661 resultaten.
U treedt met macht de troonzaal binnen (hemelvaart )
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
773 De aarde groet U, Vorst der ere,
Uw opgang is in heerlijkheid,
hoor ons gebed, wil tot ons keren,
wij wachten U, Heer, op Uw tijd.…
Vluchtig
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
735 Ik kijk naar de lucht
draag verloren woorden
langs diepgewortelde
honger naar klanken
zie achter die ene kale boom
jouw ingehouden grijns
waar tussen spiedend voorjaarsgroen
oude takken seizoenen trotseren
hooghartig
rust de vorst in de grond
bot groeien en bloeien
samen met oneindige rijkdom
maar bewaart even zovele tranen
schaatsen…
Groot Gelijk
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.274 zittend in zijn apenkooi
met het primaat van zijn verstand
Bananenschillen nam hij op
om wat te klooien met een ander
apenstreken uit te halen
lippentuitend naar de dood
in herenjassen was hij eender
zoete broodjes aan het bakken
als een zilverrug in hem
die er zijn eigen borst omsloot
Want hij klopte - tamboereerde
paradeerde als een vorst…
Nu dat het jaar is oud en wit
poëzie
4.4 met 5 stemmen
2.528 Tuinkoningen in wintertijd
Die al de strenge vorst ten spijt
Hun helder liedje zingen;
Wat ook voor leed heeft aangerand
Of dreigen mag, houd stand, houd stand,
Kloek hart zal ’t al bedwingen.…
GELIJK HET GRAS
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
528 Want, te weinig vocht en je verdroogt, teveel
Water en je verdrinkt, een hittegolf en je
Verschroeit
Te horen krijgen dat zij op het nippertje
De strenge vorst overleefde en nu in grazige
Weiden verkeert
Dat enerzijds mest haar geen kwaad berokkende,
Hoewel het anderzijds geen haartje scheelde of
Zij was geworgd tussen twee stoeptegels…
Ongestoord ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
659 Kleeft aan de mist van
winterslaap, vergeeld
perkament van beide handen
uit een gestold hart dat
zonder licht door vorst en
regen gedeeld en is vernist.
Een nieuwe ozonlaag het
bitterzoet van zonnestralen
doopt in lankmoedigheid
toebedeeld, wordt geaderd
marmer vloeibaar door het
bioritme van een visioen.…
Onomkeerbaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Wanneer het kwik des winters onder nul staat
en ieder loopt te barsten van de kou
de ogen tranend, wangen lichtjes blauw;
dan zegt de weerman ons dat het om vorst gaat.…
als?
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
588 niets van wat je bent is nog het begin
van wat je bent geweest, wel dezelfde
ogen maar het licht is breekbaar
zoals een ent in de vorst
zeg me dat je me begrijpt, wil je de morgen
nog ontmoeten of laat jij de nacht in jou
verstijven, het opslaan voor de eeuwigheid
waar stilte geen zonde is
geef me dan voor we slapen gaan een laatste
knuffel…
Voor vrede strijden
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
865 drijven
met een goede Herder aan het hoofd
wordt het vredeslicht nooit meer gedoofd
Vrede mag niet enkel een droom blijven
we moeten met z'n allen ervoor strijden
zodat iedereen in rust en liefde kan leven
daarom heeft God ons zijn zoon gegeven
Vrede mag niet enkel een droom blijven
wereldleiders moeten elkaar leren begrijpen:
dat er een Vorst…
CODE ZWART
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
623 heerlijkhelderheineken' zicht
Op onze trotse nationale vlag
Die kleurrijke die van
Het rood, wit en blauwe
De wereld bekende kleuren
Van ons Kleurrijke Koninkrijk Nederland
Van onze intense VOC mentaliteit
Vervat in de huidige regeringsaanpak van
VACCINATIE OVERWINNING COVID (VOC)
En van tijd tot tijd
Kleuren mijn pupillen
Oranje, de kleur van onze Vorst…
Ongerept
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
676 Moe, vermagerd, de ribben paarsgewijs op een rij,
stuk voor stuk een voor een
te tellen
op het oog van de heelmeester
nog in de kern gezond, conditioneel op de rand van uitgeput
constitutioneel zich voortslepend
van vorst naar nachtvorst
stond hij daar, ging zijn zelf te lijf en bij zichzelf te rade
moe van een iegelijck, alleman…
Je naam heb ik in het zand geschreven
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
567 Je naam heb ik vandaag
In het zand geschreven,
Kind van voorbij, lief
Mensenkind van nu -
Je naam zal daar
Altijd blijven staan,
Geen wind of regen
Zal haar vervagen
Omdat ze geschreven
Is in het zandcement
Van de liefde
Die je kreeg,
Die je krijgt
En altijd krijgen zal…
Ik zoek de lente (3)
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.142 Mijn hunkeren is naar de zomer van de nacht
waar de maan en de sterren zwoeler schitteren
door de pure ijskoude zuiverheid
van het dunnende laagje vorst
dat ons beschermt tegen de echte kou
waarin ware warmtebronnen drijven.…
Arbeiders
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
942 Toen haar waterpijp modderig begaf
Bedwelmde roes mijn hemels zijnde
Verwensde zij krom de slang tot graf
Verstoord dwaas hoorde ik het einde
Gestaag gravend in vergane geheel
Slovend van koude pril tot vorst laat
Onbelegd en schraal valt hen ten deel
Geen klacht van onbehagen die verlaat
Zo ik doe blind grof gemis niet wetend
Klauwen…
Meiklokje
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.090 Nu begint mei
te lopen net als
de vorst loopt zich al
een tijdje continu te pletter
tegen hopen
toegemetste lucht
eigenhandig geboetseerd
met water vooral veel gist
en voor hem te veel klei
Nu verwelken zijn kristallen
groen geel rood bruin
uiteindelijk grauw
de losgeslagen hemel
herademt als
gerepareerde klaplong
Ja vanaf nu zijn…
- Het Ochtendgloren -
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
581 Het jonge ochtendgloren,
het warme rood van troostende gedachten
omarmde stevig deze eerste prille dag
liet gaan wat ongewenst geboren was
de zware harde nachtelijke vorst,
vrijwel geheel uit het zicht verdwenen
zoals een passant in overstromingstijd
de weg geplukt door eigen nemen
zo leeg geraakt in maagdelijkheid
zo vastgehouden,…
NOORD-AFRIKA 'S OUDE TROTS
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
591 het machtige dier heeft allang
zijn geweldigste ras verloren
eens heersten die wilde vorsten
over de Barbarijse bergen
tussen milde zee en harde woestijn
hun zware manen bolden luchtig
dankzij frisse hooglandwind
Atlasvelden bloeiden geurig
onder de edele rovers
met glanzende bruingele huiden
als zuivere dikke honing
door helle zon beschenen…
Voedselschaarste
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
548 Golvend staan de akkers goudgeel graan
Weiden groen van melk en honing
Wie daar woont leeft als vorst en koning
Ja waarlijk hij heeft een rijk bestaan
Als nobel mens is ook zijn waardig streven
De aarde te bewerken naar ieders wens
Zijn gulheid kent dan ook geen grens
Rijke gronden is hij bereid aan de natuur te geven
Geen arbeid wordt daarop…
VRIJHEID SCHRIJDT VOORT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 De eerste Augustusnacht van het jaar
twaalfhonderdeenennegentig
trilt in het zwarte Vierwoudstrekenmeer
een keten van rossige lichtjes
vol vaste wil voor de toekomst
overal op de hellingen
der nabije bergen branden vuren
waarmee Zwitsers elkaar sterken
om gezamenlijk strijd te voeren
tegen vorsten en keizer
die hun kleine bergland beheren…
Eindeloos en tijdloos
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
312 ik heb de
schaduwen van
duizenden mensen
voorbij zien flitsen
zonder hoofdletters
of opvallend stukjes
identiteit waar zelfs
de kleuren mengen
zonder enige
personality
heel af en toe
flitst er iets
markants voorbij
in de lay-out van pijn
liefde en verdriet
een view met een
opkomende zon
wit rijpende vorst
aan de…
Eindeloos en tijdloos
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
293 ik heb de
schaduwen van
duizenden mensen
voorbij zien flitsen
zonder hoofdletters
of opvallend stukjes
identiteit waar zelfs
de kleuren mengen
zonder enige
personality
heel af en toe
flitst er iets
markants voorbij
in de lay-out van pijn
liefde en verdriet
een view met een
opkomende zon
wit rijpende vorst
aan de grond…
Fluisteringen van een Empaat
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
279 Jij bent de echo van wat de wereld vergeet,
een vlam in de vorst,
een bewaarder van pijn,
en van schoonheid verborgen in wanhoop.
Zelfs als de duisternis nadert.
Zelfs als de rivieren tranen dragen,
die niet alleen van jou zijn.
Weet dit: Wij zien je,
en in de stilte van de holte,
eren wij de moed van je hart.…
duizend tinten herfst
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
814 een vlaag gebroken wind verschraalt
contouren van een boom, zo naakt
nu stramme kou zijn takken kraakt
en bloemen uit hun zomer haalt
de wereld huilt
wat vogels op een kaal terras
verborgen achter vuil en steen
hun veren door de vorst uiteen
slechts dievend tussen blad en plas
een kruimel dood
in hoogtes glanst turquoise lucht
een zachte…
Oktoberroos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
745 Een rode vlek laat in oktober
de roos bloeit wat vermoeid
de vorst liet haar nog ongemoeid
een wonder tussen `t blad van koper
wat glazig oogt haar rood tussen
het verdorde en vergeelde blad
alsof het reeds was gevat
in koude handen van de dood
verwonderd kijkt ze rond
`t verdorde en vergeelde blad
doet haar vermoeden dat
de zomer reeds…
Het kindje lag gewikkeld
poëzie
2.5 met 4 stemmen
2.278 Maar noch gevolg noch vorsten toonden spot:
Geschenken biedend knielden zij, die kloeken.
Rondom de stal was van de rossen 't neien,
Uit de open hemel zongen englenreien,
't Kindje zat stil en zag en hoorde 't aan.
Maria lachte en vond het heel natuurlijk.
Jozef besloot: het spel was puur figuurlijk.…
Verliefdheid
netgedicht
3.4 met 53 stemmen
4.769 strelende spinnen poten
zij heeft mij terug gekust
muziek in dansende noten
weide met landende zwanen
onrustig en snel afgeleid
kronkelende lichamen
pure hartstocht kent geen tijd
zwoele liefdes gedichten
rusteloze korte nachten
blinde vergezichten
smachtend verwachten
liefde kent de dorst
van honing zoete woorden
ik voel me als een vorst…
Kijzemiekes
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
801 dicht aan huis dwarrelen ze al rond
in ‘t geel en zwart, bollekes mee
hun frakske bonte veren, drukdoende
achter in den hof vieren de spruiten
hun laatste weken tot de eerste vorst
de wind blaast anders, meer in vlagen
kuist zachtjes de stuifzwammekes leeg
zachte plofjes zorgen voor bruine ophef
een regendruppel valt als een kassei
op…
Ummer Fes op het oud wieverbal
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
830 geuit
Mijn hart sloeg over als een opgelaten feest
Door het vrolijke gedruis als een verjongend oud wief
Alles was er te vinden geest, beest, hartendief
Door de straten, uit de kast getrokken
Snel met pet
Gevederde hoed vol pret
Tekende ik onverschrokken
In snelheid doortrokken
De vingers van de kou
Aandachtig en waarheidsgetrouw
Tot de vorst…
De pendule
gedicht
3.1 met 34 stemmen
12.627 Vroeger zag ik kaarslicht glanzen,
mooie dames deftig dansen
met een generaal of vorst
tien medailles op hun borst.
Vroeger tikte ik de uren
van een maaltijd die kon duren
- vol muziek en praal en pracht -
van de middag tot de nacht.…
Vrijstaat zonder Naam
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.492 opgeblazen wolkenvelden
platgetrapte bergen
spottend met rivieren
zwaartekracht en dood
Zijn jas
onbehouwen
los
van ongesponnen garen
voor wie achterwaarts hem liefheeft
trekt hij hemelbreed zijn spoor
Iemand noemde hem een held
zoveel anderen een ezel
groter dan zijn eigen schaduw
vreet hij liever lege lucht
is hij uitgestrooide vorst…