5775 resultaten.
Optillen in stilte
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
542 In de adem tussen de
bomen vind ik rust, een stille kracht die
mijn ziel omhult en draagt; mijn zachtheid is geen zwakte,
maar een heldere bron die mij hoger tilt dan ik ooit had durven dromen.
Wat jij ziet als afstand, is
mijn manier om te koesteren wat diep leeft.…
Wat als
netgedicht
2.0 met 23 stemmen
386 Wat als jij ook op die manier
kijkt, met ogen die niet dwingen of oordelen maar
dragen wat ze zien, en wij elkaar herkennen voorbij woorden en
rollen, in dat stille weten waar zachtheid geen grens of beperking is, maar thuiskomen?…
Wabi-sabi
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
615 Het buigen
gebeurt zonder enige weerstand, een stille erkenning dat alles een plek heeft.
Wat achterblijft, keert rustig
terug naar de aarde die haar geduldig draagt,
de cyclus voltooit zich zoals altijd. In de barsten en het verval
schuilt een verstilde schoonheid, een fluistering dat niets ooit werkelijk verdwijnt.…
Ik mag er zijn
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
324 In het stille midden van mijn
bestaan vallen de maskers van aanpassing en
verwachting langzaam weg. Daar sta ik, onbedekt in het licht
van mijn eigen ogen, en voel hoe waarheid zegt: jij mag er zijn — zonder meer.…
Stemmen van hoop
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
379 En een stille belofte — dat verandering mogelijk is.…
De spiegel van de natuur
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
430 En toch: de milde, stille aarde
rust met ogen die alles omarmen. Het vallen
van wat rijp is klinkt als zachte muziek. In haar ongekende
diepte herhaalt zich het begin zonder einde, en in die adem is alles thuis.…
Herfstkleuren
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
279 Ik voel hoe haar warmte
zich mengt met mijn bloed, een stille
gloed die langs mijn aders stroomt. Het raakt iets ouds,
iets onuitgesproken zachts, dat zich opent ondanks de broosheid van bestaan.…
Fitgirl
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
294 En ergens daar, tussen loopband en lange wandelpaden,
ontstaat een stille wens om anderen mee te nemen.
Want herstel blijkt geen rechte weg maar een rondje om het blok,
dat je telkens opnieuw mag lopen – dit keer in sportschoenen.…
Noordzee in januari
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
365 Hier houdt de tijd zich in, tussen duin en kim geklemd,
waar mens slechts even staat, een schaduw, broos en diep eenzaam,
en de zee, onverschillig groot, eeuwig en ongenaakbaar koud,
voortgaat met haar trage, onverbiddelijke, stille rouw.…
Wanneer mijn ziel winterslaapt
netgedicht
2.4 met 19 stemmen
641 Buigende takken
sappen trekken zich langzaam
stil groeit nieuw leven
Mijn kruin gesloten voor
de wereld, sappen trekken zich traag
terug langs kale takken, geen blad dat nog ruist in
de kou, geen splinter die buigt onder de stille druk van de winter.…
Wachten op de rimpel
netgedicht
1.8 met 11 stemmen
465 Stille reiger staat
beeldhouwwerk in grijs en blauw
wacht op de rimpel
De wereld stroomt in hem
binnen als zachte prikkels, gekleurd door
zonlicht op de rimpels van de sloot. Hij staat stil en
laat de ruis langzaam zakken, tot het water weer zijn bodem toont.…
De mens die weigert
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
369 Het is het stille ja
tegen de stem
die al in ons spreekt.
Misschien zijn wij daarom
zo rusteloos
zo zoekend.
Wij kunnen onszelf verliezen
maar ook terugvinden.
En wanneer een mens zegt
dit ben ik
zonder versiering
zonder verontschuldiging
valt alles op zijn plaats.
Dan is hij
even
wat hij altijd al was.…
Eindeloze zee
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
335 Woorden van eindeloze zee
strekken zich in kalmte van golven
stille heimwee is ontvankelijk
voor zwijgende taal
in het voorafgaande ligt ontwaken
opstaan uit een diepe rust
plotseling de ogen open
Onze ontmoeting tekent zich
aan horizon van gelatenheid
je fluistert over liefde
dat is natuurlijk dwalen
waar het hart spreekt van waarheid…
The eagle has landed
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
367 pioniers
erudiet en goed
van de tongriem gesneden
een sturm und drang
periode gekend
de site bombarderend
met heliofore, hemelbestormende
door muzen gevoede
helikonpoëmen
Onvermoeibaar het luchtruim verkennend
met namen strooiend
van eeuwen geleden
eloquente voortrekkers
erudiete gangmakers
arend, luide kreten slakend
stille…
Heerlijk relaxen aan het water
netgedicht
2.6 met 22 stemmen
464 Mijn stille, ontvankelijke hart
ligt vlak als een meer in de vroege ochtend, en draagt wat mij omringt.…
voorwaartse rust
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
296 De stille streling wervelt op zonnestralen,
sterfte en leven breken uiteen
vanaf het begin, als lijnen,
kussende tederheid in bedrieglijke rillingen,
grof als versteende watten.…
Rode paardenkastanje in lentebloei
netgedicht
2.1 met 17 stemmen
945 Lentebloesems licht
een trage wind tilt ze op
stil valt de dag neer
In het zachte trillen van
je jonge blad voel ik hoe het voorjaar
opnieuw begint, hoe elke aar van roze bloei een
stille ruimte opent waarin mijn aandacht zonder haast mag landen.…
Waar niets van mij verlangt
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
319 Tussen stille duin
blijft het laatste licht hangen
wind zonder haast
In de Westhoek, waar duinen
zich in trage golven openen, voel ik hoe
het prille licht mijn huid aftast, alsof het wil begrijpen
wat in mij stil wordt wanneer het landschap niets van mij verlangt.…
Waar je verschijnt
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
449 Soms, in het stille midden
van de nacht, en je zachte stem langzaam
door het hoge gras beweegt, ontstaat een diepe rust in
wat nooit van mij was maar mij toch draagt alsof het me al jaren kent.…
Ma
netgedicht
1.4 met 11 stemmen
108 Zo wordt Ma een stille metgezel,
een opening waarin ik zonder haast mag
bestaan, een veld dat zich spreidt tussen twee hart-
slagen waar ik ontdek dat leegte mij draagt met blijvende zachtheid.…
De koers van morgen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
157 Vrijwilligers gezocht, de gaten worden groter,
een stille storm die door de straten raast.
Maar kijk naar de horizon, de lucht is nog open.
De kaarten liggen schudbaar op de plank.
Geen grens staat vast, geen toekomst is gegoten,
wij zijn de architecten van de nieuwe klank.…
Waar stilte kleur krijgt
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
519 En als ze verdwijnt tussen
blad en zon, blijft er geen leegte achter
maar een stille ruimte waarin verwondering zich nestelt,
alsof één ontmoeting genoeg is om de dag van binnenuit te verlichten.…
Het restaurant der liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
141 De stoelen zijn bekleed met fluweel zo zacht,
een plek waar liefde bloeit, in de stille nacht.
De gerechten zijn een feest, een smaakexplosie op ons bord,
de chef creëert magie, met elk elegant akkoord.
Van de sappige steak tot de delicate crème brûlée,
elke hap een avontuur, een culinaire odyssee.…
Zeilen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
379 Wind vult de zeilen
verte komt dichterbij, zacht
de wereld wordt stil
In het stille blauw boven
het water ontstaat een beweging die
niets verlangt, een zachte verschuiving die het
licht openhoudt, alsof richting ontstaat zonder verwachting.…
Waar het groen zich hecht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
593 Wind ruist door het blad
groene heuvels in het zicht
stilte op de weg
Langs het stille pad opent
het landschap zich in brede ademslagen
van gras en licht, waar elke bocht een vertraagde
gedachte wordt en de heuvels hun oude rust naar voren brengen.…
Stuifmeel en vrede
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
170 Er is nu een stille tevredenheid in het hart
om in de schoonheid van die bloem te zijn.
En waar het ijle, illusionaire verlangen vervliegt,
klinkt de echo van die ene zomerdag
nog lang en teder over de daken van de oude stad.…
Het verboden manuscript
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
2.480 Op het ruwe hout van de vensterbank
dampt de kruidenthee die haar warmte verliest,
een stille illusie die langzaam nuchter wordt.…
Snoepen van ’t komende
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
153 de toekomste, al valt si somtijts
met ’t heden tsaem,
herkent haer selven oock uyt ghisteren,
dat wij verleden noemen
telcken bij dageraet
rijst in mij de vraghe
wat ick herkenne
uyt mijne stille verwachtinghe
.…
eerst de regen nog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
5 Weer zo’n afwachtende herfst
die braaf jaagt door de bomen
bedeesd beukt op takken, maar
feilloos elk sprankje hoop breekt
op die laatste straal
van het najaarszonnetje
De langverwachte winter komt
of niet, de stille sneeuwklokjes
verschijnen evenwel, evenals
kronkelende toverhazelaars
zo rijk als de jasmijn kan zijn
zal zij geuren…
Een herfst van herinneringen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
10 In deze gouden herfst zitten
gedachten en ik, onder een deken van zwaar
gemis en sluimerende verlangens, ik observeer de tijd die
langzaam smelt, en ontdek dat gevoelig zijn een stille vorm van thuiskomen is.…