558 resultaten.
Gebroken rijst
netgedicht
4.0 met 51 stemmen
1.623 Ze keek dan, met haar glimmend zwarte ogen,
je zo intens gelukkig aan,
zo veel blijdschap voor dat beetje mededogen,
zo blij om even niet alleen te staan.
Oma het leven deed je zo veel pijn,
maar ik heb je altijd graag gemogen,
vond het fijn bij jou te zijn,
hield van die glimmers in je ogen
Chatfant, 20 september 2004…
We rijden samen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.269 een dreigend zwaard verheven, stil
de drager schijnt zijn schaduw in nijd
gevangen strijdlust, zo scherp en kil
bedruipt de plek als snerpend krijt
zijn metgezel staat onbewogen
die hem verbindt met vaste grond
zonder angst, vol mededogen
vriendelijk briesend, manen blond
wie is hij, vraagt mijn loden brein
dan heft hij hoog zijn zwaard…
In Parijs, onder een brug
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
2.351 Hij stond voor een grote 'deal'
maar werd zonder mededogen
overvallen en bedrogen
door vier gansters zonder ziel.
Vaarwel zusje, kleine meid,
vaarwel papa en lieve moeder.
Door de zucht naar 't witte poeder
speelde ik m'n leven kwijt...
In Parijs, onder een brug
lag een jongeman te sterven.…
Het pad
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.045 Als donker, donker, donker wordt het pad
dan loop ik wel eens als een kind dat zoekt:
ik weet nauw nog waar gij ging en trad
met mij: dan loop ik, enkel, als vervloekt
een man, van schande, harde smaad gebogen,
bang voor de nacht het donker en mensen mededogen.…
De spade
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.934 Hij zag die wijd-gesperde ogen,
Die smeekten om Zijn mededogen.
Hij sneed hem af en vol erbarmen
Droeg Hij hem henen in zijn armen
Naar een heel stil en vredig oord,
Waar hij kon rusten ongestoord.…
ZOVEEL MEER TE ZIEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
406 herken de wolk die regen verhult
tel de rust die tussen donder en
bliksem heerst met geduld
herken de schoonheid in een melodie
open je ogen en oren en zie
elke steen bezit geweten
ieder wezen kent z’n eigen taal
zelfs een leeuw heeft mededogen
en een ieder weet nu de natuur
is ons waardevolste kapitaal
ik zie wat ik wel of juist niet…
Droom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 bewoond door veelkleurige mensen
met hun historisch gedeelde band
in dialogen vol van wensen
samen waren ze een volk
want door het boek verbonden
als een eenheid zonder tolk
voor ‘t delen van de gronden
deze natie een staat een droom
soms waren ze twistziek
in hun felle dialogen
vaak waren ze vol liefde
voor alle naasten vol mededogen…
Enkeltje Verleden Tijd
netgedicht
4.2 met 47 stemmen
7.241 In mijn jeugd was er zoveel mededogen.
Ik voel de harde pijn van vandaag,
het vele jachten, de stress, het jagen.
We rennen mee, zonder iets vragen,
we klimmen omhoog, vallen omlaag.
Ik kan niet zijn zoals men dat graag wil,
ik ben een dichter, ik ben rustig en stil.…
Smeekbede
hartenkreet
4.0 met 28 stemmen
2.093 Ze smeekt u, heb toch mededogen, met mensen
zoals mij,
en haal me weg van deez' aard.
Want op deze 'manier' te moeten leven, is
mensonterend en dus niks meer waard.
Verbitterd klaagt zij in haar bed, waar is Hij,
als je hem nodig hebt, ik sterf van de pijn,
ik wil niet meer, o kom me halen, alsjeblieft,
o, Heer.…
Aan u, die 'k heb bemind om 't water van uw ogen
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.581 Aan u, die 'k heb bemind om 't water van uw ogen,
fontein die zindert in de zonne van de smart,
- gij die het martlen kent van 't dorre mededogen
en 't hunkeren naar de liefde in hoogmoed uitgetart;
Aan u, die 'k heb bemind om 't vlammen van uw handen,
- o vleiën om het vlees dat als een beek vervliedt;
o reiken van 't gebed dat slechts…
Oog om oog tand om tand
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
3.411 's branden rook aan de horizon sirenes loeien
een opklaptafel vergaderd bij kippesoep
verkrachters misbruikend macht gekneveld wachtend
diep in de sawa's op een onbestaand beroep
Unaniem slurpen wij de doodstraf geen weg terug
soep genietend klinken lepels op porcelein
knallen kogels in zes nekken stortend van een brug
Azïe kent geen mededogen…
Aan de waterkant
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.096 Honger of mededogen?
De visser stelt zichzelf de vraag.
Maar ziet het leefnet vol, de pan dus gevuld,
deze vis heeft geluk, vandaag.
Toch,
morgen is weer een nieuwe dag,
waarvan je als vis verwachten mag,
dat die visserman er zal zijn,
met weer een aasje aan de lijn.…
Jotie vertolking
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
544 Je verdween, vergat de pruik van Jotie, ik zag je later
stomdronken tegen een Saab pissen, hoorde je vloeken,
voelde je mededogen met Jotie aan, voelde jou en zei:
'Dag, lieve Jotie, dag, oerlieve dichter!'
en je lachte vervormd, maar als een engel die een
schouderklop van God krijgt.…
Voor Julian A.
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
628 Mededogen siert pas echt.…
Overvloed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.388 Dominant
hangt mijn portret hierboven,
welk me vol mededogen
maar ook met lichte spot bekijkt.
Een omhelzing op een kaart,
staat wat verscholen,
omdat gebogen en allang bewaard.
Een rommeltje misschien,
maar dit universum kan ik zo overzien.
Naar rechts kijk ik op een foto van hen drie,
lief lachend, ze zijn nog klein.…
Dona Nobis
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
829 Ontwikkelingshulp raakt met de tijd
Steeds meer mededogen kwijt
Je hoort steeds vaker van het dweilen en de kraan
Want we weten hoe het gaat
Met de druppel en de plaat
Bodemloze put en geen beginnen aan
Wat ze daar ook produceren
Enkel wat gebakken peren
En zo nu en dan een appel en een ei
Toch leert de geschiedenis
Als er winst te maken is…
Liefdes versluiering
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.323 nachtegaal
Zwoele bochten slechts in een meanderende taal
Drogbeelden roepen ze, die zachte lippen
Schepen slaan stuk op die witte klippen
En, verward, zeewier onder de oceaan
Zweven slechts woorden in een onbegrepen baan
Geef mij, in plaats van een luchtgebouw
Wat ik, na de verleiding, nooit meer vertrouw
Een begrijpend hart, loyaal, vol mededogen…
mijn verdriet
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
1.711 mijn lieve god ach weet je,ik heb zoveel verdriet
mijn vragen die vergeet je,waarom zie je mij dan niet
hoelang moet ik nog verder,hoeveel jaren moet ik nog gaan
de heer dat is mijn herder, maar ziet mij niet meer staan
mijn kinderen zijn uitgevlogen, ik zit hier maar alleen
lieve god heb mededogen,ik ben toch niet van steen
zit met mijn handen…
Een ruimte van licht
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
911 Parelend glijdt het zweet over de welvingen van je lijf
Met je mondhoeken neer kijk je met een afwezige ogen
Ritmisch dans je vage passen, zonder enig mededogen
Het lijkt je niet te raken of ik ga of dat ik blijf
Het feest van zwoelheid: ik kan geen afstand nemen
De tinteling in mijn schoot verslaaft mij naar meer
Ontkennend genieten van eigen…
Op weg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
661 Hoe ik grenzen aan mijn mededogen stelde is niet relevant
ik gaf mijn mond die spruiten op dat moment het meeste miste smaak
terwijl mijn vlugge hand die al weer jaren borden en kopjes vult
door de rauwe spruiten liep net als mijn voeten aarden
al was het bij wijze van spreken en het was gewoon februari
en ooit komen er ook weer bladeren aan…
De late chariten 2
poëzie
3.9 met 7 stemmen
1.338 Aan u, die 'k heb bemind om 't water van uwe ogen,
fontein die zindert in de zonne van de smart,
- gij die het martlen kent van 't dorre mededogen
en 't hunkren naar de liefde in hoogmoed uitgetart;
Aan u, die 'k heb bemind om 't vlammen van uw handen,
- o vleien om het vlees dat als een beek vervliedt;
o reiken van 't gebed dat slechts…
De aarde vertakt zich,
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
748 Veegt een niet te stuiten wind het lange zwijgen weg,
bundelen duiven hun witte lelies tot een eindeloze
droom, de verdeling van gestolen buit, heersers wagen
te blijven zitten, leveren zich niet uit in hun moraal, maar
een springtij is niet te stoppen, vertakt de aarde zich in
ons aller mededogen, groene weiden worden autonoom.
” De aardse…
Het schaap Veronica
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
936 We hebben onze naaste lief, dus moeten we iets doen:
We nodigen er eentje uit, uit Christelijk mededogen,
voor heerlijk Hollands eten, spraken toen de dames Groen.
Het wekte bij het schaap direct oprechte interesse:
Tomatensoep met balletjes! Ze deed haar schort al voor.…
Odysseus’ verhaal; intermezzo
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
101 Over de val van Troje zal ik echter nooit reppen, uit mededogen:
de gevolgen van mijn sluwheid, de mensheid die ik heb bedrogen,
de eed van Zeus die ik in mijn doortraptheid heb gebroken,
aan de grootste roem en het diepste verdriet heb ik geroken.…
Duizend en een nacht
poëzie
3.7 met 14 stemmen
3.654 Zij kwam en droeg een stromend vlammenkleed
rood als haar hoogmoed zonder mededogen
en ik riep uit verwonderd en bewogen:
gij, die u blanker dan het maanlicht weet,
hoe durft gij komen met een wangenpracht,
waarop de druppels onzes harten tronen,
en met het trots satijn der anemonen!…
Blikken
netgedicht
4.7 met 44 stemmen
1.952 van bestaan begon met beven
Haar vorsende blik zocht naar de redelijkheid
Tot ik besefte ik ben jou nog lang niet kwijt
Een fiere blik vol overwinning
Haar eerste speech in het openbaar
Met opgeheven hoofd de massa tarten
Ik dacht waar haalt ze die nou toch vandaan
Ze heeft verdriet de pijn vloeit uit haar ogen
Ik raak terstond vol mededogen…
Verleden
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
3.831 En wanneer ik wil zeggen dat ik van je hou
Open ik mijn ogen,
En ontwaak uit mijn droom
Ik ga weer op in het spel, geen mededogen
Misbruikmakend van die ander,
raak ik mezelf weer even kwijt
Ik sluit mijn ogen sloom
en ga terug in de tijd
Herinner me jouw mond, je tanden
de geur van je lichaam, jouw handen
Wend me af van de persoon…
De engel en het kind
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.782 De Algoedheid scheldt uit mededogen
U al uw verd’re dagen kwijt.
Uw afzijn bare aan niemand leed!
Neen, schoon ge uw adem laat ontglippen,
Vloei de eigen danktoon van elks lippen,
Die uw geboorte vloeien deed.
Dat hier geen voorhoofd somber zij;
Want o!…
Knight Damiaan
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.360 Hoe lief u deze wereld had,
gelijk de boom des levens
over smart en zoekende ogen
zie deugd en vreugd verheugt zei
onbegrijpelijk al uw mededogen.
Voor welke hut u stond of staat
stommen en kreupelen liet spreken
moed troostend zaaide met vrolijke preken
klonk jaren en vele weken; “niets versmaadt,
niets versmaadt.”…
Op een mooie dag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
968 redelijk wat raakvlakken waar ik wat vertrouwen uit delf
Mogelijk doet u wat sociale contacten op onder andere voormalige staatslieden
Zie het als een inburgering
Eens zover erboven en nu er middenin
Stemmen heeft u nooit gemogen
Op dat gebied geen verandering
Kan ik verder nog iets voor u betekenen
Het meeste mag uzelf uitzoeken
Op mededogen…