Alle inzendingen over einde

5765 resultaten.

Sorteren op:

Zonder haar te verbranden

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 429
Wij juichten bij elke meter hoogte: meer mensen, meer spullen, meer cijfers die omhoog wezen als wijzers zonder eind. De lucht werd dunner. De motor trilt. Warmte blijft hangen waar ze vroeger ruimte had. Schroeven lossen zich in namen als klimaat en grens. Sommigen roepen: sneller! Anderen: terug!…

Winterdepressie

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 323
De droom van warmte, het einde nabij, zo wintermoe. Demeter's vreugde wedergekeerd. Nakend, het nieuwe begin. De ijzige troon eindelijk afgeweerd. Laat ons dansen nu. Zingen en dromen, van een eeuwige zomernacht. Dat de winter nimmer meer mag komen.…
Mierdelel25 februari 2026Lees meer >

TRAAG DOOR EEN ONEINDIG LAAGLAND

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 174
Voor de tocht der tochten: de dood waarvan je alleen weet wanneer ie begint bij toegekende euthanasie maar geenszins hoe deze loopt, verloopt laat staan waar deze zal eindigen doch de levenstochten, de wandeltochten van de Amsterdammer Rutger Burgers is het begin en het eind bekend en vooral de garantie van onverharde wegen 'TRAAG DOOR…

Altijd dichtbij

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 154
Maar jij woont in die stad boven de wolken, waar dagen geen einde kennen en licht nooit dooft. Toch ben je hier. In elke adem van de wind, in elke stilte tussen onze woorden, en al weken - daar is die vlinder weer, licht en teder, die ons steeds weer passeert alsof jij zegt: “Ik ben er nog, Pa… Ma… ik ben dichtbij.”…

Zomerbloemen

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 260
Aan het einde van de dag waar schaduw en kleur elkaar zacht raken, blijft een trilling achter in het veld dat langzaam sluit en draagt elke bloem een gloed die nog even in mijn aandacht blijft.…
CB13 augustus 2026Lees meer >

Zwanenzang

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 76
Er schuilt een vreemde waardigheid in dit einde. Geen drama, geen verzet. Alleen de tederheid van wat ooit heeft geleefd, en een verre gloed die de slapen nog heel even verwarmt.…

De Kersenpit

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 23
zijn handen vermag een recht dat hij koestert, een langverwachte dag Zij houdt vast aan wat was, raakt het niet kwijt hij wil wat hem toekomt, zijn oude strijd zij voelt haar bloesem en tast hij reikt naar de oogst die haar leven belast Wat zij niet kan missen wil hij in bezit dezelfde rode vrucht, een verschillende pit voor haar dit einde…
silann Nara29 oktober 2026Lees meer >

Schemervelden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 0
Ik ga de dood in ooit op een onbestemde seconde neem de struikeljaren met me mee de vergissingen als metgezellen jouw zeldzame lach als wapen Maar het levenloze ken ik niet en weiger het te accepteren als een of ander gedoemd einde een plek waar geen gevoel meer is Verberg jij je ook niet meer?…

Carpe diem

snelsonnet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 797
De lijstjes tieren welig getverdemme. Van weer zo’n jaar waarin er muzikaal een hoop gebeurd is maar wij toch massaal weer op ons ouwe favorietje stemmen. Nu Queen weer aan de macht is denk ik even: Als winnaar zou je eigenlijk moeten leven.…

Je voyais deux ours étaler des petit pains

snelsonnet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 791
Wij maken ons al op om ze te eren Olympiërs als Blokhuijsen en Wüst Bij Bergen (B) werkt men ook aan een müst Daar arriveert een koppel pandaberen Waarvan (en ze verwachten in zes weken) De ene Frans, de ander Vlaams gaat spreken…

BLADWACHTER

netgedicht
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 548
nog in leven schrijf ik je in schaarse tijd mijn dodemansbrief het laatste schrijven van een bijna dode man kort weloverwogen en helder moeten mijn woorden zijn bied me het is bijna zover bied me een vrije doortocht verleen me een vrijgeleide naar Hades’ rijk laat me zacht tot stilstand komen druk als zorgzame custos…
J.Bakx24 september 2023Lees meer >

Vrijetijdsvers

gedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.356
't Is deze week weer kermis in mijn stad Ach, ongeacht welk nieuws ons overrompelt Vergeef mij dat dit feest mij onderdompelt En dat ik heel wat headlines niet omvat Laat mij nog even op de kermis dolen Straks wacht mij weer de échte mallemolen…

Mijn gevonden schatkist

hartenkreet
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.345
mijn bestemming langzaam maar zeker in zicht al starend over het glanzende water ligt een eiland eenzaam te baden in zonovergotene lichtstralen wachtend op het moment dat eenzaamheid hem verlaat stralend kijk ik naar de bestemming waarvan mijn gevoel mij zegt dat er na een lange zoektocht naar het onbekende van mijn ik eindelijk een einde…
Bert Vos23 april 2005Lees meer >

De Zon komt terug

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 983
Brandend rood in zwarte zee Giftige wolk over boze bergen Pluimen opgeblazen in oranje Gouden golven in verdwijnpunt Vage nevels in het niets Ontsluiting van de horizon Een sinaasappel in een sleuf Daar gaat het licht tenonder Kleuren vervloeien tot de nacht De laatste lichtstraal gloeit nog na De vurigheid van ondergang Mijn god het einde…

De vinder

hartenkreet
2.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.239
Vriendschap is als een betoverend boek, soms door emotie worden overspoeld, soms lachen tot het einde is zoek, zo is het voor de vinder die vriendschap voelt.…

waar ben je?

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 996
Jouw einde was onmenselijk, zinloos en zonder rede.…
manon3 november 2002Lees meer >

AFSLUITDIJK

gedicht
3.2 met 105 stemmen aantal keer bekeken 36.170
Er is geen einde en geen begin aan deze tocht, geen toekomst, geen verleden, alleen dit wonderlijk gespleten lange heden. -------------------------------------------- uit: Parken en Woestijnen (1940)…
M. Vasalis2 augustus 2025Lees meer >

't is de ure der getijden

poëzie
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.027
Ze slefferen op hun sloffekens* voort, Daar spreekt geen één een luttel woord, Hun paternosters rinkelen; Een vale schijn vergeelt hun wang: Aan 't einde van de zwarte gang Staat er een kaars te pinkelen.…
Alice Nahon6 augustus 2004Lees meer >

Het kan verkeren

hartenkreet
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.896
Daar kwam dan al weer een einde Aan een mooie dennenboom Die met Kerstmis had staan flonkeren Mooier dan de mooiste droom Prachtig licht gaven de kaarsen Glinsterend van eng'lenhaar Trots droeg hij de ballen En nu lag hij daar.…
onbekend15 december 2004Lees meer >

zonder titel

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 10.377
Een wervelstorm nadert: het einde schijnt nabij Maar hij lijkt te blijven hangen ergens op de vierde rij Ineens zie ik de scheuren en mijn uitgedroogde huid komt los van het gekrompen vlees; ik sta stil en trek hem uit. Rest nog een naakte buiging, het vlees schroeit in het licht Dan wordt het langzaam donker, en valt het doek weer dicht.…

Zonder titel

netgedicht
2.7 met 131 stemmen aantal keer bekeken 28.525
Een wervelstorm nadert: het einde schijnt nabij Maar hij lijkt te blijven hangen ergens op de vierde rij Ineens zie ik de scheuren en mijn uitgedroogde huid komt los van het gekrompen vlees; ik sta stil en trek hem uit.…

Als een streep door de eenzame omgeving

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.505
De weg is leeg Loopt stapsgewijs omhoog Maar kilometers lang En eindeloos rechtuit Naaldbomen tientallen meters hoog Als zwarte gestalten Aan weerszijden van de weg De maan schijnt zwak Verft de hemel donkerblauw Het einde van de helling komt in zicht De bebossing houdt acuut op En plots loopt de weg weer naar beneden Een gigantisch dal…

zittend zinnebeeld

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.150
pijlers het hoofd met lang getouwd haar neigt voorwaarts de spreidende draden verbergen deels haar aanzuigend rose met zuchtende meewarige ogen ziet zij naar het verre dichtbij alsof de eeuwigheid ongrijpbaar spiegelt langzaam schuiven haar handen dalend met scharende slanke vingers langs gladde wegen en rusten ten einde…

de reis

hartenkreet
2.7 met 30 stemmen aantal keer bekeken 4.660
ons leven is een avontuur vol bergen en met dalen meedogenloos is de natuur zullen we ooit het eind wel halen liefde en vijandigheid doorkruisen ons het pad wat vroeger ooit een vriendschap was wordt nu zwaar overschat maar de reis moet verder en hoe dichterbij we komen zie ik niet meer hoever ik ben door massaalheid der bomen…

Weeralarm weer

gedicht
4.5 met 94 stemmen aantal keer bekeken 14.634
Kijk, afval, na het zinloos zwerven eerst opgewonden rondedansend, vindt nu doodmoe zijn einde, laat zich zinken langs de kanten van een sloot. En regen striemt en slaat en laat het water klimmen naar de stormvloedkering. sluizen schuiven veiligheid. Mijn vlakke lage hogeland wordt, nu gerust, in slaap gesust.…

Dichten voor verdraagzaamheid (met enige vertraging)

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.535
Maar na het maal jamden wij een eind weg op djembé en gitaar zonder enig misbaar.…

De pechvogel

gedicht
3.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 10.428
, plus maar ook min de baren moe en zinkt maar vaart naar u toe de bloesempicknick valt opnieuw in 't water kijk nog eens door het keukenraam, de hemel voor de gekwelde dwangbuisduivel u roept schat, neushaar veel te lang, kom en knip het af ay Garbo met de kromme werkhandjes, doe uw wenkbrauwloze pantomime - stepdans het einde…

De Veerman

gedicht
3.5 met 50 stemmen aantal keer bekeken 40.384
Ik stuurde de veerboot die van dood naar leven gaat heen en weer – zolang de klok het einde slaat. Ik vaar altijd bij schemering wanneer we lijken op elkaar – je wilt onder mijn kap kijken naar mijn donderend licht. Drink het water maar van vergetelheid – met de tijd doe ook jij je ogen dicht.…

Tijd heelt alle wonden

hartenkreet
4.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.279
Diep in mijn hart wist ik het wel Kon geen afscheid nemen van mijn dromen Nu sta ik plotseling buitenspel Realiseer dat er nooit wat van had kunnen komen Zit hier met een buik vol stenen Te vechten tegen al mijn verdriet Er is iemand in jou dromen verschenen En helaas, ik ben het niet Had graag als eerste willen zeggen Laten we een einde…

nergens spijt van

hartenkreet
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.756
overmorgen al kon bestaan de examens aan het meer waar gulzig de zon werd genoten het hoofd op een bed van boeken in dromen de primus van de klas ongemerkt kinderschoenen ontgroeiend dat waren hem nog eens tijden al denkt niet iedere vlieg zo ontvleugeld en potig ontleed om vervolgens op bezoek bij de spin bibberend af te tellen naar het eind…