5638 resultaten.
A Christmas Carol
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
2.073 Vannacht bijt de wind met ijzige tanden
Tekent de bomen met een aura van zilverkille handen
De sterren schitteren fel in de nacht
Er is honger in de ogen van het vogelvolk
Stil schuilt het konijn met witberijpte vacht
Onder de schaduw van een verloren wolk
Deze nacht is maanloos, zonder voedsel voor de pelgrim
De fruitboom staat naakt,…
De geurende brief II
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.409 draai ik rondjes in de kamer
wie zal mij ooit geloven dan
Betoverd
door vele woorden van weleer
neemt het bezit van mij
hij moest eens weten hoezeer
Deze
wetenschap brengt mij dadelijk rust
dat mijn gebeden zijn verhoord
de tijd heelt daarvan ben ik mij heel bewust
Ik trek
mijn jas aan, ga de buitenlucht in
glimlachend loop ik op wolken…
wild geraas
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.160 ach, ik doe maar wat
volg mij, pak mijn hand
ik maak je weer gelukkig
verlies je eigenwijs verstand
nee, vluchten doe ik niet
ik spring weer over hekjes
die daar in het groene veld
of huppel langs de vliet
alles kan ik bedenken
ik ben zo vrolijk vandaag
en wil niemand krenken
ik zing over de witte wolken
de vogels in de lucht
o…
Indische Oceaan
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
794 Ook de wolken die er prijken
zijn met geen vers ooit te bereiken,
ondanks aan boord een enkele poëet.…
ZOMERONWEER
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
526 Fel en grijs, met scherpe gouden randen,
trekken wolken langs het loden uitspansel,
en de kleine, dappere gespikkelde lijster
- sommigen noemen deze vogel de regenroeper -
is hoog opgeklommen naar de zwiepende top
van een zilvergrijze, jonge berk,
dit zwerk is nu vol en zwaar, zo vochtig,
zo warm en broeierig, vol onbekende erotiek,
intens…
Gewillige mutilatie van een tijdelijk dakloos brein
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
588 , joeg
de spanning in mijn achterhoofd alle wolken samen om te barsten in een zondvloed. Mijn
nek krampte zich samen tot een hardleerse kraag, bedacht op de teisterende, plensende
druppel die de spreekwoordelijke druppel zou zijn. De ontluistering geschiedde; mijn nekvel spatte open
in een bulderend geroffel op mijn trommelvliezen.…
Zomerklets
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.177 meer lichten
er gaat wat voorbij
aan woorden en tranen
zeg maar leed
het vreet aan mensen
zuigt je leeg
als door een non-stop slangenbeet
daar zijn er nog
die aartsoptimisten
van bloemetjes, bijtjes
en een door liefde
overgoten hemel
soms is dat pure fantasie
of zieltogend gezemel
zeker, de zon schijnt achter
grauwe of witte wolken…
Wat kan meer omkluisteren dan naar zee en d’ aard te luisteren.
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
537 Wittere wolken zullen vandaag zeker winnen
‘k hoor vallende stengels als stemgeluiden fluisteren
open mijn hart en ziel om gekluisterd te luisteren
laat ‘t tij ontginnen frisser natuurgeluiden binnen.…
In stukken gehakt, oftewel de vernietiging van een Homo sapiens.(2)
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
582 Hij had haar bewonderend bezongen,
aanbeden en toegedicht, haar latente talenten
tot leven gebracht, iets wat zij in eerste instantie
zelf nooit had durven denken,
was zij nu totaal verrukt, en in de wolken.
Dat zoiets, na zo vele jaren, toch eens waar zou kunnen zijn?…
DE LUCHTSCHIPPER
poëzie
3.7 met 10 stemmen
1.626 Als de luchtschipper, mee met de wolken,
Drijft boven de bergen,
En, hoger nog, opstijgt in 't licht,
Ziet hij dan de aarde nog
Met menselijke ogen?
Zoekt hij het huis waar hij werd geboren
En de lieve bossages
En de voetstappen naast de zijne
Aan het strand van de zee?…
Toffe Jongens
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.417 Hobbelend zat ik daar
in die ballonversierde huifkar
dat te vieren wat je viert
als je van school verdronken bent
loze beloftes aan de wilgen
schooldiploma nog op schoot
zomaar genietend van de wolken
en Freeks' leven na de dood
En in de verte klonk nog iets
van automatische transmissie
Het kwam met plankgas dichterbij
en sloot genoegelijk…
de vleugels
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
1.950 om je niets meer te hoeven af te vragen
je mag nu in prachtige dromen drijven
je mag in de mooie figuren van de wolken verblijven
Zo opeens en onverwacht
zo plots in de diepte van de nacht
heb je je vleugels uitgeslagen
om je uit het leven te vervagen
ons laat je achter in verdriet en pijn...…
de dagen zijn....
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
593 de dagen zijn lang
warm en broeierig loom
de aarde snakt naar regen
droogte is voelbaar,
gesluierd in gelig wit
brandt de zon
haar laatste stralen
ze verliest haar kracht,
licht en donker grijze wolken
drommen dreigend samen
de wind steekt op, en huilt
om wat komen gaat.…
Zo groot je maar wil zijn
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.921 jij anders zag
maar niet meer terug kon draaien
niet voor hem - die kleine man
met wie jij vlinderde op strand
niet voor jezelf
want jij had jezelf lang ergens begraven
tussen spijt en hadjemaar
en wat zo mooi had kunnen zijn
En toch - je zag jezelf niet
zoals jij danste met de wind
zo ik jou zag - een koningin
met vingertoppen in de wolken…
Weinig zeggend
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
959 ik neem even de tijd
om met u wat te zwijgen
zoveel woorden
deden dagen aan elkander rijgen
nu even rust
kijk de straat in
vanachter
vetplanten voor de ramen
liep hoog in de wolken
op tenen zogezegd
lopendebandwerk
in haast eindeloos rijmen
nu heb ik mij even
bij stilte neergelegd
morgen ontmoet ik
het staatshoofd
ergens nabij…
HET BLIJFT NIET DROOG
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
949 klinkt uiterst banaal
Heerlijk was ‘t, fluisterde zij stil
zelfs verrukkelijker dan gedacht
Met dit zonnestraaltje fijn van bil
is kostelijk, lekker en boterzacht
Jubelend scheen ze me in ‘t gelaat
maar ze verblindde mij daardoor
Zij vluchtte, zonder nachtgewaad
die meid drukte simpel haar snor
Af en toe zie ik haar voorbijgaan
onder wolken…
Herfst
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
749 rood en geel
kastanjes en paddenstoelen
vormen een geheel
de vruchten zijn rijp
de oogst kan beginnen
de bladeren vallen
en wij gaan ons bezinnen
moeder aarde in overvloed
zaait nu haar zaden
dag en nacht zijn in balans
voorbij het zonnebaden
de wind laat van zich horen
het regent dat het giet
de herfstzon verwarmt nog
totdat je wolken…
Gebed
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.306 Heer, ga ver van ons
in uw duistere wolk ...…
Bij 'Lytsewierum' van Klaas Koopmans
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
593 Kijkaan, hier zie ik dus gewoon een Van Gogh
voor me, het dorpje is zwartgeverfd
en wordt beschermd door witte wolken,
die op een hemelse arm lijken,
zoals een priester de hosties zegent.…
o Perenboom belaên
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.695 Nog onlangs stond gij daar,
o schone perelaar,
één witte wolke blommen,
die 't weerd was om te zien,
en die naar u de biên
van verre en na deed kommen.
De zomer ging voorbij,
en dan bekroondet gij
uw edel hoofd met bruine,
zoetvleesde peren, van
daar schier mijn hand aan kan
tot in uw hoogste kruine.…
Kalme kracht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
653 Aan de horizon drijven wolken voorbij, die naadloos aansluiten bij mijn dromerige toestand.
Ik ben geboeid door haar constante verandering en daarmee tijdloze hemel.
Met al haar zonsopkomsten en haar gouden zonsondergangen, dat zich aan mij als een schilderij openbaart.…
Het oude liedje
gedicht
5.0 met 5 stemmen
8.636 En aan de einder zie ik, hoe de rook van verre vuren
in paarse wolken langs de bleke najaarshemel trekt.
De zomer is voorbij en jij voorgoed van mij genezen.
Morgen zal het winter wezen.
De blaad'ren sterven en de laatste oogst wordt ingehaald.…
EEN BEETJE ONGELUKKIG ZIJN MAG
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
586 graaicultuur of soms niet
uit de zakken van anderen
ach, de moderne mens moet meanderen
hechting wordt nu een probleem
hun buitenkant toont dat extreem
hoe worden ze gezien en hoe ze zijn
ziek worden van een beetje ongelukkig zijn
alles is dus illusie
platteland leeg zonder volk
zoeken naar het bijzondere
en prestigieuze, leven op een "wolk…
VOCAME & EMOTIE, recensieverslag
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
775 ontsnappen
uit je vochtige ogen
als je in een mooie kerk
met een goddelijke akoestiek
instrumentaal de opmaat geeft
tot vocale hoogstaande juweeltjes
Waar: Bergsingelkerk, Deventer
wanneer: zondagmiddag 29 juni 2014
waardoor: Programma 'Colour Clouds'
waarmee: werken van Holst, Nees, Orban en Part
wat: woest,week en willig maar vooral wolken-warme…
Kent gij het land?
poëzie
4.0 met 2 stemmen
908 Het muildier baadt zich in der wolken nat:
in holen woont der draken zwart gebroed,
de rots stort neer en over hem de vloed.
Kent gij het wel?
Dáárheen, dáárheen,
gaat onze weg, mijn Vader! Kom, dáárheen!…
even stilstaan
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
825 Even stilstaan
de wind waait uit het noorden
en de kale bomen buigen langzaam mee
de regen valt in vlagen
zoekt de juiste weg die het altijd vindt
de maan breekt door de wolken
in een zwarte lucht, de donder houdt niet op
maar de mensen die er niet meer zijn
ze kleuren nog de foto’s in m’n hoofd
stilstaan bij de mensen die je voorgingen…
Elegie van de varkens
gedicht
2.0 met 1 stemmen
5.069 Bijna zie je, in de bruidsachtige herfstsluiers
in de lispelende wind, in de kruidigheid, de gedachte-
wolk op zijn topzware kop: gestreept rende ik, ever
eenmaal, en wat ben ik nu!…
De laatste straatsteen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
625 Ik ga lopen,
Totdat ik de laatste steen heb geraakt
Laatst kijk ik achterom
Naar de toekomst die is stukgemaakt
Die donkere wolk in je hoofd
Treft me als bliksem met je woorden
Ik hoor de echo van je woede
Iets wat mijn liefde heeft verdoofd
En wat doet het pijn
Maar mij laat het koud
En ik hoop dat ik je liefde vergeet
Wanneer ik uit…
Triest
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
704 Ik zie slechts wolken
Dik en donker, dreigend ook
Jij ziet nergens vuurtjes branden
O, maar ik zie ergens rook
Hoor jij weer de vogels fluiten?…
Binnen Wereld
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
657 klier een kreeft met opgeheven scharen
Glijdt tussen de organen door een waternimf omhoog
Impressies worden beelden, kleuren voor het geestesoog
Neptunus dirigeert z'n vissenschool synchroon te zwemmen
Terwijl de sidderaal zich schoolt in tijgerhaaien temmen
Dan: duisternis, een blauwe vinvis werpt zijn schaduw neer
Enorme stormen, wolken…