6661 resultaten.
zijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
462 in mijn eigen zijn
dat ik niet ver kan kijken
is soms een waar genot
maakt mijn wereld zelfs overzichtelijk
de ruis van elders komt niet aan bod
ik ben een met wat is
afgemeten in een kleine ronde
al het aards dat thans is verborgen
is geenszins een gemis, het sluit soms een wonde
ik leg de velden vast op een plaat
en breng mijn bestaan…
Het Einde Van De Geschiedenis (troostgedachte)
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
660 alleen wat zwarte gaten gloeien
pulserend na van alles wat gebeurd is,
in de oneindige zwartheid
van het bestaan,
tot alle pijn en glorie is uitgewist tot nul.
wat dan?
heeft God zich dan schaakmat gezet,
van zichzelf verloren,
heeft hij remise gespeeld
tegen Zijn Heilige Geest met oneindig
herhaalde combinaties?…
Hun schepping
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
464 spraakmakende en
educatieve ontmoetingen
waar kinderlijke
zachtheid met
universele empathie
in volwassen sfeer
kwamen was
verweer onmogelijk
helaas kreeg een
liefdevolle bedding
door de constant stroom
een verharding uit
levensbehoud waar
de oevers verzakten
ik heb liefde
en lijn in hun
schepping gelezen
alsof ik mijn bestaan…
Stukjes mystiek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
465 de introverte sfeer
de verbondenheid van
de santiago gangers
die in het extramurale
leven van egotrippers
ver te zoeken is
bezoeken aan aardse
kruisingen van macht
en kracht lijnen
die knooppunten zijn
van het leven op aarde
het hele amoureuze spel
opgedrongen door emoties
waar de maatschappij
regelgevend is naar de
noden van bestaan…
IN DE STILTE VAN DE DOOD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 In de diepste diepten van het heengaan
geloof ik mij in moeder aarde’ s schoot
Is dit nu ‘t eind van mijn aards bestaan
heerst hier slechts de stilte van de dood
Na een doodsstrijd kwam de acceptatie
werd mijn lichaam ijdel en onder nood
Mijn ziel overleefde de snelle crematie
o en ik zweef naar t’ eeuwige der dood
Van ‘t pikzwarte zweven…
Warmwatervisjes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 in vage vlagen
op cirkelende wind
hun lege magen
verdroegen geen
warmwatervisjes uit
de voedselkring
die daarmee
deze en vele
andere diersoorten
om zeep had
gebracht hun
sierlijkheid en
kracht was alleen
terug te vinden in
de genenbank die
hen als combi wisten
het was gedaan
met de diversiteit
zoals die op aarde
altijd had bestaan…
Onze beschaving
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
428 ik heb ze
teruggevonden
de bewegings-
patronen die
aan vroegere
tijdperken waren
gebonden zoals
het sluipend gaan
laat geen voetstap
haar of stukje
huid na als duiding
van jouw bestaan
net als de dekking
door schaduw in
de open vlakten
nabij de bosranden
in het spelen met
wind en wolken
kun je ongezien
verder komen dan
je ooit…
Ik heb de moed
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
840 open mezelf
brandend van verlangen
naar jou, om jou
te mogen ontvangen
op m’n gevoeligste,
meest kwetsbare punt
neem ik gretig
wat me wordt gegund;
Ik laat intens zinnelijk genot
door mijn lichaam stromen
en word kronkelend opgetild
boven mijn stoutste dromen,
ik laat het los,
ik laat me gaan,
ik laat mezelf volledig
uit extase bestaan…
Uit het leven van toen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
486 wij zijn aan
het graven
zoeken naar
nieuwe bodems
die ons leven
en bestaan
kunnen dragen
de fundamenten
voldoen niet meer
zijn sleet geworden
erop leven
wringt steeds
meer en doet
behoorlijk zeer
wij zijn ze
ontgroeid omdat
wij te lang zijn
blijven bloeien
zijn blind en
te gemakzuchtig
om ze te snoeien
wij zijn lang
gebonden…
Altijd zal ik van je houden
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
612 Je nabijheid is een plek zonder grenzen,
waar kwetsbaarheid zacht mag bestaan,
waar een blik soms meer kan zeggen
dan woorden ooit zouden kunnen dragen.
En als de dagen verder van ons weggaan,
en alles om ons heen verandert,
blijft er diep in mij iets onveranderd:
altijd zal ik van je houden.…
De spiegel van vroeger
netgedicht
5.0 met 20 stemmen
467 kijken om
mezelf als ik te zien
er was geen
buiten meer wel
schermen die alles
lieten zien wat je
wilde maar er was
geen behoefte aan
ze waren op non actief
wij verbleven kleefden
leven aan de afdeling
werken deden
we niet wel af en toe
een upgrade om
bij te blijven zoals de
fysieke trainingen
en gezondheidscontroles
het oude bestaan…
Beatle sound en Mick Jaggerritme
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
561 iedereen weet
dat er stemmen
bestaan waarvan
het geluid nooit
verloren gaat
waarvan de dictie
en karakteristieken
zijn vastgelegd net
als de melodie van
een muziekstuk
niet de technisch
vastgelegde en
reproduceerbare
versies maar geluid
vers van de stem
waarin afkomst
specifieke familie
klanken in toonhoogte
en temperament…
Schizoïde millennial man
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
869 van de schizoïd millennial man
Onschuldigen worden
met napalm verkracht
door brandstapelvuur
van de mannen met macht
Homo deus als
schizoïde millennial
man van de 21e eeuw
Blindemans hebzucht
op zwart en dood zaad
geen dichter kan langer
z'n kinderen voeden
zal daar z'n leven lang
voor moeten bloeden
in strijd om 't bestaan…
A.I.dee
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
560 Ik lees
en las
De man die er
niet was
een reisje
door het brein
van Anil
Ananthaswamy
Bestaat hij wel
en heeft hij real live
überhaupt bestaan
met geboorte
-plaats en -datum
humanoïde man
meer dan
denkbeeld
of icoon
zo'n digitale
representatie
kreeg voet
aan de grond
in Japan
op hokaido en honshu
wordt…
Het einde der cirkel?
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
424 nooit verdwalen
want wij zijn deel van
deze wereld en willen
onze verbinding met deze
wereld met jou delen
wel zullen wij onze
begrippenmatrix
naarstig bij moeten
stellen in vele
verhoudingen groot
en klein licht en donker
waarin al ontelbare
nuances hun eigen
bestaansrecht iedere
seconde bewijzen omdat
zij eenvoudig in elkaars
bestaan…
Een verfijnd spel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
600 we reisden veel
vlogen naar verre
bestemmingen en
ervaarden dat de
warme leefomgeving
zachter werd
als de zon vaak
zijn licht liet zien
haar energie
haalden de
scherpe kantjes
uit het bestaan
zelfs bij de mens
was deze metamorfose
zichtbaar in het
omgaan met elkaar
de openlijke flirt
zoals gangbaar
in het westen werd
daar…
Wat wij alleen konden zeggen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
579 En ik draag het,
zoals men draagt
wat van niemand meer is
maar toch blijft bestaan…
vrede vraagt meer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
508 met waar je leeft
met wat je doet
maar dat is niet genoeg
want vrede in jou
brengt nog geen vrede
in de wereld om je heen
en dáár
daar kunnen en mogen we
geen vrede mee hebben
vrede vraagt actie
van jou
van mij
van ieder van ons
het vraagt respect
voor het leven van een ander
voor het anders-zijn van een ander
voor het bestaan…
SNEL SIEREN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
273 De Schepper onderhoudt kleine kunstwerken:
talloos, teer en nietig, mogen kort bestaan,
kunnen heel de schoonheid der schepping sterken.
Hun vluchtig verschijnen en spoedig vergaan
laat de denkende gelovige merken:
God doet Zijn zegen over het minste gaan.…
Wat is kwaad, wat is goed?
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
490 Wat is kwaad, wat is goed in ons bestaan?
Twee krachten die elkaar bejegen,
zij trekken samen door ons wegen,
waar licht en donker verder gaan.
Goed is de hand die liefde biedt,
die troost waar pijn de hoop wil breken,
die zwijgt maar nooit de mens zal wreken,
en leeft waar hart en vrede geschied.…
De schoonmakers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
217 Geen vertrek, maar enkel einde,
een vraag die open blijft bestaan.
En in de lucht hangt nog een adem,
een naam die niemand noemt, maar kent.
Geen einde is ooit het antwoord,
maar een roep om wat je bent.…
Langzaam uitgedoofd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 De essentie van het bestaan blijft voor mij verborgen,
voor het licht dat ooit scheen ben ik nu blijkbaar blind.
Mijn vermoeide ziel smacht naar rust,
een vredige plek zonder pijn.
Hoe eng ik het onbekende ook vind,
mijn licht dooft langzaam uit, ik kan hier niet meer zijn.…
Bach op repeat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
272 van verdwijnen in mist der verloren strijd
als de verdorven nimf die ik niet wilde zijn
pijn klimt langs zijn onnavolgbare ladders
met vrije vallen en ongelimiteerde adders
onder het bloemrijke gras waarin ik eindig
venijnig de kilte van het huis vol verleden
de stille grond waarop teveel werd geleden
door beek en dalen schreeuwen en bestaan…
Rood
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
392 Mijn bestaan—
een vlek die zich telkens
weer moet uitleggen,
tot de stem vergaat.
Rossig.
Het klinkt bijna teder,
tot je voelt
hoe vaak je kleiner wordt
om geen brandhaard te zijn.…
OUDE VERNIEUWING
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
464 In het grote dorp Drachten
verrijst plechtig een gebouw
waarin een gemeenschap
van geestelijke broeders
wil leven en werken
tot eer van hun God
zegen rust op de arbeid
in boomgaard en groentetuin
zending straalt over omstreken
en reist over de wereld
het klooster krijgt ander bestaan
geboorte huwelijk
en overlijden van mensen…
Heavy and alive
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
453 Zoals elckerlyc alhier
reeds op de druilerige
opening van de deur
naar het nieuwe jaar
heeft kunnen lezen
door zich te laven
aan de Sjamaan van Nix
ben ik
ondanks het naderende
plegen van plichten
op recepties her en der
(gelukkig bestaan ze nog,
tradities in het nieuwe jaar -
zonder houvast van het kompas
waren wij verloren…
Angstig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
299 Ik hield deuren dicht
tot ze vanzelf
ophielden te bestaan.
Angst schreeuwt niet.
Het sust.
Het maakt je kleiner
tot je precies past
in je eigen gemis.
Ik deed dingen niet
uit pure voorzichtigheid,
ze stierven toch
in mijn handen
zonder afscheid.
Dit is geen overleving.
Dit is conservering.…
Spiraal van Ontnuchterende Wanhoop
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
327 Onzeker in de schimmige
duisternis van mijn bestaan,
waar ik mij geleidelijk ontvouw
tot een misantroop.
Altijd verlangend en zoekend
naar de juiste richting,
waar mijn welbespraaktheid
hopelijk wordt geprezen.
Ik dans weemoedig voort,
met op mijn wang een traan,
en waanzin gaat hier langzaam
met mij op de loop.…
Dierbaar gemis
netgedicht
2.6 met 34 stemmen
1.436 Het gemis is geen breuk
in het bestaan, maar een gouden draad die alles samenhoudt.
Mijn gedachten dwalen
naar de grens waar tijd vervaagt en
je weer dichtbij bent. Ik koester weemoed als een
kostbaar kleinood, een bewijs van wat voor altijd waarde houdt.…
De prijs van welvaart
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
389 Chemours vergiftigt water en land
met een pak vergunningen in de hand
Eet geen groente uit uw tuintje
Laat de kippeneitjes onberoerd
De zorgzame overheid laat u huilen
Chemours kan verder met vervuilen
Omwonenden Schiphol raken moe en mat
Kabaal tast hun zenuwen aan
Schiphol en overheid goochelen met cijfers
De overlast blijft gewoon bestaan…