5922 resultaten.
Lieflijk leven
netgedicht
4.5 met 28 stemmen
1.157 Midden in het leven
Valt door ervaring gedreven
Toch eens te overwegen
Afscheid van de kindertijd
De veiligheid van het kind
Is jaren reeds geweken
De hersenpan bijna rond
Toch gaan er stil gedachten
Die rust van vroeger brachten
Terwijl de nieuwe tijd
moet worden voorbereid
nee nu niet langer wachten
kom droom van speelsheid
in…
Arina is overleden
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
2.247 mijn lieve Arina
Zo speels in de wei
Zo zacht en zo lief
Je werd buitengesloten door de rest
Zo alleen, zo gepest
We besloten dat je werd verhuisd
Daar zou je lekker door de wei kunnen rennen en spelen
met je nieuwe vriendjes
Ik was in verdriet dat jij mij verliet,
Maar ik wist dat het beter was voor jou
Ik nam met pijn in mijn hart afscheid…
Toen vroeger
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
634 Mijn ogen vallen in het rose
en zo te zien aan jouw zachte haar van vroeger
moet ik jou hebben herschapen
de koffie verkeerd staat op
en rats
aangebrand
je gouden teller ik hoor hem nog
het afscheid van je nonchalance
je ogen op stokjes
ze bevallen mij nog
maar de macht is er af
terwijl ik vast zit aan de beek
en sterf met mijn visdraad…
IJSLAND
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
715 zeevogels lokken me naar de kliffen
Het zwarte lavazand steekt schril af
Tegen het bijgekleurde blauw van de oceaan
In het noorden stoeien fotogenieke watermonsters
Terwijl ze flirten met de poolcirkel
Op het land ademen of spuiten de fumarolen en solfatoren
Hun stinkende adem uit en
lavakraters bekomen van hun laatste eruptie
Node neem ik afscheid…
In memorium. Lieve zoon.
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.992 Geen afscheid kunnen nemen van mijn kind.
Zijn ziel meegenomen door de wind.
De klok sloeg gewoon zijn uren.
Het verdriet dat voor altijd voort zal duren.
Het verlies van een kind slijt nooit.
Op de grafsteen staat geschreven:
Dag lieve jongen, tot ooit.…
Gebaar.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.031 Het afscheid, bedankjes; dit is toch maar heel gewoon
Mensen zijn er voor elkaar en dat is nu net zo schoon.
Ik ben degene die mag bedanken,
Mijn hart is duizend maal groter geworden.…
Nachtontmoeting – slot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
445 rimpelloze water
-Was ik maar mijn spiegelbeeld
dat ik mezelf kon volgen
zonder altijd als eerste
een stap te moeten zetten-
-Ik begrijp het, zei hij troostend,
maar je kunt niet zonder elkaar
als eb en vloed of dag en nacht
kom laten we verder walsen-
Langs de oever van het meer
stond weer het eenzame bankje
de maan had bijna afscheid…
Sprong naar het einde.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.569 bevestigd met
verweerde roestige haken
luid klinkt opeens de plons als
de jonge vrouw zich
omlaag heeft laten vallen
grachtwater opent zich in
sinistere opspattende kringen
spoorloos verdwijnt
haar lichaam onderwater dat
zich kolkend, grauw en
onwelriekend boven haar
wegzinkende gestalte sluit
terwijl luchtbellen haar trieste
afscheid…
Tom serveerde
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
829 Tom serveerde op de dag van zijn afscheid
nog heel charmant lekkere hapjes aan zijn
medepatiënten, hij lachte vriendelijk tegen
iedereen en hij danste rondom ons heen naar
de laatste deur, die hij in Antwerpen opende.…
Een houtsnip leidt een stil leven.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Met het afscheid
van het jagersschot en de voorliefde
voor deze valuta werd de verruiming
van haar gang in de natuur ingezet.…
Oudnieuws
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
561 waar is geluk
als het buiten regent
en het licht
als droefenis valt
voorbij het afscheid
spreek je dan over een gezicht
dat zwicht voor het gewicht
van de vergrijsde lucht
die zucht met reden
of door het lot wordt weggeleid
kan zijn dat gewoon dit ogenblik
wordt afgesneden en opgeteld wordt
bij dat allles wat toch vergaat en men enkel…
de kerst voorbij, het jaar is op
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 u wat nu zo jammer is
het jaar is op, geen dag is er meer over
maar ik wil geen gekissebis
en zeker niet daarover
daarom doe 'k net alsof het gisteren is
en sla vandaag dus over
gisteren was overigens zeer bijzonder
een dag vol zang en kleuren
maar 't weerhoudt de hypochonder niet
van somberheid en zeuren
echt vrolijk oogt dit afscheid…
Dorst naar meer?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
447 smetteloze vacht
van veulens bij een waterbak
koppen bij elkaar, ogen kool getint
om met minnende blikken het
vurigste bloed te delen, oren
gespitst om in die weelde op te gaan
een getuigenis van het landschap
waar de hemel hun lichaam torst,
een rijk-vol stilleven, waarmee de
zonnehand de tijd mag strelen, van
z’n plechtige afscheid…
Kleuren van amber
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
462 brengt een ode aan een onverwachte
bloemenoogst in een bijzondere
vervoering over overlevende geuren
en de amber kleuren van het bladergoed
stileert het natte mos op de verlaten aarde,
zij is alleen, ontwijkt en gewaarschuwd door
mistdruppels die een violette licht uitstralen,
verkleefd met een gesponnen web, een toegift
in de afscheid…
Lieve dochter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Wij hebben geen
afscheid van je kunnen
nemen en dat vinden wij
nog het allerergste.
Je had het leven lief en
als het met
ons minder goed ging
stond jij voor ons klaar.
Met je broer en je zus
kon je het goed vinden.
Je zus was eigenlijk een
goede vriendin,
want jullie deden vaak
leuke dingen met
elkaar.…
Emoties vandaag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Dat we elkaar schertsend
aanstootten, elkaar gemoedelijk
een schouderklopje gaven,
elkaar bij het afscheid
hartelijk omhelsden.
Het zou wel voor eventjes zijn, wisten we.
Meer niet,
Heel juist weten we nog altijd niet.
De keuze hebben we nog altijd niet.
Moedig spelen we thuis cafeetje.…
De zwaarste storm?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
589 krijgen de hoogste golven
zelf een naam, blijven deelbaar in
de ziel van elke oceaan, als bruisend
water wat in elk lichaam herbeleeft
nooit ver van ons vandaan, de troost
doorbloedt in de bedding van iedere traan
uit de aardse ogen eerder zijn geoogst
prikkelt zenuwbanen als lichtstralen, die
te vroeg werden gedorst en valt het
afscheid…
dag 2020
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
495 dag 2020
met dat ene woord
wat we veel te vaak
hebben gehoord
dag 2020
met je afstand
je mond gesnoerde kapjes
een elleboog en geen warme hand
dag 2020
je liet ons doorzetten
en misschien wel beter dan ooit
op elkaar doen letten
dag 2020
je krijgt geen knallend afscheid
stil zullen we zijn
proosten op dankbaarheid
voor de kracht…
Winterse verstilling
hartenkreet
2.6 met 19 stemmen
511 Met lichte waas neemt ze afscheid van de andere
tijd uit haar leven en laat kleuren weer zichtbaar worden
Stad en land omgetoverd in een ongekende liefde en sereniteit
Het is de winterse verstilling, harmonieus verweven met warme klanken.…
over de linie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 in de gouden gloed van de avond
als langzaam ook ons leven stilt
leidt de weg ons naar de haven
waar wij ons thuis beschouwen
als daar de nacht de dag eindigt
is dit vandaag allemaal zo anders
nu het avondrood jou omarmt
met transformerend licht en lucht
waar zacht de tijd afscheid fluistert
wacht jou de boot naar de overkant
jouw uur…
Op een bed van veren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
508 Wilde ganzen gakken het afscheid
de vlucht van kraaien voor het licht.
Het wenden van de zonnebloem
haar bloei door lucht en vogels verteerd.
Aan de andere kant van een muur alleen de contouren
iemand die hier was en verdwenen is.
Voetafdrukken in jouw landschap
even bang voor vader als voor een andere god.…
Tien dagen zomerlezen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
591 die dwaze vlinders gaan steeds kleiner wonen
steeds verder van de eigen levensbron
een zomerhaiku uit angst om te leven
essentie van het vrouwelijke wachten
in de droom van heilzame natuur
Maar bij het afscheid van de
zwarte vogel
vloeit er ook zonder jou voorbij
het amen
een traan in het oneindige wu wei…
Onverwachts
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
663 minuten op tijd
We ontmoetten de gids
zagen gevels en witstenen huizen
ronde bogen, metalen versiersels
liepen achter haar aan
als kuikens in drukke sloten
tussen volle terrassen
en mensen met tassen
Ze vertelde, wees en benoemde
Na een uur waggelen,
kachelen achter haar aan
waren we blij
dat het ook voorbij weer,
namen afscheid…
De zomertijd
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
1.114 Morgengroet
telkens vroeger ontmoet
nachten die ontwaken
licht verlengde dagen
maartse buien afscheid nemen
weinig regen is er gevallen
smaken ver-schillen
nachten verkleinen
mistbanken langzaam verdwijnen.
Open hemel
vrolijke tred
voetstappen verder reiken
natuurlijk springen
zomerse getijden schrijven.…
L.I.E.F.D.E.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
329 Het afscheid van
de zomer die nooit eerder zo groots scheen
zal dit gegeven niet veranderen; ik kruip,
ik worstel door de meest ranzige stront,
ik slinger als wie jij wil dat ik wezen zal
en val uit hogere toppen dan verstandig
bleek.…
Perron
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
368 Verderop verdwijnt er één in de verte,
zonder afscheid,
zoals sommige mensen dat doen.
Ik steek mijn hand niet meer op.
De wind die ze achterlaten
voelt minder koud dan vroeger.
Alsof het verleden zijn greep verliest
met elke meter afstand.…
De nazomer in mij
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
270 Nazomer houdt mij met haar
zachte gloed waarin afscheid nog niet spreekt,
tegelijk voel ik hoe alles wat mij raakt dieper binnengaat,
hoe het verdwijnende licht in mij blijft als iets dat nog lang zal gloeien.…
Intieme kameraad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 Vol verlangen namen we afscheid van een droom;
zinnen leken te dansen in verbeelding.
Verslaafd aan jouw genegenheid,
altijd dichtbij in dit universum
van onvoltooide wensen.
Gezelligheid die je bracht bij nacht,
wanneer de adem zijn reis had.…
Voor altijd dichtbij
netgedicht
2.9 met 22 stemmen
124 Afscheid snijdt door de dagen
die we deelden, terwijl het gewone leven
verdergaat zonder antwoord. We leren leven met wat
voorgoed verdwenen lijkt en zoeken naar wat in ons verankerd ligt.
De herinnering weeft draden
door de jaren die ons scheiden, verbindt
wat niet meer tastbaar is met wat in ons voortleeft.…
DOOD BIER, Heineken topman Maarten Schuurman plotseling overleden!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
13 Heineken topman plotseling overleden
in de kracht van het, zijn leven
pats boem doodgeslagen bier
de familie en bedrijf aangeslagen
de Heineken-Ster is gedoofd
energie tot 0/0 alcohol
doch zijn afscheid groots 100%
de Westerkerk afgehuurd
het café met bar misstaat niet
kerk en horeca zijn altijd verbonden
de bloemenpracht is oogverblindend…