Alle inzendingen over ankers verleden

5636 resultaten.

Sorteren op:

Leven in ToeVerNU

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
De toekomst van het verleden, is het verleden van de toekomst. Het zijn gedachten die nu ontstaan. Illusies die u in toevernu droomt. Onze toekomst en ons verleden, zijn vervormde herinneringen. Meer niet. Nooit minder. Ons verleden en onze toekomst, zijn gastvrije open deuren, die gesloten blijven.…

Morgen is de toekomst

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 675
Elke minuut dat je je druk maakt om je verleden, gaat van je toekomst af Elke dag dat je je druk maakt over je problemen is een dag die je verknalt Elk moment dat je depressief bent is een verspilling van je tijd Elke dag die we niet lachen is een dag dat we niet optimaal leven Het verleden is verleden tijd, het is voorbij, het is geweest Laat…

Verleden,heden, toekomst.

hartenkreet
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.179
't Is de kunst om 't heden, langs 't verleden de toekomst te laten worden. Is 't verleden vervelend geweest, richt je dan op het heden, dan heb je aan de toekomst HET MEEST!…

Gelukzalige angst

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 926
Bevroren van geluk kijkt het verleden mij aan Ik kan mijn blik niet keren, ik blijf nog in de waan Van die pracht uit de toekomst, langzaam smeltend in het ijs De dauwdruppels zijn van het verleden een bewijs.…
Marijke21 april 2004Lees meer >

Weerloos

gedicht
4.0 met 77 stemmen aantal keer bekeken 20.642
Mijn huis is niet waar ik nu woon Het is de plek waar ik niet ben Het heeft geen muren geen ramen en geen grond Mijn huis ligt in mijn hoofd in mijn verleden of liever gezegd het is zelf een verleden net als ik…

Plannen maken

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
In het verleden en het heden Probeerde ik steeds plannen te smeden Met het smeden van plannen Ga jij je voor een zaak inspannen En is anonimiteit verleden. Veel kan Met een goed plan.…
J. Quekel22 augustus 2010Lees meer >

Een veilige haven

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.570
In de snelle stroom van het leven dreef mijn bootje stuurloos rond gevaarlijk diep het water geen anker dat de bodem vond Ik moest de zeilen reven want sneller wilde ik en spottend met het 'later' verengde zich mijn blik Door rusteloosheid voortgedreven zag ik de haven niet en ook de zonnige einder lag in een ver verschiet Totdat…
Lena18 december 2004Lees meer >

Thuishaven

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.333
over het schrale van hun vangst maar als wij beide ogen sloten murmelde ons universum stil nu treft de blik enkel nog grijs krijgt geen droom meer eigen vorm schuilen vogels voor de storm schreeuwt de wereld mij van wijs kijk ik afgunstig naar een boot vredig dobberend aan de wal omdat jouw schip op volle zee in eenzaamheid voor anker…

Hopen

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.438
Een schip, een schip met een anker. Oh, teken van. Dit is een test, een toets, een oefening in geduld. Zou hij dezelfde wolkjes zien? De zon die over alle mensen schijnt? Voelt hij deze wind? Ze gaat maar staan. Of daardoor alles sneller zal verlopen, ze meer controle heeft over de zaak.…
Jan de Bas25 februari 2006Lees meer >

Die zijn naam verliest

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 816
lang geleden al om er Vandaag ook nog maar enige Consequentie aan te verbinden, Dreigt zijn waarde te verliezen In de draaikolk van dit redeloze Bestaan, een leven waarin woede En razernij het dagelijks winnen Van het gezonde verstand waarmee Hij weldegelijk geboren is, Maar dat niets betekent Zonder liefde en geborgenheid, Ankers…

doel

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 618
Had ik nu maar de moed mijn anker uit te werpen en recht op mijn doel af te gaan. Ik mis altijd die ene zijstraat, die er mij zou kunnen brengen. Ooit kan ik misschien met een gerust gevoel terug keren naar het einddoel.…

De ballade van het meisje en de schipper

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 527
een schipper had een lief gevonden In een land ver over zee al snel ging hij op anker voer hij ver van huis vandaan Hij dacht toch wel te weten hoe bij haar de bakens staan maar zij bedroog hem lachend en dat viel nog lang niet mee Men bezeilt niet altijd wat men heeft bestevend hij werd beroofd en in de boot genomen het was gedaan met mooie…

havenlicht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
waar de havenlichten wenken vaart stevig onze levensboot met aan boord het veilig anker van niet te wissen herinnering onder azuurblauwe hemelen soms ook stormen trotserend stuur jij de oogst van jou liefde altijd weer in een veilige haven daarop koersend koesteren wij de momenten die wij genoten naast ook zorgen die er waren om voor…

TOEKOMST

hartenkreet
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 882
VERLEDEN In zijn verleden vragen heden en toekomst om leven.…
verfaillie ed12 december 2011Lees meer >

Verzuchting...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 611
Ankerend en zuigend neem je elk universeel weten in je op en door jouw sappen wordt het als voedsel voor elke bladkorrel, uitgeademd in het luchtgeheel. Jouw kruin zucht voldaan, ontdaan van oud verleden, gevuld met nieuw liefdevol heden. Zonsondergang groet je bij het slapen gaan.…
katty8 september 2013Lees meer >

Hier en nu

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 131
Het verleden is onuitwisbaar, De toekomst ongewis, Pas bekend als die verleden is. Het heden is Slechts een kort moment, Lijkt daarom irrelevant, Maar zonder heden Geen toekomst noch verleden.…

Archeologie

gedicht
3.7 met 32 stemmen aantal keer bekeken 15.461
Als we ons dan toch moeten kleden, tegen kou bijvoorbeeld, of in naam van iets, in resten van dit of dat verleden, verhalen en geheugensteuntjes die niets vertellen dan dat we er al waren in de tijd die bestond voor dit heden - als wij onszelf alleen in het nu kunnen bewaren door onszelf voortduren uit te vinden in het nu dan liefst eenvoudig…

We Zijn Geweest

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 418
altijd ben je je eigen verleden wat je zei is ooit gezegd wat je schrijft is net geschreven wat je nu beleeft heb je gelijktijdig al weer beleefd en wat nu is is terwijl ik dit lees al weer verleden altijd zijn we er geweest en we bedriegen onszelf van iedereen en alles het meest…
catrinus29 januari 2021Lees meer >

het weerzien

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 618
zij vult de glazen het rituele drinken naar jaren van weleer bloemrijke borders buiten aan de randen van vergetelheid in gangen de holle lach luidkeels repeterende mismaakte memories het laatst geheven glas nog eentje dan op daar en toen op nu en later in achterwaarts begrijpen toon ik mijn sporen van verleden naar weerzien…
J.Bakx13 november 2022Lees meer >

voorschot

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 455
het tanend heden loopt voor de dag uit dit is het begin van hervatting ingescheept voor vertrek ongerijmd als een blinde nachtwolk te bedenken wat nog komen gaat op voorhand onherroepelijk niemand gaat het gesprokene nu nog woorden in de mond leggen daarvoor lijken zaken reeds gedaan nog voordat dit gebeurtenis heet ware het een…
Iniduo30 oktober 2024Lees meer >

ER ZIJN ZO VAN DIE DAGEN

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 562
Verleden passeert de revue...hartkloppen. Het voelt als de hel. Een vriendelijk woord zal ook niet helpen. Alsof je de hele wereld op je schouders draagt. Een vloed van negativiteit blijft je overstelpen. Alsof je alle ellende van deze aardbol hebt vergaard. Geen paniek, deze chaos blijft niet duren.…
Amanzimtoti21 november 2024Lees meer >

[ Onder dictators ]

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 418
Onder dictators valt niet te voorspellen wat -- het verleden is.…
Zywa8 januari 2025Lees meer >

Zijnsgambiet

netgedicht
1.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 395
Soms toef ik in het land Passaggio, een drekkig en onzalig tijdsgewricht waarvan ik graag de ins en outs belicht ten voeten uit, op mons Parnassio Dan wijl ik starend in een ouverture, het zijnsgambiet met kans op een miljoen daar valt voor ons gevoel niets aan te doen Ideeën die voor 'n mens te lang gaan duren ik sta in Plato's grot en…
Maxim16 mei 2025Lees meer >

Silhouetten

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 353
Vaag door dichte nevels ziet men nog silhouetten uit lang of kort verleden tijd die men in 't heden wil zetten aan duidelijkheid niet te wensen wars van nevel of duister maar volop in het licht transparant voor ieder in het zicht. Maar in hedendaags licht blijkt vorm van silhouetten vertekend door nevel en tijd.…

De zee

netgedicht
4.0 met 35 stemmen aantal keer bekeken 474
zee Neem mijn tranen met je mee Neem mijn woede naar de wolven Ze wonen in je golven Ze huilen bij nacht, bij volle maan In de ochtend laat je ze weer gaan De zon verwarmt je koele blauw Met glinsterende zilverdauw Totdat je de zon weer zakken laat Hij in jou kopje onder gaat Het vuur getemd door de kalme zee Neem mijn verleden…

lint

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 404
de een wordt geëerd de ander achtergelaten op een bed van bloemen een mysterieuze koningin niet in een graf noch in een grafheuvel overgeleverd aan de elementen waar de dood ons heen draagt hoe verder we teruggaan hoe moeilijker het is om het vast te houden op zoek naar verloren tijd het uitrollen van een eindeloos lint…
J.Bakx6 maart 2026Lees meer >

op locatie

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 318
de kamer is niet meer zoals die was toch is dit de plek, geografisch gezien hier staat nog wel een lege fles het glas is verdwenen met de adem die glinsterend naijlt op de muren het raam is gevuld met lucht en vogels al het andere is hoorbaar in gedachte er is maar één doorgang met deur de schakelaar maakt het verschil aan of uit, gebroken…
Iniduo8 maart 2026Lees meer >

Perron

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 368
Alsof het verleden zijn greep verliest met elke meter afstand. En hier sta ik nog— niet vertrokken, niet aangekomen, maar voor het eerst niet meer wachtend op een trein die terugkomt.…

Je nam wat geen naam had

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 323
Je stem was dichtbij, maar klonk van ver — alsof ik al zonk terwijl jij nog sprak. Ik kon niet ademen, niet schreeuwen; mijn lichaam wist het al, lang vóór mijn woorden. Je ogen zeiden dingen die geen kind verdragen kan. Je handen vonden plaatsen die niet bestonden tot jij ze aanwees. Het voelde vreemd, alsof mijn huid mij losliet…

stormbreker

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 765
Achter de verhalen van vervaagd behang en onder het vale gangkleed geveegde naar de ronde tafel waaraan gegeten moest en zou worden van de breekbaarste borden beladen onder het gewicht van verledens door de steden van weleer en de graven ten lande Het waren de kauwen en de meeuwen evenzeer zij schreeuwden het uit door de jaren heen…