8651 resultaten.
allegorie zonder zoet kind of bedienden
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
311 in vrijheid loste het plan op
als de onbereikbare bergtop
daar een wit voetje te halen
waar alle geuren verdwalen
diep in massief weggedoken
geen ziel die loopt te spoken
als de dag en nacht verlaten
sijpelt tijd niet door de gaten
elke richting kent zijn naam
de horizon rondom als raam
naar die wereld vol mensen
met hun grenzeloze wensen…
Ineengestrengeld
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
572 Ineengestrengeld, rechtop, ongekleed,
in wit marmer uitgehakt, gekooid,
verblijven beide lijven zolang in rust
tot evenwicht en eenheid zijn voltooid.…
MOERASSPEL
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
332 Het zwarte hagedisje
vroeg uit zijn winterslaap ontwaakt
scharrelt traag en verdwaasd
over de koude grond
naar het gele pluimgras
bij het grijze heideven
aan het troosteloze water
wacht een schoon wit gevaar
roerloos staat de zilverreiger
loert met strakke blik
de kleine fijne maaltijd
die zichzelf aan kan bieden
komt steeds dichterbij…
Toeters en troffels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
194 Het bruist van alle kermispret
de hele markt is volgezet
Alles blinkt en klinkt en swingt
We lopen in de lichtjeszee
betoverd met de dieren mee
de koetsen van de witte zwanen
de snelle paarden, hun wilde manen
en de olifant, die elegant
een poot optilt en nauwgezet
de rondes telt op zijn trompet
De vrolijkheid van jingles gaat
met bel…
Tarzan
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
468 Op het witte doek zo groot
in jouw groene droom verloren
lachte jij het oerwoud bloot
voor de film en mij geboren
tussen slangen op het pad
waar de krokodillen wachtten
zocht je wat geen uitgang had
zat ik met mijn kindgedachten
Tarzan was jouw stoere naam
apen lachten om ons leven
kijkend door het filmraam
werd de angst ons snel vergeven…
Sonnet 121
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
120 Nee, ik ben wat ik ben, zij met een oordeel
Projecteren hun eigen misstappen;
Ik ben wel oprecht, zij claimen voordeel,
Door zwart-wit denken en hun natrappen,
Tenzij zij de spreuk willen aanhouden:
De mensen zijn slecht, op haat vertrouwend.…
Wachten op het ruimen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
70 Onder een wirwar van wegen
verdwenen de lanen
naar de roestige poort
overvleugeld door de witte
marmeren trappen waar hemel was
Nu is het wachten op het ruimen
van de Nieuwe Begraafplaats
achter de wal van de stad -
voorbij de Elysese Velden
.....waar mussen zich tegoed doen
.....aan brokken brood en de duiven
.....niet durven met verscholen…
Woensdagochtend
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
627 Geen kaarslicht meer of witte wijn,
je kon niet langer bij me zijn—
een snelle trein naar nergens,
nog vol van de nacht.
De dag hield me een spiegel voor,
zag geen geweten in de glans.
In de weken voor de nieuwe waarheid
had jij mijn achterdocht doorboord.…
Stilte op de kade
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
8 In de hoek hangt een net van stof
dat al jaren niemand weghaalt
achter het hek ligt de stad
al een eeuw leeg
geluid plakt aan de stenen
bomen staan er hard en wit
je hoort niks dan je eigen stap
op het natte asfalt
ik was dertien
in de vroege herfst
bij oma op een kamertje
en wachtte op wat niet kwam
de kade zet een vast gezicht op…
8 maart
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
1.230 ‘Het onbehagen bij de vrouw’ bestaat
nog steeds: te weinig vrouwen in de top
Ze krijgen af en toe een schouderklop
en horen dat die bloes zo prachtig staat
De man, hij heerst; de man, hij eerst en dan…
maar lekker sjoemelen, als ’t effe kan…
Vergeten boek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 letters nevelt een beslagen schaduw
op dichte ramen door en door in zwart gewreven
naar angst in het duister, druipend van afschuw
als de regels in witte bladzijden zijn gebonden
tot de verzen en vergeten veten zijn geveld
opent zich een hoofdstuk met het zand erover
waar niemand meer het aantal scheppen telt
op het pad langs de perken met…
Weet iemand wat op aard het schoonste is
poëzie
4.2 met 17 stemmen
6.100 Het is waarom zang en muziek bekoort,
Maar marmer mij verschrikt en witte kleur,
Ik rode rozen liefheb en de geur
Van blinkend fruit en verf van donzig ooft.
Het is waarom een meisje een man belooft
Te stoven in haar armen en verlangt
Naar 't warme mooie huw'lijksuur, ze dankt
Hem voor zijn liefde, of hij anders kon.…
kinderpaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
709 Witte druppels vallen in het zand,
ik kijk hem vragend aan.
Haar buik huilt om het veulen.
’s Avonds krijg ik lauwe melk, wit
brood met ham, een laagje Purol
op de rauwgereden randjes.
Het laken schuurt.
Ik droom dat ik een veulen ben
en pijnlijk wordt gemist.…
Weet iemand wat op aard het schoonste is?
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.378 Het is waarom zang en muziek bekoort,
Maar marmer mij verschrikt en witte kleur,
Ik rode rozen liefheb en de geur
Van blinkend fruit en verf van donzig ooft.
Het is waarom een meisje een man belooft
Te stoven in haar armen en verlangt
Naar ’t warme mooie huw’lijksuur, ze dankt
Hem voor zijn liefde, of hij anders kon.…
Over een schilderijtje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
889 Buurvrouws oude vader van louter dochters
schilderde er één:
vrouw, zwarte spencer over witte bloes
boek lezend
met een tevreden lach,
rust op haar gelaat.
Buurvrouw ging verhuizen
't schilderij stond bij de grijsbak
op een avond laat.…
glaslink
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
411 Hoog een rode krab spat
op het groen en het wit en het blauw
bezeilen met woord en al de hemel.
Hoe wonderschoon is niet het schip. Het vliegt.
Wilde wervelingen worden met kleuren aangedaan
tot de pijn het einde van de schreeuw aantikt. Stik:
niemendal heeft het litteken weer aangeklikt. Op.
Weg.…
Zomer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 De grassen wuiven wit als in kant gestoken
vrouwenhanden naar het lompe blad dat wat
mismoedig dorst. De dag is al gespannen,
verten liggen meer dan uren open. Overal kom
je iemand tegen en sandalen, korte broeken,
verschikte knieën. Een zomer is niet verfijnd.…
Traagzaam onder vreemde zon
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
244 Traagzaam trekt de witte wagen,
door de mens en door de grond,
en wat ooit begon met klagen
wordt een kring die niemand vond.…
Cap Nez Blanc
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
4 Onder mij verschijnt
het strand,
de zee,
en ergens,
achter nevel
en herinnering,
het wit van Engeland
dat vandaag
onzichtbaar blijft.
Ik volg de trappen,
en stap
in een ander landschap,
witte krijtrotsen rijzen
als wachters,
een kathedraal
van steen
en stilte.…
de vorst die jij voorspelde
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.693 ik wilde sneeuw
maar er viel regen
in de vorst die jij voorspelde
we zouden spelen in de
witte wereld van mijn helden
daar gaan waar niemand
is geweest, terugkijken
op je sporen is een feest
de eerste zijn in niemandsland
het ijs waar water strandt
het vlaagt vandaag
weer troosteloosheid
ik had me zo verheugd
op kou in winters landschap…
Liefde op mijn pad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.449 Wij hebben teveel meegemaakt
van de mooiste zonneschijn tot hels onweer
jij hebt mij tot in het diepst van de ziel geraakt
maar elke keer hoopte ik op een ommekeer
Het zit er gewoonweg niet meer in
omdat jouw wereld vol bedrog zit
ik verlang intens naar een nieuw begin
genoeg zwarte bladzijdes…nu wil ik wit
Ik verban jou voorgoed uit mijn…
Na gisteren .....
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
854 Fluister zacht letters
langs ooit gesproken
zinnen, lees vragen
in mijn ogen, rimpel
de lach weer langs
mijn verbeten mond
raak mijn lippen even
teder aan, teken dan
een lijntje golvende
liefde langs vochtige
strepen verdriet, haal
zwart uit mijn woorden
schrijf wit tussen regels,
waar een nieuw hoofdstuk
de punten overslaat…
verdronken leven
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.617 gezicht verloren
in onecht gezichtsverlies
ondergedompeld door die ander
die jou is, en toch weer niet
zelfs geen notie meer
van je wens tot vergetelheid
onder het gouden vocht
ligt de onzichtbare sleutel
die alleen gevonden kan worden
door jou zelf
maar niemand kan je bereiken
zolang de gezichtsloze heerst
met zijn groteske witte…
Flirt
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
3.431 Lacht me toe met witte tanden
roze lippen lokken warm
tongpunt naar buiten geglipt
lichtjes krullend naar omhoog
likt me lonkend tegemoet
vingers woelen loom door haar
daar knipt een oog twee keren
Uitgestoken hand
nadert traag
vinger raakt vinger
bij de top
oog zoekt oog
verlangend
Mond vindt mond
tong speelt met tong
verrukkelijke…
In de tuin
poëzie
4.0 met 15 stemmen
3.021 Aan tengre boompjes, haast nog schuil,
De witte zuiverheid der rozen;
Midden in hun half open tuil
Besluiten zij hun schuchter blozen.
In de doorgonsde donkerheid
Van 't honinggeurende prieel
Is 't zoet te toeven voor de dromer,
Die van het leven niets meer beidt,
Maar voelt zijn wezen rijpe' als heel
De wereld in de milde zomer.…
nu gaat de beuk erin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
760 me te conformeren
het is genoeg geweest
ik kap wat overtollig is
loodzwaar van jaren groeien
de takken buigen door
maar in het oerwoudgroen
kan niets meer bloeien
ik heb de grond gezocht
in humusachtig duister
de lucht rook al verrot
ik wortel in opnieuw beginnen
en laat de lente binnen
kaal zoek ik de zon
weet hoe alles begon
witte…
Verjaardag
gedicht
3.7 met 38 stemmen
25.639 De rimpelhuid
boven zijn sok had een vreemde kleur wit.
Er was toen iets mis met zijn kunstgebit.
Nu ik onkruidbestrijdingsmiddel spuit
moet ik opeens aan hem denken, mijn vader.
-------------------------------------
uit: 'Groeiringen', 2002.…
Onschendbaar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
937 Maar in het wetboek staat het zwart op wit:
Het vermoeden van onschuld.…
Nachtvaart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.575 En langs de lichten
Zijwaarts loopt
Een lijn de einder langs
Van onder ’t schip
En golven door
Een glanzende gloed
Van lichtend wit
Beweegt, beweegt, beweegt
Ik zoek het eind
En vind slechts
Uit het donker niet
Maar door het schip bewogen
Licht
Dichtbij het wufte
Nacht’lijk strand
En pier
Van verre glorie
Geluid
Van scheepsmotoren…
Mooie liedjes
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.034 Mijn hart zingt mooie liedjes
Dansen in de nacht
De dekens om me heen geslagen
De ventilator standje 8
Badend in het zweet
En mijn hart zingt haar gevoel
Al sluimerend in dromenland
Terwijl ik door de dekens woel
Ik kijk daar naar mezelf
Stralend in het witte licht
Als ik mezelf langzaam omdraai
Kijk ik in jouw aangezicht
Dus jij zingt…