6609 resultaten.
Dorpje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
603 Je groene weiden zijn veranderd
in grote, drukke wijken,
je paadjes in betonnen banen
waarlangs 'fermettes' prijken.
Het kerkje bij de lindeboom
was ooit je middelpunt.
Nu wordt jou zelfs pastorij
of kroeg niet meer gegund.…
Kuift wit op vale zeeën
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 stippen op een kale vlakte
de verte mist in wervelend zand
wind kuift wit op vale zeeën
jaagt hen op met straffe hand
de hoofden zijn gebogen
uit eerbied voor natuurgeweld
of ter bescherming van de ogen
de storm heeft het niet verteld
hij duwt het grijs in groene golven
giert uithalend spetterend nat
ziet een wandelaar zeer verbolgen…
Wintertuin
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
1.090 pluizen
wat frommelig te trillen in de wind
stram en donker staan de restanten van de Sedum
waar nieuw leven alweer aan onderkant begint
twee heggenmussen gaan in het afgevallen blad te keer
en op mijn zo pas nog schoongemaakte straatje
leggen zij de dorre rommel weer
de buxus weer helemaal in fatsoen
geeft aan de wintertuin zijn blijvend groen…
De ongenaakbaarheid van het leven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
727 ik zit daar
zie de kleuren veranderen achter het raam
dan eens nieuwe dan eens volle maan
ik stook de kachel op
de mensen verdwijnen van de straat
misschien omdat de kou niks heel laat
van ijzig grijs wordt het zilverwit
en dan begint de schone lei
steeds harder beginnen vogels te fluiten
alle kou uit hun lijven
groen is er nu overal
toch…
Liefdes dieet
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
696 het is de kleur van rood en wit
maar ook van groen en geel
al geeft blauw sereen
en zwart soms rouw
liefde heeft zoveel meer
hij bruin op het balkon
met zestien graden
en een mager zonnetje
zij blauwbekkend
voor het raam
maar met warm kloppend hart
zoveel graden onder nul
draagt ze wit wollen slippers
pas op voor muizen
miauwt de kater…
Morgendeuntje
poëzie
3.9 met 11 stemmen
2.476 Over 't lachend groene veld
't rinkelend klinkend kloksken schelt,
't werkvolk met der zonne wakker
spreidt al over hof en akker.
't Werk begint met bede en lied,
't wordt al leven dat men ziet.…
De zee / verlangen
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
674 Groot is mijn verlangen
naar je grote wijdte,
de kleur van kobalt groen en
het fonkelen op ijsblauw water
je speelse schuim, dat dartelt
als een wit kanten kraagje
kabbelend langs wachtende
rotsen, die glimmend als
pasgewassen robben jong
luisteren naar jouw verhaal
van waters uit verre zeeën.…
Het ondeelbare
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
531 Uiteindelijk raak ik verzeild
in afgesloten kamers, door
zinnen, stuwing van het bloed
door aderen waarin het hart te
groot de geest te nauw, ritme
van zin en woord verstijfd in mijn
roman, de plaats verkrampt in grijs
en groen, in tijd niets meer vernomen,
het laten een constante druk van
wurging als ik binnen kom, tussen
aarden…
Wereld place
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
597 sprankjes 'hoop voor vrede'
vonken uit de 'hemel'
met moederlijke liefde
begroet je de bloemrijke schoot der aarde
al deze kostbare parels zou je willen omarmen
denk je aan, tijd, sta even stil
geef vrijheid en levensvreugde door aan alle mensen
langs de levenszee glimlacht troost
wanneer de warme wind
zacht vloeiend over het groene…
Het ganzenbord.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
810 En leeft de groene gans nog?
En is die rode gans al over de sloot gesprongen?
En ligt de zwarte gans in het dierenziekenhuis?
Oh de grijze gans gaat niet meer voorruit.Hij is doodgeschoten.Zijn zwempoten steken naar boven.Hij is dood.
Maar de witte gans mag nog verder,die mag nog een keer met de dobbelstenen zijn geluk beproeven.…
Huis
hartenkreet
2.0 met 61 stemmen
6.346 Dat huis waar de tuin een fresco was
van bloemen, fruit en groen
waarin we heerlijk speelden
elke warme “zondagnoen”
en ied’reen wanneer fonkelden
de pretlichtjes der nacht,
rondom een konkelfoezend vuur
tesamen werd gebracht
Dat huis waar nu geen grootmoederkloek
meer opendoet de deur
en waar geen grootvader meer leeft
als een patroon…
Spiegelplas
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
595 Ik zag je bij de levensbron
duizend schonen in het gras
oceanen bloesems, luikend groen
fragiel, transparant als glas,
liefde gedronken zoveel dat kon,
uit water, satijnen spiegelplas,
toen zonder kleur, verdroogd,
verdronken in woestijnen, de
tijd verloren, voordat je het
verlaten moest, tranen gedempt
op geboren spiegels van de ziel…
Zilveren bladeren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
633 schoonheid verspreid via de aarde
de plaats van kracht om witgroen te bloeien
als zilveren bladeren
in een tuinruimte vol leven
volkomen vrij
daar voel ik me thuis, waar ik ben
waar het leven is
zonder taal zichtbaar, onzichtbaar
in puur kleur, glans en licht
ja, dat alles is mij welkom waar de bomen delen
van de terugkeer
zacht, groen…
Wantje en Karel
poëzie
2.5 met 4 stemmen
1.682 Ze belonkten hem zo teer
Door de groene ruit...
Hij keek toch naar hen nooit weer, -
Karel lachte ze uit.
Eens, terwijl het avondrood
Zonk op veld en hut,
Hoorde m'in de blijde buurt
Vedel en geschut.
Vrolijk danste m'er in drom
En men riep er luid:
Leve Karel! - bruidegom!
Leve Wantje! - bruid!
St-Gillis, 1853.…
In bad
gedicht
2.5 met 26 stemmen
6.766 Het water laat mijn zorgen varen
op speelgoedschildpadden
om ze langs de kanten te verdrinken
om ze door de warmte te verzengen,
opdat hun zwarte zieltjes zich
met geuren van vanille,
wilde munt en groene thee vermengen.
Dan droom ik mijn gedachten onder water.…
De grote stad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
825 Haar handje zacht
in moeders warme hand
voelde de angst
voor het verkeer
goed kijken
naar het mannetje
nu is hij rood
maar als hij straks gaat lopen
en groen kleurt
mogen wij erover
maar waar de mannetjes ontbraken
werd moeders hand zo klam
als ze al bijna halverwege waren
en er opeens een auto kwam
trok een korte rukbeweging
hen…
VERLOREN MIJN .. IK
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
687 Niet gemerkt dat je iets miste
altijd gedacht, alles is tof met mij
de dag ging, zo hij kwam voorbij
je plicht goed en gelaten deed
steeds geweten, alles is kompleet
wist altijd feilloos dit, moet ik doen
ring..ring, het sein gewoon op groen.…
Krokussen van Hoop
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
799 De dromerige wilg ontwaakt
van al dat jonge groen,
bekijkt de kleuren
wit, geel, paars,
de mooi gevormde hartjes
bedenkt hoe vaak
hij is gesnoeid en
weer is uitgelopen.
Hij groet de blijde krokussen
met buigend takgezwaai,
een zwarte kraai schrikt op.
Het kerkhof sluimert door,
wachtend de Grote Zomer.…
verdorde vallei
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
537 Het was mooi geweest
overal groen
bloemen
water en bergen om u tegen te zeggen.
De tand des tijds
oordeelde anders.
Droogde de beddingen,
sleet de flanken
tot boosachtige schimmen.
Het water was verdwenen
de aardkorst vervelde
verloor haar vlakte
vertoonde barsten.…
Als glas
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.481 zomaar verstenen
Ik denk aan jou en glimlach
zo lief en zo trouw als jij was
De warmte die je me schonk
blond haar doorzichtig als glas
Dood is dood en plots verlaten
niet meer kunnen aanraken strelen
Voorbij alles wat vrij kan ademen
gedachten die stoppen met delen
Ik hoor je stem warm en lief
zie je schilderijen betoverend mooi
Ogen groen…
Ommen - Holten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
432 Rijdend over het asfalt
Overzie ik mijn leven
En hoor ik zacht
Het bos dat me roept
Ontvangst met open armen
Wanneer ik het tapijt betreed
Nog nooit zoveel kleuren groen
De Flexa kleurenwaaier
Ik snuif de energie
Ik proef haar aroma
Kijk het moois naar binnen
En voel de kracht
Na iedere bocht een verrassing
Een saluut van geknotte…
in paradisum
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
589 er ligt een open tuin op jou te wachten
nu morgenlicht de nieuwe dag ontsluit
met elke adem haal je levens krachten
terwijl een merel luidkeels voor je fluit
temidden van de witte schapenvachten
rondom de vijverplas het groene kruid
met bloemenkleuren die je hart verzachten
de zonneschijn verwarmt je naakte huid
dit is de tuin waarin je…
De overlevende
gedicht
2.3 met 39 stemmen
19.328 Wanneer mijn vader sterft, laat mij dan staan
Vereenzaamd als een treurboom in 'n plantsoen
Gesmukt met 't teerste, avondlijkste groen,
Bijna bebloesemd, sneeuwwit aangedaan.…
't Tijdloze en 't Tijdelijke
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.398 De dennen wiegen de eeuwig groene kronen
In 't zachte blauw, dat aarde en al omspant,
En in de diepte voor ons ligt het land,
Waar duizend nijvren hof bij hof bewonen:
Hier drijft een landman met de kracht'ge hand
De vore' in de aard, die tijd en arbeid lonen,
Oogst reeds een ander 't ooft welks rode konen
De almachtige zomerzon heeft rijp…
Sonnet
poëzie
4.1 met 8 stemmen
4.519 Nu rijpt de herfst de rijkgebronsde peren;
De sappige applen glansen, rood en goud,
En prachtig prijkt, gelijk een toverwoud,
Het bos, dat groen in purper doet verkeren.
Krachtige balsemgeur uit kreupelhout
Van eiken stroomt mij tegen, zilvren veren
Doorstrepen 't reine luchtblauw en vermeren
Tot één wolk, die de zon gevangen houdt.…
Mijn profiel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
591 Stroomafwaarts in de groene delta’s
dromend van de ontdekkingen
in het zelf te baden in de omhulsels
van onzekerheid, langs de paden
van allang vergeten sagen, waarbij ik
uitkom bij de daden van mijzelf.…
Zonnebruid
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
635 Oh, die nieuwe lente, die
weer komen gaat, met dartel
blad te spelen in een ontloken
wind onder het uitdagend
groen, gedronken van de dauw
van het ruisend blad als
murmelende beek, elixer
van het morgengeel uit de
lissen te stelen, ook als
Helios en de maan in hun
baan zullen vertragen,
meegevoerd op de diepste
tonen van Pan’s…
De Twee Koningskinderen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.214 Er waren twee koningskinderen
Die hadden elkander zo lief
Ze konden elkaar niet bereiken
Want dat zwarte gat was veel te diep
De zon had tot dan toe
Hen met hart en ziel beschenen
Maar door het diepste duister
Was het licht voorgoed verdwenen
Tot uit de zondvloed van duisternis
Een duif van vrede verscheen
Met een klein groen takje…
KROOS VAN ROTTEVALLE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 Het dorp, vol geuren uit bloeiend weiland,
heeft brede sloten, die blijmoedig schuilgaan
onder een groen pantser, vreedzaam, voldaan...…
Twee knieën knielden in het gras
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
619 KNIELDEN IN HET GRAS
OMDAT HUN BAAS AAN HET BIDDEN WAS
"oh lieve Vrouwe, vergeef het mij
't komt door het gras hierin Uw wei
dat ik geknield zo voor u zit
en stiekem in Uw gras wat bid"
"oh Maria, Maagd en Moedermijn
wat moet het voor U zalig zijn
om in zo'n witte wolk te wonen
heel hemels, torenhoog te tronen
en neer te kijken op dit groene…