5616 resultaten.
Verloren schat
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
1.917 Mijn oude schoolplein
ik heb er laatst gestaan
ik moest in de buurt zijn
en kon het niet weerstaan
kinderen speelden diefje met verlos
en al die oude beelden
kwamen zomaar bij me los
ons kleine pleintje
een voetbalstadion
hier kreeg ik van een meisje
mijn eerste sigaret en eerste zoen
de lucht was altijd blauw
we dachten niet aan morgen…
De vlucht der liefde
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
3.707 Je ogen o zo blauw
stralen van onsterfelijk verlangen
en fluisteren een zoete dauw
waarin ik me graag laat vangen
Ik zie je, gouden sneeuwgodin,
vanuit m'n subjectief gevoel
Je geeft m'n leven zin
met onsterfelijke liefde als ultiem gezamenlijk doel
Met jou kan ik waarlijk vliegen,
vliegen boven de saaie realiteit
rustend op je fluwelen…
Als ik des Zomers
poëzie
3.1 met 14 stemmen
2.545 Als ik des zomers, duffe stadswal, u ontweken,
Mijn jonge jeugd geniet in zachte hemelstreken,
En baad in morgenkoelte en dweep in maneschijn
Aan ’t blauwe Sparen of de dichterlijke Rijn,
Waar lieve mensen langs de groene heuvlen wonen,
Waar ’t hoge woud weerklinkt van blijde hemeltonen,
Waar ik de bloempjes ken!…
triangolo
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
960 weer breekt een zomer aan
zonder ons praten van weleer
in de tuin blik ik over de krant
aan m'n tequila nippend
naar m'n vrouw
mijn blik glijdt naar de glanzend-
blauwe pot met witte roos
die jij haar schonk
met een stamelende brief -
met z'n drieën was toch wennen
eigenlijk was het een teken
van ons verbond, nog samen
waren we: zij…
Reformatus Templom af en toe
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.279 De binnenplaats weer leeg
vrienden en helpers uit
de straat waar het zo-even
nog hangt, het zo-even van
toen een rokend monster
zijn tanden zette in
een uitgekomen droom
toen tekenen van bloed en zweet
het plaveisel kleurden
toen de zigeunerkinderen
met het blauwe wierook
gewijden werden
(snoep gekregen)
toen de jassen voor het…
Spiegelbeeld van een mama
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
2.448 ontdekking
Dat mijn grote trots en geluk
Ik nu weet te vinden
Dichterbij dan verwacht
Thuis
Waar wij ons gezin kunnen zijn
Vanaf ons eerste moment
Huid op huid
Zal, kan en wil ik
Nooit meer dezelfde zijn
En toch, in de spiegel
Ben ik het nog steeds
Alleen mijn ogen
Tonen mij mijn verandering
Want daarin herken ik nu
Jouw kijkende blauwe…
Nachtbloesems IV
poëzie
3.3 met 18 stemmen
5.283 Blauwoogje
Blauwoogje, dweep je niet met de nacht,
Als in de blauwe elk oogje zo lacht?
Bepareld laten de droomzieke rozen
Heur hoofdekes hangen bij 't schuchtere blozen.
Zag van heur zilvren tinne ooit de maan
Ons met zo lieflijke ooglonkjes aan,
En zuchtte ooit het zoeltje zo zangerig-zachtjes...
Hoor!…
O 's ochtends
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.927 De hemel, in de zonneschijn,
't is witte kant op blauw satijn.
Hoe jong: het licht dat streelt en straalt,
de lucht waarin gij ademhaalt,
't gevoel waarbij de ziele dwaalt!
't Is alles schoon! Het stroke, dat
voor u ligt, op het mulle pad,
't is of het gouden glansen had.…
Afgesneden astronaut
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
717 orkestratie hoort men
zijn fijnstbesnaarde elegie langs geen kanten,
zeker niet daar waar men water tot beton boetseert
en gedwee hangt hij als slachtoffer
van zijn tijd, timmermanszoon zonder kruis
te bungelen, pas nu neem hij afscheid
van de laatste kerker vol ijselijk gehuil
in zijn bestaan
kunnen ook verlichtende kompaszuigers
zijn blauwe…
Het traagste zien der dingen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
632 Aarde van nevelend blauw;
hemelsoog van troebele verzuchting...
Houdt mij de bril van blindheid voor
en breek het hardste licht tot wit in zwarte kleuren
of laat het zoete zingen klinken in de zoutste herinneringen.…
Liefde te-rug
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.281 Schuin voor me
ging ze zitten
lang nog even
slank en gracieus
geen bril , noch lenzen
zag gewoon
haar ogen
nog even blauw
zo had ik
altijd willen wensen
zag ze mij ,
ze hield haar hoofd
licht hellend
de beweging van
haar neus, voelde het
ze herkende heus
ik knikte, lachte even
muziek begon te spelen
in mijn stoel
zat ik een…
Wil(d)
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.763 stoeien
Vanuit de bosjes komt een roedel zwijnen
Waarvan de helft nog groot moet groeien
En vanonder een grote vlierbesstruik,
loert een kleine bruine wezel
plat liggend op zijn witte buik
en gespannen tot in elke vezel
in het water van een smalle stroom,
want daar zwemt heel rustig en kalm
onder de schaduw van een boom
een grote en zware blauwe…
cantate (misty)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
850 Zij staat als een stem in het licht
Breekbaar stralend als een satelliet
Een jonge bruid is zij
Die in haar kleed van rook
en blauw schijnsel met de nacht
paart in een eindeloos geven
zij aait de donkere stenen
beelden aan tafels
illusies in het hoofd
zuigt de lucht uit hun longen
om akkoorden en cadensen
hun eerste ademtocht te geven…
LANGS DE NETE
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.205 Hier, bij die Nete,
zacht het hoofd ter ruste leggen
en verzinken in die diepe,
blauwe en groene, oneindigheid...
niet meer denken, niet meer dromen,
niet gevoelen, niet beminnen,
zwaar van 't borlend sap der aarde,
dat u loom in de aderen glijdt.…
Broodje Geels
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
6.768 namelijk dat de verheven zwengels
van de backs Suurbier en Krol
tijdens de wk in Germany
tussen de hete vermicelli
daalden in zijn Birnenschaumsüppchen
nach die Carpaccion auf grüne Feldsalaten
Menu fünf Gänge Vierundsiebzig
mit geschnippelten Kartoffeln
Möhren Porree und Kohlrabi
Aldaar als soepstengels from Italy
azuur tot delfts blauw…
chat geknoei
hartenkreet
3.9 met 55 stemmen
10.681 Maar weet je ik heb vreselijke zin, je raadt vast wel waarin
Ik kom uit de polder en ben een lekker ding
En in mijn blauwe pyjama met beren
Duik ik in bed bij mijn man al denkend
wat moeten sommige mannen nog veel leren.…
Veilige sneeuw
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
1.103 Sneeuw thuis om me heen
Geen vreemden in de buurt
Het is daarvoor te glad, te guur
De zachte wereld van de vlokken
In de haard het hout in blokken
Met blauwe tongen, de heilge geest
En knetterend gespat, gesis
Nu weet ik weer hoe ‘t is geweest
Ja, hoe het voelt wat veilig is
Zo was het vroeger, naar ik denk
De stilte van de nacht
De sneeuw…
LIED VOOR MEZELF
poëzie
3.6 met 9 stemmen
4.683 Kan een boot, mijn Heer, vergaan
die niets draagt dan het licht gewicht van mijne blauwe ziel?
En zo mijn boot nochtans vergaat, mijn Heer,
kan ik dan zondigen nog?…
onsterfelijk tehuis
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
784 kust
we zweven dan tesamen
over wonderlijke vlakten
vol van kleur
luisteren naar geluiden
van de gouden lier
en mogen ruiken
aan een zalige fleur
onze vingers stralen
teder licht naar elkaar
onze lippen bevruchten
het heelal met schone
engelen verhalen
weet mij te volgen
laat ons nimmer meer dalen
zie daar die helder blauwe…
Van flora en fauna weet je precies niets
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
608 Of blauw, wat zou het.
Je hebt je er niet in verdiept.
Je wist de namen van de flora
En de fauna toch al niet.
Ik heb niks aan je op dat gebied
En niks aan je gehad, zoals je ziet,
Weet van geen enkele blom de naam,
Van geen enkele vogel de naam,
Van geen ene struik de naam.…
Zoutz
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.250 Goudblond, zacht, warm en intens verwarrend,
helder je stem, blauw je ogen, je mooie lijf
dat zachtjes ademt, zucht, verwarmt en verlangt,
jouw mooi en onschuldig, rank lijf, prikkelt
ja, je goudblonde haren kriebelen, strelen,
jouw verlangen bedelft al mijn oude angsten,
gestoeld op alles wat niet mag of juist wel,
onuitgesproken en zonder…
De Verliefde Asperge
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
2.350 Jij stak er net wat bovenuit,
vandaar jouw blauwe kop.
‘k Was stapel op jouw lange lijf,
dat mag je nu best weten.
Ik vond jou echt een reuze-wijf:
gewoon om op te vreten.
Laatst droomde ik de hele nacht
aan één stuk door van jou.
Jij werd mijn bruid, mooi in het wit,
omdat ik van sleepasperges hou.…
Avondwolk
poëzie
2.5 met 6 stemmen
2.245 Voor een heemling op van groen-blauwe zwaart’
Kwam ze opgelaaid uit een smeulende aard’;
Uit ijs-kil gestapelde horden,
Van bulten en bonken en borden,
Van vormsels, gekanteld als zerken,
Als schaliedaken van kerken,
Uit stroken, banden en dammen
Van muren, bedwingende vlammen.…
De sneeuwman
poëzie
3.1 met 10 stemmen
5.237 Nu, 'k moet het eerlijk zeggen,
Je kostte ook wat een vlijt,
Eer wij je zo ver hadden,
En vrij wat zorg en tijd;
Een viertal blauwe neuzen,
En konen, rood als vuur,
Een hele achtermiddag,
En menig morgenuur!
Als 't nu maar niet gaat dooien,
Zo als het is voorspeld
Door maarten van de tuinman,
Die werkt op 't Vinkeveld!…
Nu ik ontwaak (nooit gedacht)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
497 En uiteindelijk kom ik dan weer tot leven
En kleurt de donkere lucht dan weer blauw.
Ik ontwaak, ik ontwaak na al die lange jaren,
Al die tijd dat ik doof was, dat ik blind was.
Ik was vergeten hoe ik, vroeger, als kind was,
Hoe ik dacht dat ik elk probleem kon klaren.…
Windgewaai
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
539 boven al dat klipperdeklapgeklep
van jouw gedachten
waar onrust toeft aan dezelfde oever
(waarin jij met kleuren speelt
zwart, altijd alleen dat zwart
die niet de mijne zijn)
heb ik blij gedacht in groen en rood
met geuren van lente
aan de wind die voort stroomt
zo ook mijn woorden
aan diezelfde oeverkant van ‘t leven
onder een blauwe…
Maannacht
poëzie
3.6 met 11 stemmen
4.355 De maan schijnt wonderhel,
De maan maakt álles wakker,
De lucht is als een blauwe tent
Met duizend sterren goudelend
Boven de donkre akker....
Het hele leven was maar spel...
O kom! laat mij niet wachten,
Mijn ziel, mijn leven is voor U,
Kom met mij mee,... ik geef het U...…
Grafbloemen
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.893 Uit zijn ogen het blauw van vergeet-mij-niet,
Dat in hemele-heimwee ten hemel ziet;
Uit zijn lippen een meidoorn in rozepracht,
Waar een nachtegaal jubelt zijn dromenklacht,
Uit zijn boezem een reuzige zonnebloem,
Goud van zijn lied en blond van zijn roem,
Uit zijn armen lianen omhelzend teêr,
Uit de wel van zijn tranen een helder meer…
Uit de serie: Herdenking kamp Ravensbruck III ; Pourquoi pas?
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.011 In het nanachtdauw zicht onder het blauw
zich nog moe droomde,
aard nog nat zelfs de zonneregen sprieten nog niet raakte
het was toen, domweg toen dat ik de hakken hoorde klakken.
Bij het bombardement de tree naar zolder kraakte,
wij angstig toch nog geen doodskreten slaakten
in het huis zonder gebroken dakpannen.…
Vuvuzela (smartlap)
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
946 eens gauw
met dat toet’ren van jou
er was geen houden aan
ben door het lint gegaan
Wat heb ik door mijn schuld hem aangedaan
- refrein
geveld door bruut geweld
lag hij daar uitgeteld
en blies nog één keer uit
maar nu zonder geluid
ik raak dat beeld niet kwijt
die billen wijd gespreid
en uit dat gat zo nauw
steekt het rood wit en blauw…