631 resultaten.
Michelangelo
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
623 schilderen leerde hij pas later
hij bleef de beeldhouwer in hart en ziel
als Dante Aleghieri en Da Vinci
een grote geest, uomo universale
Toch ruist zijn naam,
meer dan in de Pietá en in Davíd
voor eeuwig in de waterval
aan zonbeschenen fresco's:
licht van duisternis gescheiden
de schepping van de mens en aarde
profeten en het laatste oordeel…
Ambivalente makker
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
835 eigenbelang
ik heb het gehoord
dat zogenaamde toeval
van mensen die de nacht vervloeken
ze zijn leeg van binnen wanneer ze slapen
ze zijn niet zoals jij bent
niet de tong waarmee jij spreekt
de ogen waarmee je de wereld doorziet
door alles en iedereen heenkijkt
vrijage met de horizon
waar iedereen over schande spreekt
dat veelbesproken oordeel…
gastvrijheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
557 de ruimte tussen jou en mij
gastvrijheid…
is geen open deur alleen
maar het openstaan —
voor wie jij bent, voor wat ik ben
voor wat daar nog tussenin gebeurt
het is niet het geven van ruimte
maar het samen maken ervan
een plek waar jouw verhaal
naast het mijne mag bestaan
zonder haast, zonder oordeel
gastvrij ben ik
wanneer ik jou zie…
Lentebeleving
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
427 Ik kijk, ik luister, ik adem — en
zie hoe de levende natuur mij voorgaat, zonder
oordeel, zonder haast, eenvoudig aanwezig in het nu. Ik hoef
niets toe te voegen en niets vast te houden; lente vindt mij precies zoals ik ben.…
Tussen gras en licht
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
598 Ze groeien zonder haast,
zonder oordeel, onder de ongeduldige zon,
elke steel een fragiele poging om overeind te blijven in wind
en regen — en toch: wat een vastberaden pracht in hun kantelende silhouetten.…
Wat als
netgedicht
2.0 met 23 stemmen
386 Wat als jij ook op die manier
kijkt, met ogen die niet dwingen of oordelen maar
dragen wat ze zien, en wij elkaar herkennen voorbij woorden en
rollen, in dat stille weten waar zachtheid geen grens of beperking is, maar thuiskomen?…
Stemmen van hoop
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
379 Ik laat bewuste tranen stromen, geen oordeel,
geen haast. Alleen aanwezigheid. En een stille belofte — dat verandering mogelijk is.…
Wanneer kou loutert
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
427 In mijn lichaam
ontwaakt een aandacht die elke fijne sensatie zonder oordeel ontvangt.
Wat te zwaar werd door
het lange, zorgvuldige dragen, mag hier
traag zachter worden, laag voor laag. De winter bewaart
wat wezenlijk en waarachtig is, en heelt in stilte wat niet langer bij me hoort.…
Wanneer mijn ziel winterslaapt
netgedicht
2.4 met 19 stemmen
641 Het donker proeven als
voedend mos, hier weegt geen oordeel
en telt geen tijd, tussen mijn wortels herstel ik broze
dromen, raak ik de ruis van de buitenwereld los en laat alles zakken.…
De aarde spreekt
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
123 Zoals de aarde alles draagt
zonder oordeel, mogen ook jouw kwets-
baarheid en stille wijsheid thuiskomen. Wat je zocht
in de wereld om je heen, heeft al die tijd diep geworteld in jou geleefd.…
Grafdicht op Jonkvrouw Isabelle le Blon
poëzie
4.4 met 14 stemmen
4.983 De mens leeft met bezwaren
Om schatten te vergaren:
Daar alles, wat men ziet,
Veel minder is dan niet,
En in 't rechtvaardig oordeel
Heeft niemand enig voordeel.
Zelfs d'allergrootste vreugd,
De schoonheid en de jeugd
En kan niet lange duren.
't Moet al de dood bezuren:
Hoe machtig en hoe rijk,
't Vergaat tot stof en slijk.…
Voorbij het baken
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
30 Hier houdt de tong haar haastig oordeel in,
ver van het kaartspel en zijn schor bestaan;
en in dit donker, vrij van vals gewin,
hoor ik mijn hart—dat dood leek—hevig slaan.…
Verschillende takken van seks
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.307 Eerst dacht-ie: 'Die komt me van pas,
maar z'n oordeel veranderde ras:
deze tak liet 'm koud,
want ze was 'm te oud
en hij vond, dat ze 'n takkewijf was.
Hij vluchtte en kreeg toen z'n grote
geliefde. Wat heeft-ie genoten!
Ze maakte hem blij,
want een pijnscheut kreeg hij;
't was een twijg, uit een pijnboom geschoten.…
Mensen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.587 Oordeel niet te snel over anderen,
we zijn allemaal anders, maar maken dezelfde fouten.…
Aan New-York (3)
poëzie
4.0 met 2 stemmen
786 —
Verbeid hun Grote Geest geduldig
Uw oordeel dáár, wat eisen wij,
Dat uwe erinn'ring Holland huldig?
Een wijl verengelst, werd ge vrij:
Wat zijt ge Europa langer schuldig?…
Waar het zacht is
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
474 Troost is geen antwoord, geen
hand die iets oplost, maar een blik die blijft, een
aanwezigheid die niets wil veranderen—alleen het samen zijn met
wat pijn doet, zonder haast, zonder oordeel, met het stille weten: je mag hier zijn.…
dubbeltje op z’n kant
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
590 jonge harten
tien tellen onder water
god die toch niet bestond
of de wind waardoor
de vakantie niet doorging
de kou onder de lakens
als de winter inbreekt
achter besloten deuren
vanuit zo’n luxe leventje
is de wereld niet te zien
of de waarde van verdoving
en de benodigde kracht
voor nachten in tunnels
en de dagen uit ’t zicht
voor oordelen…
Een oase van rust
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
534 Een schouder zoeken die
mijn broze ziel omarmt, waar de tranen
mogen rusten, zonder oordeel. Plek waar pijn niet schrikt,
maar gedragen wordt, tot de stilte liefde wordt en wonden zachtjes sluiten.…
Betekenisvol leven
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
360 Verbinding toont zich in
onverwachte gebaren, in ogen die luisteren
zonder oordeel, handen die geven. De wereld nodigt uit tot
aanwezigheid, een ruimte waar ik kan bijdragen zonder mezelf te verliezen.
Wanneer twijfel mijn onrustige
denken overspoelt, keer ik terug naar dit stille
centrum in mijzelf.…
De vergeten rat
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
229 wegen konden dan
dat pantser van lichtzinnigheid
verpakt als de vergeten rat
uit Semonides’ vrouwenspiegeltirade
de zon kon zelfs schijnen
terwijl het gedonder raasde
ramen rammelden in het helle licht
het gewicht van de woorden en daden
de gordijnen opbollen deed
Tegen die achtergrond
moet je de inhoud zien
van het neergeplofte oordeel…
Twaalf uur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
625 Oordeel komt in recht,
Weeg jij links of rechts?
Steunde je voor twaalven berooiden, armen en kleedde gij naakten?
Of was het enkel je eigen schat welke jij maakte?…
Grafdicht
poëzie
3.6 met 23 stemmen
7.868 De mens leeft met bezwaren,
Om schatten te vergaren;
Daar alles, wat men ziet,
Veel minder is dan niet,
En in ’t rechtvaardig oordeel
Heeft niemand enig voordeel.
Zelfs d’allergrootste vreugd,
De schoonheid en de jeugd
En kan niet lange duren;
’t Moet al de dood bezuren,
Hoe machtig en hoe rijk,
’t Vergaat tot stof en slijk.…
Wat de aarde blijft dragen
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
7 Niemand vraagt om harde oordelen of grote woorden,
alleen de blik die ziet wat achteloos is neergezet.
De wind beweegt langs bladeren en lege flessen,
en even raakt de wanorde je dieper dan je wilt.
Je hoeft niet alles op te lossen in één beweging,
het is genoeg om even stil te staan en waar te nemen.…
Het armenhoekje
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
975 de invloedrijken van weleer begraven
gehuld in vele vierkante en kubieke meters aarde
veronderstelt hun grote huis nog steeds hun waarde
maar teleurstelling voor elkeen die rijk is gestorven
dat is in het geestenrijk voorgoed verdorven
daar wordt niet gekeken naar materie en rijkdomrage
ze komen daar alleen zonder bezit en geen bagage
oordeel…
De rozen
poëzie
3.6 met 16 stemmen
4.438 Ook oordeel en reden
Bezwijkt met de leden,
En ’t leven verwaassemt, vervliegt, en verdwijnt.…
Kauwtjes in Groningen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
829 oerhollands stedensilhouet
voortdurend keuvelend en roddelend
schudden ze hun blauwglanzende veren,
voeden zwarte, brutale pubers op
met hun felglinsterende ogen,
die kleine, blauwzwarte kauwtjes
kauw en helder preuvelend op het dak,
ze keuvelen, ze kijken en kijken,
zien elke dag opnieuw wat er gebeurt
in deze rommelige buurten,
geen oordeel…
hoofdrekening
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
669 gesneden
wat was er dan
van de idealen overgebleven
en al het blinken
in heroïsche dromen
al die medestanders
die onderweg de reling
genomen hadden - overboord
elk mijmeren
over stalen daden
nam de weg terug
richting mijn darmen
iedere drang peristaltisch
en ik nam mijn hoofd onder de armen
de som van al mijn woorden
ligt op een oordeel…
- Stilleven -
netgedicht
3.7 met 43 stemmen
848 Onvergeetlijk zonder woorden,
blikken uit het laatste vensterraam,
dood wild op gedekte tafels,
handgeschilderde ogen, tranengevuld
ontroerend onverdorven
blijven mensens meesterwerken,
veel besproken werkjes, verantwoorde compositie
in alle eeuwigheid bestaan
zonder hoop, geschilderd realistisch
en met nog veel meer liefde,
naam je GOD zijn oordeel…
VERGELIJKING
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
612 rondom Gods troon
genoend in Openbaring
eten van begeerde
maar verboden vruchten
de bekende broedermoord
mensen worden steeds slechter
het genot
van de vliegende draak
en de heersende monsters
die zich vertoonden
op het eiland Patmos
de zondvloed vernietigt
en reinigt heel de wereld
is de geest
van Satans ondergang
en het laatste oordeel…
God lof, wij gaan het Paasfeest vieren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
518 hoeren en met tollenaren,
door de vermoeidheid overmand
treedt U de avondstilte nader,
in rust die heerst aan alle kant
deelt U de nacht met God de Vader,
uw weg is eenzaam en alleen,
de beker zult U moeten drinken,
U gaat door duist're diepten heen,
tot in de dood zult U verzinken,
zelfs in het diepste van uw lijden,
dwars door het oordeel…