Alle inzendingen over vergankelijkheid

637 resultaten.

Sorteren op:

Vriendin

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 672
Nu we samen Wankelend de vergetelheid en Vergankelijkheid ingaan en Dat na jarenlang ons dronken Te hebben gedraaid, derwisjen Waardig We door dode talen zijn gekropen Gezeten hebben aan het sterfbed van Spreuken en gezegden, vinden we In het gedicht alsnog een schuilplaats Terwijl de Dood het bord afspeurt Naar de toets met delete…

Het Licht der Sterren

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 699
Toch dooft elk licht, gevangen in vergankelijkheid. Schijn — met de kracht van Lucifer — voor je bezwijkt aan deze tijd. Wanneer wij leren zien dat ook licht sterven moet, worden nieuwe sterren geboren, gedragen door kosmische gloed. Na lange reizen bereikt ons hun gezicht: een stille terugkeer van verhelderend, statig licht.…

Bloesems voor een verloren verliefdheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 610
Ik bracht je takken van de jasmijn geurig geschenk van een nieuwe zomer maar mijn hart bloedde om een verliefdheid vergaan door de tijd waarvan ik niettemin nog getuigenis aflegde…
I.Broeckx21 september 2021Lees meer >

San Gimignano

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.254
En vergankelijkheid. Het gekwetter zal met Het vallen van de nacht Verstommen en de rust keert weer, al eeuwen lang. Tot de volgende dag De fluit opnieuw de stad tot ander leven blaast.…
Arjen17 juli 2002Lees meer >

Ouderdom sterft...

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 833
Het oude bankje kerft de vergankelijkheid leegmakend bleekt het in de oude zon wachtend op een nieuw entree naar de dood snatert wat jong eendenkroes naar een nieuw leven..…

Momenten

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 81
en hoe jij zat op de grond misschien dichterbij dan ik bij dat wat bodemloos wordt genoemd vergankelijke woorden sprak je nooit ze hoorden bij jouw eindeloosheid zelfs hoe jij een begin aankondigde als een reeds geleefde avond woorden bewogen traag door onze stilte uitgesproken met bevende lippen wat wogen ze zwaar voor mij Hoe…

Uitzien naar een horizon

netgedicht
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 771
blaas grijs voor me uit en schep een vaag bestaan als door een beslagen ruit zie ik enkel mist en voel vandaag niets ik lijk niet opgestaan het is een pas op de plaats op een stoel kan zelfs onder een deken of pratend met loze woorden die daardoor toch veel zeggen ofschoon ik zelf niet weet wat ik bedoel het is tasten in de vergankelijkheid…

Ontsprongen kracht van zonsverduistering.

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 601
Niets is standvastig, tijden vergankelijk, met elkaar verbonden, toch onafhankelijk, de maan, in haar immense zwaartekracht, eb en vloed, bijzondere aantrekkingsmacht.…
Vos Andrea8 januari 2011Lees meer >

Schoon

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 700
De waarheid bij nacht heeft hier niet veel om het lijf nu je naast mij ligt blijf je voortaan onzichtbaar licht in tijdsverblijf schoon in jouw vergankelijkheid neem ik ontvangst van jouw muze met kleine gebaren omring ik de liederlijke lethargie van jouw ontheemde bestaan iets in de intensiteit heeft een vacuüm doen ontstaan terwijl…

Zwijgend landschap

netgedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 660
Het landschap lijkt te zwijgen over de stilte van jouw dood maar in alles is vergankelijkheid te voelen en te proeven onze vriendschap die door niemand werd herkend zal nog jaren in mijn heimwee woelen door mijn dromen de taal die jij mij leerde woorden van beminnen in herfst onder hemel uitgeschreven blijft geestverruimend tijdens mijn…

met stroop en honing

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
ik vermag mijn hand te nemen om te letteren met wat woorden, ze te rijgen naar ontbinding of blijvend rakend op het scherm dat de wereld herkent in het vluchtig scheppen van een god en altaar spinsels uit het vergankelijk vlees dat met beelden is geschapen - want buiten mij staat alles stil en beweeg ik voort op het huilen van soldaten…
elze13 september 2015Lees meer >

Gemis voor een land dat smoort in duisternis

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 509
zichtbaar straalt het licht uit haar nog niet gebluste ogen zilvergrijs eenzaam met God gemeenzaam wijsheid waarmee God de harten brandt het laatst verlopen uur van 't vergankelijk leven het staat in geen dichtbundel beschreven 't is de wetenschap van de Heer van dood en leven de auteur die het Boek der Boeken heeft geschreven ach ,…

Luister lief

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 485
Zie ook jij de vergankelijkheid van dingen, al lopen wij nog op met elkaar zij aan zij. Zoals ooit in oktober ons samenzijn bij zee, we brachten samen mooie herinneringen schelpen, oud eikenhout en een zeester blootvoets al juttend naar huis weer mee. Durf om je heen te kijken, nog even niet te wijken.…

herfst

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 650
de dood voorhanden is wanneer ik het tuinieren staak en mijn gekooide ren levenloos verlaat - ik huiver niet maar wens dat zachte handen me zullen dragen - achter het venster Oktobert de regen zich in een harnas van mat geslagen glas, het licht onteerd van de maagdelijke glans huivert als de zeis zich ontfermt over alles wat in vergankelijkheid…
elze20 oktober 2017Lees meer >

Rijzende historie

netgedicht
3.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 987
toren draagt een kroon van ronde randen laag op laag uitgedijd tot een hemels dak bovenop ligt de verstilde tijd aan banden wijzers lijken geklonken aan een Romeins rond vlak het lage altaar draagt de verbeelde mens die het verleden voor de toekomst bewaart eeuwig voortleven schijnt haast een natuurlijke wens doch die blijkt echter in vergankelijkheid…

Adri Frigge : schilder / etser

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 668
van snaren als hij in zichzelf vertoeft om verlichte zielenroerselen te vergaren hij wil de kern van het bestaan vormen en inkleuren tracht een Messiaense grootsheid stilaan op te wekken om in het atelier te velde, de baarmoeder van zijn kunst, door de getijden heen in het vergankelijke…

het voer van september

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
wekken en het schijn van opportunisme dooft in de genitaliën van geliefden, zonder elkaar is het koud maar eens wordt het heden en dooft de lust bij het grijzer worden van het haar het getij entert het gezag en spiegelt zich in het gelaat van de eenzamen – welke we tenslotte allen zijn – ontsnappen is geen raadgever maar is het voer van vergankelijkheid…
elze1 september 2012Lees meer >

als?

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 588
laatste knuffel, je weet wel, zoals altijd onze hoofden lange tijd tegen elkaar aan, zeg me dat je niet lijdt of vraag me om jou de adem te ontnemen die tergend je dagen verlengt even nog draag ik jouw been in mijn eelterige hand het voelt koud, kouder dan de winter die jij wellicht zal vermijden - ach, het verleden dragen we samen in de vergankelijkheid…
elze8 september 2017Lees meer >

Ik kwam laatst een steen tegen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
meer Er lag een blad op mijn pad Eens was ie met velen Genietend in de zon Maar het licht dimde De warmte werd koud en het blad viel “Let maar niet op mij,” hoorde ik hem zeggen “Eens hing ik in volle glorie aan de boom badend in het licht Maar weet je, aan alles komt een eind Het leven trekt zich terug zoals de zee bij eb De vergankelijkheid…

G.O.D.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 479
Onze geprezen ziel sterk of zwak, tot aan de gemeenschappelijk Achilles hiel gebruik van riten en symbolen creatie van de geest, troost of vloek, is mij om het even, een deelbare kwetsbaarheid tussen uiterste polen in voor- en tegenspoed draaikolk van de realiteit misschien de verlossing die ik zoek spiegel van vergankelijkheid…
Pama29 november 2018Lees meer >

vier de reis van leven - van harte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 632
als in de prille ochtend jouw nieuwe jaar zich meldt rinkelen in weerom de voorbije jaren in deinende stromen de ankers van herinnering streelt in veilige haven dobberend de wind van toekomst de nog gestreken zeilen die bollend eens gehesen de ontdekkingen van leven gelijk regenbogen slingers vieren in de golven van die vergankelijkheid…

Ze praten

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 401
Ze praten over corrupte politiek liegende ministers en falende ambtenarij ze vertellen over oorlog en vrede defensie en de wapenwedloop de dood, een traan en een lach het bederven van vergane glorie vergankelijkheid in al zijn verschijnen ziekte en oorlog en hebzucht als belangrijkste verdienmodel de handel in aandacht economie van verdriet…
mobar3 september 2025Lees meer >

Het gebladerte valt

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 633
Vergankelijk rood moes valt van de vermoeide takken zonder lust tot leven uit hun zelf. Sterrenstond komt weldra op. Vergankelijk geel en rood en zwart geraapt gebladerte. Het heeft geen zin meer voor hen te leven aan vermoeide tak en stam. Herfst is lijden, vagevuur, en smart.…
cornil9 oktober 2012Lees meer >

'k Sta naar 't schitt'rend oranje in 't west te kijken

poëzie
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.589
Het denken, moe van God, keert van Zijn luister Zich gretig-aards vaak af naar kleurig duister En weldadig koele verganklijkheid. --------------------------------------------- uit: Brahman (1919), deel I, p. 246…

De Tegenstander

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Loon voor nastreven van eerloze roem en vergankelijke aanbidding; kortstondig genot in ruil voor het eeuwig aanschouwen van de Heerlijkheid. Alleen in het Kruis ligt de hoop op verlossing; alleen door Zijn lijden is er hoop op bevrijding van de weerstrevingen van de boze.…

Verweven werelden

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 252
Soms denk ik dat zij hier slechts op doorreis is; dat ze morgen weer verdwijnt in die andere wereld - en ik blijf achter met alleen de vergankelijke glans van haar ijle schaduw in mijn gedachten.…
CB8 juni 2026Lees meer >

Voor morgen en overmorgen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 910
Vergankelijkheid is immers niet enkel noodlot maar kans en uitdaging, oproep. Toch duurt het leren een leven lang, we vallen en vergeten telkens weer, het lijkt wel of we dwazen blijven ondanks alle lessen van dit klein bestaan. Maar is dat juist niet wat elk kind moet leren?…
Adeleyd31 oktober 2013Lees meer >

September, blauwe zondagmorgen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
Om de aarde het vergankelijk leven; het Vergaat en verzinkt voor heel even, tot Het zich weer opricht uit de grond en de Wereld zijn kleuren strooit in het rond. De schimmels van de blauwe zondagmorgen Kleuren september, reeds in zijn winterjas Geborgen.…

Raven kondigen een doodse stilte aan.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 449
Rouwzwart is het veder- kleed van deze intelligente gravers met de dood begaan; die slechts middels de verganke- lijkheid van het leven kunnen bestaan.…

onder de bomen tovert zich een waar kleurenparadijs

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
Boven de aarde het vergankelijk leven. Het vergaat en verzinkt voor heel even. Tot het zich weer opricht uit de grond. En de wereld met zijn kleuren strooit in het rond. De schimmels van de blauwe zondagmorgen kleuren september reeds in zijn winterjas geborgen.…