7174 resultaten.
Sluisje bij Eemnes
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
651 Op de grens van wind en water
Bewegende wimpels, streep in de lucht
Klotsend het kluiswater en aan de einder
Wieken de tweetakt vleugels voort
Op de grens van warmte en regen
Wenkt de wal vol ongeduld
Aan groen uitgeslagen touwen
Trekt de patrijspoort en de mast
Twee identieke zwart-gele fietsers
Snijden geruisloos de polder in
Een poes…
Afscheidsreceptie
hartenkreet
2.4 met 11 stemmen
3.524 Neen, geen tranen,
hier zou blijdschap moeten leven
omdat het in zo`n draaiboek staat
zonder paraplu’s en zwarte mantels
onder regie in eigen stijl
wordt Moët & Chardon met zwaard onthoofd
bruisend als het leven sterft een lach
onderwijl speelt de coverband “Let it be” .…
Levenslang afgestemd
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
2.269 zij hebben zich afgestemd
op hun natuur en vuur
zwarte ogen mededogen
anders gelukt het niet
ongelijke passen naast elkaar
liever niets opvallend
niets dat aandacht trekt
of ontkoppelt
zwijgend tussendoor
met weinig woorden
zijn zij van zichzelf
ontdaan
voordat zij de eer
naar zich toe trokken
wederzijds
te krijgen dat zij niet…
Wachten
poëzie
3.0 met 15 stemmen
2.145 Maar 't ondoorgrondelijke zwart
Kiert nimmer open voor uw voet.
En 't jagend bonzen van mijn hart
Draagt niet tot u, die kòmen moet,
Die mòet en die niet komen zult,
Niet komen zult, hòe lang ik wacht.
En mijn wanhopig ongeduld
Verschrei 'k ellendig in de nacht.…
Fingerspitzen
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
806 zij vinden afzonderlijk
dan wel te samen hun weg
over met ivoor beklede
naast elkaar gelegen
zwarte of witte toetsen
die buigend bewegen
voor mijn tien vingers in gelid
doch vaker in een sprekende
verhouding uitgespreid
de klavieren poetsen
op weg naar een kleurige klank
om de verwachting na te bootsen
die in een ritmiek van noten…
Wie nog tranen heeft…
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
560 Wie nog tranen over heeft
of daar tegen moet weren,
zal opgaan in een wereldzee,
waar zwarte zwanen leren zich te
spiegelen met de sterren mee.
Als beleven kijken is, wijkt
alles voor het nietig stof, géén
pakkende gelijkenis en worden
gedachten snel geschiedenis.…
Leegte bevriest mijn ziel...
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
2.395 Het moment van afscheid bevriest mijn ziel
als de dood je meeneemt ver hier vandaan
Langzaam zakt je lichaam in de zwarte mist
die je meeneemt uit dit vergankelijk bestaan...…
vader
netgedicht
2.5 met 37 stemmen
3.345 De gekromde vingers van zijn hand
die zwart – wit wijzen, nooit vragen
het lichaam dat wegbuigt
de keurig gepoetste bruine schoenen
alleen zijn pak is grijs.
Hij is niet groot, de oude man
maar de stem is scherp,
als de vouwen in zijn broek
snijdende woorden gaan levenslang mee
maar hij slaapt goed, en hij eet goed.…
Rijp
gedicht
2.7 met 20 stemmen
7.875 Toen, bij een berk, als uit zijn stam geboren
en daaraan vastgegroeid, iets zwarts. Een vrouw.
Ik zag niet of ze, van haar uitkijkpost,
alleen naar mij of nog iets anders keek.
Maar toen ik op haar toe kwam lopen, leek
ze zich in lucht te hebben opgelost:
de sneeuw was onbetreden; nergens sporen.…
Zondeval
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 Maar als we de achterdocht, wrok, zwarte gal
door helder en rustig vertrouwen vervingen
– zoveel als maar kan, elk moment, overal –
in plaats van misnoegd ons de handen te wringen,
wie weet of de engelen weer zouden zingen
een vreugdevol lied voor een kind in een stal?…
Doodlopende weg
netgedicht
3.4 met 27 stemmen
1.104 schenkt
aan sloten waar reigers onverdroten
naast het stille van de dood die wenkt
zweven tussen hoop en niet geschoten
weet ik, dit is geen oord voor duiven
waar kinderen met de tijd zijn gevlogen
op zoek naar ranken vol zoete druiven
is de draad gebroken, het pad verbogen
naar oude ogen die allang niet meer wenen
om hun namen gelegd in zwarte…
WK-voetbal Zuid-Afrika
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
756 gewoonweg om de opponent te voeren
die geef ik graag verbaal de volle laag
nu greep een harde hand me bij de kraag
en zou een onverwachte slag mij vloeren
agenten poogden mij de mond te snoeren
een pijnscheut teisterde mijn kruis en maag
ik wou nog schreeuwen, daarna werd het zwart
het licht dat volgde pijnigde mijn ogen
men ondervroeg…
Veluwe-view
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Ik zag een veld vol stevige zonnebloemen,
verbaasd dat zoiets hier mogelijk was en
daarboven zwarte kraaien, je kent het wel,
deze keer als levend schilderij van mijn
beroemde zielsgenoot Van Gogh, Vincent ja,
een depressieve aap zonder prozac helaas,
de trein raasde voort, maar dat gele beeld
raakte mij als nooit tevoren, boezemde mij
angst…
RÊVERIE
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
574 Met achter ons een brede kraag van riet
Het was hoogzomer, blad dreef in de vliet
We hadden weer een hele sterke band
Luchtig gekleed was ik en bruinverbrand
Zilvergrijs haar had ik maar jij nog niet
Omdat ik je nog lange niet verliet
Vandaar dat beeld daar bij de waterkant
Je droeg een rode, wollen wintertrui
Met aan de linkerkant een zwarte…
Herinneren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
748 Ik hou vast
en herinner me de zwarte gaten
die nog voor het duister kwamen
en al het andere opzogen,
nog voor ik klaar was.
Ik hou vast
en droom van vlagen,
stukjes leven in een grijze foto gevangen
en uiteindelijk in vlammen opgegaan.
Ik heb het niet geweten.…
de vijver
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
635 de droom vannacht
kon ik niet sussen
tussen zwarte waterplanten
dwong hij mij om gebaren
over te nemen
aldoor voelde ik de pijn
van ieder bewegend blad, verward
en opzij gedraaid
klokken lagen verspreid
op iedere begaanbare
rimpel
haalden mij
terug
naar de diepe grond
waar lakens lagen, dicht
bij elkaar
met vlekken…
Schobbejak
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
638 gestruikeld en zeven maal geslagen
voor meer geld hetzelfde beleven
de ene hand zal de andere vergeven
en opnieuw om absolutie vragen
verwijd de pupillen achter jampotglas
van huizen de ramen zwart omkaderd
verbergen huiden dicht genaderd
huivert een hoofd in stoppelgras
vergeefs de schuldenaren gezocht
luistert het nauw gezien het verlopen…
Blindelings ?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
593 Zomaar een morgen als alle
andere in het vrome licht,
aandoenlijk zonder stekeligheid
van de nacht en nevel, waarin de
dagen hun bitsheid hebben afgelegd
en het duister zichzelf met zwart
fluweel heeft gedrapeerd, waarin
een minstreel zijn fluisterwoorden
onbelemmerd uit zijn hart en luit
laat stromen en in alle toonaarden,
na jaren…
Getekende
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
571 wortels
aan het boomgetekende
organische ankers
van de vrijgestelde ziel
tussen bewegende delen
elementen
voor - en nadelen
balans over emoties
ziel over hart
adem en vrede
groeiend in vreedzaam
respect voor al wat leeft
ben je nachtglimlach
glimlach van ‘t duister
spiegel je juwelen
in jouw ogen
slaap je gelovig
in zwarte…
Welkom
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
653 “Welkom”, zegt God tegen alle mensen
Hij maakt geen verschil tussen blank en zwart
Hij draagt al Zijn schepselen in Zijn hart.
Waarom zouden we nog wachten
Als God ons uitnodigt om te komen?
Hij wil ons met Zijn liefde doorstromen.…
De laatste act,
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
721 Ik zit begraven in deze eeuw, ik
teken mijn gebreken in de tijd,
op witte grond met het zwarte krijt
van hoogmoed, niet moedwillig want
morgen valt de eerste voorjaarsregen en
worden schetsen van mijn zonden grillig.…
Ratio en Emo
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
3.741 Krijgen ze het eens zwart op wit
Bewandelen ze het pad naar hun verschil
Of naar het klokhuis dichter bij met pit
Op een dag als de klok voor hen luidt
Zijn ze samen bruidegom en bruid
Ik zie het naar verloop van tijd
Trekken Ratio en Emo gezamenlijk ten strijd
Zodra het verstand het gevoel begrijpt
Is er bij hem iets gerijpt
Zij…
en geluk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 in zwart raak jij dit licht
radioactiviteit in een testbeeld
het zwaard valt vlak naast ons beiden
zwaar weegt dit omgedraaide glas
zonder inhoud leef je
niet echt is nep gedimd water
dus het sterven is een zege
weet jij dit zeker weten
doen wij de deur dicht
en de beat beukt door
hersenspinsels versplintert verteerd
omhulsel gelukkig…
Bevrijdende spil.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
547 Het veld
Waarop onze gedachten speelden,
Waar zwarte tulpen
Ondersteboven in de grond groeiden
Dat jij me zelfs volgt tot hier,
Waarachtig en ongelofelijk
Maar heerlijk
En alleen jij weet het:
-Het zal niet voor niets zijn-
Dat,
Wanneer de dagen erom schreeuwen
Onze aderen
Begerig zullen samenvloeien,
Jij afscheid zult nemen…
die dag te sterven
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
727 geen vogel
geeft er antwoord
en de treurwilg prevelt tevergeefs:
niet doodslaan
naald na naald
in ogen,
ontredderd blauw
nijptangen in bolle buiken
trekken de dood naar lege handen;
het geschreeuw waait
door onbestaande ramen, vrouw
na vrouw
niet doodslaan
trage messen sluipen
door identieke lijfjes; harten
op zwarte, naamloze…
HERFSTGROND
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
487 Verstild wandelt bezwerende daadkracht
door het kleffe zwart, schept met wonderhanden
luchtig kruim voor de maandenlange nacht.
Het duister binnen de zachte wanden
is al wat daar woont een vertrouwde wacht.
Warme wil om te bestaan blijft branden!…
Losgeraakt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
657 …continenten zijn kil, kaal en ledig
weer slaat de Babylonische
spraakverwarring toe
men vliegt elkaar steeds meer in de
haren achter hun muren waar
beschaving afbrokkelt
reeds vroeg worden huizen als
cachotten met hete hangijzers
gegrendeld
nachten zijn zwart en lang
met dode straten waar ouderen
zichzelf kreunend voortslepen
naar een…
Brakke dijken en natte voeten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
575 dagen
het seizoen van regen en wilde vlagen
van brakke dijken en meeuwgekrijs
naaktheid alom, het landschap schraal
de geploegde akkers dromen al
en bomen kleumen in naakt verval
met natte voeten en kruinen kaal
toch hoor je buiten de straffe wind
nog vrij van depressie en najaarsblues
de heldere lach van een spattend kind
en boven zwarte…
De mollen
gedicht
3.7 met 3 stemmen
8.230 Bij zijn opgedroogde zwarte Styx graaft Charon
de veerman, zijn roeispanen klauwen geworden,
wachter van de ivoren poorten en oogschaduw;
aarde geworden zwijgen de vliegende mythen
onder de zilveren gesp van De Dolfijn en Zwaan
bij de onderaardse Styx, de boot van gebeente.…
In de mist
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.163 Weer blankt de boskamp, een besloten zaal,
Een witte kamer die de bruid verwacht,
In smetteloze glanzeloze praal
Op uit de zwarte nacht.
't Berijpte hout van alle kanten
In gaasgeplooide wand verscholen
Reikt diepe tuilen van chrysanten,
Asters en gladiolen.…