893 resultaten.
Gebrand in het vat
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
554 geheel in een
puntgave herinnering
blijven hangen
mooi afgerond
in het zilveren grijs
van het uiterst
neutrale lood dat
gedegen tegenspel
bood aan het weer
in jouw hart
vlamden de sferen
van gebeden in
devote overgaaf en
wolkte wierook
gebrand in het vat
jij hebt nog
het hemelwaarts
stromen gevoeld
van de roep om
hulp en vergeving…
VADER
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
510 Ik snap het pa en zal het niet
weer te berde brengen
heb het en zal het nooit weten
het zij je bij dezen vergeven
ga maar pa – ga…
Een nieuw geheim
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
498 Is het dan nu al de Dag
van Vergevingen, een nieuw geheim
een nieuw geloof, volgens wetten
die voor mij verborgen zijn
maar toch ergens besloten liggen
in onze mislukte onderneming
in Uw Naam, Uw heilige Naam
die ik onwaardig ben uit te spreken?…
Niet stoffelijke zielen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
442 strak dreven
de wolken
hoog langs
ontdaan van
hun last
zelfs de kleuren
waren even
te gast in
het nog
donkere kielzog
zij contracteerden
de immense leegte
die het onbenoemd
grote universum
had te vergeven
mijn kijken
kon niet verder
reiken dan wat
lichtende sterren
voorbij de planeten
hun plaats
en benoeming
ben ik…
Een dictator dicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
561 O, mijn volk,
nu is het tijd
voor vergeving.
Voor liefde.
***…
Morgen Pinksteren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
253 Bloesem van het komende,
handschrift van verwondering,
teken van vergeving.
Inspiratie steeds weer,
zwevend over de chaos,
Geest van de Levende.…
ZWARTE SNEEUW
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.386 Eindelijk valt de zwarte sneeuw
de rode krokussen gillen van pijn
zijn of niet zijn is buurmans klein
bestaan een floers van rouw geeuwt
Als de rook uit de giftige smeerpijp
in het dronken land van bevingen
de armen van Geest de ene vergeving
na de andere door de strot knijpt
Hulpvaardig staan de bolgewassen
gereed om met hun mantels liefde…
Gebrand glas
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.511 Gebrand in 't glas met loden randen
visioenen die steeds in vurig rood
waar iemand ooit de verlossing bood
gekrast mijn heilig dom doen branden
waar zwaar brokaat van gouden kragen
bedaard verslapen maar toch zo traag
vergeven zij wel mijn zonden graag
en ook van dwazen die er klagen
hun stenen beelden staan verstard
te gapen naar gewelfde…
Zodra ik mijn ogen sluit
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.154 Misleidend
Vergevend,verlangend,vervloekend.
Violen gonzen van binnen
en doorbreken mijn stilte
ik zwijg en denk.
Wolken drijven voorbij
de wind geeft ze een richting
ik kijk, vragend, zoekend,
fantaserend, peinzend,
over deze dag.
De dag is voorbij
en ik begeef mij,
in het niemandsland
van de schemering.…
Op weg
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
3.769 voorbij
Een landschap vol herinneringen
Schaamte waar ik nooit aan wen
Dagdromend over vroeger
En wie ik uiteindelijk geworden ben
Mijn eindstation is onbekend
En ik wil het ook niet weten
Maar waar ik ooit vandaan kwam
Dat ben ik niet vergeten
Mijn keuzes overpeinzend
Streelt een regentraan het glas
Ik kan mezelf niet vergeven…
Voor anderen....
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
4.714 Is het tijd voor vergeven;
wordt de aarde bewoond
door anderen...…
De kinderliefde
poëzie
3.2 met 91 stemmen
11.589 Neen, als mijn jonkheid iets misdoet,
Dan val ik aanstonds hem te voet,
En zal aan GOD vergeving vragen.
------------------------------------------------------
uit: Kleine gedichten voor kinderen (1787)…
Hij
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.328 donkere proefwerkdagen
glimmend blank
En hij wist
met Turkse woordjes
zinnen te verletteren
Met citaten als wervelstormen
waaide hij
ons culturen aan
En hij griekste
lange teksten
tot een Herakles
Hij machineerde
tussen vier muren
een oude tijden orkaan
En met zijn ervaring
kon hij ons in sneltreinvaart
voorspellingen vergeven…
Straal de lente
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
716 barstend zeepsop in de lucht is
opgelost in warme nevel open
trekt het landschap uit vernis
zuchtend slaakt verlichting leven
ontwaakt door de verse adem lief
in zachtzoet mossig land begeven
lente je spreekt tot mij speels
in zijden zuurstof dapper zwaaiend
wind door haren waaiend luidkeels
“vergiet het leven, regen het zij je vergeven…
Liefde
hartenkreet
3.9 met 29 stemmen
2.437 steeds blijken
Een lief of klein gebaar
Raak die gevoelige snaar
Liefde is niet te dwingen
Maar moet je toezingen
Ontmoeting vol van geluk
Zaligmakend verrukkelijk
Liefde zal steeds groeien
Harten zullen opbloeien
Vervlochten in samenzijn
Twee zielen op een lijn
Liefde verlangt openheid
Praten huilen op zijn tijd
Vergeten en weer vergeven…
ontmoeting
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
2.622 zoals je wel bij nieuwe maan
een lichtschijn tussen de nevels
door ziet komen of dat meent te zien
haar onverwacht ontmoet
er vloeien tranen, woorden zingen
van een zoete liefde eens, een schim
haar verbitterd hart, ogen vol boosheid
zijn niet milder te stemmen
bewegen tot een traan vergeefs
vergeven doet zij nooit en niet
het hoofd…
Liefde was
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
614 Eén en helemaal alleen
geen protest of reformeren
geen noodzaak tot bekeren
geen moslim of geen jood
wenste toen elkander dood
geen paus, geen kerk
want Liefde was
énig werk
toen God
nog geen verhaal was
geen vervloeken, huisbezoeken
geen kruistocht, geen jihad
geen duivel of zwart zaad
slechts Onschuldig Leven
geen noodzaak
tot vergeven…
Schaduwdans
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
599 Misschien,
dans je hemelschaduw
weer terug naar het midden
waar ooit het begin was
jouw magie in trance
voor de God van vergeten
of laat je vriendelijk weten
de filosofie van vergeven
moeders die dichten
over katers die stinken
en schepen die zinken
geschilderde bloemen
op het zielenbehang
bijna droomverloren
in gevoel van verleden…
Hij sprak en wij:
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
619 Hij sprak van leven en van dood, hij sprak van vergeven en van schuld
hij sprak van nemen en ook geven, hij sprak van jou en ook van mij.
Hij sprak over liefde en van haten, hij sprak van haasten en geduld,
hij sprak van kinderen en beesten, hij sprak ook over heel veel geluk.…
mijn moeder was iemand uit de duizend
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
508 zij kon vergeven
maar ook blijvend vergeten.
nooit kwam ze nog
op die spijtige feiten terug!
mijn moeder was iemand uit de duizend.
al had zij het zelf niet te breed
toch wou ze met haar hart van goud
diep geslagen wonden zacht helen.
mijn moeder was iemand uit de duizend.…
Krimpt de tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 zonder normen kan bestaan
je de standaard toegeëigend
van lak aan alles krijgend
als het feesten maar niet stopt
want de beesten zijn nog los
maar in demping
van gevoelens krimpt de tijd
tot een meedogenloos vervelen
omdat niets je meer kan schelen
bent je dieptepunten kwijt
in de roetsbaan van het leven
ook de hoogtepunten zijn vergeven…
DE ZONDARES
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.163 Nog vóór zij bad, was al haar schuld vergeven.
Wat kan ze, U minnend, meer dan minnen doen?
Zij zal, ondanks der bozen honend woên,
Op U, Beminde, wachtend, voor U leven.…
Laag bij de grond
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
580 zelfs water stroomt neerwaarts
zoekt raakvlakken met mythe
dit gegeven is onafwendbaar
min of meer binnensmonds verzwegen
natuurwetten beuken hard, wat zeg ik, keihard
geen zweem van vergeving in stoffelijk zacht
zelfs kinderlijk verlangen is in schemer gedompeld
in grensgebied van uitersten
wat blijkt?…
Kerstmis 2013
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 Toch is er vreugde: er is een Kind geboren,
een Redder zonder troepen, een tedere mens
die vergeving brengt en vrede, die nieuw maakt
maar...wie ziet dit nog? Wie kan geloven?
Kyrieleis…
Van een lang vergeten snit
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
493 het naar boven gaan
ze vond in het donker
het touwtje en licht
schrok van het plaatje
de poppen met ogen
het haar omkranste gezicht
nog altijd in hetzelfde gelid
de tijd was ze kwijt
knuffelde met woorden
over jaren die waren verloren
schikte weer kleertjes
van een lang vergeten snit
streelde hoofdjes in warm gemis
er was geen vergeven…
Ochtendritueel
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
567 Hoe kom ik van die malle beesten af
Rond zeven uur beginnen ze met kwaken
Voor mij nog veel te vroeg om te ontwaken
Dus wens ik ze spontaan een eendengraf
Ze staan dan voor de deur, het zijn er zeven
En tikken met hun snavels tegen ’t glas
Nou, dat klinkt harder dan een contrabas
Je zou ze bijna met arseen vergeven
Dat doe je niet, want…
Twijfel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
412 Heer, wilt U mij mijn twijfelen vergeven
Mij sterken in het weten dat U bestaat
Zodat ik geloven mag, dat U met mij gaat
Dat U de zekerheid bent in mijn leven.…
Dominica Resurrectionis
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
992 Royaal te kunnen vergeven
wat men al jaren dwarszit.
Vul je zorgen maar omgekeerd in...
Heden verbleekt het noodlot,
het pijnlijk-nabije einde.
Mensen verplaatsen zich
in de Paasnacht -
en raken niet uitgekeken!
Beperkingen, belemmeringen
zakken door hun betekenis heen.…
Oosterschelde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
786 zomer
En ik ben niet ongelukkig
We varen over geen water
En we slibben over geen schorre
Een zandbank verschanst zich
Ook worden hier gevonden
Verdwaalde verwoeste verknochte
Wat heet opeens ruis
Stilte dichtheid oorverdovende
Er volgt geen slotakkoord
De wenteling die je verwacht
En het broeden dat je verraad
Blijkt hier te zijn vergeven…
Vonken
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
482 je overdonderen en verlegen
verstijfd laten hangen
in een verwarde waan
en zo’n eerste keer doet
vergeten toe te slaan
beiden nog te onervaren en
te kwetsbaar denkend het kan niet –
het is toch niet waar
dit is me nog nooit overkomen
die ene blik zal je in je verdere leven
achtervolgen in je dromen
en je zult nooit vergeten en vergeven…