28259 resultaten.
vragen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
706 ondanks het besluit te zwijgen
-geen woord voor aarde of vergaan
voor ijs en kou en vorst- valt moeilijk
te verkroppen dat winterbloemen
bloeien, roekeloos ontknoppen
harten schaamteloos openstaan
waar narcissen gedijen onder sneeuw
wie zal straks de schoonheid tellen
de woeker van het groen beheren
as blazen in prille zachte voorjaarswind…
Verloren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
591 Witte vleugels
breken het prille ochtendlicht
aan de einder
tussen wolken en zee
waar het opstijgt uit het nacht'lijk duister
Gedachten rapen schelpen
ranke vingers glijden door zand
en het zilte schuim vangt dromen
waarin alles verloren ging
tussen het wit en zwart van woorden
Daar buigt de wind zich in haar schoot
en zij buigt…
Rond een rode maan
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
552 mag het even
hemel zijn in
je lach en ogen op
het bloemblaadjesfestijn
ze dwarrelen omlaag
in duizend kleuren
golven op de wind
een spectaculair gebeuren
ze kleden jouw
gracieuze vormen
in de haute couture
van de prille lentenatuur
jij bloeit
als nooit te voor
volmaakte schoonheid
in paradijselijk decor
wij zingen dansen
rond…
Door de tijd
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
769 Wat houd ik van de prille morgen
Enkel de vogeltjes die fluiten
Alles rustig en stil
Alleen dan voel ik me geborgen
Wat houd ik van de dag die nog moet beginnen
Weer een donkere nacht voorbij
En een zee van tijd voor mij
Ik wil me heerlijk afsluiten hier vanbinnen
Wat houd ik van de belofte van een nieuwe dag
Ik kan opnieuw beginnen
Zonder…
Dag breekt aan
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
192 Zilvren sporen in ’t bedauwde
Gras door het gouden licht
Bestreken van de prille zon
In deze vroege ochtendstond.
Verderop zweven bonte koeien
Met hun doorkliefde torsen,
Gewekt door d’nieuwe dag,
In d’stilte van licht zonder geluid.
De stad achter de kim ontwaakt
Met motor- en mensgeluiden,
Door het stadsleven uitgebraakt.…
geef het prille groen aan bomen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.694 doel
het dooft de onlust
en verstilt de vragen
het brengt het knagen
tot een vage rust
het leven is te dragen als
de nacht wordt aangemaand
meer daglicht toe te laten
het geweten wordt gesust
ga de duisternis maar haten
omdat het licht te donker wordt
het goede heeft niet in de gaten
dat het langzaam wordt vermoord
geef het prille…
[ Liefste, ga alvast ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Liefste, ga alvast,
dan kan ik met je vrijen –
in warm beddegoed.…
JOUW EIGEN LEVEN
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.117 ,
dat heeft je afkicken wel enigszins versneld
nu heb je uitdrukkelijk gevraagd jou te vergezellen,
want het eenzame verblijf begint zwaar te tellen
in jouw brief aan ons stond nog geschreven
ik ga definitief afscheid nemen van dit leven
mijn lichaam is op en mijn geest kapot
ik werkte hard mee aan dit onontkoombaar lot
door jullie liefde…
Verloren liefde.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
736 Een gebroken hart
dat machteloos is door smart,
ogen vol weemoed.…
water
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
604 Krachten gegeven om stormen te doorstaan
Wanneer liefde en gevoelens in devotie overgaan
En zwakte een enorme kracht wordt
Water dat maar blijft stromen
Zijn eigen weg volgend
Om van rivieren volwassen zeeën te maken
Angsten die verdwijnen omdat water zich samenpakt
Huizenhoge golven alle angsten verzwelgend
De zwakte van een druppel die…
Van liefde en vlinders
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
759 een zoete stem van liefde
neuriet door het januarilicht
ik strik de tonen
schrijf ze tot een gedicht
lentekriebels, ja lente
waarover zou ik anders dromen…
kleine vlinders komen
leggen zich te slapen
in de boezem
van een tere bloesem
warme bekommering
brengt elke twijfel tot rust
het vragend hart ontvangt
de liefde waar het naar…
Haar armpjes om me heen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
705 Een uitbarsting van liefde,
zo liefdevol gegeven,
overkomt alleen een oma,
door kleindochter(s) gegeven.…
De wijzer stopt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
693 De wijzer stopt
en ik doof het avondlicht.
Ragfijn
Rank en sober
Kruipen mijn gedachten
naar een dwalend aangezicht
wat ooit had geklopt
is roemloos gezwicht
Verzachtend
glijdt haar glimlach weg
alsof ze zegt
"doe maar, doof het avondlicht"
de wijzer stopt…
Privé
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
538 Een topmaand voor de ratten van Privé
Aan Leontien en Marco mogen knagen
De afgekloven botten opgeslagen
Daarna weer los op Bridget en André
En nu bijt het verzamelde gespuis
Zich vast in Gerard Cox en Joke Bruys…
Liefde of haat.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 't is liefde of haat.…
WEER THUIS
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
539 terug van waar ze was
de straat met een geur
van olie en benzine
de pizzeria en kebab
en uitlaatgassen
en kut alweer
de fiets gestolen
alles is weer zoals
het altijd was passend als
haar oude favoriete jas
hij loopt weer als vanouds
door het altijd eerlijke bos
hoort tussen het kloppen
van de ijverige specht
een overvliegende koekoek…
GAUW TEVREDEN
netgedicht
4.7 met 99 stemmen
717 ik ben al gauw tevreden:
goed is goed genoeg.
je hoeft maar een beetje
van me te houden,
maar: houd lang van me.
ons kind hoeft niet per sé
te scoren op het veld.
de deur piept, alles gaat kapot.
je trapt op mijn beduimelde bril,
maakt de sleutels kwijt,
we zien ons door de vingers.
je ruikt naar een nestje jonge katjes,
heerlijk slapend…
zomerliefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 dat het zweet van liefde traag verkoelt
als in innige omhelzing de ogen sluiten
tot in briesjes wind om herhaling ruist
nu nu nu nu nu nu nu…
Verliefd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
526 In jou heb ik mij verloren,
mijn hart met alle toebehoren.
In jou zie ik de toekomst gloren,
die zich door storm, regen en wind niet laat storen.
Met jou wil ik tussen de sterren zweven,
over sneeuw witte stranden gaan.
Met jou wil ik opnieuw weer leven,
op de hoogste bergtoppen staan.
Ik wil met jou huilen,
ik wil met jou lachen.…
Gescheidenheid van het Zelf
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
586 Elke
behoefte
komt voort
uit angst
voor gescheidenheid
van het Zelf
Relaties
zijn bedoeld
om gescheidenheid
te helen
Als je die
gescheidenheid
heelt
Zijn
je behoeften
niet langer
een afspiegeling
van angst en
onzekerheid…
Een ding met stekels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
560 Verdriet is een ding met stekels.
Gooi het niet weg, het is een boemerang
die terugkomt om je te raken.
Omzwachtel het verdriet keer op keer met woorden.
Luister naar de geërodeerde slag van het ontroostbare hart.
Omzwachtel het keer op keer met troostrijke woorden.
Verdriet is een ding met stekels.…
Weerschijn
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
724 Een wonderlijk stilleven
ademt kunst met zacht tegenlicht,
Denkbeeldig door passie gedreven
dragen stapelwolken hun bijzonder gewicht
Zowel bij dag als bij nacht
sprenkelen zij met hemelwater
zilver en goud over de golven
In al wat liefde schenken kan
is weerschijn haar kracht
geworden.…
November
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
762 dagelijks leven
wordt verricht
schijnt uit de troosteloze straten
een ongekleurd namiddaglicht
De jaren gaan zoals zij gingen
er is alleen geen onderscheid meer
tussen dove herinneringen
en wat geleefd wordt en vermijdt
verloren zijn de prille…
Nazomeren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
700 De zwoele nazomerbries
Zwanger van zompige geuren
Voor ons is er geen treuren
Over wat niet was
Het prille herfsten
Doet de bladeren kleuren
Jichtige gewrichten zeuren
Hoog staat het oude gras
Loom strek je lijf en leden
De ogen gesloten in stil genot
Verbonden zijn wij, dicht bij God
Tweezaamheid kleurt ons bestaan
Eens…
sprokkeltijd
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
966 wollige wintervelden
met sneeuwschapen bezaaid
en krimpt in kille dagen
die voor de helft in donkerte verzinken
als aan de kim opnieuw
een witte zon gaat glimmen
en 't eerste licht wellicht
de eerste krokus laat ontspringen
smelt binnenin het winterschild
kiemt weer 't kinderlijk verlangen
buiten kleedt zich in tientallen tinten
prille…
Lente
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
986 Verscholen onder sneeuw en ijs
daar zingt een boom zijn eigen wijs
nog niet zo heel hoog van de toren
wie luistert zal het echter horen
De sneeuw smelt weg, het ijs verdwijnt
't gezang wordt luider naar het schijnt
de prille lente laat zich zien
tè ingehouden nog, misschien?…
een vluchtige damp
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
804 ik snuif de vochtige damp
opstijgend uit het natte gras
het vult mijn longen en aders
zoals nieuw leven ruikt
zoals aldoor het prille was
het geurt mijn dromen vol
van ruimte en lucht
het geeft mij vleugels
laat het zware gaan
het schept een nieuwe vrucht
zo voel ik even
aan de schepping
word gewaar
van het onbestemde
dat zeker…
In het oude bewust
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
967 de zouten van mijn lichaam
verlangen naar die achterbleven
binnen dit ogenblik van tijd
draag ik ze met water
omdat de zee mij niet verlaten heeft
toen ik haar verliet
de tranen die ik nu vergiet
getuigen brak van spijt
eeuwigheid van simpel leven
en sterven ben ik kwijt
geen van mijn prille vormen
bacterie worm pantoffeldier…
VUUR
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.019 Dit kersverse, prille leven, bevalt me best en het is reuze
Pluk de dag en laat alle emoties toe... mijn huidige leuze.…
Volbloed
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
517 De winterkim haalt haar
– zoals men met vliegers doet -
onder grote voorzichtigheid binnen
Nog dansen de schaduwkegels
over het zandloze strand
tot ze achter de stammen wegsterven
Het oude land geeft de stralen door
aan het teruggewonnen prille polderland
dat achter de dijk rijpt in de tijd
Water sluimert in de laatste winterstand
de…