5636 resultaten.
Leven in ToeVerNU
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
506 De toekomst van het verleden,
is het verleden van de toekomst.
Het zijn gedachten die nu ontstaan.
Illusies die u in toevernu droomt.
Onze toekomst en ons verleden,
zijn vervormde herinneringen.
Meer niet. Nooit minder.
Ons verleden en onze toekomst,
zijn gastvrije open deuren,
die gesloten blijven.…
Morgen is de toekomst
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
675 Elke minuut dat je je druk maakt om je verleden, gaat van je toekomst af
Elke dag dat je je druk maakt over je problemen is een dag die je verknalt
Elk moment dat je depressief bent is een verspilling van je tijd
Elke dag die we niet lachen is een dag dat we niet optimaal leven
Het verleden is verleden tijd, het is voorbij, het is geweest
Laat…
Verleden,heden, toekomst.
hartenkreet
3.6 met 19 stemmen
2.179 't Is de kunst
om 't heden,
langs 't verleden
de toekomst te
laten worden.
Is 't verleden
vervelend geweest,
richt je dan op
het heden,
dan heb je aan
de toekomst
HET MEEST!…
Gelukzalige angst
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
926 Bevroren van geluk kijkt het verleden mij aan
Ik kan mijn blik niet keren, ik blijf nog in de waan
Van die pracht uit de toekomst, langzaam smeltend in het ijs
De dauwdruppels zijn van het verleden een bewijs.…
Weerloos
gedicht
4.0 met 77 stemmen
20.642 Mijn huis is niet waar ik nu woon
Het is de plek waar ik niet ben
Het heeft geen muren
geen ramen
en geen grond
Mijn huis ligt in mijn hoofd
in mijn verleden
of liever gezegd
het is zelf een verleden
net als ik…
Plannen maken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 In het verleden en het heden
Probeerde ik steeds plannen te smeden
Met het smeden van plannen
Ga jij je voor een zaak inspannen
En is anonimiteit verleden.
Veel kan
Met een goed plan.…
Een veilige haven
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.570 In de snelle stroom van het leven
dreef mijn bootje stuurloos rond
gevaarlijk diep het water
geen anker dat de bodem vond
Ik moest de zeilen reven
want sneller wilde ik
en spottend met het 'later'
verengde zich mijn blik
Door rusteloosheid voortgedreven
zag ik de haven niet
en ook de zonnige einder
lag in een ver verschiet
Totdat…
Thuishaven
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.333 over het schrale van hun vangst
maar als wij beide ogen sloten
murmelde ons universum stil
nu treft de blik enkel nog grijs
krijgt geen droom meer eigen vorm
schuilen vogels voor de storm
schreeuwt de wereld mij van wijs
kijk ik afgunstig naar een boot
vredig dobberend aan de wal
omdat jouw schip op volle zee
in eenzaamheid voor anker…
Hopen
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.438 Een schip, een schip met een anker.
Oh, teken van.
Dit is een test, een toets,
een oefening in geduld.
Zou hij dezelfde wolkjes zien?
De zon die over alle mensen schijnt?
Voelt hij deze wind?
Ze gaat maar staan.
Of daardoor alles sneller zal verlopen,
ze meer controle heeft over de zaak.…
Die zijn naam verliest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
816 lang geleden al om er
Vandaag ook nog maar enige
Consequentie aan te verbinden,
Dreigt zijn waarde te verliezen
In de draaikolk van dit redeloze
Bestaan, een leven waarin woede
En razernij het dagelijks winnen
Van het gezonde verstand waarmee
Hij weldegelijk geboren is,
Maar dat niets betekent
Zonder liefde en geborgenheid,
Ankers…
doel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
618 Had ik nu maar de moed
mijn anker uit te werpen
en recht op mijn doel af te gaan.
Ik mis altijd die ene zijstraat,
die er mij zou kunnen brengen.
Ooit kan ik misschien met een gerust gevoel
terug keren naar het einddoel.…
De ballade van het meisje en de schipper
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 een schipper had een lief gevonden In een land ver over zee
al snel ging hij op anker voer hij ver van huis vandaan
Hij dacht toch wel te weten hoe bij haar de bakens staan
maar zij bedroog hem lachend en dat viel nog lang niet mee
Men bezeilt niet altijd wat men heeft bestevend
hij werd beroofd en in de boot genomen
het was gedaan met mooie…
havenlicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
500 waar de havenlichten wenken
vaart stevig onze levensboot
met aan boord het veilig anker
van niet te wissen herinnering
onder azuurblauwe hemelen
soms ook stormen trotserend
stuur jij de oogst van jou liefde
altijd weer in een veilige haven
daarop koersend koesteren wij
de momenten die wij genoten
naast ook zorgen die er waren
om voor…
TOEKOMST
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
882 VERLEDEN
In zijn
verleden vragen
heden en toekomst
om leven.…
Verzuchting...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 Ankerend en zuigend neem je elk universeel weten in je op
en door jouw sappen wordt het als voedsel voor elke bladkorrel,
uitgeademd in het luchtgeheel.
Jouw kruin zucht voldaan,
ontdaan van oud verleden,
gevuld met nieuw liefdevol heden.
Zonsondergang groet je bij het slapen gaan.…
Hier en nu
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
131 Het verleden is onuitwisbaar,
De toekomst ongewis,
Pas bekend als die verleden is.
Het heden is
Slechts een kort moment,
Lijkt daarom irrelevant,
Maar zonder heden
Geen toekomst noch verleden.…
Archeologie
gedicht
3.7 met 32 stemmen
15.461 Als we ons dan toch moeten kleden,
tegen kou bijvoorbeeld, of in naam van iets,
in resten van dit of dat verleden,
verhalen en geheugensteuntjes die niets
vertellen dan dat we er al waren
in de tijd die bestond voor dit heden -
als wij onszelf alleen in het nu kunnen bewaren
door onszelf voortduren uit te vinden in het nu
dan liefst eenvoudig…
We Zijn Geweest
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 altijd ben je
je eigen verleden
wat je zei is
ooit gezegd
wat je schrijft is
net geschreven
wat je nu beleeft
heb je gelijktijdig
al weer beleefd
en wat nu is
is terwijl ik
dit lees al
weer verleden
altijd zijn we
er geweest
en we bedriegen
onszelf van iedereen
en alles het meest…
het weerzien
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
618 zij vult de glazen
het rituele drinken
naar jaren van weleer
bloemrijke borders
buiten aan de randen
van vergetelheid
in gangen de holle lach
luidkeels repeterende
mismaakte memories
het laatst geheven glas
nog eentje dan op daar
en toen op nu en later
in achterwaarts begrijpen
toon ik mijn sporen van
verleden naar weerzien…
voorschot
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
455 het tanend heden loopt voor de dag uit
dit is het begin van hervatting
ingescheept voor vertrek
ongerijmd als een blinde nachtwolk
te bedenken wat nog komen gaat
op voorhand onherroepelijk
niemand gaat het gesprokene nu nog
woorden in de mond leggen
daarvoor lijken zaken reeds gedaan
nog voordat dit gebeurtenis heet
ware het een…
ER ZIJN ZO VAN DIE DAGEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
562 Verleden passeert de revue...hartkloppen.
Het voelt als de hel.
Een vriendelijk woord zal ook niet helpen.
Alsof je de hele wereld op je schouders draagt.
Een vloed van negativiteit blijft je overstelpen.
Alsof je alle ellende van deze aardbol hebt vergaard.
Geen paniek, deze chaos blijft niet duren.…
[ Onder dictators ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
418 Onder dictators
valt niet te voorspellen wat --
het verleden is.…
Zijnsgambiet
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
395 Soms toef ik in het land Passaggio,
een drekkig en onzalig tijdsgewricht
waarvan ik graag de ins en outs belicht
ten voeten uit, op mons Parnassio
Dan wijl ik starend in een ouverture,
het zijnsgambiet met kans op een miljoen
daar valt voor ons gevoel niets aan te doen
Ideeën die voor 'n mens te lang gaan duren
ik sta in Plato's grot en…
Silhouetten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
353 Vaag door dichte nevels
ziet men nog silhouetten
uit lang of kort verleden tijd
die men in 't heden wil zetten
aan duidelijkheid niet te wensen
wars van nevel of duister
maar volop in het licht
transparant voor ieder in het zicht.
Maar in hedendaags licht
blijkt vorm van silhouetten
vertekend door nevel en tijd.…
De zee
netgedicht
4.0 met 35 stemmen
474 zee
Neem mijn tranen met je mee
Neem mijn woede naar de wolven
Ze wonen in je golven
Ze huilen bij nacht, bij volle maan
In de ochtend laat je ze weer gaan
De zon verwarmt je koele blauw
Met glinsterende zilverdauw
Totdat je de zon weer zakken laat
Hij in jou kopje onder gaat
Het vuur getemd door de kalme zee
Neem mijn verleden…
lint
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
404 de een wordt geëerd
de ander achtergelaten
op een bed van bloemen
een mysterieuze koningin
niet in een graf noch
in een grafheuvel
overgeleverd aan de elementen
waar de dood ons heen draagt
hoe verder we teruggaan
hoe moeilijker het is
om het vast te houden
op zoek naar verloren tijd
het uitrollen van een eindeloos lint…
op locatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
318 de kamer is niet meer zoals die was
toch is dit de plek, geografisch gezien
hier staat nog wel een lege fles
het glas is verdwenen met de adem
die glinsterend naijlt op de muren
het raam is gevuld met lucht en vogels
al het andere is hoorbaar in gedachte
er is maar één doorgang met deur
de schakelaar maakt het verschil
aan of uit, gebroken…
Perron
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
368 Alsof het verleden zijn greep verliest
met elke meter afstand.
En hier sta ik nog—
niet vertrokken,
niet aangekomen,
maar voor het eerst
niet meer wachtend
op een trein die terugkomt.…
Je nam wat geen naam had
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
323 Je stem was dichtbij,
maar klonk van ver —
alsof ik al zonk
terwijl jij nog sprak.
Ik kon niet ademen,
niet schreeuwen;
mijn lichaam wist het al,
lang vóór mijn woorden.
Je ogen zeiden dingen
die geen kind verdragen kan.
Je handen vonden plaatsen
die niet bestonden
tot jij ze aanwees.
Het voelde vreemd,
alsof mijn huid mij losliet…
stormbreker
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
765 Achter de verhalen van vervaagd behang
en onder het vale gangkleed geveegde
naar de ronde tafel waaraan gegeten moest
en zou worden
van de breekbaarste borden
beladen onder het gewicht van verledens
door de steden van weleer
en de graven ten lande
Het waren de kauwen
en de meeuwen evenzeer
zij schreeuwden het uit
door de jaren heen…