Alle inzendingen over leeg

5854 resultaten.

Sorteren op:

Kasteelheer

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 614
Het boekenkasteel is leeg zonder hem, want er wordt niet meer door hem gelezen, de stof zal toenemen zonder dat iemand zich daarover bekommert, de letters zullen miraculeus verdwijnen als door teveel zonlicht of boekenwurmen.…

Alcohol

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.353
Gezellig, alcohol verdrinken de vrienden op loze, lege feestjes. Gezellig, alcoholist(e) achter het stuur: dooft een onschuldig kinderlijk vuur. Nog meer 'gezellige' reclame hiervoor verspreiden, om onvolwassen onverantwoordelijk wangedrag te verbreiden. Je krijgt er van alles bij, wanneer je alcohol nuttigt...…

die dag van dauw en druiven

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.213
nog voor zonsondergang die dag van dauw en druiven prikt ze een koolwitje midden op de lege muur van haar kamer vleugels wijd legt ze mijn gezicht omgekeerd onder het tafeltje met de droogbloemen bij het open raam laat de wind van slaap maar komen nu alle sterren en een glimlach van de maan hoe wreed ook schrijft ze in haar dagboek haar…
kornelis3 februari 2013Lees meer >

Strandwandeling

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
Verder loop ik en zie een spoor van stevige schoenen, leg er mijn voet in, zacht en bloot, kijk achterom, zie hem ook stilstaan, doorgaan, om weer te worden tot een stip aan de horizon.…

Hooggevoeligheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
van toen, van jou spreken de muren donkere woorden sinistere wolken gezichten verbergen de zon de hersenen gekraakt overweldigd door emoties en de gevoelens van andere mensen om ons heen heen en weer geslingerd een leeg gezogen brok ellende lage trilling in de kronkels van een cobra huid vechten om te overleven telkens weer,…

Kansloos

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 624
het niet noemen Maar falen kwam eerder dan slagen Kan mijn volhardendheid niet roemen Realiteit begon te snel weer te dagen Realiteit die keihard terug blijft komen En grenzen trekt die ik moet passeren Als ik zelfs bij je ben in mijn dromen Is er alleen maar een wijze les te leren Starend in je prachtige ogen zie ik je helemaal Je ziel leg…

Als ik morgen....

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 923
Ontkleedt me van angsten als stoffelijk wezen en leg mij in het glazen ledikant, waarin ook jij geboren werd, vertel me je verhalen als ik ooit weer wakker word, zodat ik over je kan waken en het moment van stille dood tijdelijk wordt opgeschort.…
Pama16 september 2013Lees meer >

Ontkleed je van mijn angsten

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 431
Ontkleed je van mijn angsten als stoffelijk wezen en leg mij in een glazen ledikant, waarin we samen geboren werden, herstel onafgemaakte verhalen als ik ooit weer wakker word, zodat ik over je kan waken en het moment van stille dood, tijdelijk wordt opgeschort.…
Pama1 september 2014Lees meer >

Sneeuwdier

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 592
Ik werd wakker, naast me was een lege plek, mijn lief gevlogen, onze slaapkamervloer vol scherven. Nu zal zij wel een sneeuwdier zijn treurend op een kale tak ergens in een steenkoud land.…

DERNIER REFUGE

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.570
En de nachten zullen groeien en ons leven zal vergaan, 't lege hart zal stil verbloeien in een zelf bedachte waan. Nu gij 't leven dorst verspelen afgestompt voor vreugd en pijn, wil ik wel met u nog delen dit bestaan van zielloos zijn.…
Dop Bles23 april 2015Lees meer >

Veld.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
Koud en roest laat ik hen vinden bij het graven, het geraamte van een lege buik. Ik ben niet licht om dragen. Verspil je zaad en oogst niet meer : ik zal grootmoedig geven. Bouw nieuwe huizen en trek rechte lijnen. Ik ben weids en eindeloos in stil vergeven, in nooit vergeten.…

De stad herboren

gedicht
5.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.451
Liggend ontwerpt hij het stadsdak, prent het patroon van bladloze takken tegen fel blauw in zijn brein, dat bloemkooltje, leeg nog en klein. Waakzaam ontvangt hij licht en lawaai, zonder oordeel. Honden, motoren, een boor. Ik duw zijn wagen en merk hoe hij schift, niet meer schrikt, scheidt wat hem boeit en wat niet.…

Sporen in het zand

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.373
Met jou in mijn gedachten, mijn voeten in het zand, de zee hernieuwt mijn krachten, een leeg verlaten strand, een zon die niet wil schijnen, een schelp die open is, de krabben die verdwijnen, naar eeuwig duisternis.…

Weduwe vraagt zich af

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 892
haar ik las in haar gedachten dit was het, dit was het dus 50 jaar lief en leed dag lieve, lieve man van me ze had hem liefdevol verzorgd ze had zich weggecijferd soms met moeite, maar toch steeds ze had hem al zo lang gemist in lief en leed en lijfelijkheid ze was manmoedig doorgegaan ze had de boel niet laten versloffen het grote lege…

Leunen op steunen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 704
je ziet mij wel denken alsof ik aan iets aandacht wil schenken maar zo zit het niet het is een pose om te turen kijken zonder het denken te sturen leg ik het zichtbare in de luren en droom van wat niet is of ooit zal komen is het een gemis, kan ik het kopen of huren daar ben ik niet uit het hoort bij mijn kuren en voel dat het is, zo…

Verzadiging

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 920
De lege achtermiddagen aan boord Waarin de zon, door een gesloten poort, Tussen de spleet in 't saaien kooigordijn Op een portret valt als een streep karmijn. Dra wordt de lucht in de bedompte hut Duf door de eigen adem als men dut En toch het verre slaan der glazen hoort, De stille achtermiddagen aan boord.…

Zij heeft niet te leen gegeven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
wenende mieren onder de straatstenen een kwijlende hond likt het zoete de aanzienlijke zenden hun slaven om water voor de kale akker zij komen terug met lege kruiken en getekende hoofden dor en hijgend gillen de uitgebluste poppen op de springmatras op kale heuvels happen de wilde bokken naar lucht het einde nabij zijn zij…

Zoekende ziel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 485
door regen van verdriet die niet zegent wat ik vind mijn zoekende ziel waait weg in een kille wind naar het rozerode westen in mijn handen kliefde per ongeluk zoveel stuk ik droomde van de liefde en zocht naar het geluk ik had ambitie zonder succes en verwachte vergeefs veel roem en eer maar leerde steeds een lastige les ik leg…

Geestelijke verlichting dicht genaderd

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 396
Maar dit zijn mijn handen, ze zijn even leeg, mijn volle lijf is nog steeds grotendeels in tact mij volop nog zeer dierbaar en toch aanwezig, aan mijn voorhoofd is wel het nodige af te lezen. Mijn ogen glimlachen nog om wat is en was kennen deze vrouw nog van het nu en ooit.…

Anachronisme

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 457
en zo tegenstrijdig om te zien dat geen dier draagsters schijnt te willen weten dat die Mien, Dol en vrijgevochten, ja, bazin in eigen buik, zich aan die nieuwe vrijheid wilde laven en de kans kreeg niet langer te 'slaven' Ik heb begrip en mededogen voor hun lot, hun weg van lijden, maar 'when in Rome, do as the Romans do' leg…
Olean13 augustus 2019Lees meer >

Moeder

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 396
de volgende strijd ging voorspellen, langzamerhand werd dit syndroom de stelling van de dag, een thema om reikhalzend naar uit te zien, want angst en pijn waren reeds ontgonnen tot fragmenten die nimmer meer waren te helen laat staan de groei te stoppen doch ook dit verging in de armen van het gebed waar ik al tijden op had gehoopt, leeg…
elze26 oktober 2019Lees meer >

Onherkenbaar?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 413
lees gespiegeld wat hier staat ik was dat kind op een zelfgemaakte slee, op denkbeeldige sneeuw in het licht van het verwaaide spoor, haalt de vonken uit het vuur van uit de hand gelopen dromen, al lijkt alles even stil te staan in ademnood zal alles uit noodzaak blijven stromen in de weerwil van wat we kunnen verwachten, laat mijn leeg…
Pama4 maart 2020Lees meer >

Ruisen van het hart

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
Tijd lijkt een zandloper die gewoon leeg wil gaan eens zal ‘t ruisen stoppen als wij weer bij elkaar staan.…

Ongeschoren leven

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
Ik leg vaak gekscherend mijn beide handen op mijn hoofd meet de levenskoorts die bij lange na nog niet is gedoofd. Ik neurie vaak in de avond even een klein verzonnen lied geniet dan nog even na van de dag en morgen in verschiet.…

Leven

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 538
Droevig en neerslachtig van sobere gestalte zoals ook zijn vrienden de ezels die door de vijanden van Hemelse genade met hun lasten op de schouders worden beladen op aarde onderweg als een vreemdeling moet zwerven och zoete leliebloem van 't leven op al mijn wegen kom ik u tegen buig mij voor u neder al het vergeefse worstelen leg ik…

Verslaafde agenda's

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 433
De openheid, die ons een lege agenda geeft. De leegte en de vrijheid, van niet te moeten hoeven. Volop vrije tijd te hebben. In overvloed. Af en toe. Kijken en luisteren, naar hoe andere mededieren leven. Hoe ze lopen, vliegen en kruipen. Durven druktemakende mensen, eindelijk, op vrije voeten staan?…

Huidhonger

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 520
Leg je arm om mij heen. En raak aan, raakte aan, aangeraakt. Kom bang kind, hier vind je warmte en geborgenheid. Hou vast mijn uitgestrekte hand en laat niet meer los. Zo overbrug je 1,5 meter. Kom dans met mij, hautnah… De zachtheid van je lichaam, de honger in mijn ziel.…
Cees Sleven26 oktober 2020Lees meer >

Breughels

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
Straks moet ik ons weer uit nachtjurken pulken, met het kromzwaard tussen de tanden en de ooglap op in het lege donker naar hun stinkende lijven graaien, nietsontziend.…

Versluieren

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
haar dagen in tranen verdoezelt staar de naakte waarheid gaat ze voort op de tast houdt ze zich vast aan geschreven patronen die ze iedere minuut herhaalt, nu het zeker weten wegebt evenals de verf op de deurpost blijven boeken voorgoed gesloten, die ze vol liefde verkocht, in een vorig leven verbanden leggen laat ze links liggen kijken lege…
LadyLove2 augustus 2021Lees meer >

EEN GEBROKEN HART

hartenkreet
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.243
bouwen als mijn hart dag en nacht gaat rouwen waar haal ik dan die sterke kracht vandaan om op mijn levensweg zinvol door te gaan Zou God mijn weeklacht kunnen aanhoren als Hij eenzaam mijn dagen ziet vergaan geluk dat men onverwachts kwam storen en dat op een dag in volle bloei moest staan de vele bloemen in de tuin zijn uitgebloeid jouw lege…
Greta Casier12 november 2022Lees meer >