591 resultaten.
gehard en gedreven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Geen oog voor bezwaren, verlies of gevaren geen rooitje maar rood staan pas later betalen
Geen rampkoers vermijden maar vol in de zeilen miljoenen verduisterd de armen maar lijden
Met hart en geweten beleef ik de leegte regering die stil staat maar geld doet bewegen
Met argwaan voor vreemden is geven verdwenen verspild en verkwanseld in overvloed…
Veenbrand?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
486 Vergeten tijd ligt achter ons,
bewust of onbewust anders vertaald
zich in tegenstelling, onderhuids
baren we het vuur, tussen geboorte
en de eindigheid, zijn we de bemanning
van de schepen van de hemel en overzee,
tezamen zijn we het onontgonnen land,
uit de eierstokken van de zon en maan,
schepen worden kleiner, zeilen bollen
minder…
Traagzaam onder vreemde zon
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
244 Onder ’t zeil — een adem minder,
onder ’t hout — een naam te klein,
en de paarden, stille kinderen,
kijken of het anders kan zijn.
Navond ligt al in hun ogen,
hoewel ’t morgenlicht nog brandt,
alsof dag en nacht vermogen
samen vallen in dit land.…
Noorderslag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
191 De zon was al weken het zenit voorbij
de zomer nauwelijks halverwege
of de legioenen togen reeds
naar de winterkwartieren
Het leeuwendeel voer op bevel
van Caesar over de Eems naar zee
aanvankelijk was zij kalm
en gonsde het luchtruim
van ruisende roeiende riemen
en het hijsen der zeilen
dra echter stortten uit donker
dreigende…
HARBA LORI FA*
gedicht
3.8 met 33 stemmen
14.056 Hij kent het verhaal van zijn ondergang,
we zien de glans van de zee
tussen galappels en distels, een zeil in de verte.
Alles slaapt. Geef mij een ander leven en ik wil het niet.
Schelpen en krekels, mijn kelk is vol eeuwige middag.
De stroom waaruit ik gisteren dronk had koel, helder water.…
schepen met bolle buik
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
464 verzamel de wolken die voorbij trekken
gretig met donskoppen lui buikig
aan de zomerlucht dik vol gevreten
schapen in een kudde half verdoold
dan weer trouw bijeen gezworven
of trotse schepen met bolle zeilen
op een wijd uitgezette koers
het karveel aan een dunne kabel voortgesleept
of een voc schip lodderig stil liggend in een windstille baai…
Drinklied
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.252 Vrijsters met uw mooie kleren,
loopt vrij weg en binnen gaat,
komt er iemand in uw straat
met een nat zeil aan laveren:
zulke schipper, zo een man
houdt het op de vrijster an.
Die wil dan terstond aan 't nollen
en straks naar uw konen vat,
zonder dat hij uw rabat
of uw lobbe vreest te sollen.…
Een woede in mijn ziel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
522 Meegesleurd zonder kaptein
moest ik m'n zeilen reven,
als een vogel zonder koers
die in de lucht blijft zweven,
geen boeien houden mij nog hier,
vervloekt zij alle zegen,
lotgenoten zoek ik nu,
welk slot houdt mij nog tegen?…
Dampkring
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Ik kan jouw
verstokte waanzin niet verdragen, al min
ik de ruimte en het mysterieuze donker
van de eenzame stilte, ik snak naar jouw
bolle zeilen aan de horizon.…
Twee weken vieren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 je verjaardag nog in kruidentuin een lezing, je luistert over Zijn en ziel met schone zus
en wandeling langs zomaar kruiden
De week erop de twee met bloembos, taart en mop en mannelijks gepaard
een wandeling door 't bos
De dag daarop een ander weer met veer en foto's zonder een geneer
Dat je daarna een dag
met je vriendinnen
op boot en zeil…
koning zaligmond; ‘n tarottaart
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
486 metriek
de liefde voor karakters
symboliek in vreemde oorden
zoals hier intrinsiek ‘t daar
gedachtes tot hoogliederen
brachten als waren ‘t verlangens
of volmondiger verre woorden
dat
wat Pippi nooit gedaan heeft
haar toch nagedragen wordt
met natte sokken vechten tegen
’t sterke zwaard van ‘Pirate Lord’
we hebben de wind in de zeilen…
Proefvaart
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
309 lege kaarten
Zonder zweet op je voorhoofd
geen roer in je hand
geen draai aan het wiel
in geruite kiel
onbevreesd onvervaard
voor de luimen en grillen
en luide bevelen
van kapitein nemo
de bestevaer
Ergo, eerst een proefvaart
met het Moeilijk Woord
- doorgaans gemeenlijk
op één hoop gegooid
met trossen los
oog in 't zeil…
Paradise regained
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
343 avondkameraad
die, zogenaamd gearresteerd,
door mij werd geëlimieerd
na driemaal in vergane tijd
te zijn getroffen door een pijl
van cupido in mijn soft huid
werd ik verteerd door dageraadgefluister in het morgenrood
Anabasis werd de terugkeer
beklom het omgekeerde huis
door de redding van mijn engel
en kreeg de wind weer in de zeilen…
Het hulkje der liefde
poëzie
4.3 met 3 stemmen
990 Zagen we, onder 't woest geklater
van 't geweldig golfgeklots
nu 't verderf in 't peilloos water,
dan de dood op klip of rots;
gierde en kraakte want en steven,
konden wij geen zeil meer reven,
brak de branding 't ankertouw;
moest het scheepje schokken, slingeren,
slipte 't roer mij uit de vingeren...…
Later
netgedicht
4.9 met 19 stemmen
539 Athene
Plato zou ik vinden
de waarheid achterna
24 doe iets met je leven
waarom kom je niet bij mij
ik alleen
hoorde haar gefluister
Inge stuurde me naar Frankrijk
de wereld rond
eerst nog slapen in Lyon
Reu Terraille 13
met die en die was ik gelukkig
schimmen kwamen in haar taal
Zou je niet eens wat gaan doen
de wind weer in de zeilen…
god(in) van de overdrijving
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
287 Broeder in de zeemansliederenkunst
het is een gigantisch genot
in de razende en dwaze winden
die wij dagelijks alleen
en gezamenlijk creëren
waardoor de zeilen bloemig bollen
onze woorden als schoenerbrikken
door de rollende golven prikken
Deze zelfingenomenheid
vindt enig aftrek binnen de geëigende
veilig welgestelde kringen
-…
- Wel honderd keren -
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
638 Fraai voelden goedbewaarde koele schuilende sluiers
dichtbij stapte in zijn boot en hees het zeil,
om zonder grenzen en tomeloze liefde,
zomers ongehoord te laten passeren, laat hun vrij.
Beloften liepen uit in downloadsnelheden,
van wat ooit ontvangen had kunnen zijn..…
Van Gogh
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
666 de graanoogst is binnen
en de zon gaf kracht en gaat
weer onder
ZELFPORTRET FOPPE ALS VAN GOGH
deze verklede aap ben ik zelf
met hoed tegen de zon en bruinverbrand
zo zou ik graag zijn
ook zonder oor
DE STERRENHEMEL
in het nachtelijk duister
twinkelen de sterren met een boodschap voor mij
God houd van mij en houdt een oogje in het zeil…
De Texel Twee (een liedje)
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
534 Ze stonden aan dek als een rots in 't geweld
van water en klaprende zeilen
en dachten geen mum aan het loerend gevaar
maar telden de vis en de mijlen.
De Texel Twee, hun ouwe trouwe botter
was kuis verrot van dek tot op het vlak
en als een golf hem weer een paal liet pikken
dan was er wel een wrang of spant dat brak.…
Onderweg naar Kamkatcha
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
669 Zeilen vangen zwaar weer
gedruip van interstellulaire oorsprong
en veel te schrijnend verleden
verdwijnt kwijnt ondermijnt
alle vooruitgang en voorspoed.
Het schip doemt weer op
door flarden mist vervolgd
in dorst en wapenwedloop.
Schommelend en krakend
de weg een onzekere toekomst.…
Aardehuis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 Je hoeft niet moeizaam te reizen want er is ruimte
om te zeilen op de wind. Naar juist dat ene hart.
Met woorden als jou dans om iets te delen.…
Gaia (2)
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
714 oorspronkelijk uit afkomstig is
maar we eren die baarmoeder al lang niet meer
de eens zo vruchtbare moederschoot van onze planeet
we dumpen er ons kernafval
we gooien er olie op
we vervuilen het met miljoenen kilo's plastic
die alle leven kapot maakt
alle dieren en planten verstikt
maar het deert ons niet
zolang wij maar kunnen zeilen…
De bungelende visserman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Toch voer hij dan op de wilde baren,
met schuimende koppen in zijn kielzog,
de zeilen strak gespannen,
hij hield het roer stevig vast met z'n knuisten vol blaren.…
Moekemee & Hekkeran
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
449 Met staat en bijbel kaarsrecht
in de hand
Waar woorden spijkerhard en hecht doortimmerd
Onwrikbaar en gebeiteld in gods hand
Op het benepen Hollands geestesleven
Bekaaskoppeld met zondig bolsterleven
Voornaam tot steun op last van
't smedengilde
Bekwaam in vangst van walviswinterlever
Ter zee, te land de ruwe baljuwkever
Van zeilen…
De lente komt van ver, ik hoor hem komen
poëzie
4.0 met 29 stemmen
8.715 Goud is het in de lucht als goude heiligen,
in labberlichtkleden, de zeilige
die nu de aarde bevaren, bezeilen,
over de luchte meren
met het zachtgladde kleed scheren
en blijven wijlen
en komen keren,
het zachte hoog luchtkleed tillende zeilen
ze hene en weer wiegelende
en blikken zich spiegelend
in de blauw verwarmde waterevlakken…
Soerabaja
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.265 En dan opeens valt de helderheid open
van het langwerpige driekante zeil.
Eerst in de warreling van 't zich ontvouwen,
kronkelt het zich nog en klappert een wijl,
maar heeft het eenmaal de koelte gegrepen
en van de wind zich verzadigd, dan doet
het zich de gretige vaartuigen reppen,
't opene van het verschiet tegemoet.…
LIED DER IERSE LANDVERHUIZERS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.164 .'
'De bries van 't Oosten blaast in 't zeil;
Nog eenmaal heil, nog eenmaal heil,
Groen Erin, heerlijk land!
Voor nood en rampspoed vlieden wij;
Word eenmaal machtig, groot en vrij;
Vaarwel, schoon Vaderland!'…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
233 Toekomst
Citaat
‘We kunnen de wind niet veranderen, maar wel de stand van de zeilen’
Aristoteles
384 v. Chr. - 322 v. Chr.…
Daar waar de engelen zijn
hartenkreet
2.2 met 17 stemmen
1.831 kan sterven
Daar waar iedereen sterft van geluk
Twee keer leven, twee keer sterven
Sterven zonder eind
Eindelijk thuis
Eindelijk daar waar de engelen zijn
Niet meer hoeven zoeken naar kracht
Op de wolken voort gedreven
Een onbevangen reis
Vervulde verlangens
Verder dan denken en gevoel
Woelen in de zee van het ongewisse
Varen zonder zeilen…
PENTHESILEIA
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.863 daarachter zingt de zee een zachte dood
wuivende zeilen,
dromend aan de voet der weke heuvlen,
deinen de tenten van het maagdenkamp,
Penthesileia slaapt
een laatste vrouw die haar omarmen mocht
en sluimeren in ’t warme schaduwrag van hare flank,
bezweken en ineengeworpen, ergens in de tent,
buiten de samenhang van ’t zwalpend bloed
achteloos…