21826 resultaten.
De doden schreeuwen niet meer
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.418 ik nog enkel schreeuwen klaag
het scheurend geluid
dat de stilte duidt
de pijn naar zenuwbanen
tot diep in mijn gemoed
dat stil sterven moet…
je bent geen bijgeluid
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
923 zijn te snel gegaan
de dag deed meer beloven
de stilte ruist en schuurt
verlangen tot een diepe pijn
de hunkering naar samen
zal morgen erger zijn…
Incest
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
2.586 In stilte genomen
Niemand mocht erachter komen
Consequent gezwegen
En elke keer denkend het zal wel aan mij hebben gelegen
Stilte, schaamte, schuld bepaalden mijn bestaan
Treurig dat ik achteraf pas besef wat mij is aangedaan...…
Verdoving
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.142 huiverig snijden
verborgen plekken
die jij driftig droef
met woorden vult
je lichaam hecht
en verdooft de zinnen
stilt de pijn, steeds
wreder en meer
de duisternis grijnst
naar een grote stilte
de enige uitweg in
een wereld die zwijgt
dromen zoeken een
onsterflijke geboorte
van letters in
je koortsige stem
ik wil jou wel
mijn…
Ergernisjes
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
785 (senryu)
Voor stilte ver weg
in deze tijd van het jaar
vluchten dan maar weer
---------------------------------------…
in de holte van het huis
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
690 Eenzaamheid draaft door de straat
galmt tegen de harde muren
zodat op dit late uur de stilte
weggedrukt in donkere hoeken
bijna tastbaar is
In de holte van het huis vult
de stilte elke ruimte verft
de vensters met de nachtkleur
van vergeten droeve zielen
smekend om herinnering
Beelden vloeien in de leegte
nemen langzaam vaste vormen…
in de dwarsstand van je ogen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
654 te snel gegaan
de dag deed meer beloven
stilte ruist en schuurt
verlangen tot een diepe pijn
hunkering naar samen
zal morgen erger zijn…
Zeldzaamheid
gedicht
3.9 met 36 stemmen
19.732 We zoeken naar de woorden
waar geen wereld meer voor is, de stilte
die de stilte op onze lippen legt. Dat
twee mensen zo zeldzaam kunnen zijn.
----------------------------------------------------------
uit: 'Een volle maan en onze handen ernaast', 2005.…
Ik neem je glimlach mee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
906 te snel gegaan
de dag deed meer beloven
de stilte ruist en schuurt
verlangen tot een diepe pijn
de hunkering naar samen
zal morgen nog veel erger zijn…
Vragen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
507 Wie schiep de liefde, vond de stilte uit?
Zaaide de sterren in de tijd en ruimte?
Wie maakte zomer en het zalige genieten,
herkenning in de open blik van ’t kind?
Een hart dat zoekt en soms heel even vindt
wat heimwee stilt en vreugde kleurt bij ’t groeten.…
eeuwig refrein
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
912 Zodat we in stilte geliefden zijn
en liefde in stilte maken.
En als die liefde dan jubelend komt
en de wereld en al zijn geluiden verstomd
dan zal jouw naam op mijn lippen zijn
een eeuwigdurend en diep refrein.…
en er vielen lelies
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
505 aller stilte
waar verdriet hoopt op verwerking…
Geen branding loze kust
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
590 bepaalden wie jij wel mocht zijn
pas toen ook de spiegel stilte
kaatste durfde je eindelijk jezelf
te vragen heb je even tijd voor mij…
Tussen gevlochten takken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
483 Helende wind
draagt mildheid
verstrengeld tussen de takken
van haar beleven
Stilte fluistert zwijgend,
kussend, sussend, strelend....!…
Menselijke aberraties
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
437 ik pluis
stilte uit
als huis voor
de vele menselijke
aberraties dat
drukkere tijden
dan ooit meemaakt
gelegen aan een
onbegaanbaar pad
met tal van zijwegen
waar iedere richting
zijn eigen realiteit
in luguber een
gestalte kan geven
zelfs in de obscuurste
spelonken van het
dark net is stilte
gefaseerd heter
dan hel waar
de hitte…
Zwijgrel
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.209 voor te blijven
nu niemand, zelfs jij niet meer
mijn gedachten wil verstoren
heb jij in stilte de zwijgrel voltooid.…
Mijn oeuvre
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
341 In elke stilte
een hart
dat niet wist
hoe te blijven kloppen.
Wie leest,
leest geen verhaal,
maar een lichaam
dat zich heeft uitgespreid
in taal.
Mijn oeuvre
is geen geheel.
Het is wat overblijft
wanneer ik mezelf
uiteen laat vallen.
In woorden
en hoop
dat iemand
de stilte herkent.…
AFSCHEID VAN VADER
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
2.309 Er heerste doodse stilte in ons huis.
Wel twee uur zat ik naast zijn kist
en voelde me immens alleen,
zag kaarslicht door mijn tranen heen
groeien tot een onbeschrijfbaar licht.
Een licht zo zuiver en zo kuis
Er heerste doodse stilte in ons huis.
Er leek een gouden sleutel in de kist,
die paste op een diep verborgen kluis.…
Meditatie
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.358 Neem even de tijd
gun jezelf de rust
in deze wereld van dwaasheid
sluit je ogen welbewust
voel je lichaam verlangen
naar balans en evenwicht
je wilt de stilte ontvangen
om te worden verlicht
de stilte neemt je mee
naar de poorten van je hart
je hebt er vrij entree
kunt kiezen voor een nieuwe start
kijk rond en voel wat je zo tergt
doorleef…
Specifieke ziekte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
419 Mijn specifieke ziekte — hard, ongenaakbaar,
maar in mijn stilte, in mijn tranen, ben ik waar.
Ik draag mijn littekens, voel ze diep en nauw,
en vind in mijn pijn een troost, zacht en rauw.…
Lantaarndrager
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
998 Je kijkt me aan en keert dan om; die wereld buiten zoek jij niet;
je hebt gekozen voor de stilte en het duister van de nacht.
‘k zag in jouw ogen geen verleden, noch een hartstocht naar ’t verschiet;
je hebt me betoverd en veroverd en weer veilig thuis gebracht.
-…
Palmbomentuin
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
552 wind opsteekt
en vallen hun noten plots naar beneden
waar een doffe plof de stilte speels doorbreekt
in diepe nacht klinken er krekelkoren
die zich nauwelijks laten verstoren
door piepende muizen en speelse ratten
of luid geklaag van krolse katten
soms komen dan ook de kikkers tot leven
om hun versie van het verhaal te geven
afgewisseld…
Muze Anna Achmatova
hartenkreet
3.8 met 28 stemmen
4.101 Elke nacht wacht hij op haar
en sterft een duizend doden
tot zij hem roept telkens weer
met voldoende woorden door hem
in een spinnenweb gezet
dat haar omsluiert iedere dag
en door haar in de middag afgelegd
voor het nieuwe kind, dat slechts
in haar zichzelve vindt en wacht
op haar stem in de lange nacht.…
nachtbraken
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.201 niets is zo donker
als de doorwaakte nacht
waarin kolkende gedachten
beuken
tegen de
starre onverbiddelijkheid
van de ontgoocheling
niets is zo stil
als de vraag zonder repliek
niets is zo diep
als de valkuil
van beschaamd vertrouwen
maar als aan de einder
het licht ontwaakt
verbleekt de wanhoop van de nacht
een nieuwe dag
een…
slaap (2)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
516 de nacht spreidt haar oneindige vleugels uit
traag smoort ze het leven van alledag
de duisternis blaast het licht uit onze ogen
wie durft de dag te verlaten?
de slapelozen van de nacht
gevangen in het geluid van de ademhaling
belegerd door melancholische tobberijen
en altijd de angst om de kust te verlaten…
wie zou ik zijn
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.885 daarom liggen in nachten
plots gevoelens in het licht
en ongeveer totaal verliefd
begaat een deel van mij
misbruik aan het verleden
zoals bijvoorbeeld:
wimpers stelen wensen delen
zelfs eentje die er in mijn hart
gevallen is
wie zou ik zijn
als wat niet was
meer waar dan ogen sluiten
voor de nacht.…
Veilig in jouw armen
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.175 Totdat er uit een donkere,
koude nacht,
een nieuwe dag wordt geboren.
Met kansen,
op meer hunkering,
op meer liefde,
toekomst...
Totdat de dag sterft,
en de nacht zijn sluier gooit...
Over ons.
Dat maakt donker.
Maar altijd veilig,
in jouw armen.…
Ode aan de wijn
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.747 Beneveld geef ik mij over
aan de geneugten die de nacht
mij brengen zal.
De druiven zijn mij niet
te zuur, en deze nacht
zal ik duur betalen.…
Zomerdag
netgedicht
4.8 met 15 stemmen
1.014 Tot de avond,
het brullend, rood-gloeiend
inferno van je lippen
me de nacht indrijft:
een nacht op wilde
geiserstromen van verlangen.…
Losgelaten rafels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 Zomaar spreekt de nacht in stemmen
die duisterend spreekt in een taal
van beloftes en slapeloze liederen
ofschoon de nevel roerloos de
nacht bevolkt schim ik mee
met de tekenen die de wind
mij grieft
losgelaten rafels krijten
de ramen witter dan het wit
van angst…