5775 resultaten.
Kerstlied
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.314 Zij knielden daar, in stille aanbidding,
en boden ruikwerk en trezoren:
Daar is een Kindeken, een Kindeken geboren.
Wij hooren immer
die psalmen klinken
om 't heilig Bethlehem.
Wij zien nog immer
die sterre blinken
op 't heilig Bethlehem.…
Gustav Mahler
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
865 Op de altijd stille Karel Lotsylaan
kon men zich arcadisch verstaan
verwijlend wandelen bij Beethoven's genie
luist'ren als naar zijn Pastorale Symphonie
vogels krekels klonken in alle toonaarden
Vanwege sportavies aan de bezetter
besloot de Gemeenteraad tot herdoop
Gustav Mahler gaf hier nu zijn naam
nimmer bevroedend als toonzetter
in…
STERREN
poëzie
3.7 met 9 stemmen
3.066 O de heilige onsterflijke sterren,
hoog boven mijn sterfelijk hoofd,
Waar 't geloof met zijn kindervertrouwen
mij een hemel eens had beloofd,
als deze ogen zich sluiten voor eeuwig
- en dit lijf wordt ten grave gebracht, -
o de stille onbegrijpelijke sterren!
o 't mysteriënheir van de nacht!…
Vroege Lentes
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.168 die zij als kind er had beleefd
met paardenbloemen die verweven
haar dat gaven wat ze wilde
zoals zij ooit was geweest
gelijk het korenveld dat geel zag
toen haar ogen open gingen
Alleen op dagen dat ze somberde
dan neuriede zij zacht
op halve tonen in het zwart
die er het wit hadden verdreven
met een stem die - dichtgeknepen
in een stille…
VERLOREN
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
655 lichaam, zo mooi,
ik sterf nu, omdat dit vluchtig, mooi moment,
vol verlangen, vol ijlheid, getekend door dit uur,
verandert, wijkt, voor eeuwig verstikt, verdwijnt,
ik weet te goed dat herinnering bitter smaakt,
en bitter proeft, ja, scherpe scheuren trekt langs
het zachte vlees van de tong die alles heeft geproefd
in rulle, open, stille…
De zon
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.227 Langs de straten, aan de pleinen
klettert het de gevels schoon
Lentevogels bij dozijnen,
overal de voorjaarstoon,
overal onder de mensen
aandacht en genegenheid,-
en alleen mijn stille wensen
staan vergeten, lieve meid.
Blijft dan voor zijn diep verlangen
ons verleden onbeloond?…
Verdergaan
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.720 Blijf haar dan een leven trouw
Als goede vriend, als stille minnaar
Misschien horen jullie niet bij elkaar
Voor jou is ze meer dan een goede vriendin
Nooit meer te vervangen door een stand-in
Vooruitkijkend in de toekomst
Hoop je op nog een kans
Zodat ze nu nog soms
In je diepste dromen danst
Verdergaan is moeilijk als je echt van iemand…
Valentijn voor gevorderden
hartenkreet
2.3 met 28 stemmen
3.275 Valentijn… Op deze dag worden heimelijke liefde’s openbaar
Maar wij hebben allang openlijk gekozen voor elkaar
Wat dat betreft is de verrassing er voor ons dus wel vanaf
Behalve natuurlijk van het kadootje dat je me gaf
Ik ben geen stille aanbidster, hoewel het is maar hoe je het bekijkt
Want mijn gevoel voor jou is veel sterker dan het wellicht…
Naar de zee van het niets.
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
940 Het stille verdriet dat ik voel
Is tientallen kleiner
Dan de werkelijkheid
Ik wil het kwijt.
Naïeve Droom,
Oh, Droom met me mee
De zee ruist voor ons twee
De branding brandt,
Schuimt
En briest
Tot hij zich terugtrekt.
Gelijkend zacht....
Echter sterker
Sleurt hij me mee naar de zee van het niets
Verzwolgen door al licht...…
- Afstand in je hart -
hartenkreet
4.7 met 36 stemmen
1.608 Geloof met jouw hart
dit leven heeft een doel,
er is een wonderbaarlijke
fijne stille groei,
haast ongezien,
die mensen dichter,
nader brengt,
die vrolijkheid
in onze alleengelaten
harten zingt,
rijk genoeg om
afstand te verkleinen,
want afstand in je hart,
die is er niet.…
- Kerst Nostalgie -
netgedicht
4.4 met 90 stemmen
4.966 Langzaam versmolten de beelden tot duizelende lichtjes
in de stille nacht vol van liefde omgeven kerstgedachten.…
Wintervlinder
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
2.414 om boerenbenen die ik trapte
door dit eindeloze leven
van mijn boerenland dat heenging
met de dingen die nooit bleven
om datgene wat mij raakte
en ik vasthield in mijn wenen
om datgene wat voorbij ging
ik in stilte zag verstenen
Snijd maar door mijn boerenland
nu ik begrijp wie jij kon wezen
en wou vangen met mijn liefde
maar liet stillen…
Sneeuwstilte
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
862 in zuiver witte kristallen oneindig, doorschijnend glas,
valt stille sneeuw, dwarrelend op de adem van de wind,
zacht, uitdagend, maagdelijk wit, bedekt de sneeuw
geil glinsterende olievlekken van meedogenloos asfalt,
de sneeuw verbergt het vuil van de gewone straten,
met donzig wit, bedekt zij alles wat ik vergat,
verbijsterend mooi, de stilte…
Het bomenhuwelijk
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
756 Beweeg niet achter mijn schaduw
de weg naar huis gaat langs stille getuigen
bomen zwijgen over ons huwelijk
terwijl wij niet zwijgen over de bomen
want wij zijn natuurkinderen
volwassenen met zwerversbloed
wij zwerven langs oevers van rivieren
hoe zou ik zijn als eik vraag je
maar ik voel me meer een eikel
hoe zou jij zijn als es vraag…
- Stilleven -
netgedicht
3.7 met 43 stemmen
848 kleuren,
minnelijke, vaak ook eenzame portretten
van rijkelijke klassieke bloemboeketten
olieverf als kunst stroomt droomverloren,
dynamische expressies,
stillevens van bomen met vogelnesten,
gespiegeld en nog niet op doek geboren
een expositie door de gulle schildershand
schilderde het oorverdovende zwijgen,
essentiële structuren van stille…
De camionette van tante Mariëtte
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
613 het besturen
het busje had zo zijn kuren
maar rijden dat hij deed
over bollige kasseien
als tante Mariëtte ermee reed
kon hij goed gedijen
met slecht of met goed weer
stoof de oude camionette
als een flitsende speer
bestuurd door tante Mariëtte
maar nu het hart van tante Mariëtte niet meer slaat
het oude Volkswagenbusje voor immer stille…
MATROZEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
624 zeelied zingen
halen de trossen aan
stoere matrozen
aan boord
niemand die ze hoort
Als de schepen aan de kade
zijn aangemeerd
zij hun arken aan de trossen
hebben gekeerd
zoeken ze hun vertier
in het dronken havenkwartier
van de kleine stad
waar de nacht giert
golven van muziek gaan
op de deining van de wind
door de ramen
over de stille…
Liefde is een broze Engel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.030 Wijd als vleugels spreidt het licht
zich vanuit een stille kern
De ogen spreken diep en barmhartig
Parmantig klopt het hart
op de poort van het verlangen
De droom is een hemeltuin
waarin gedachten fladderen
als dartele vlinders
En ranke vingers op de tast
beroeren wat ontvankelijk maakt
Wat steels elkaars blikken proeft
- zoete…
Terug naar de hel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 hen hield -
Erger waren de hatelijkheden
Van collega's die in alles
Zo veel verder waren
Dan ik en die dat dan
Ook elke dag wel
Smalend aan mij
Lieten weten
Na twintig mooie
Jaren in het hoger
Onderwijs liep het
Spoor weer dood,
Ging mijn hogeschool
Sluiten, en mocht ik
Het gebouw aan de
Achterkant verlaten,
Met stille…
zonder hem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 als stille getuigen stonden de bloemen
en verjaardagskaarten op de tafel,
och het was een drukke dag geweest
het had niet gevoeld als een feest
vorig jaar toen haar man nog leefde en
haar koffie en een ontbijtje bracht.
zijn warme lippen in een liefdevolle
zoen….maar ja, dat was verleden, dat
was toen.…
de baby
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
691 stille tranen rolden over zijn dode wangetjes
haar tranen…stil ,herhaalde ze , wek hem niet
niemand wist later hoelang men daar had gestaan
de Vader arriveerde bij de restanten van hun huis
hij knielde bij zijn vrouw en zoontje neer
hij noemde hun namen en het leek alsof de vrouw
ontwaakte
toen begon ze te gillen zoals alleen een Moeder…
Vader en Dochter
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
912 Ernstig, meedogenloos
zonder eigen schuld, boos
Altijd is er dat stille
verlangen van nooit meer, steeds
echter wordt geconcludeerd
dood continueert.…
De Hemel binnen handbereik
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
521 ’t Is me af en toe gegeven van de wereld los te komen
en voor even vrij te raken van het dagelijkse leven
wat bestaat uit moeizaam kruipen over schijn beboomde dreven
waar te vaak de tranen wellen van verdriet, in stille stromen.…
Aan New-York (5)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
782 Een wijle nog — van jaren — eeuwen,
Dan hoort, waar 't Fort Oranje was,
Weer 't woud het hert naar water schreeuwen,
En niets, niets scheert uw stille plas,
Niets, dan te met de wiek der meeuwen.…
Daar is een lied...
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.615 -
Eer de onontkoombre dood voorgoed
Mijn stille lippen vult met as.
Wel leende ik nachten lang als knaap
Mijn hoofd aan de gesterde wand
Totdat het bloed zong in mijn slaap
Als de echo van een hemels land...…
dat jij het leven feesten mag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.050 het leven snelt
als jij niet remt
van jaar tot jaar
als flitsend licht voorbij
het leven weet je
terwijl nog jij bezig bent
het mooi te plannen
is dat wat er gebeurt
in dat weten stillen wij
oude en nieuwe vrienden
vandaag even toch de tijd
om op jou te proosten
weer graveren wij
op de tijdlijn van jouw leven
dat ons zo dierbaar…
Fijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
522 Ook ik sta in bloei
En ben mij bloedende
Aan acht wonden
Die zo achteraf mij alles meevallen
Ze geeft zich en ik geef mij
Het is stil voor het eerst en ik zwijg niet
Er valt geen vloek en ik word mij niet
Vervloekt door het mistroostige wezen
Dan mij omhangt mij tenslotte niet meer
Met rust wil laten
Ik groei en er komt geluid en ruis en stille…
In het oog (1)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
421 ogenschijnlijk stille ruimte
in het midden van de storm.
Ik geef mijn waarde weg
en maak mezelf tot zwart gat,
waarin ik heen en weer slinger,
steeds kant noch wal raak,
geen rustpunt in beeld en
daarom zie ik jou niet,
neem ik geen
tijd meer uit jouw hand,
versterf mijn aarde tot woestijn ?
in het oog regent het niet.…
Corona , Usutu en merels...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
491 Vandaag verheft Corona zijn stille stem.
Gelukkig hoor ik kinderen buiten spelen.
Ook ik ben lekker buiten en vraag me af.
Waarom merels graag in bossen zingen.
Waarom mensen wel sneller slimmer,
maar trager wijs geworden zijn.
Het komt zoals het altijd ging en gaat.
Opnieuw is een dageraad aangebroken.…
wat ruis voor mij
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
590 De straten hebben zich gedoubleerd
De stad is stil en baadt in geduld
Ze huilt zacht wat rimpels erbij
Ik zie de kringen in het water
En staar naar wat buiten passeert
Weer wolkt voorzichtig avondlicht
In lange silhouetten voorbij
Stappen van een vrouw lopen langs
De echo raapt gehaast haar passen
Dichterbij de echo was ik nooit
Het stille…