5775 resultaten.
Mijn land, mijn land...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 Wanneer de zomer het land doet trillen,
de boer de bollen uit de modder zeeft,
weet ik dat dit land alles heeft
en mijn honger direct zal stillen
naar iets dat lonkt in de verte,
ben ik een diepgelukkig mens, want
dit is mijn land, dit is mijn land, mijn Noord-Hollandse land.…
Van zachte waatren.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.457 Zij komen geschoven, zoetjes geschoven,
Hobbelbobbel, kristallig klaar,
Met korte klokjes even naar boven,
Zijigjes achter en naast elkaar;
Van ver weg, langs stille vlakte,
Uit diepe, koele, milde wel,
Droomrig groen onder 't groen getakte,
Zonnighel onder 't zonnespel;
Dommelzacht in den schaduwdommel,
Waar 't langs 't bruine huisje…
HOLLAND
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.660 Doch wat zijt gij klein Holland
Met uw verlegen zwijgende mensen,
En al uw langzame stille levens,
En al uw vele denkbeeldige grenzen,
En o!…
De spade
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.934 Daar vroeg Hij aan een man een spade
En deze sloeg zwijgend gade,
Hoe Jezus in die stille gaarde
Een graf groef in de donk're aarde
En teder hem de ogen sloot,
Wiens kus Hem voerde in de dood.
Toen hij in 't gras was neergeleid
En zacht met aarde overspreid
Toen was het, dat de ander vroeg,
Wat naam of toch die dode droeg.…
Wat je ziet, achter de orchideeën
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
722 En kijk, even orchidee opzij,
er komt weer een autootje bij
jawel het is stelletje nummer twee
ze komen tegelijk aangereden,
das uniek
Wachten hoeft ie nu dus niet,
zoals ik het vanaf hier nu zie
Begroeting is kort maar effectief,
en zo verdwijnen ze als een dief
In de nacht,
de auto's als stille wachters achterlatend.…
Najaarslied
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.094 Dan spelen alle verven
Dooreen met stille pracht,
Tot dat ze, schoon en zacht,
Versmelten en versterven,
En zeggen: ‘Het wordt nacht!
Weer is een dag vervlogen;
Welhaast een jaargetij:
Een jaar gaat voor uwe ogen,
Gelijk een damp voorbij.’
---------------------------------------
uit: Gedichten (deel 3) (1905)…
IN HOLLAND.
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.360 In Holland staat een huis
met vensteren en deuren
in stille smalle straten,
ga vrij er langs, maar klop niet aan,
want kloppen zou niet baten.
Dat zij, die hongeren en treuren
stil gaan en heel gelaten
voorbij de dichte deuren,
waar keukens zijn, die geuren...
en dromen van een eigen thuis:
In Holland staat een huis.…
Waar woont 't Geluk?
poëzie
4.1 met 8 stemmen
2.047 En misschien, daar tussen boom en bergen,
In dit klein, verdoken, stille huisje
Woont 't geluk en zingt zijn lied.’
'k Naderde en ik zag een jonge moeder,
Aan haar borst een zuigling; 'k zag haar gade
Druk aan 't werk en levensblij.…
reis naar de eilanden
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
429 aarde
kwam daglicht mij tegemoet
langs de hele horizon
werd het licht gespleten
door kreten van meeuwen
aandachtig bestudeerde
ik de omtrek
een gekartelde inham
de los lopende lus van
een wegbuigende kust
en als genadige inval
de witte rand
van het strand
ik becijferde geen grotere
afstand dan de zee
neemt tot het land
een stille…
brodsky
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
720 vanaf de Fondamenta degli Incurabili staar je
over het water naar het stille dodenrijk
zijn boot zal je brengen, daar waar je zal rusten
in nabijheid van haar, je geliefde Venetië
dampende mist, de sfeer van stilte dragend
het water, de tijd, licht en donker
heden en verleden, verlangen en vervulling
steen en vlees, liefde en afscheid
taal en…
Najaarslied.
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.171 Dan spelen alle verven
Dooreen met stille pracht,
Tot dat ze, schoon en zacht,
Versmelten en versterven,
En zeggen: ‘Het wordt nacht!
Weer is een dag vervlogen;
Welhaast een jaargetij:
Een jaar gaat voor uwe ogen,
Gelijk een damp voorbij.’…
Herfstgedachten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
522 Zing, dans en lach, weet wat je wilt vermijden:
lees geen geroddel meer, stop leedvermaak
hou op met klagen en, tenslotte, staak
je stille onderstroom: zelfmedelijden
Wees licht, vul je ballon met optimisme
wie heeft beweerd dat dichten diep moest zijn?
dat je moest lijden aan verschrikkelijke pijn?
roep kiekeboe! sliep uit! surprise!…
Staatsloterij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
979 Overweeg ik een eiland in de Stille Oceaan?
Voel ik me enkel in toprestaurants senang
en neem ik als butler de oude Henk Spaan?
Dat zal allemaal wel, maar het stinkt enorm,
daarom is het beter dat ik niets win,
even dromen kan, voor de vorm,
maar in de realisatie, trap daar nooit in.…
Dichterbij
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
549 Hoe langer ik in mijn isoleercel verblijf, in mijn
kluizenaarshol mediteer, hoe meer ik vereenvoudig,
hol van gedachten muteer naar een milde reuzenkwal,
deinend op de golfbewegingen van de Stille Oceaan,
uit mijzelf gekropen Atlantis in mij laat kruipen
en het hemelrijk alsmaar dichterbij begin te zien.…
restauratie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 Een kunstobject is niet gemaakt voor de eeuwigheid,
leeft al een heel leven, in een stille bescheidenheid.
Ingekaderd of gezet in veiligheid.
De restaurateur kan men beschouwen
als de dokter van kunstvoorwerpen.
Eerst vindt er een onderzoek plaats,
dan wordt de diagnose gesteld,
gevolgd door een eventuele ingreep.…
De hupse boer
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.474 Toen vond gij uw vermaak in dit lieve stille veld.
Wat vriendschap wou gij mij toen al betonen!
Wat hebt gij mij toen niet al moois verteld!
Gij ging naar buiten
Om de koeien te drijven,
Ja, dat deed gij toen;
En wilde toen lang blijven
Bij mij in 't groen;
Dan zei jij: o hoe aangenaam is 't groen!…
Eigenschappen geïnterpreteerd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
584 Als stille mensen zich gaan roeren
lopen veel straten vol, voller, volst
geheel roerloos kruipt vervolgens de tijd
zonder echt acht te slaan op het heden
dat eerder werd doorboord en vervolgens bestookt
Syria, ooit een kruidvat, nu slechts kruitvat
en wij, naïevelingen, denken: ooit komt het goed
Zeer waarschijnlijk is dit zo, met de argeloze…
Iets ontroert...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
646 Ze begraaft haar hoofd in de laatste zomerbloemen,
haar mond gesloten in stille huivering
verrast door vragende, smakeloze, vochtige lippen...
Wat zoekt ze ?
Ze zoekt het koele water dat borrelend lacht naar de bomen
die elkander toe fluisteren .
Wat hoort ze ?…
De dralers
poëzie
4.3 met 3 stemmen
852 Er lag al zilver op de baren -
Verlangend hielden wij de wacht,
En bleven in de hemel staren - -
Tot er alleen maar sterren waren,
En om ons heen de stille nacht.
Toen rezen wij in 't lege duister,
En daalden naar de zee omlaag -
En voor de golven en haar luister,
En bij haar eeuwige gefluister
Zweeg in ons mensenhart een vraag -.…
Waar de sterren van liefde bloeien
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
796 Daar waar de sterren van liefde bloeien
wordt geboren een stille, heilige nacht
helder licht zal over de aarde vloeien
en warmen Het goddelijk Kindeke zacht
Dat op aarde in een kribbe geboren
wetend dat weken op Het werd gewacht
lieflijk zingen rond hem d’ engelenkoren
vrede die voor iedereen wordt gebracht…
Een ster die onze harten zal…
Ik denk aan je, kon ik maar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
642 Verweesd verglijdt de nacht achter mijn duister raam,
ook verdwijnt stilaan, licht om licht, onze trouwe maan,
eens de minzame stille getuige, 'n helder alziend avondoog,
spiegel voor verliefde dromen, ons stilzwijgend dialoog.
Lichtjes fonklen stil in grijsblauwe wolken,
opgepoetst door de felle morgenwind.…
voetstappen naar geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 geschiedenis
stap voor stap
die jij schrijft
voor jouw volgers
de voetstappen die jij zet
soms spontaan
buiten de paden
dan weer binnen de lijntjes
behoudend zorgvuldig
vertellen van geluk en acceptatie
van spanning en weerstand
van overgave en ervaring
van vasthouden en loslaten
vandaag
op jouw jaardag
kijk en luister ik
in stille…
bedreigde stad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
584 de stad is klaar
met erkers dakkapellen
zondags op orde
schoon gewassen licht
bereidt onder wolken
een oordeel voor
hoog ingelijste ramen
en stille straten
boven zijn luchtschepen geland
met gaasdunne lading
de vloot is vervuld van vreemd
somber geduld over de daken
en bewoners bijna uitgeslapen
de dagen zijn voorbij waarin de dood…
Besmettelijke ziekte
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
450 de ober met de uitpuilende zak van zijn colbert; met veel betekende glimlach naar mij zwaait
Zo komt hij naar mij toe; met in de andere hand een drankje; alsof de man was mijn beminde
Ik voel mij bedrogen, en wil zijn lichtschuwe ogen trotseren; sta op en vlucht als een hinde
Naar mijn huisje tegenover de boerderijen ordelijk gerijd
In de stille…
Wegdromerij
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
442 Op de vleugels van de wind wordt een stille droom
geboren die mij laat wiegen in een rijk geborduurde lucht
De twee ogen raken fluwelen zuchten en tedere verlangens aan
Luister naar het zacht gefluister van golven, een heerlijk ergens anders.…
SLUIMEREND STIL
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
700 stil zacht zuchtte
ruiste de wind de dorre bladeren eruit
Verloor de herfst zijn laatste vruchten
zo zuchtte ‘t stil zijn ritselend geluid
Toen ‘t gele licht in ’t duister landde
wachtte ‘t donker hem hunkerend op
De zachte gloed, die hem overmande
gleed geruisloos op de hoge duintop
Ik woonde stil in het holst der nacht
en ik at ‘t stille…
De pracht van een boom
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
426 Schitterende boom
geen voetstappen in de buurt
alleen stille stem.
Een dagelijks leven van rust en vrede waarmee
je stad en land animeert, van dichtbij maak je geboorte
van bos of woud mee, opgeluisterd door jouw sprekende stilte
Het aantrekkelijk gezicht met bont gebladerte en krachtig takkengestel.…
SLUIMEREND STIL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
643 stil zacht zuchtte
ruiste de wind de dorste bladeren eruit
Verloor de herfst zijn laatste vruchten
zo zuchtte ‘t stil zijn ritselend geluid
Toen ‘t gele licht in ’t duister landde
wachtte ‘t donker hem hunkerend op
De zachte gloed, die hem overmande
gleed geruisloos op de hoge duintop
Ik woonde stil in het holst der nacht
en ik at ‘t stille…
Vier kwatrijnen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
741 Wanneer onverwachtheid straalt in de open hemel
waar ik kennis maak met stukjes taal van aantrekkingskracht en
creativiteit tot zowaar de zintuigen verblind worden door hun schoonheden
Een voor een ongekende composities als een stille nadering voor mijn verloren liefde.…
Een nieuwe morgen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
661 Wanneer ik mij in de vroege ochtend laat verrassen
door onbekende geur met heerlijke tinten als stille verleiding die
ik niet direct kan thuisbrengen daar ik ook niet weet waar het vandaan komt
maar mij wel heeft beroerd om mee te stromen op deze golven; dat smaakt naar meer.…