5638 resultaten.
Ode aan de natuur
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
828 Een troosteloze, grijze dag
De wind waait zachtjes,
Boze wolken overschaduwen alles
Ze omarmen een waterachtig zonnetje
De zon, eenzaam en alleen
Hoog, ver weg van het leven
De bomen, als lijfwachten van de aarde
Rivieren, gevoed door de tranen van de lucht
Beekjes, kleine metgezellen van de grond
Klaterende, eindeloze watervallen
Spoelen…
Relativeren
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
638 Slagregen geselt de straat
Stralen als staal,
Koude degens houwen zich wegen,
Door grauwe atmosferen
Hollen, stilstaan, schuilen
Wolken huilen, tegenslag valt
Neer
Nog nederiger
Nu buien dimmen, druilerige metamorfose
Murw van misère, mat onder ‘n apathische apotheose
Gedachten in regressie naar ‘n vroeger bestaan:
Crescendo carrière,
Sessie…
aabb (fietsen 4) (poëtica 8)
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
4.920 Gulzige ganzen in het gras,
wolken weerspiegeld in de plas,
een fietser, zon in zijn gezicht,
die vraagt: “Weet u waar Vreeland ligt?”
Kasteel van lucht, bergen van goud,
aa, bb, het rijm is oud.
Een kind dat rondfietst op een erf,
een boot die klaar ligt op een werf,
en dan de zuivelboerderij:
daar is altijd een kamer vrij.…
Bomenlandschap
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
742 de maan schijnt boven de rand
van een zwart bomenlandschap
aan het einde van de tuin
een ring van schijnbare nevel
draagt het weerkaatsend licht
tot aan flarden van pluizige wolken
de slaap wil niet vlotten
en zie in het hoge gewelf
een engel van vreugde dansen
ik lijk de vrijheid te vieren
aan geketende gedachten
en in mijn rieten…
Geef mij
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
970 hoog boven de prachtigste gevormde witte wolken,
waar de luchtstromen alle kanten heen en weer kolken.
Geef mij de helderheid en stilte van de maan
Waar ik alles even op zijn beloop kan laten gaan
Geef mij de helderheid van de schitterende sterren,
Dan maak ik even die reis alleen naar den verre.…
De zonnebril van plastic
gedicht
3.1 met 19 stemmen
8.457 De daken van de oude huizen gaan op onze wenk
zacht aardbeienrood gloeien en de wijde tent
des hemels wordt doorschijnend edelstenenblauw
en krijtwit als de as van kostbare sigaren
gaan kleine wolken met geheime opdracht varen.…
VOLKEREN DES KRUINS
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.624 Dronken van kracht neem ik de nieuwe dag,
Waarop de goudbevachte wolken drijven,
Neem ik de schubbig rinkelende zee,
Neem ik de ronde aarde met mijn handen,
Buig haar tot schip, te varen in het ruim,
Bij het gejuich der vanenrijke sterren.…
Niet ver van de obelisk...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
481 Niet ver van 2012, door de Maya's
eens uitgerekend voor hun kalenders,
bij zonnig weer, met hier en daar een wolk,
spelemeiden we daar rond en groetten deze
bomen; nee we maakten diep, intiem contact,
als sjamanen bij volle maan.
Er staat daar ook zo'n kleine eik.…
Op herhaling
gedicht
3.0 met 80 stemmen
27.113 Zeg me nog eens hoe wegen
uiteen gaan, zich verplaatsen in
tegenovergestelde richtingen en donkere wolken
boven de horizon één kant opdrijven.…
hoog water
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 schijn zonne schijn
schijn licht
maneschijn
schijnt lichter
zonder zwaarte
zonder gewicht
licht gewicht licht
zwaar is de zee
zwaar is het water
dat stroomt naar de zee
veel is de zee
meer dan het meer
meer naar de zee
zwaar is het water
zwaarder dan wolken
neer gaat het water
neer naar de zee
hoog gaat het water
hoog in de…
de markt
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.011 Wolken in de lucht je weet niet wat je ziet,
Fantasie geeft een beeld maar dat is het niet.
Het is allemaal te mooi om waar te zijn,
Je denkt ligt het misschien aan de rooie wijn.
De terrassen gaan nu sluiten,
Wij moeten gaan, ook al zitten wij buiten.
Wij hebben onze rekening betaald,
En de auto's worden nu gehaald.…
Tekens aan de evenaar
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
627 Dolend op de wieken van de molenaar,
schrijft de wind z’n intieme taal, beleeft
de liefde in de schaduw van een korenschoof,
ongebonden in een wolk van zuiver
haar aan het eind van elke regenboog.…
SWORDPLAY-WORDPLAY
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
525 Zonovergoten de wolken
Traag drijven bedenkelijke stemmingen
Mee met sneeuwwit in hemelsblauw
Scarlatti tracht vergeefs te troosten
Over de schutting steekt lila Clematis
Behulpzaam een groene hand toe
In slow motion komen zij tot leven
Rekken zich moe gezworven leden
In staat weer te nemen de sporten
Van Jacobs ladders
Een geschenk…
Spinoza
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.948 Ik ben niet bang: vast treedt mijn voet de ruwe grond:
Ik deins niet zo een wolk van weemlende figuren
Welt uit het nevelwaas als schimmen die niet duren;
Niets blijft, alles vervloeit … onzeker dwaal ik rond.…
Dal van de Geul
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
592 Uit een scherp omlijnde zwarte wolk,
viel plots een malse regenbui.
’t Was mei.
Het dal van de Geul
vulde zich met nevel,
die op slag verdween
toen de zon weer verscheen.
Die legde een zilveren schijn
over de rimpelingen
in de duizend kronkelingen der rivier,
waarlangs wij liepen,
een lange sliert.…
onze wereld
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.474 bovenkamer in dat grote huis,
midden in die laan tussen dorp en wildernis
Voelend echter dat ik zweef, we vliegen
Zwervend door een heelal aan beelden,
opgeroepen door onze woorden, onze gedachten,
ons gesprek, kalm of heftig, tot de slaap erop volgt
In jouw halve woord zitten wel tien zinnen
De klanken van onze stemmen vermengen zich
tot een wolk…
Ik droomde...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
645 Eens zal deze droom veranderen in werkelijkheid
Als God de Heer wederkomen zal op de wolken
In al Zijn glorie, in Zijn grote macht en heerlijkheid
Hoe het dan zal gaan, kan niemand nog vertolken.…
Hooggevoeligheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 van toen,
van jou spreken de muren
donkere woorden
sinistere wolken gezichten
verbergen de zon
de hersenen gekraakt
overweldigd door emoties
en de gevoelens van andere mensen om ons heen
heen en weer geslingerd
een leeg gezogen
brok ellende
lage trilling in de kronkels van een cobra huid
vechten om te overleven
telkens weer,…
Memoires van een na oorlog kind
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
584 Pappa luistert naar muziek, De Nocturnes
Van Frederic Chopin, klanken die wegzinken in een snik
Pappa luistert naar muziek, ik schommel en huil mee
Blauwe lucht en rode golven om verdronken sterren
Niet teleur te stellen ga ik mee omhoog tot de regenboog
Een diepe zucht, ik val uit de lucht op pappa's schoot
Pappa lacht naar me roze wolken…
Ik droomde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 Eens zal deze droom veranderen in werkelijkheid
Als God, de Heer wederkomen zal op de wolken
In al Zijn glorie, in Zijn grote macht en heerlijkheid
Hoe het dan zal gaan, kan niemand nog vertolken.…
de rode draaimolen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
550 strak aan de toom
laten tamboerijnen slaan terwijl ze
dansend verder gaan
de paarden hoeven niets te dragen
wanneer trommels het laatste ritme
hebben weg geslagen zonder smart
wenden ze het hoofd naar nieuwe
dagen muziek breekt onvermoed los
een orgeltje strooit onhoorbare
tonen om hun galop
de zon gaat op
een donkere wolk…
Van Hollands kleur
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.204 Wit is de vlag, die eens wappert op aarde,
Wit zijn de wolken die drijven voorbij,
Wit zijn de bloesems van de velden van Holland,
Wit is het zand van de stranden van Holland,
Wit is de zee als ze schuimt aan hun zij,
Wit is het vee in de Hollandse wei!…
Schokdempers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 De wolken rollen en wielen
knalpotten en langharig tuig
met dolle meiden op de Puch.…
Komt zomaar langs
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
525 uitgestrekt lachend grasveld
mijn grote liefde krijg ik niet
zo ver is het park, dichtbij
hier vandaan
in de lucht
waar muggen zoemen
mijn grote liefde is de blauwe lucht
die boven het grasland hangt
in momenten van herkenning
blijf ik bij haar
krijgt ze al mijn knuffels
en lieven we de liefde
als vers gemaaid gras
waar vattende wolken…
Het brandende wrak
poëzie
1.3 met 3 stemmen
3.196 Toen verblindde mijn blik naar de einder ontloken,
Tussen wolken en water een vuren kolon,
Als van magische morgen, in 't zuiden ontstoken,
De bloedige bloesem midnachtlijker zon:
Een wrak, verlaten, ten halve bedolven
In het maanlichtbeglansd emeralden azuur,
Dat in laatste agonie, boven 't graf van de golven,
Naar de hemel vervlucht…
Natte handen, nachtmerrie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
607 De grijze wolken slierten door de gang, gebonk verder
in de straat, opstaan, opstaan, naar buiten er is brand!
Dan pas weet ik waarom ik het zo heet heb, vlieg mijn bed uit
richting deur, als ik die open,
komt de penetrante geur van verbranding recht mijn gezicht in.…
Ogen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.410 De schemer die gestadig
Over mijn ogen dicht,
Breekt als een wolk weldadig
In dauw van aldoorvloeiend licht.…
Het stille sombere woud
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.555 tussen 't bladerdek door
beschijnt plotseling het bos in een gouden moment
terwijl jij voorzichtig aan de omgeving went
blik gericht op het drassige pad met een karrenspoor
paddenstoelen en kleurige koekoeksbloemen zijn tussen 't groen verschenen
rode mieren bestijgen in colonne een hoge dode eikenboom
zon is inmiddels weer achter dikke wolken…
Files
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Van omkranste wolken vallen
nog enkele stralen,
achteloos glijdend over gladde daken,
portieren vergrijzen;
tegen de avond blijven
op kruispunten veel auto’s achter.…
Ik droomde
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
491 Eens zal deze droom veranderen in werkelijkheid
Als God de Heer wederkomen zal op de wolken
In al Zijn glorie, in Zijn grote macht en heerlijkheid
Hoe het dan zal gaan, kan niemand nog vertolken.…