Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

allegorie zonder zoet kind of bedienden

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 311
in vrijheid loste het plan op als de onbereikbare bergtop daar een wit voetje te halen waar alle geuren verdwalen diep in massief weggedoken geen ziel die loopt te spoken als de dag en nacht verlaten sijpelt tijd niet door de gaten elke richting kent zijn naam de horizon rondom als raam naar die wereld vol mensen met hun grenzeloze wensen…
J.v.d.S.15 januari 2026Lees meer >

Ineengestrengeld

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
Ineengestrengeld, rechtop, ongekleed, in wit marmer uitgehakt, gekooid, verblijven beide lijven zolang in rust tot evenwicht en eenheid zijn voltooid.…

MOERASSPEL

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 332
Het zwarte hagedisje vroeg uit zijn winterslaap ontwaakt scharrelt traag en verdwaasd over de koude grond naar het gele pluimgras bij het grijze heideven aan het troosteloze water wacht een schoon wit gevaar roerloos staat de zilverreiger loert met strakke blik de kleine fijne maaltijd die zichzelf aan kan bieden komt steeds dichterbij…
Han Messie14 februari 2026Lees meer >

Toeters en troffels

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 194
Het bruist van alle kermispret de hele markt is volgezet Alles blinkt en klinkt en swingt We lopen in de lichtjeszee betoverd met de dieren mee de koetsen van de witte zwanen de snelle paarden, hun wilde manen en de olifant, die elegant een poot optilt en nauwgezet de rondes telt op zijn trompet De vrolijkheid van jingles gaat met bel…
Zywa13 april 2026Lees meer >

Tarzan

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 468
Op het witte doek zo groot in jouw groene droom verloren lachte jij het oerwoud bloot voor de film en mij geboren tussen slangen op het pad waar de krokodillen wachtten zocht je wat geen uitgang had zat ik met mijn kindgedachten Tarzan was jouw stoere naam apen lachten om ons leven kijkend door het filmraam werd de angst ons snel vergeven…
mobar22 juni 2026Lees meer >

Sonnet 121

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 120
Nee, ik ben wat ik ben, zij met een oordeel Projecteren hun eigen misstappen; Ik ben wel oprecht, zij claimen voordeel, Door zwart-wit denken en hun natrappen, Tenzij zij de spreuk willen aanhouden: De mensen zijn slecht, op haat vertrouwend.…
William S.27 augustus 2026Lees meer >

Wachten op het ruimen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 70
Onder een wirwar van wegen verdwenen de lanen naar de roestige poort overvleugeld door de witte marmeren trappen waar hemel was Nu is het wachten op het ruimen van de Nieuwe Begraafplaats achter de wal van de stad - voorbij de Elysese Velden .....waar mussen zich tegoed doen .....aan brokken brood en de duiven .....niet durven met verscholen…
Zywa23 september 2026Lees meer >

Woensdagochtend

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 627
Geen kaarslicht meer of witte wijn, je kon niet langer bij me zijn— een snelle trein naar nergens, nog vol van de nacht. De dag hield me een spiegel voor, zag geen geweten in de glans. In de weken voor de nieuwe waarheid had jij mijn achterdocht doorboord.…
mobar21 oktober 2026Lees meer >

Stilte op de kade

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 8
In de hoek hangt een net van stof dat al jaren niemand weghaalt achter het hek ligt de stad al een eeuw leeg geluid plakt aan de stenen bomen staan er hard en wit je hoort niks dan je eigen stap op het natte asfalt ik was dertien in de vroege herfst bij oma op een kamertje en wachtte op wat niet kwam de kade zet een vast gezicht op…

8 maart

snelsonnet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.230
‘Het onbehagen bij de vrouw’ bestaat nog steeds: te weinig vrouwen in de top Ze krijgen af en toe een schouderklop en horen dat die bloes zo prachtig staat De man, hij heerst; de man, hij eerst en dan… maar lekker sjoemelen, als ’t effe kan…

Vergeten boek

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
letters nevelt een beslagen schaduw op dichte ramen door en door in zwart gewreven naar angst in het duister, druipend van afschuw als de regels in witte bladzijden zijn gebonden tot de verzen en vergeten veten zijn geveld opent zich een hoofdstuk met het zand erover waar niemand meer het aantal scheppen telt op het pad langs de perken met…

Weet iemand wat op aard het schoonste is

poëzie
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 6.100
Het is waarom zang en muziek bekoort, Maar marmer mij verschrikt en witte kleur, Ik rode rozen liefheb en de geur Van blinkend fruit en verf van donzig ooft. Het is waarom een meisje een man belooft Te stoven in haar armen en verlangt Naar 't warme mooie huw'lijksuur, ze dankt Hem voor zijn liefde, of hij anders kon.…

kinderpaard

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 709
Witte druppels vallen in het zand, ik kijk hem vragend aan. Haar buik huilt om het veulen. ’s Avonds krijg ik lauwe melk, wit brood met ham, een laagje Purol op de rauwgereden randjes. Het laken schuurt. Ik droom dat ik een veulen ben en pijnlijk wordt gemist.…

Weet iemand wat op aard het schoonste is?

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.378
Het is waarom zang en muziek bekoort, Maar marmer mij verschrikt en witte kleur, Ik rode rozen liefheb en de geur Van blinkend fruit en verf van donzig ooft. Het is waarom een meisje een man belooft Te stoven in haar armen en verlangt Naar ’t warme mooie huw’lijksuur, ze dankt Hem voor zijn liefde, of hij anders kon.…

Over een schilderijtje

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 889
Buurvrouws oude vader van louter dochters schilderde er één: vrouw, zwarte spencer over witte bloes boek lezend met een tevreden lach, rust op haar gelaat. Buurvrouw ging verhuizen 't schilderij stond bij de grijsbak op een avond laat.…

glaslink

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 411
Hoog een rode krab spat op het groen en het wit en het blauw bezeilen met woord en al de hemel. Hoe wonderschoon is niet het schip. Het vliegt. Wilde wervelingen worden met kleuren aangedaan tot de pijn het einde van de schreeuw aantikt. Stik: niemendal heeft het litteken weer aangeklikt. Op. Weg.…
Dirk Vekemans29 december 2020Lees meer >

Zomer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
De grassen wuiven wit als in kant gestoken vrouwenhanden naar het lompe blad dat wat mismoedig dorst. De dag is al gespannen, verten liggen meer dan uren open. Overal kom je iemand tegen en sandalen, korte broeken, verschikte knieën. Een zomer is niet verfijnd.…

Traagzaam onder vreemde zon

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 244
Traagzaam trekt de witte wagen, door de mens en door de grond, en wat ooit begon met klagen wordt een kring die niemand vond.…

Cap Nez Blanc

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4
Onder mij verschijnt het strand, de zee, en ergens, achter nevel en herinnering, het wit van Engeland dat vandaag onzichtbaar blijft. Ik volg de trappen, en stap in een ander landschap, witte krijtrotsen rijzen als wachters, een kathedraal van steen en stilte.…

de vorst die jij voorspelde

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.693
ik wilde sneeuw maar er viel regen in de vorst die jij voorspelde we zouden spelen in de witte wereld van mijn helden daar gaan waar niemand is geweest, terugkijken op je sporen is een feest de eerste zijn in niemandsland het ijs waar water strandt het vlaagt vandaag weer troosteloosheid ik had me zo verheugd op kou in winters landschap…
wil melker27 januari 2005Lees meer >

Liefde op mijn pad

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.449
Wij hebben teveel meegemaakt van de mooiste zonneschijn tot hels onweer jij hebt mij tot in het diepst van de ziel geraakt maar elke keer hoopte ik op een ommekeer Het zit er gewoonweg niet meer in omdat jouw wereld vol bedrog zit ik verlang intens naar een nieuw begin genoeg zwarte bladzijdes…nu wil ik wit Ik verban jou voorgoed uit mijn…

Na gisteren .....

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 854
Fluister zacht letters langs ooit gesproken zinnen, lees vragen in mijn ogen, rimpel de lach weer langs mijn verbeten mond raak mijn lippen even teder aan, teken dan een lijntje golvende liefde langs vochtige strepen verdriet, haal zwart uit mijn woorden schrijf wit tussen regels, waar een nieuw hoofdstuk de punten overslaat…
metha23 februari 2005Lees meer >

verdronken leven

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.617
gezicht verloren in onecht gezichtsverlies ondergedompeld door die ander die jou is, en toch weer niet zelfs geen notie meer van je wens tot vergetelheid onder het gouden vocht ligt de onzichtbare sleutel die alleen gevonden kan worden door jou zelf maar niemand kan je bereiken zolang de gezichtsloze heerst met zijn groteske witte…

Flirt

hartenkreet
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.431
Lacht me toe met witte tanden roze lippen lokken warm tongpunt naar buiten geglipt lichtjes krullend naar omhoog likt me lonkend tegemoet vingers woelen loom door haar daar knipt een oog twee keren Uitgestoken hand nadert traag vinger raakt vinger bij de top oog zoekt oog verlangend Mond vindt mond tong speelt met tong verrukkelijke…
Gerardo22 april 2005Lees meer >

In de tuin

poëzie
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.021
Aan tengre boompjes, haast nog schuil, De witte zuiverheid der rozen; Midden in hun half open tuil Besluiten zij hun schuchter blozen. In de doorgonsde donkerheid Van 't honinggeurende prieel Is 't zoet te toeven voor de dromer, Die van het leven niets meer beidt, Maar voelt zijn wezen rijpe' als heel De wereld in de milde zomer.…

nu gaat de beuk erin

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 760
me te conformeren het is genoeg geweest ik kap wat overtollig is loodzwaar van jaren groeien de takken buigen door maar in het oerwoudgroen kan niets meer bloeien ik heb de grond gezocht in humusachtig duister de lucht rook al verrot ik wortel in opnieuw beginnen en laat de lente binnen kaal zoek ik de zon weet hoe alles begon witte…

Verjaardag

gedicht
3.7 met 38 stemmen aantal keer bekeken 25.639
De rimpelhuid boven zijn sok had een vreemde kleur wit. Er was toen iets mis met zijn kunstgebit. Nu ik onkruidbestrijdingsmiddel spuit moet ik opeens aan hem denken, mijn vader. ------------------------------------- uit: 'Groeiringen', 2002.…

Onschendbaar

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 937
Maar in het wetboek staat het zwart op wit: Het vermoeden van onschuld.…
Wimper19 juni 2003Lees meer >

Nachtvaart

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.575
En langs de lichten Zijwaarts loopt Een lijn de einder langs Van onder ’t schip En golven door Een glanzende gloed Van lichtend wit Beweegt, beweegt, beweegt Ik zoek het eind En vind slechts Uit het donker niet Maar door het schip bewogen Licht Dichtbij het wufte Nacht’lijk strand En pier Van verre glorie Geluid Van scheepsmotoren…

Mooie liedjes

hartenkreet
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.034
Mijn hart zingt mooie liedjes Dansen in de nacht De dekens om me heen geslagen De ventilator standje 8 Badend in het zweet En mijn hart zingt haar gevoel Al sluimerend in dromenland Terwijl ik door de dekens woel Ik kijk daar naar mezelf Stralend in het witte licht Als ik mezelf langzaam omdraai Kijk ik in jouw aangezicht Dus jij zingt…