6649 resultaten.
De adem van alles
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
262 En onder alles
een pulserend weten,
een oeroude ordening
die zich niet laat vangen,
maar zich toont
in elk ritselen,
elk glinsteren,
elk onverwacht moment
waarin je stilvalt
en voelt:
het hele bestaan is één groot,
eeuwig
oplichtend
wonder.…
Gevecht tegen sloopkogels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
177 Lieke Marsman; (25 juli 1990 - 03 juni 2026)
Leven aan, dood uit
Helaas is Lieke haar wens
Reeds omgekeerd
Al uitgevoerd, want
Dood kent geen medelijden
Mensen met kanker
Leveren eeuwig strijd
Uiteindelijk
Triest, niet te winnen
want dit ge-
vecht tegen sloopkogels
Was geenszins
Echt ooit te winnen...…
Naar 't kerkhof
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
120 Wat is eeuwigheid? Waar zijn ze nu? Ik wil hen eren.
Nu zijn ze nog even gekend, maar hoe lang nog?
Zo’n bezoek leert me telkens weer heel veel relativeren.…
Tijdloos gras en vochtig steigerhout
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
111 De zomer dralend, alsof hij nergens om gaf,
behalve om deze nacht van rust en eeuwigheid.…
Zij ziet mij zitten
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
180 Ik laat mijn leven bloeien op de site,
Aan alle lezers met blijvende dorst;
Daar, voor de hoogste harten, waar het draait
Om kloeke zinnen als smaakvolle worst,
Waar ik de droogste verzen op zie staan,
De leugen bestrijd van eeuwige tijd;
Zij, als mijn ware muze, laat geen traan
Bij valse weemoed noch gekaapte strijd:
Hier in ons huisje…
Mortis imago (een beeld van de dood)
poëzie
3.5 met 16 stemmen
4.024 Daar steunne* ik, hergestorven, her-
geboren, af en aan*,
mijn hope en mijn betrouwen op:
gij, zonne zult verzinken,
en duister als de blommen zijn,
die stierven: eeuwig staan
zal blijven hij, die bouwen wilt
op God, en eeuwig blinken*.
--------------------------------------------
blomme: bloem
doorborsten: met kracht uit het zaad gebroken…
De onbekende overledene
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
6 Geen hand die hem ten afscheid golvend tegenstreeft,
Terwijl hij thans de weg naar 't eeuwig duister weeft.
Het is nu donker, ja, maar ginds wenkt d' eeuwigheid,
De draagplank buigt diep onder 't stof der sterfelijkheid.
Hij moet op weg, de laatste reis is thans begonnen,
De ochtend wacht, al heeft het licht nog niet gewonnen.…
ABYSSUS ABYSSUM INVOCAT
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.099 Bezie die hemel, die onmeetbaarheid,
en raad de werelden die ginderboven
in eeuwige orde door elkander ijlen.
Bezie hoe dag en nacht elkaar vervolgen,
en bloedig, ginds en ginds, elkaar bevechten,
daar wijd op aarde en lucht de bloedstraal speerst.…
Op mijn ziekenhuisbed ben ik gered.
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.246 Boven ons branden de eeuwige sterren.
Oh wat voelen we hun eeuwige plaats hoog boven ons.
We hebben een kruis allemaal.
Ons zieke gezicht staat op ons ponskaartje.
In mijn hoofd is het licht uit.
Het is zwart in mijn hoofd.
Mijn engelbewaarder probeert het smeersel uit mijn oren met een hemelse lepel los te krijgen.…
Dankbaarheidspreuk
netgedicht
4.8 met 49 stemmen
651 Ik ben dankbaar voor dit leven
Al het goede op mijn pad
Alle lessen mij gegeven
Hoeveel wijsheid daarin zat
Laat mijn leven steeds vervuld zijn
Van de kracht van dankbaarheid
Laat haar energie vrij stromen
Op mijn zielenreis door tijd…
Liefde
poëzie
3.3 met 37 stemmen
5.505 Liefde is alleen elkander droef verdragen
Als vrouw en man:
Twee vijanden die toch elkander schragen
Zo nu en dan,
En, daar God voor hun wanhoop en hun vragen
Geen heul, geen antwoord heeft,
Soms naar de eeuwigheid de zweefvlucht wagen
Die een omhelzing geeft.
--------------------------------
uit: Serenade III (1938)…
momenten van even
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.000 ik zoek nog steeds
de diepte van binnen
tijden lang verlangen
de weg te gaan
naar verlichte gezangen
op de ontgonnen heide
waar een zachte mist
de velden bekleedt
schampt de wazige zon
de wedergeboren aarde
zij allen hebben weet
van mijn innerlijke waarde
ik zoek nog steeds
de eeuwige verbinding
naar herstellende heelheid
verloren…
Hyperventileren
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
832 Een kleine schemering langs de ramen,
mijn eeuwige liefde kan jij beamen.
Schoonheid en gevoel die jou verteren,
verdriet en angst doet me hyperventileren...…
Boswandeling...
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
948 De bladeren ritselen schielijks over het bospad
Heerlijk laten ze zich rijgen door het bos
Laverend op de wind in hun vrije val
Dwarrelen ze geruisloos op het zachte mos
In het hart van het bos fluit de merel
Het zuiverste concert voor haar geliefde
Telkens wachtend op zijn antwoord
Fluit zij een melodie van eeuwige liefde
Op het zachte…
Ooit
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.189 moeten de tranen dan eeuwig blijven stromen
Waarom wekt onze band zo'n enorme jaloezie
elke dag ben ik op zoek naar het begin,wil ik weten wie
Wie degene is die jouw hart heeft gebroken
als harteloos een dolk pakte en jou heeft neergestoken
Neergestoken in de figuurlijke zin van het woord
Jouw handicap maakt je machteloos,je leven hangt…
Niet twijf'lend weet ik: Alle goed is kwaad
poëzie
4.4 met 8 stemmen
1.972 Mij zelf aanbid ik, als de grens verdwijnt,
En ik vervloei met wat me eeuwig omringt:
Zo zal 'k, door trots en walging klein en groot,
God's eenlingschap trouw boeten door mijn dood.…
Vissend op de Noordzee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
901 Eens zal ook jij je onderwerpen,
slaaf voor eeuwig zul je zijn.
Hoon klinkt in zijn laatste schreeuw,
hij duikt nog een keer op mij neer
mens, stof zal jij zijn,
als ik,
de trotse meeuw
nog altijd langs de hemel scheer.
------------------------------------------------------------
Uit "Voorbij de Horizon"…
Dus vredig de avond
gedicht
3.2 met 20 stemmen
18.849 Terwijl het laatste gedicht het tijdstip verteert
staat de maker geledigd op van zijn tafel
hij reinigt zijn vleesmes en kijkt uit het raam
op de sierbestrating zieltogen de bladeren
verlost van hun zomer, de windengel hurkt
in het eeuwige onkruid en wacht tot er tijd is
dus vredig de avond vol afscheid en oorlog
wereld waarheid en liefde…
Gekoesterd landschap
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
699 blikken verzadigd plezier
Onvermoeibaar stroomt hij verder
Glinsterend als een melkweg
Met de hemel wakend als herder
Transformeert hij de ruimten op zijn weg
Tere parelgrijze wazen
Vlechten zich in het vochtige gras
De natuur blijft ons verbazen
zijn glimlach weerspiegelt de weideplas
omhelsd door de warmte
doorboord door de stilte
eeuwig…
lieve schat
hartenkreet
4.1 met 40 stemmen
3.372 Ineengestrengeld tellen wij de uren,
hopend dat dit eeuwig moge duren.
Deze aanraking doet ieder besef van tijd verdwijnen,
en doet alle onzekerheid met de minuut verkleinen.
Jij bent al zo speciaal,
maar dit gevoel overtreft het allemaal.…
Mensenleven...
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.257 Wie kan de diepte ooit doorgronden
van het onmetelijk heelal,
dat ondanks aardse stervelingen
zijn eigen wegen volgen zal
De macht van mensen is illusie,
die mistig opgaat in de tijd,
want elke aardse macht moet eenmaal
verliezen van de eeuwigheid.
Een stukje brood, een vredig leven,
een snik..... en alles is voorbij.…
Hemeltranen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
2.437 vaal verbleekte kleuren
van een gestorven regenboog
Waar de maan probeert haar schone schijn nog vol te houden
en hoog verheven blauw plaats maakt voor diepgrijzend grauw
dat zich droef vol tranen zoog
Waar wolken zich verweven tot dichte deken van de nacht
die zich over het daglicht strekt en haar met duisternis bedekt
als tijd de eeuwigheid…
Samen
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.389 Jij bent mijn rots,
mijn eeuwige steun,
je hebt je aan mij kunnen hechten.
Aan de rand van ons 'feestje',
wil ik nog iets kwijt,
ik wil met jou verder door jaren.
Wat er mag komen,
we kunnen het aan,
we zullen het samen wel klaren!…
het musje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.607 nieren
van erfsmet vrij heeft Rome ons onthuld
die beelden sneed van joachim en anna
deed amos kurzweil dieper mediteren
het hunkeren zag hij vervuld het manna
dat de zwarte dame weet te keren
eens viel mijn musje van het dak geschrokken
borg ik haar in een kom van klamme handen
op een haar na was zij te vroeg vertrokken
naar eeuwig…
Ik hoorde en zag. Zelf kon ik niets dan zwijgen
poëzie
3.3 met 17 stemmen
1.907 Lang weet ik, dat mijn wereld is mijn eigen
Prachtig paleis, door 't eeuwig Zelf gesticht:
Kort weet 'k, dat er een schat begraven ligt,
Zoals in sprookjes Zondagskind'ren krijgen.…
Diana
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.254 Mijn leven, een kort moment
Een ademtocht der eeuwigheid
Toch was ik daar, heb mijn liefde gegeven
Smachtend hopend op wederkerigheid
Mijn leven een kort moment
Oh mijn volk, ik heb van u gehouden
Drukte u aan mijn hart
Stilde het leed wie op mij bouwden
Niet als Prinses ben ik geboren
Maar door u gekroond met heerlijkheid
Steeg ik op…
Ongehoord Dakloos
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.040 Kijk hoe ik verval in levenstrieste sleur'
't antwoord is altijd 'n dichtslaande deur
De mensen kennen 'm wel, die dronken gek,
zuipend, schreeuwend, en bevlekt met drek
Horen 'm elke dag maar luisteren echter nooit,
naar wat deze verlorene, voor hun voeten gooit
Gezellig samen zittend, warm voor de buis,
voor hem slechts karton, z'n eeuwige…
Nu het stil wordt om mij heen.
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
2.364 Als ik roep tot Hem die eeuwig leeft,
o God wat doet dit pijn.
Wil dan naast mij staan,
mijn toevlucht en mijn trooster zijn.
Vouw Uw handen om mij heen,
drogend de tranen die ik ween.
Het is al om hem met wie ik eens ging trouwen
het liefste wat ik ooit bezat.
Op wie ik durfde bouwen,
hij was mijn liefste schat.…
gevangenis van verdriet
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
2.000 Ik zit vast in een gevangenis van pijn
een plaats gevoed door angst en verdriet
waar het goede verdreven is, een braakliggend terrein
alleen in mijn hoofd heerst de stilte nog niet
Onhoorbare kreten galmen eindeloos na
de zon vervaagt, kleuren verbleken
rondom is de diepte, overal waar ik ga
de herinnering is mijn eeuwig litteken
Gezocht en…
Kennis II
poëzie
3.7 met 18 stemmen
2.697 Toen de eeuw'ge zon, na eeuwen werd geboren,
Als uit een gril van 't eeuwig werkend Iets,
Schoot, uit haar borst, een wereldje naar voren:
Der mensen aarde, één klank des eeuw'gen lieds,
En haar te kennen werd de mens beschoren:
Is dan volmaaktste kennis meer dan niets? -…