569 resultaten.
wandelen in de sneeuw
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
807 Elke keer als ik tekende potloodgrijs
Was ik al snel van de wijs
Mijn grijs werd wit op het blad
Het sneeuwde terwijl ik daar zat
Sneeuwvlokken uit de boom
Gewoon, wonderschoon
Schitterend, verlicht door de zon
Waar ik mijn ogen niet afhouden kon
Was een vogel in de sneeuw
Al leek het een eeuw
Voor hij was geland
Op het witte strand
Met lens…
Vergeten boek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 doorzeefd met verleden
het heden talmt zand dat door de loper gaat
neigend tot steen, stollend door het glas gegleden
wie herkent bedachtzaamheid als de doorn
aan de roos met de kleur van het onbekende
langs het pad van eenvoud lopen de blinden
driftig zoekend naar een vertrouwde legende
die afgestorven takken samen kan binden
troebel is de lens…
gehard en gedreven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 oog voor bezwaren, verlies of gevaren geen rooitje maar rood staan pas later betalen
Geen rampkoers vermijden maar vol in de zeilen miljoenen verduisterd de armen maar lijden
Met hart en geweten beleef ik de leegte regering die stil staat maar geld doet bewegen
Met argwaan voor vreemden is geven verdwenen verspild en verkwanseld in overvloed lenen…
Laatste pennestreek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
563 gebeente'
Beminde lezers van het minnedicht
Paardenfluisteraars en pottenkijkers
Gedichtenzamelaars en 'zelf'verrijkers
Van voedsel voor de geest dat ons verlicht
Komt vrienden in den ronde, dempt uw toon
De nacht is vijand van de dag, helaas,
En makkers, staakt uw zinloos wild geraas
Uw ziel en zaligheid zij zonder hoon
Leen…
Kom Binnen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
355 En je mag gerust
een paar veren lenen,
zeg je.
Voor haar.
En dus pakt ze ze.
Eerst een paar.
Voor een kussen —
een plek om haar hoofd te laten rusten
op wat jij ooit was.
En dan nog meer.
Voor een deken van dons.
Warmte,
gemaakt van jou.
“Slaap zacht,” fluister ik.
“Goeiemorgen,”
maar ze hoort het niet meer.…
Volste lente.
poëzie
3.0 met 1 stemmen
2.148 'len, zal verdove'er
in d'àl-luid-démpende galm!…
Bijzonder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.273 een lift
De onverklaarbare aarde in zijn baan om de zon
Een slootje met een ongelooflijk ingewikkeld ecosysteem
De individualiteit van elk mens
Zou het bijzondere eraf zijn als je het allemaal verklaren kon
Moeten we blij zijn dat elke oplossing ontaardt in een nieuw probleem
Willen we alles uitvergroot onder een steeds sterker wordende lens…
Lucella
poëzie
3.4 met 12 stemmen
3.168 Liefdes hof braveert het al:
Laat het haag'len, laat het waaien,
Laat de hemel bliksems zwaaien,
Met een zware donderval;
Laat de gure winter beven,
Dat al 't geurig groen bederft;
Liefdes bloemen blijven leven,
Laat het sterven, wat er sterft!
-----------------------------------------
uit: Duytse Lier (1671)…
Te Jebaloega
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
410 Die droom van
haar heb ik op aarde niet weergevonden, ik begroef
mijn tranen in die Russische kerkhofdrek en door de
lens van haar gedichten bemin ik haar ontklede hemel.
Tussen ons bestaat geen breuk. Lichaam van God, leer
mij extase en verleer het niet. Dappere vrouw, ik
zocht naar de ochtend van Geest in Geest in Geest te
Jebaloega.…
De kus
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.483 Die kust de kat
De kus waart door het land
Ten alle kant
Een kussen gaat alom
Een dart'len en een strelen
In tint'lend liefde-spelen
Kust zonneschijn het land
De golven 't blonde strand
Het windje kust de bomenkruin
Het helm buigt strelend over 't duin
En door de bloemenweien
Gaan kussend tal van bijen
En 't zacht insektenzoemen…
Het lied van de dorsers.
poëzie
2.7 met 7 stemmen
1.557 Daar in de
Donkerte
Stadiglijk
Valt er
Niet dan de
Klank van dit
Ritme al-
Leen:
Klik klak klok
Tik tak tok
Dalen de vlegels;
Zingt er het
Hout op de
Trillende
Steen:
Eerst op het
Land stond de
Tarwe te
Wuiven
Voor dat de
Sikkel er
Doorsneed met
Lust.…
Bertje.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
640 Letters, dat zijn vlinders
die dart'len in zijn hoofd,
fluist'ren in zijn oren,
kruipen in zijn haar.
En als 't avond wordt,
vouwen ze de vleugels
als de bladen van een boek
en leggen zich te slapen
aan het einde van de dag.
De schelpen zijn zijn sommen.
Hij telt ze een voor een
en altijd is 't goed.…
De eerste klant
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.192 En toen ze geen groenten meer hadden,
Geen bieten, geen kool en geen peen,
En toen ze elkaar niet meer zoenden
Zoals ze dat deden voorheen;
Toen kwam er een meisje naar binnen
Een briefje van tien in haar hand,
Die vroeg of de baas 't kon wiss'len
En dat was hun enigste klant.…
De dienstmaagd
poëzie
4.2 met 10 stemmen
3.114 Niet uitgestoten en niet opgenomen,
Geen vreemdeling en toch niet een der hunnen,
En niets haar eigen, alles gunst of leen.
Zij zijn de meesters en zij kunnen
Altijd haar leven binnenkomen,
Dat zij, zo altijd eenzaam, nooit alleen,
Niets houden kan voor zich en om zich heen.
Waar zou zij heen gaan?…
Camperduin, 1952 of daaromtrent
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.974 in mijn gebreide broek
was ik er de ster voor het familie-
archief, bracht het niet verder
dan wat happende bewegingen
in de lens, een rollen
van een laag gemakkelijk duin
en voelde me ik weet niet -…
de goudfazant
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
2.151 Willemien de goudfazant
die las des avonds in de krant
bij ome Ko en tante To
daar is morgen modeschow
ze zei toen tot haar nichtje tok
de hen uit boer Brams kippenhok
daar ga ik naar toe
al is het duur ik heb zo'n elegant figuur
alleen mijn schoenen zijn niet fijn
ik leen de pumps van zus konijn
en mijn hoedje laat ik keren
en vraag de…
Blind dates forever
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
626 Bij de welkomkussen ging het eigenlijk al mis
haar bril prikte ongenadig in mijn rechteroog
waardoor mijn lens viel die we moesten zoeken
en ik nog tijden lang van heel dichtbij
een toch wat vreemde sterrenhemel zag
De muziek in de knusse tent
die ik besluiteloos had uitgezocht
bleek die avond meer dan achtergrond
zodat we bijna moesten schreeuwen…
De scherven
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
793 dat ik jou voor het eerst mocht begeren
en vlak daarnaast ligt de scherf met het moment dat ik niet meer bij je wilde zijn
aangetast door de tijd zijn sommigen verbleekt of is het plaatje verdwenen
schijnbaar heeft de alcohol meer schade berokkend dan dat ik altijd had gedacht
de tol voor de drank was zo hoog dat ik daar geld voor heb moeten lenen…
Vijf Zusjes.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.416 Hoor maar, één,
Dat is de kleine Leen.
Zo'n vrolijk snappertje is dat,
En ook zo vlug ter been.
Dan een, twee,
‘Ben ik,’ zegt zusje Kee,
Die, o zo veel van wandlen houdt,
Ze moet ook altijd mee.
Een, twee, drie,
De middelste is Marie,
En als ze niet in 't midden staat,
Dan heet ze nog Marie.…
Wallis
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
765 alles lopen denken
Limonade om zoetjesaan in te schenken
Croissantjes belegd met hagelslag
Alsook standjes op de Raststätte
Vanwege ons wangedrag
Doekjes voor wie er morst
Evenals blokjes droge worst
Had ze in huishoudfolie meegetorst
Behalve dan het kruis van de afgrond
Dat als een via dolorosa pal voor ons stond
Moeder schrok zich lens…
Vergelding
poëzie
4.0 met 9 stemmen
1.871 Ik zou willen lopen en elk mens
die voorbijkomt, door de lens
van mijn geluk doen kijken.
Ik ben zó blij, wijl het leven
mij ook gegeven
heeft de korte angst van 't pijnlijk wachten
op de welbeminde. En dag op dag
die 'k vroeger vlieden zag
in dorre eentonigheid, wordt tot een schaterlach:
zonnebundels van geluk.…
Dan lachte zij: O jou geleerde ! / Nu slaapt ze in Brahman, veilig voor altijd
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.144 Stil leg ik in de ziel je heel mijn schat
Van zelfgeschouwde God, geen mensenwaan:
Hoor, nu ik wakker ben, mijn fluist'ren aan,
Niet 't plechtigst org'len van de Oepanishad.
Dat roek'loos rodeln op kometenslee
Langs steile parabolen brengt gevaar,
En deft'ge mars van sterrendéfilé,
Hoe geeft het jou genot, niet-militair?…
Een morgen
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.606 Hoog staan de bomen in de jeugd der wereld
als heiligen, en heel deze eeuw'ge dag
is licht en wit, vol suiz'len wijd en zijd;
ik hoor het sap in al de planten zwellen,
en hoe, met stille wil, de schepping groeit.…
Het Voortouw van El Camino
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
491 ‘O Mens, no lens vol ends,
als volleerd omgekeerde
letterengeleerden,
blazen
wij onze eigen aftocht
wel,
denderend door de koppie-peest-kets-world
kiezen wij de weg vooruit,
'doe wel en zie niet om'
el Camino na ons’.
Waar waren wij
in deze nachtelijke ronde,
buitenechtelijke stonde,
ook weer gebleven?
“Ah ja, das war einmal.”…
De Winter
poëzie
3.2 met 24 stemmen
3.549 Hij pleegt terwijl zijne oude leen,
En schatert in 't gejoel.
Een sprong in 't ronde mag hij wel,
Doch voegt zich liefst bij zang en spel;
Of kort de nacht met gul gejok,
En heeft gene oren voor de klok.
Omsingle 't West, met slibbe en plas,
Zijn ongenaakbre stulp,
De Tijd gaat met geen trager pas;
Dank zij der Muze hulp!…
De Dankbare Zoon
poëzie
3.7 met 19 stemmen
3.480 En daarop noopt mij dankbaarheid,
Reeds op het pad der deugd
(Gelijk mijn vader dikwerf zeit)
Te wand'len in mijn jeugd:
Altijd de rechte weg te gaan,
En, met mijn Zondags buisje aan,
Nooit ergens tegen aan te staan.…
Voorspel
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.521 Waag het niet in ijd'le waan
Hen te heek'len, hen te gispen,
Of hun werken te berispen!
IJdel blijft uw nietig vitten:
Zij, die daar in glorie zitten,
Hoog op Neêrlands Helicon,
Blaak'rend in de volle zon
Van de volksgunst en Gods zegen,
Zijn niet om uw lof verlegen!
Spreekt ge van uw meesters kwaad,
't Is uzelve, die ge schaadt!…
Alleenkind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
802 hetzelfde ritueel
Bang voor buiten en school wordt zij
Scheld- en pestpartijen zijn haar deel
Spitsroeden lopen door de kindermaatschappij
Het enige leuke aan school is 't leren
Want sommen maken kan zij goed
Of droom'rig luist'ren naar juffen en meneren
Als die van geschiedenis verhalen doet
Rust en vrede vindt zij pas echt
In het wand'len…
Vluchtelingen als wij
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
679 bijna nooit iets aan de hand
en als het wel zo is kun je een hulplijn bellen
Maar doe je best, gebruik desnoods je fantasie:
je zit heel rustig op je tablet wat te zappen
dan breekt de pleuris uit: een oorlog, ´n pandemie
er vliegen bommenwerpers die een puinhoop scheppen
Je zet de televisie aan: de president
kijkt zwaar bewapend in de lens…
Jubeltenen
hartenkreet
4.3 met 35 stemmen
1.892 "
Met grof geweld werd ik de bibliotheek uitgesmeten
En toen ik even later versuft op het asfalt gezeten
De blauwe plekken op mijn bovenarm bestudeerde
En de scheur in mijn gloednieuwe jas inspecteerde
Besloot ik dáár voorlopig maar geen boeken te lenen
Tenminste,.. niet zolang ik last heb van jubeltenen…