758 resultaten.
LENTE.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
906 De verre heuvels liggen dof te blauwen,
Een donker waas ligt om hun kruin te dauwen,
De vogels lachen luid met klare klanken,
'k Ontvlucht de stad en vlij me op groene banken.…
Triana
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
726 Triana, Triana
o zo bitterzoet
Rivier, stad, gitanas
bier, wijn in overvloed
Zo zacht maar soms zo wreed
breekt zij harten open
Als Triana hardop weent
tranen in de rivier laat lopen
zullen groene heuvels haar omringen
wolken wit in de hemel staan
Als gitanas zullen zingen
hun liederen over de stad heen gaan
zal Triana betoverd zijn…
ochtenblauw met wit gevlekt
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
635 verbreekt de ronding van de heuvelrand
net iets te dwingend neergezet
de lange holle weg
met zwoele warme wind
beschutting van de volle heg
de speelse kreten van een kind
het kabbelend geluid
geruis van water in gebed
de bedding van de beek
oevers in de kant voor altijd vastgezet
dwalend langs de bomen gaan
het dal omhoog als de heuvel…
Ze is mijn alles
hartenkreet
2.7 met 17 stemmen
780 Gevangen in de zuchten van een wind
glijden haar opaline glazen vleugels als een echte en
ware acrobate boven de heuvels waar mijn armen voor jou klaarstaan.
Vlieg maar, mijn onvoorwaardelijke liefde
Ik zal er altijd voor jou zijn aan het einde van de verbinding
Teken jouw eigengemaakte levenspad waarop ik meridianen zal trekken.…
Dordogne
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
419 Het wordt mij droef te moede
als ik lees
Van violette heuvels in het zand
En hopen puin van bergen steen op 't land
Het tranendal van weduwen en wees
'k Zie liever Flora bloeien in 't decor
Van Puy-de-Dôme, Dordogne
en Lozère
Ardèche, Haute-Loire, Vaucluse
en Isère
Van Franche-Comté, Savoie
en de Côte-d'Or
In koele meren onder…
Onvoorwaardelijke liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Gevangen in de zuchten van een wind
glijden haar opaline glazen vleugels als een echte en
ware acrobate boven de heuvels waar mijn armen voor jou klaarstaan.
Vlieg maar, mijn onvoorwaardelijke liefde
Ik zal er altijd voor jou zijn aan het einde van de verbinding
Teken jouw eigengemaakte levenspad waarop ik meridianen zal trekken.…
In de hof
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
522 zijn of haar naam is generlei
adonis nimf noch lorelei
zij dan wel hij is ambigu
hun eden is de hof van nu
Zij roept hem tot het bruiloftsmaal
andante, piano, stil van heil
haar stem die sotto voce klinkt
zingt 't lijf is vrij, een fiere vaas
een hinde opgaand in de gloed
van licht dat achter bergen blinkt
langs bedauwde blauwe heuvels…
Weer op weg
netgedicht
1.0 met 291 stemmen
490 ik schreeuwde
mijn eenzaamheid
tot rode heuvels
van zand die de
band met bloed
bezegelden om
het bezit van
dat speciale stukje
van het heilig land
zover ik keek
glooiende lijnen
die het voelen
van stervenspijnen
minder scherpten
dan de fragmenten
van drones en
bommen met
vergiftigend stof
van de vernietigende
inslagen van talloze…
PIJN EN ZEGEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Het milde licht verlaat de heuvel van smart,
reist ondanks hinder heel de wereld door,
wordt dikwijls met blussen bedreigd, maar volhardt.
Opnieuw laait de Liefde op, vindt gehoor
bij menig opengebroken mensenhart,
gaat verheffend, wie wordt vernederd, voor.…
TROOST
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
767 betekent het zoiets als
afsluiten en accepteren
of pogen bergen tot heuvels
te reduceren door ze af te graven
het gemis in oude verlaten mijnen
bewaren - de hoop voorbij zijn of is
het een deur op een kiertje
een leugentje om bestwil
een duwtje in de rug
het sloffe crackertje dat met
kruidenkaas wordt besmeerd of
een voorzichtig…
compositie I
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
179 Even zagen we Cupido
op de hoge heuvels
een mollige jongen
door felle bijensteken
van het besef van de pijn
door zijn
afgeschoten pijlen
doordrongen
jengelend aan het been
van een jonge Venus
zonder schaamhaar.…
Paal 12
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.216 Ik zet mijn fiets tegen een boom
en beklim een heuvel.
Ik hoor het ruisen van de zee
totdat een recreant mij wekt
uit een zoete droom.
Het is niet meer als voorheen.
Ik probeer mijn rust te vinden.
en toch, het tijdstip nadert
van ongekende drukte.…
een boomgaard in oliver bc.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.275 witte dagdromen scheren over de heuvels
ik sta versteld en staar
in mijn hoofd kabbelt onzinnig gekeuvel
rond in de hitte van de zon
een mindier drie dagen drie zinnen
terwijl de bergen wegroesten in de rivier
geritsel door het hoge gras van de boomgaard
er is geen ratelslang te zien
een vogel schiet angstig uit de halmen voort
hoor de…
De onverbiddelijke tijd
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
2.183 Een hoopje schroot in een oude rolstoel duw ik voort
Zijn beenderen omspannen door een witte doorschijnende huid
De wind laat zijn slappe huid wapperen als een losgeslagen dekzeil
Een heuvellandschap van rode tumoren op zijn magere hoofd
Gieren wachten in kale bomen op het onvermijdelijke
Hoog boven de heuvels spreidt een adelaar zijn vleugels…
Denemarken (3)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
646 Waar je blonde zachte haren dansten in de wind,
waar onder een heuvel een vikingboot,
waarin een koning, zijn honden en zijn paarden zijn begraven,
met alle eer en door allen bemind.
Waar stilte nog bestaat,
waar mannen met lange baarden,
serieus over eindeloze zeeën turen.…
Extase in de oase
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
1.531 Het donker kreunt,
het zonlicht dreunt,
een roodgekoonde horizon
rolt aan over de heuvels.
Fatima likt tergend traag
de druppels van haar vingers,
de nacht was wild, de ochtend
naakt met dauwbedekte bloemen.
De karavaan vertrekt vandaag
naar het verre Marrakesh,
maar Fatima legt zich te rusten
op een kussen vol met goud.…
De ideale lijn
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
830 III
O haar weer rauw & roze
in de oren bijten en giechelend
de heuvel op (langs ideale
lijnen van vermaak),
en als je huilde was het
van verlangen, om wat je zocht:
een warm bevrijdend ledikant -…
Eerbaarheid ligt in elke schaamte
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.604 Een vrouw liggend in het warme zand,
wandelt over zachte heuvel en lichte huid
in de virtuoze zetting van haar hand,
voor roos en rozengeur, melk en honing
waarvoor men nooit de neus en ogen sluit.…
Tussen de vochtspetters door!
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.592 Het gevolg van de reden
is niet dwingen tot ontslag
angstig klamp ik mij vast
aan het laatst stukje hoop
neen, net geen wanhoop actie
verschuldigd blijft het antwoord
op een openstaande vraag
terecht of onterecht hoe voelt het
vriendschap is soms moeilijk
maar heuvels en bergen
kan men overwinnen
met de innerlijke energie
dat rust op een…
Ik altijd de hare
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.135 Door de zee van het geluk
Zullen wij blijven varen
Samen één stuk
Ik altijd de hare
Storm tegen ons gekeerd
De golven hoog
Wij hebben veel geleerd
Van elk soort betoog
Een zachte wind
Streelt onze huid
Zonlicht is ons goedgezind
De meeuwen zingen luid
Heuvels en dalen
Zo zal het altijd gaan
Soms zullen wij verdwalen
Maar ook naast…
een wimpel waait
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
601 vergezellen naar de branding
mij zal doen verdwijnen in de palmen van vloed, nog zachter dan een belofte van liefde
opnieuw op huid en vlindervisjes, neergestreken in het kruinenlicht
tussen oude twijgen sterft een meikever, de boom buigt, beeft even uit zijn bloei
ik kom overeind en begin te klimmen, zin voor zin, tak voor tak , over daken en heuvels…
Andøy en Noorse nostalgie
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
765 misschien laat je hier
een roos zweven
zeg je niets meer
over wat verdwenen is
of nog net zichtbaar
tussen een zwartgedreven hartslag
van de heuvel
en het oude landijs
dat nabij het zandstrand bedoeld was
om leven te omhelzen
bespeeld te worden door het licht
en het zomaar verder gaan
van windgolven
op waar ze vallen wilden…
Oergrond
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
595 Ik zag je daar staan en was het vergeten
aan de rand van de oergrond
de ijstijd bracht heuvels van hei
daar in het oergeweld geboren
vluchtte de horizon in haar schoot
de schotsen drongen diep het land binnen
sloegen voorgoed een eiland van stilte
ver van de bossen waar het verdwaalde
een stad zonder geboortegrond
lokte de stille aanbidding…
Schoonheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.010 meer wijn
terwijl jij in de verte mij wuift
betovert jouw lijf mijn dichtershart
en vele handen duwen mij aan land
terwijl ik naar jouw gulheid snel
en je naaktheid wil betasten
maar je bent een filmprojectie en
als een doorzichtige balletdanseres
dans je verleidelijk om mij heen
terwijl ik verander in een anemoon
die jij tussen je heuvels…
RUIME GEEST
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 De heuvel glanst in teer gouden avondlicht;
een wijde den op het zacht glooiende veld
waakt over ruig struweel, dat fijntjes welt,
kijkt naar het verijlende vergezicht.
Voldaan bloost de zon, moe van haar gewicht,
geeft de stad zoele streling, die rust vermeldt,
terwijl alles met schemerpaars versmelt.…
Syria
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
455 Syria was ooit
een Griekse aanduiding
wie weet betekende het
prachtig lieflijk land
haar haren waren golvend
als een kudde schapen die
de heuvel afrende naar de bron
om die te vinden en dan dat zachte
lispelen van drinkende schapen
en daarnaast de oplettende herder
Syria was ook het land
van moeders en vaders en vrienden
van…
In de winter.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.044 Ginds op de heuvel
Onder de beuken,
Dor en ontblaard,
Zit nu de winter;
Wit is zijn kleding,
IJs is zijn baard.
Donzige vlokken
Strooit hij op aker,
landhuis en heg;
Hand doet hij worden
't Water der vlieten,
't Zand van de weg.…
Een grauwe herfstdag
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
889 gedreven door wind en motregen
ploeterend over heuvels, door weilanden, modder en plassen
wandelend langs troosteloze lege café terrassen
toch een glimlach op mijn gelaat gekregen
fascinerende aanblik van bossen met kale bomen
alleen in de toppen nog wat bladerkleur te ontwaren
kraaien huizen er met tientallen paren
zon lijkt er toch even…
The Spirit of St. Louis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
399 Een cowboy uit een dorp in de Midwest
Zag hoe zijn broers, z'n vader en z'n moeder
Hun dagen sleten, twee als geitenhoeder,
De andere als stalknecht in de mest
Van koeien - deed wel mee, met tegenzin
Maar trok de wijde wereld liever in
Z'n bleek gleed langs de uitgestrekte velden
De heuvels en de verre horizon
De sky was leeg en leek…
Zangstukje
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.485 Verberg, verberg die heuvels van albast,
Die uw bevrozen borst met levend ijs bevrachten!
En op wier sneeuwen top 't verruklijk kersje wast,
Dat Lente en zomergloed aan 't lustgraag oog doet wachten.
Maar geef mij 't hart terug, u argloos toevertrouwd,
Dat ge in hun roofspelonk in ijzren banden houdt.…