804 resultaten.
je draaide de zichtbare werkelijkheid om
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
878 dan je ervoor dacht,
dat ik vlug die tas maar weer heb
omgedraaid,
(nadat ik eerst een paraplu had opgezet,
het is weer begonnen met regenen),
voorzichtig naar boven kijkend ben ik toen,
haastig lopend daaronder, naar huis
toe gegaan om dit op te schrijven, want
ik hou van orde en regelmaat,
en na zoveel eerlijkheid...kan ik
vredig…
- Stille Heiligheid -
netgedicht
4.2 met 41 stemmen
1.060 Alles slaapt,
eenzaamheid waakt,
het hart zingt, het springt
van ijs en van helderheid,
gezangen en gebeden
vredig luiden grote klokken,
de eindejaarsperiode aangezwengeld
in de donkere nachtelijke verte.…
Kerstgedachte
hartenkreet
2.2 met 19 stemmen
2.797 Opeens lijkt alles zo vredig en goed,
geduldig aan de kassa wachten.
plaats voor een vriendelijke groet,
in het teken van de kerstgedachten.
Helaas, kerst is maar twee dagen
net als de "vrede" in het hart van velen
Men zou het altijd moeten voelen
en ELKE DAG met de medemens delen!…
WACHTENDE BRUID
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.408 Wingerds om bomen hoort hij zuchtend gapen,
spreken over drakenklauwen op wondergoud,
kasteeltorens, waar duivelskunst feest houdt,
kwade geesten, die hier vredig slapen.
De enge wildernis weert ieder mens,
klemt met talloze strenge stekelhanden
verweerde slotmuren, behoedt hen teer...…
SANCTE MARIA TER SNEEUW
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.474 't Veld was, na stille nacht, met wit belegen,
Wonderbaar vredig wit, wijd uitgespreid,
Gelijk een vlekkloos hermelijn tapijt
Zich over de aarde breidend, allerwegen.
Een zachte vacht van stille heimlijkheid,
Geruisloos van de hemel neergezegen...
Teedre formatie van een donzen regen,
Liggend in 't lichtend kleed van heiligheid.…
Dit is wat hij is
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
2.358 Mijn broer en ik wandelen over het strand
Van buiten wat onhandig
maar met een innerlijke wereld van enkel vredigheid
Mijn broer en ik kijkend naar een komedie
Van buiten treuzelend en zonder zorgen op weg
maar met een innerlijke glimlach voor iedereen.…
PRINSENHOF
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
631 Heerlijk zwerven rondom vredige haven
blijft wild beleven, ofschoon steeds vertrouwd.
Avondglans verspreidt zich langzaam, neemt bezit
van het sprookjesland, dat op zijn luister wacht;
bootjes maken hun verwazende rit.…
JEUGDIG VOORNEMEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
811 Broederlijk spattend schuiven glazen wijn;
vredig snijden tafeldolken goede spijs fijn.
Zwaarden wachten tot het smullen is geweest.
In elke schranser huist een vechtlustig beest:
blijmoedig doen de gasten elkaar pijn.
Fakkelmeisjes brengen een schuchtere schijn
door de nachtelijke zaal van dovende geest.…
KERSTNACHT
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.390 Een klein vonkje springt uit de vredige gloed,
zweeft langs de mensen, brandt op ieders voorhoofd,
schenkt herboren levens- en stervensmoed,
zendt ons manend heen: "Hoe men ook gelooft,
vol vertrouwen het duister tegemoet,
zélf vuur zijn. Laaien? Smeulen? Nooit gedoofd!"…
SCHEMERTAAL
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
453 Schimmige armen zwaaien met lichte zucht;
verlangen ruist voort, tot het vredig daalt.
Lang verdwenen tijd wordt teruggehaald
door het duister, dat schuchter hierheen vlucht.
Mensen uit aarden hutten leven weer,
stellen het heelal tezamen een vraag.
Sterren laten hun woord op bloemen neer.…
LICHT NA HET DUISTER
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.511 Waar ‘t teder licht vredig schijnt
en geluiden aan mij voorbij gaan
Kom ik weer langzaam overeind
kan ik weer op eigen benen staan
Waar ik zwelgen kan in het licht
en ‘t dromen lange vergeten ben
Zie ik je eeuwige schoon gezicht
zie ik dat ik jou van vroeger ken
Waar er stilte rust in eeuwigheid
en waar ‘t serene wordt gehoord
Daar woont…
wekker
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 Het is nog donker als de eerste tonen klinken
in mijn vredig en zo heerlijk stille huis.
Ik geef een welgemikte dreun en sla voorgoed het kreng tot gruis,
om in mijn allermooiste droomland te verzinken.…
Tegenlicht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
615 Laat het sluieren in lange gangen
waarin de jonge herfst uitgestrekt de dag begroet
Laat het fluisteren op jouw gezicht
dat onze onschuld droomt
na een liefdevolle nacht
Laat het vieren in het luchtledig
of verwaaien waar de horizon
de branding kust
Tegenlicht dat de lanen siert, dat zo vredig
rust op een verregende Aarde
Het schetst…
O dit ontroeren om een klein gezicht
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.544 O dit ontroeren om een klein gezicht,
vredig en goed, onder donkre haren,
bruin met goudglans, die de zware
streling der handen doet trillen in ‘t licht.…
De hemel op aarde...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
631 Een hemel op aarde, zou bijzonder vredig
kunnen uitpakken, maar we vallen in slaap...
Een hemel op aarde, zou enorm liefdevol kunnen
mogen bestaan, zodat mensen elkaar goed verstaan
en werkelijk met elkaar zijn begaan.
Waarom dan niet?
Omdat we iets te doen hebben hier op aarde.…
DRACHTENS FLUISTERING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Een hechte rij beuken blaast luchtig en zacht
reine adem over vredige graven,
wil de Burgemeester Wuiteweg laven,
geeft gemoedelijk vloeiende levenskracht.
De luchtstroom uit dicht lover houdt steeds wacht
bij huiskamers en werkgrage zalen
vol mengeling van allerlei talen,
die geheime spraak of openheid betracht.…
Ik wil mijn dromen tot een toren bouwen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.281 De vredige pastoralen en de gaarden
Met vreemd-vervlochten bloemen, en de afgronden
Van dood en vlammengloed, met juichemonden
De englen in schitterende rei geschaarde;
En 's nachts, wanneer mijn Teken op de rotsen
In 't maanlicht blinkt boven de woelige zeeën
En een schip nadert van een vreemde kust,
Schijnt het de stuurman boven…
Onder de zon
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
806 Het lukte me om jouw ziel op te kleuren,
om jouw tragedie van zwart naar wit te knallen,
rust vredig uit, lieve vader, er kan je niets gebeuren,
je haters kunnen je eeuwige ziel nooit meer vergallen.…
Over een vogel en de zon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
483 En even is alles vredig; alles wel.…
Joz
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
601 Bij onstuimig weer
schuift Joz aan zee
spreidt zijn bolle ogen
uit zijn gerimpelde leden
Achter het wolkengebergte
loert de vlammende zon
trekt de mensen in het zand
berooft Joz van zijn
vredige jacht
Doch
langs het zilverstrand
sjokt hij verwoed
met berekende pas
en kronkelige stok
omarmt wat hij vindt
linnen lakens besmeurd
met…
Aan de ganzen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.884 Ay, vreemde vogelen, die komt overzweven
en ongestoord de brede vlerken vouwt
in landen waar nog vredig volken leven,
Vertelt hun, hoe men hier de vrede rouwt
en welk een ongeluk de mensen lijden
die d’overgaande trekganzen benijden.
----------------------------------
uit: XXVIII sonnetten (1941)…
Land van idealen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
475 Waar is dat land waar elk welkom was
Met warme groet voor vriend of vreemdeling
Geen onderscheid tussen persoon of ras
Het land waar men ieder met respect ontving
Nog gaan mijn dromen naar dat vredig land
Waar alle mensen samen gaan, hand in hand…
herboren mens
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
693 ergens langs de waterkant
tussen het hoge riet
kun je vredig wegdromen
helemaal in het niets
ik sluit gewoon mijn ogen
en voel aan mijn gezicht
de zachte helende warmte
van een vroege lentezon
ik luister naar het lied
van een naarstige leeuwerik
die volop druk bezig is
met het bouwen van een nest
ik laat me even meenemen
met de richting…
Kerstgedachten
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
890 Jezuskind een vluchteling
weliswaar niet op een gammele boot
maar met zijn ouders op een ezeltje
liggend op Zijn Moeders schoot
Wij willen Hem nu deemoedig vragen
Zijn barmhartigheid te tonen
aan allen die in nood en eenzaam zijn
het doet ons hart zo’n pijn deze rampen
te zien in de opvangkampen
Lieflijk Kerstkind,
laaf hen met een vredig…
Bevrijding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 Hengel me binnen
Want als een gedreven vis
Zet ik je op je zinnen
Op jou vredige lege stranden van liefde
Zonder vooroordelen
Zal ik rust vinden
Haal me eruit
Laat me spartelen op het droge
De woeste zee
Mag dan wel mijn haven zijn
Het is nu tijd
Iets in mij verlangt naar iets anders
Bevrijd me
Al doet het pijn
Al betekent het mijn eind
Niet langer…
Er is immers altijd 't verleden naast toekomst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 Voelen we vredigheid, het wortelen, de seizoenen
willen we namen kerven, hier de barst schoonboenen.
Schrijven we ooit iets wat rechtstreeks onthullen kan
over duurt 't kapbeleid verklaren, de natuur verstoren
ook hier, in dorpen en steden, landelijk en provinciaal
te bedroevend wereldwijd allemaal niet al veel te lang.…
Een twee -zonder mij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
444 pak je kameel
twee kruiken
één voor links
en de andere
voor rechts
gevuld met vloeistof
van eigen maaksel
en trek de
woestijn
in lief
zonder mij
met je ogen
vol zand
in ‘t dorre
land
en laat
het schone
argeloze
bloeien groeien
tussen de koeien
van het lage land
in het
met dauw bedekte
gras vredig
dwalen
op ongerepte…
WELKE KLEUR
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Het hemelse blauw
het alles of niets zeggend
zwart of wit
het vredig groen van gras
of is ‘t het diep mysterieuze
bruin in jouw ogen wat mij
bijna noodlottig was
het hoopvolle oranje wat
in de opkomende zon zit
of verlies ik me in de kleur
van ochtenddauw
het ongenaakbare van aarde
allemaal hebben ze hun eigen
en bepalen samen toch…
In ‘t nachtelijk uur
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
498 mij bracht drijft mijn
pijnen en tranen
mij naar ‘t venster in ‘t nachtelijk uur
de stilte, de ruimte, de treurige maan
rondom bloesem bomen
een haan op de kerktoren
als teken van onvolmaaktheid
en saamhorigheid
het lijden en verdriet van de ander
in ‘t menselijk bestaan
en toch bij ‘t ontwaken
dat niet uit te leggen vredig…
Onherkenbaar wit
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
457 ik stapte maar
kwam niet vooruit
zwoegend ging
mijn adem en de
armen wiekten
in een poging
tot balans
afgronden
gaapten hun
donkere gaten
met overhangend
talud benen trilden
en sprankjes hoop
waren vervlogen
ooit gingen wij
met zon de
ochtend in het
vredige ontwaken
op paden die wij
zelfs nog mochten
smaken in alle rust…