7542 resultaten.
Boy's toys
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
918 Mijn vingers om je ranke hals
Ja schreeuw maar lekker lustig stuk
Wat klink je toch heerlijk mals
Als ik je tegen mijn kruis aandruk
Jij vaal verlengstuk van mijn libido
Mijn crossroads, mijn Lucille, mijn mojo
Mijn troost, mijn hoop, mijn sexy ding
Hoe kan ik leven zonder jou
Mijn trouwe Fender six-string.…
Kerstmis 2007
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.828 De armoe blijft en eenzaamheden,
conflict en pijn, een hart dat schreit,
maar er is hoop: woestijn zal bloeien,
er kiemt al iets van nieuwe tijd.
Er straalt al licht doorheen het duister,
al duurt het wachten levenslang.…
Eén januari 2008
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
897 vindingrijk aan de slag gegaan
om woorden op waarde te schatten
in een zalig ontluiken
liet het ontpoppen
in een spinnenweb van traagheid
met grote loomheid in allerlei kronkels
puur in vorm gegoten
die ik met ragfijne zijden draden
in kabels aaneen heb verweven
en beïnvloeden elkaar in
verbondenheid in het delen en dragen
waarvan de hoop…
gemis
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.633 Zal er iets gebeurd zijn, ik wil het je graag vragen
Of heb je het te druk, echt iets van deze dagen
Ik kan alleen maar hopen dat je weer eens aan me denkt
Het internet zal vinden en mij weer aandacht schenkt
Want al ben je zo dichtbij voor mij voelt het als een echt gemis,
En wacht dus stil op morgen om te kijken of er weer mail van je is.…
Littekens
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
1.640 Hoop stiekem dat je nog terugkomt,
terwijl ik mijn bloedend hart dep.
Als dit het was en er niet meer is
weet dan dat ik je mis.
Maar als je je liefde niet kunt geven
denk ik dat dit beter is.
Je was de nieuwe liefde van mijn leven
al vanaf de eerste dag.
En dacht zeker te weten dat ik dat
ook voor mij in je ogen zag.…
Verlos!
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.134 Bij het vallen van de nacht
angstvallig in mijn bed gekropen
sluimer ik al zacht
en beleef mijn grote hopen.
Mooie dromen heb ik nooit verwacht
mijn geluk moeten bekopen
het aangezicht van u geminacht
en veroordeeld zal ik lopen.
Maar,
Ik ben u die leiden zal
over ongebaande paden
vanuit mijn ziel tot het heelal.…
Eenzaam in de drukte
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
879 wonen
Doen allemaal leuk en aardig
omdat je bent wat je bent
Niemand die de moeite neemt
te weten hoe je eigenlijk bent
Het lijkt zo leuk van buiten
een publiek figuur te zijn
Maar dat leuke verdwijnt al snel
en de eenzaamheid doet pijn
Er komt een dag dan heb ik niks
en ben ik niet meer wat ik ben
Als ik dan minder ben gaan werken
hoop…
Onze zomertuin
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
935 Plots wordt alle rust verstoord
een statige reiger
loerend als een tijger
komt tot aan de boord
en snel als een havik
zijn snavel wijd open en alle visjes hopen
"Laat mij het niet zijn!"
Als een reddende engel uit de hemel
van tussen de struiken gewemel
onze grote, bruine vriend,
met geen enkele vogel bevriend
komt aangerend.…
Kleuren
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.442 naar me keek
Dat je even bewust was van mijn bestaan
En ik me kon warmen aan je mooie kleuren
Maar zo dapper ben ik niet
Je rood kan me verbranden
Het goud zou me verblinden
Het groen laat me knielen, voor jou
Dus weer ga je voorbij
En ik kijk na, zie hoe je dansend door het leven gaat
Elke dag kijk ik naar je uit, zie je gaan
En hoop…
door nacht en dauw
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
911 door nacht en dauw al urenlang verborgen
ontwaak ik elders in mijn eigen tuin
bezeer me dwalend aan de hopen puin
en voel de angst die mij opnieuw wil worgen
vermoeid om telkens voor mijzelf te zorgen
buig ik mijn hoofd en houd het nog wat schuin
een oud omhulsel roerloos leeg en bruin
op deze nog te vroege voorjaarsmorgen
een zwart satijnen…
Stilte
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.644 De deur schenkt hoop vol tegen beter
weten in, verstand slaat op hol, stil,
bij elke soepele zwaai overtreft de wil
en vallen herinneringen dieper en heter
in jezelf waar verdampte tranen buiten
niet te zien zullen zijn omdat
je `t verdriet altijd al binnen hebt gehad.…
seizoen-gebonden
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
985 ik voel de aarde aan mij zuigen
als mijn armen zich willen verheffen
het zou de hoop zijn die wil juichen
om niet de stilte van de winter te beseffen
maar seizoenen zijn niet te verplaatsen
net zo min als ik mijn gemoed kan kleuren
mij in een gewenste vrolijkheid te haasten
om te reiken naar vergelegen lentedeuren
o, zeker, ik heb weet…
Langs de rails van het leven
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.733 De laatste
regel van dit gedicht blijft;Hoop
en zicht op Levenslicht.…
je schaterlach is snerpend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
804 je schaterlach is snerpend
echo's rollen van de trap
schaters sterven lachend af
daal maar naar de hellepoort
ik open hem voordat
de stank je smoort en werp
een blik in het woeste vuur
zij krijsen hard venijn
en koude spot om de lange duur
herkenbaar zijn ze nog
als tijdloos smeulend wangedrocht
hun kansen zijn nihil
de hoop…
Stormachtige wending
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
754 Ik zet ze om te hopen
te geloven in wat loopt.
Kon ik maar de hoek om,
voorbij aan dit pad
een wending nemen
die me juichend ontvangt.…
Het kralensnoer
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.281 Wij moeten dus echt weer door,
en hopen op een glansrijk leven.…
Heimwee naar sprookjes
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.243 Als jong kind nog onbevangen
de wereld kunnen ontvangen
alles nieuw, spontaan en open
begreep je iets niet, kon je hopen
dat je het later wel zou weten
misschien al na het middageten
nu ik meer van de wereld begrijp
begrijp ik eigenlijk juist minder
verwondering heeft plaatsgemaakt
voor angst, woede en verbijstering
waarom haten…
Nachtgezicht 1
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.444 Ik help het hem hopen.
5 februari 2002
ZONNELEEN De episoden van Amos 67…
Anders
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
840 gaan
en anderen te mijden
het blijken tijden van verharde strijd
wanneer grenzen sterk vervagen
vragen rijzen hemelhoog
de bogen staan gespannen
toekomstplannen raken kwijt
er wordt teruggeblikt
met rouw en spijt
hoe anders zou dit lied toch lopen
als klanken mengen zonder vrees
in vervreemding te verdwijnen
nu maar blijven hopen…
De tuinman en de liefde
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.144 Ik help je door het schoffelen te doen
en hoop dat jij blijft doorgaan, onvermoeid.
(gezongen versie te beluisteren op mijn weblog)…
Waar tekst eindigt, stilte komt.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
449 Achteloos schreef ik het op
telkens weer bleef het machteloos,
daarna veranderde het in stroop
langdradig, uitgetrokken scoop,
een ontdooide regenpijp, een
zinkende boot, kurk onttrokken aan
de schoot van tijd, dan is er weer hoop,
als die aanmeert zal ik je roepen,
en het tij gekeerd om naar
de juiste klank te gissen, blijven
teksten voor…
Reliëf
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.018 die wij ons herinneren
alleen enkele seconden na het ontwaken
een, die draait de wereld op z’n kop
zwaar en ongrijpbaar, droge mond…
soms zijn er gezichten en woorden
die volgen hetzelfde patroon en
sommige ontmoetingen als het dromenstof
blijven lang, lang in binnenlucht hangen
net ‘n vermoeden dat wij het nooit echt zullen weten
en hoop…
Bedrukt
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
875 dan je woorden gaan
en zie verstand strijdende staan
om het gevoel te overwinnen
maar terwijl de tijd versnelt
verdiepen wij ons andermaal
letter voor letter in het verhaal
waar liefde nimmer grenzen stelt
doch bij het dagelijkse schijnen
slaan we het boek zuchtende toe
begerig maar niet wetend hoe
het slot ervan te ondermijnen
met hoop…
Spooklicht
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
862 Een zwerver werpt een schampere lach
in vuilnisbakken echoën
zuivere melodieën breken tanden
op de waarheid van een schamele
brok hoop.…
sluiers
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
970 Sluiers van licht en geluid
komend uit het niets
vol emoties en gevoel
omarmen me en behagen me
en voelen heerlijk zwoel
sluiers zacht en toch hard
gelijk een wolk van geluk
gevuld met een sprankje hoop
vullen de leegte in mijn hoofd
en nemen onzekerheid mee op de loop
warmte straalt in mijn gezicht
en toch voel ik me koud
sluiers van…
15 maart, 44 v. Chr.
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
736 machtigste van de machten
krijg ik dat water, dat mij reint
Vijanden zijn in al hun wijsheid
verslagen voor de veldslag kon beginnen
Opgetogen vul ik mijn reistijd
denkend aan gevechten die ik zal winnen
Maar nee, nu voel ik mij als toen:
De dood lachte, liet vallen de macht
De zee: geven en nemen doen
Meer vijanden dan was verwacht
De hoop…
perspectief
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
722 ik vergeet maar die galm
van de gebroken snaar
het was de geknapte halm
die zolang de hoop vertolkte
ach, ik laat het gaan als een walm
uit de laatste kreet die nog kolkte
in wat leek als een oeverloos geluk
een blindstaren op klavertjes vier
de storm van gedwongen naaktheid
naderde plots als een hongerige gier
mijn afgehakte handen
eens…
een pand voor later
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.466 zo grondloos schreef zij
woorden tussen hoge, kleine kamers
en onbedwingbare hoop
om ooit haar voeten
te laten dansen
op gele sterren
die voor het doden door
treinen werden gereden
naar de laatste tocht…
Wie zegt mij dat het verraad
poëzie
3.9 met 14 stemmen
3.460 waarom vluchten uit weerzin en leed,
waarom hopen dat men vergeet
wat de ziel heeft doorstaan en gemerkt?
slechts zolang de herinnering nog werkt
is mijn leven mijn eigen bezit,
onverschillig of het bestaat
uit vervoering of nederlaag.…
requiem voor een dwaas
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
615 betaalt elke dag
met nog een dag minder
de vrijheid van zijn wil
banaal bedil om meer
dan hij verdient
weldra zal hij dan gaan
gesprongen en gevlogen
overdonderd in een ravijn
waar hij geen woord voor heeft
om te dopen zoals hij wenst
na de dag ook voor hem
de nacht, zonder zorgen
misschien zelfs voor hem
mocht hij weet hebben
van de hoop…