5928 resultaten.
zand straalt de eonen terug
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
869 je proeft de hete lucht
gespreid aard je de rots
je geest verlaat de tijd
in rimpelloze vlucht
zand straalt de eonen
terug, de wind waait
vroeger in een lange zucht
geurt naar eerdere bewoners
emoties in gepleisterd wit
het leven hardt en stikt
in de natuur, door bevingen
spuit bloed tegen de muur
ploegen met een steen
groeien…
VERWERKEN
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.480 Heb je moeite met verwerken
van wat vroeger is gebeurd ?
Schrijf je emoties van je af
nu je al zolang hebt getreurd.
Het zal je helpen te aanvaarden
dat je bent zoals je bent,
't Verleden is niet jouw schuld
als je dat maar eerst erkent.…
Scheiding
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
3.969 Terug naar vroeger?
kon dat maar....
Het pad wat je in deze tijd bewandelt
is niet duidelijk,
best wel vaag.
Maar blijf wel lopen op het rechte pad,
dat is van mij
aan jou de vraag.
De levenslessen die je hierdoor mee krijgt
zullen je rijpen
als volwaardig mens.…
Violenbed
poëzie
2.8 met 21 stemmen
3.270 . -
Verwilderd is 't, deels plat, deels uitgeschoten,
Zodat ik - 'k zie ze nog - die mooie groten
In de verschrompelden nauw'lijks herken;
Maar even lang als toen sta ik te kijken:
Ze deden goed hun best; 't mag nu niet lijken,
Alsof 'k voor 't vroeger moois ondankbaar ben.…
Waterland
hartenkreet
3.8 met 18 stemmen
2.735 Een koe loeit aan de waterkant
de dauw ligt op het gras
ik zet mijn stappen op het land
waar ik ook vroeger was
De zon verdrijft een laatste flard
van mist boven de sloot,
er wordt een nieuwe dag ontward;
de lucht oneindig groot
Een eend vliegt kwakend uit het riet
de vleugels in het licht
ik draag in mij een groot verdriet;
de kerktoren…
levenslang studeren
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.358 wij ouders moeten ervoor open staan
in de laatste fase het vertrouwen
in onze kinderen tot nul af te bouwen
hoe opvoeden je ook is afgegaan
zij die er thuis met rekenen
vroeger al boven uit staken
voelen zich na de dood geroepen
waar zij zoveel kunnen betekenen
om tot exacte deling te geraken
hadden ze ooit potjes om te snoepen
nu schaven…
Het dodeneiland
poëzie
3.2 met 11 stemmen
3.065 De bossen dorren, leven op vergane
Uit eigen vroeger loof gevallen blaren.
Hun takken storten afgestorven bomen
In beddingen van uitgedroogde stromen,
Waar de oevers uit gebleekte beendren steken,
Die bij een windvlaag (of bij 't langsgaan) breken.…
dorpskudden
netgedicht
4.6 met 24 stemmen
709 in vroeger tijden
waren de jonge knapen
uitverkoren
de schapen van het dorp
over de hei te leiden
de kudde werd massaal
gewassen in het ven
vlijtig geknipt
en gladgeschoren
liefdevol
met weemoed houd
ik in mijn handen
de ijzeren schaar
die ik ooit heb georven
de scherpte is door roest bedorven
de romantiek
van schapenscheren…
geluiden zonder echo's
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
561 mensen om je heen
dat was de gouden regel
van het samenspel
jaren heb je dat gespeeld
attent en lief voor iedereen
maar jij bleef in de kou
kreeg van niemand liefde meer
er was slechts één die bleef je trouw
schaduw was er niet
geluiden zonder echo's
stond alleen in je verdriet
jouw spiegelbeeld was maar een schim
van een steeds vroegere…
Imago (masker)
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
619 Hij is niet zoals hij zich presenteert
onvoorspelbaar als Hollands weer
worstelt hij met z’n vele gezichten
speelt de rol van wie hij wil zijn
wie hij echt is weet hij niet, ruzie
verraadt hoe de ander hem ziet
Vroeger groeide de neus bij liegen
nu is kleuren van de waarheid tot
kunst verheven en heet beschaving
gelukkig is ‘n evenwichtig…
zomerblues
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
609 o zon je bent niet meer wie je bent geweest
ik vrees je nu meer nog dan vroeger
je bent een al te wakker beest
ik wou dat de herfst weer begon
en dat ik weer kon schuilen
o zon je bent niet meer wie je bent geweest
laat jouw naam niet rondzingen
omdat mensen blij zijn met dit feest
ik word er alleen maar somber van
o zon je bent niet…
Wees niet de schroom'ge
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.328 Want, kwam nog, wijlend in uw kommrend oog gegleden
de schaduw van mijn vróeger lied, -
draag ík dan, rústig, 't lévend leed van ons verleden
niet, niet?...
- - Wees niet de schroom'ge...…
De Vecht
poëzie
3.6 met 25 stemmen
7.708 Maar vroeger, toen Hoogmogenden der Staten
Daar in de zomer poosden van 't bewind,
En staat en krijg voor huis en vreê vergaten,
En kind'ren stoeiden over 't melkwit grint,
Toen leefde 't Huis en de bevolkte stroom
Wiegde de schepen, die blank-zeilig gleden,
Vredig van gang naar 't schatrijk Amsterdam…
bewust en eerder lievere plicht
netgedicht
3.4 met 28 stemmen
2.329 lengtes grijpen overal
met de liefde als voor de oeroceaan
ze strekken zich tussen de lakens
en onder je voeten voor hetgene
dat nog zal komen in het eelt geëtst
incluis het regresseren een kloof die
langzaam dichtgroeit maar nog liever
ga ik krabben op de kuit waar ik me nog
ongebonden voel eerder dan het afscheiden
naar een zog van vroeger…
Tijd glijdt geruisloos weg…
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
892 worden teruggeven
Tijd deelt en verdeelt de levenstijd in fasen
Hierdoor blijven de wijzers in het nu en heden
Soms vliegt de tijd heel even terug in de tijd
naar de horizon van een ieders verleden
De herinneringen aan tijden van toen
laten zich in een tijdmachine verplaatsen
Sneller dan de tijd om de wereld draait
zullen gedachten aan vroeger…
AAN MIJN ENGEL
poëzie
2.7 met 9 stemmen
2.101 Het huis is hoog gelegen in de Veluwe,
Wanneer zie ik uw bossen, heide, landen,
Zoals ik vroeger zag daarginds de Betuwe?
Nu hebt gij wat gij van mij hebt gevraagd
En kus ik steeds vol dank de kleine handen,
Waarmede gij mij zó lang hebt geschraagd.…
Deja vu
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
901 Ik wandel door dagen van vroeger
laat kleurt de zon de avond rood
licht klimt in huizen van straten
stroomt uit ramen in een stad
waar ik eens iets moois gevonden had
maar ik raakte het kwijt
en weet nu niet meer wat...…
Merda!!
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.226 bochtig in grachten
tonen bruggen in diepe dalen
donderbloemen in verheven dozen
Kijk die silhouetten
zwart met rode lijntjes puntjes
de ganse wereld deint niet te verdragen
op glanzende klinkers
voor de pijn van nekwervels
kijk omhoog sammy kijk omhoog
En blijf vooral kijken alles komt
samen in één kruis
lippen van God Maria
die vroeger…
Depressie
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
706 Vroeger droomde ik nog van verre landen als
Mexico of Haïti, maar het slechte nieuws o-
verspoelt telkens weer mijn mooie dromen.-…
Traan op het medaillon
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.571 je toentertijd was
Zo je er toen uitzag in die nachtjapon
zie ik je nu achter ‘t ontspiegeld glas
Herinneringen borrelen mij omhoog
over liefde en afscheid op het perron
Van ons kussen onder die regenboog
vandaar die traan op jouw medaillon
---------------------------------------
Dit gedicht gaat niet over mijzelf, maar
't is een vroeger…
Onderdompeling
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
577 Waar ik rustig kan rentenieren
of dansen als een wilde,
zoals vroeger in muffe, tijdloze discotheken
tot de ochtendwind mijn zweet wegdampte
en ik nieuwe hasj de dag inblies.
Nooit getergd door een onsmakelijke woordenbrij.
Woordvrij.…
Moederliefde
gedicht
2.4 met 63 stemmen
11.989 Het geheugen werkt vaak fotografisch
Een beeld van vroeger is er plots weer.
Niets beweegt erin, alsof de tijd besliste
om even een korte rustpauze te houden.
De moeder zit nog steeds op dezelfde stoel.
Haar gezicht kun je dichterbij halen.…
Natuurgelaat
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
776 een bloemenwijsje uit vroegere tijden
beademt een melodie van buiten
de schaduw volgt getrouw Moeder Aarde
bergt diep in haar schoot eigen innigheid
de oude natuur vergeet niets
(ook niet de vergeet-mij-nietjes)
alles zal door ‘t levenslicht verder groeien en bloeien
dat zich in haar voltrekt
door eigen aard op de oude wijze
Moeder Aarde…
vers geplukt jong gewas
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
566 ons allen hier in evenwicht
ook al zijn de tijden dan veranderd
de aarde laat zich door niemand sturen
zo mijmer ik dan zachtjes voort
soms loop ik daar dan mooie uren
door velden vol met sla en koren
terwijl niemand mijn gemijmer hoort
het is een prachtig landschap vol bijna rijp gewas
een goddelijk panorama als in een prent
van vroeger…
in paradisum
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
589 een merel luidkeels voor je fluit
temidden van de witte schapenvachten
rondom de vijverplas het groene kruid
met bloemenkleuren die je hart verzachten
de zonneschijn verwarmt je naakte huid
dit is de tuin waarin je nog mag dromen
met blote voeten op het prille gras
waar jij vandaag weer tot jezelf kunt komen
en kind mag zijn zoals je vroeger…
De roos op de kist
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.031 op de tijd die voort kruipt
in een sfeer van breekbaarheid
Voor anderen, onbekende gezichten
sieren de ruimte om haar heen
Fossiele gestalten die als verlate herinneringen
voorbij schuifelen geven pas
voor even
Ze wekken het idee van oude warmte
als de kaarsen worden ontstoken
Bibberig kleven de tranen aan menig vinger
die vroeger…
melancholie
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
713 lopend
boerenpaard
naar de verwaaide geur van de hoefsmederij
de verdwenen bakker en kleine kruidenier
in een straat zonder haast vol kindervertier
bij ons ouderlijk huis ontwaar ik door de half
gesloten gordijnen de gestalte van een kind
dat ikzelf zou kunnen zijn
een jongen die nog dromend naar de wolken
staart, geen weet van vroeger…
asbak
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
635 vroeger was jij graag gezien
het middelpunt bij veel genot
echt gemist, gevraagd, brood nodig
overal werd jij gespot
dunne witte, dikke bruine
soms een koppig exemplaar
vonden in jouw schoot verpozing
jij stond voor een ieder klaar
na hun kort maar vurig leven
door lustgevoelens opgebrand
diende jij als laatste rustplaats,
uitgedrukt…
Ik heb een paar billen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 Vroeger was ik nog mooi.
Maar de herfst in mijn leven is onvermijdelijk.
Alleen mijn billen zijn ongezien.
En daarom liet de herfst ze ongemoeid.
Verder is moedertje tijd er.
Verwelken de bloemen.
En verlies ik aan kracht.
Een vrouw sloeg mij.
Regen blijft stromen
De nacht is ontij.…
Vallen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
926 Vroeger viel ik vaak
Als kind en toen steeds minder
Dan wist ik dat ik vallen zou,
(want m'n fietsband raakte de stoeprand)
(of mijn voet bleef hangen achter een steen)
Dan wist ik dat het komen ging,
De schrik, de pijn, de tranen
De bloederige knie
Maar ook dat het meevallen zou
En terwijl je viel, dan wist je
In moeders armen komt het goed…