kabaal
haar luisteren als felle terugtrekking
bungelend onder een wankele constitutie
een afgeleide van een polisdekking
om alles kwijt te raken
En dan
homeopathisch eenrichtingsverkeer…
Omdat ik hun ogen niet zie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
148 weer
binnen stromen mogen, de deur
en het raam opengaan en blijven,
mijn lijf herstellen kan, dit hoofd,
eens onverdoofd een nacht slapen,
de volgende ochtend halen zonder
op een olifantenpaadje overlopen
te zijn door voortrazende stormen,
waardoor ik vrij ademen kan,
dan pas durven zij te stoppen
met hun observatietechniek,
geen rood…
De kleur die blijft
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
122 Rode roos op graf
een laatste stille groet
liefde blijft over
Op koude steen ligt
ze in alle eenvoud neer, alsof de
stilte zelf haar plaats heeft uitgekozen. Geen
stem verbreekt de ruimte, toch spreekt ze zonder woorden.
Ze draagt meer dan kleur
tegen het grijs van deze dag, meer dan
schoonheid die een vluchtige blik raakt.…
Echo van een illusie
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
357 Je bent eenzaam teruggegaan
naar die nuchtere schaduwen
de echo van een illustere hoer
in de hotelkamer van het ruwe land
Je drinkt nu goedkope rode arbeiderswijn
in een kamer die naar as en oude mannen stinkt.…
Herfstlicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
149 De zon legt warme handen
op de schouders van het land,
strijkt langs de rood geworden blaadjes,
raakt het water aan de kant.
Een boom buigt zacht zijn takken,
het riet beweegt en komt tot rust.
De wereld hoeft nog nergens heen,
de dag heeft haar nog niet gekust.
Er hangt wat nevel op het water,
een dunne sluier, teer en licht.…
Momijigari
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
22 Herfstregen valt zacht
de bladeren kleuren rood
voor ze zijn vergaan
Tussen de stammen
die hun vertrouwde loof stuk voor
stuk loslaten, opent het bos een stilte waarin
mijn adem de koelte hervindt en ik niets hoef vast te houden.…
Herfststem
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
19 Het gouden verlangen
kleurt zacht met de middag mee
in het warme rood.
De stem van het bos
ontwaakt in de najaarswind
en fluistert jouw lied.…
BIJ EEN ABSTRACTE COMPOSITIE MET ROOD, BLAUW EN GEEL van Piet Mondriaan
gedicht
3.5 met 45 stemmen
11.159 Geen mens nee zelfs geen boom
te zien, het groen voorbij, de wereld
weg gekeken, glad getrokken,
geschikt met een gesnoeid palet.
Windstil linnen, elk geruis gestold
in verf, de hang verradend naar dat
diepste evenwicht, de sluimerende
maat van alle dingen. De grote lijnen
trok hij zijwaarts en omhoog,
als volstrekte armen van een boom…
PAPAVER-BED
poëzie
4.1 met 9 stemmen
2.138 Aan de witte, aan de roze,
Zwart-geharte, rode, boze,
Inkarnaat en glad;
Die maar pronken en maar krinken,
Die maar lonken, laten zinken
Bladervlag na blad ...
Tonnetje naast bolle ton,
Spookt er in de late zon
Uit het ijle loof;
Steen-gelijk en opgestrekt,
Met het kroontje toegedekt,
Paars en bleek en doof.…
Was tandarts Velinga maar een schat !
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
855 Hij was een nare Germaanse man met rode appels en een stoofpeer op zijn wangen.
En jagersokken aan.
Hij schoot de duifjes lief met zijn pistool uit de takken.
Verdoven deed hij niet aan.
Van meisjes knabbelend aan rood en gele tot gifgroene appels hield hij van.
Het stonk naar Vim en Dettol in zijn praktijk.…
MAKE THE WADDEN CLEAN AGAIN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
351 Toespraak met rode pet op met de tekst: MAKE AMSTERDAM CLEAN AGAIN op de donateursdag van de Vrienden van Rottumer-oog en -plaat op zaterdag 11 oktober 2025 in Baflo, Noord Groningen.
Dames en heren, vrienden van Rottumer-plaat en -oog!…
MAKE THE WADDEN CLEAN AGAIN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
436 Toespraak met rode pet op met de tekst: MAKE AMSTERDAM CLEAN AGAIN op de donateursdag van de Vrienden van Rottumeroog- en plaat op zaterdag 11 oktober 2025 in Baflo, Noord Groningen.
Dames en heren, vrienden van Rottumerplaat- en oog!!…
Christus in ’t hofke
poëzie
3.9 met 15 stemmen
6.252 Wat rode klonteren besmeuren deze gronden?
Wordt gij van zonde en wet, van dood en heel omringd?
Zeg, heeft de liefde uw hart in hare gloed verslonden,
Uw hart, dat smeltende door huid en kleed’ren dringt?
Heeft u Gods toorn een pijl in ’t ingewand gezonden,
Die uw beangst gemoed zo vinnig praamt en dwingt,
Dat zijne wonde, o mij!…
Edel zwijn
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.293 lichtere tint gehuld
Speurt hij naar alles wat de tand verdraagt
Van knol tot kadaver
Van slak tot regenworm
Beer zoekt zeug
Ze vinden elkaar in het najaar
Een seizoen later ligt de big
Onder een dak van takken
In een gestreepte kamerjas
Hij staat beeldig op het kerstmenu
Vetarme, verfijnde smaak
Taaier met de jaren
Gedrenkt in rode…
Pijn
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
2.611 Pijn, pijn van binnen
ja ook van buiten
maar van binnen
dat schrijnt het hardst
Alle tinten rood
dat is het gevolg
van de glasscherven
maar nog veel erger..
Pijn, pijn van binnen
ja ook van buiten
maar van binnen
dat schrijnt het hardst
Waarom doe je me dit aan?
Wanneer is het genoeg?
Waarom juist ik?…
spookstoot met pioenroos
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.076 in koele zwoelte
vertoon van heel eigen geest
doorkijkbloes flauwtjes violet
haar roos ontloken uit pioen
als sterrenbeeld schorpioen
aan zet zij voor frivole pret
hups fluks in de lamborghini
gesprongen de vrouw met kloten
eigen zin in wil besloten
lang slank sex chic in mini
stuk dynamiek plank gas
haar boemels haar bordeaux
rode…
Het straatje
gedicht
3.8 met 18 stemmen
5.589 Aan het einde ligt een tuin, een veld,
met zonnige kantoren, rode logo's,
en een lange slingerweg door belten
naar het zure gifmeer. Stap niet uit,
ook de bewakers willen dat je keert,
ga terug naar dat verborgen straatje,
waar je aanbelt en omkranst wordt.…
HET ELFDE SONNET VAN DE SCHOONHEID
poëzie
2.8 met 17 stemmen
4.145 Met maagdelijke melk verschijnen daar beladig
Twee zilver dopkens rond, op elk staat een robijn,
't Zijn appelkens gelijk, daarop twee kerskens zijn,
Wiens rode rijpigheid een lust baart ongestadig.…
Novemberregen
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.064 Die mocht jij toch zo graag, en
rood was toch je lievelingskleur?
De zoete geur, daar hield je van,
je had er hele tuilen van in huis.
Ik draai me om en moet terug,
maar ik ben blij dat ik je even zag.
Als het goed is, mijn lieve oma,
ben ik er ook morgen eventjes weer.…
Nachtval oorlog 4-6
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
974 Wanneer er vrouwen opengaan,
telkens opnieuw en rood,
raakt ongeboren dood
misschien wat mensen
van het welbehagen aan.
6. Wapen
Ik ben nergens meer
als kinderen òm mij komen schuilen
of achter mijn geweer
Ik berg me tussen loop
en trekker zonder hoop
hen uit te huilen
in komende slaap.…
Versmeltende lichamen.
hartenkreet
3.4 met 32 stemmen
4.436 In een bed van rode rozen,
lig je gedrapeerd in witte zijde.
Mijn hart heeft jou gekozen,
jij die mijn leven zo verblijde.
Je huid geurend en zacht als satijn,
trekt mij aan als een magneet.
Met jouw lach zo zoet als marsepijn,
waan ik mij op een andere planeet.…
verbonden
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
2.358 ogenblikje
ik verbind u met haar door
orkest vult mijn oor
-met een vervelend dreuntje-
nog even wachten
zij is zo weer voor u vrij
muziek maakt niet blij
-vooral niet dit soort deuntje-
het is erg druk
galmt hij hard in mijn oren
wil ik niet horen
-terwijl een dweil gaat zingen-
nog een momentje
u bent bijna aan de beurt
wangen rood…
Ondergaande zon
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
862 Een blauwe lucht, een hoogstaande zon
Een diepe zucht, een wens dat het anders kon
Frisse zeewind, een langgerekt strand
Een eenzaam kind, spelend in het zand
Een donkere lucht, hevige regen
Iemand die vlucht, zonder te bewegen
Een weiland vol schapen, bloemen, rode en gele
Een kind met een wapen, nooit meer kunnen spelen
Een dikke pak…
HERFST (duogedicht met Gonny)
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.420 Met de kleuren rood, geel, bruin of groen
weten we; we zitten in een ander seizoen
dat gekleurde sprei van bladeren op de grond
maken het plaatje lekker rommelig en bont.…
Avondlaan
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.685 De zon is dalend; rustig-rode gloor
Glijdt sober-pralend langs de stammen door,
En doopt in vreemde gloed het avondwoud.…
ook jij, bijzonder
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.711 dieper ging dan ooit voorheen
je vragend wat de leegte wil de stilte
die als een zware last een ketting
aan jou bleef trekken naar bene’ en
en je verhief je uit jouw kussens
nam een penseel schilderde jezelf
met dikke zwarte klodders strepen
en honderdduizend scheuren
de tranen weenden bitter
tot je de kleuren liggen zag
je nam het rood…