Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

DE KERST VAN DE OUDE MAN

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 743
De oude man zat voor zijn avondraam in stille mijmering zijn laatste pijp te roken ’t was bijna Kerstmis, dik gesneeuwd En zijn huisje lag van de dorpskern afgesloten… Zijn verpleegster bracht hem dagelijks ‘n bezoek anders leek hij door mens en tijd vergeten.…
Greta Casier16 december 2022Lees meer >

Oh Charleroi

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 476
Geraamten twistend om een gehangene van Ensor zien Neem me mee naar de Latijnse Emotie voed me met Spaghetti to forget my regretti Oh Charleroi laat me gloeiende sissende heavy metal horen in de oude staalfabriek Drink een glas rode wijn met me aan de Samber waar kunst stroomt en geld het loodje legde Wandel mee naar Bois du Cazier laat stille…
J.Bakx17 april 2023Lees meer >

Blauwe reiger

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 472
Dat je eender welke beweging alert en waakzaam bijhoudt met aandachtige stille ogen terwijl je geduldig wacht op het perfecte moment om toe te slaan Hoe meedogenloos en overweldigend het is, aanvaller en slachtoffer kruisen elkaar.…
CB24 maart 2024Lees meer >

Wie ben ik? Dit ben ik

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 506
Zoals een persoon geld waardeert, zo koester ik woorden, mijn kostbare munten in deze stille wereld.…
Foss10 oktober 2024Lees meer >

Genieten

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Elke stap die ik zet in het stille bos, waar de bomen zich uitstrekken naar de lucht. Elke zachte bries die mijn huid streelt als een vriendelijk gebaar, brengt me dichter bij de kern van wat ik werkelijk ben en in die momenten weet ik dat ik volledig ben, helemaal thuis in de stilte van onze natuur.…
CB25 januari 2025Lees meer >

Golven van stil leven

netgedicht
2.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 594
Mijn handen tasten onbewust de ronding van smeedijzer alsof ik de huid van de natuur streel, gevangen in fijn lijnenspel, een stille melodie. Golvende lijnen tillen mij op als een bries langs de zee. De stad is niet van steen, maar van adem en sap.…
CB29 januari 2025Lees meer >

In de schaduw van de stilte

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 471
De hemel draagt de dromen van hen die rusten onder de aarde, en de bomen schudden hun bladeren als een stille groet aan wat was. In de stilte van het graf, waar de tijd in cirkels draait, zegt de wereld niets, maar alles is toch gezegd.…
CB10 februari 2025Lees meer >

Reflecties van rust

netgedicht
2.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 818
Wereld fluistert mij toe om te vertragen en samen met de natuur ga ik op zoek naar vrede in het stille water waar alles wat ik was en zal zijn, één wordt met het moment.…
CB4 maart 2025Lees meer >

Bellefleurenbomen

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 632
silver lining aan het front verschijnt hult zij zich in een mum in een laurier en zoekt haar tederheid in hemelwolken met copy paste plakt zij dezelfde woorden in moerstaal jaar na jaar in eendre tinten als genmutatie van natuurakkoorden nooit wordt hij rood, die blauwe pimpernel nooit eens iets tropisch, weer dat ijle aura van tere stille…
Xander15 maart 2025Lees meer >

Doodsdrift Thanatos

hartenkreet
4.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 876
Loskomen van natuurelementen 't hart dat stille blijft slaan kalmte, vrede, warmte dorstig naar uw gelaat nieuw leven ontstaan.…
arensoog15 maart 2025Lees meer >

Symfonie van het bos

netgedicht
2.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 688
Bladeren fluisteren verhalen die ik niet ken, maar toch herken, een stille dialoog tussen bos, hartslag en de adem van de tijd. Ik word opgenomen in het ritme van vleugels en water, gedachten lossen op in de kalme stroming van het moment.…
CB4 april 2025Lees meer >

Eeuwig moederdag

netgedicht
2.5 met 25 stemmen aantal keer bekeken 498
Je dacht dat ik het niet zag, hoe je gaf zonder terug te vragen, maar ik draag je stille daden nu als een amulet van licht. Laat bloemen verdorren en kaarten verwaaien na deze ene dag, want jouw moeder zijn hield nooit op, ook niet als ik zweeg.…
CB11 mei 2025Lees meer >

werelds

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 490
hoeft te zijn hun voeten lopen zich het vuur uit slof en schoen zonder ooit te klagen alles willen zij doen voor het kroost dat zij baarden voor wie zij moeder zijn ook zonder of na geboorte moederliefde ervaren wij kent geen grens geen maat geen einde daarom zetten we jullie in het licht met bloemen en woorden of slechts een stille…

Waar de lucht brak

netgedicht
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 672
Enschede huilt nog, zacht, onder stenen die opnieuw werden gestapeld, maar wie goed luistert hoort hoe hoop zich vermengt met puin, hoe een wijk zichzelf weer begint te benoemen, en elke lente toch weer iets groens durft te bloeien in het stille najaar.…
CB13 mei 2025Lees meer >

Slaap meisje slaap

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 397
Alleen het stille gekreun van een regenworm die zich afvraagt of dit alles wel de moeite waard was.…

winterslaap

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.128
Maar in dit stille, ijzige domein, groeit het verlangen naar lente en zonneschijn. De egel kruipt onder het blad, Zijn stekers zacht zijn adem glad De mol verdwijnt in diepe grond Waar stilte heerst en niets meer komt.…

Wanneer herfst ademt

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 339
De wind schuurt langs mijn wangen met een ruwe tederheid, draagt het geritsel van takken en een verre vogelroep, elk geluid vouwt zich open als een stille boodschap, en ik luister met een aandacht die bijna gebed wordt.…
CB2 oktober 2025Lees meer >

DE ZIELEN VAN BIRKENAU - Aan een onbekende uit Normandië.

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 516
Je sprak over een beklemmende nacht in de trein terug naar Praag Over dit alles vertelde je ons met een stille kalmte onopvallend en bescheiden nog voor je in slaap viel De omliggende coupés in de wagon... leeg? Nee!…

Op het Scherpst van de Snede

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 294
Een stille weg naar onbestemde plaatsen, in ontluikende onschuld gedoopt. Hier mondt een rivier van tranen uit, waarheen zij onvermijdelijk loopt. Dit is niet de wereld die ik koos als speelveld van mijn bestaan. Ik zoek een melodie om te bewaren die ergens verloren is gegaan.…

Ode aan de Sluitspeld

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 130
Maar voor mij ben je als een stille kracht, die alles samenhoudt, dag en nacht. Voor mijn kinderen, was jij een trouwe vriend, hun speciale hoedjes beschermend, zacht en bemind. Geen vreemdeling voor avontuur of spel, altijd paraat, altijd snel.…

Aan Hannah Arendt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 93
verlichting verluchting naar doorwaaien van door binnenvetten muf geurende holten wanhopig zoekend naar begrijpen niet meer bij machte tot begrip nee gepaard aan oordeel rest nog slechts smeulend dedain dat dom dom is, lui lui, ego is me egoisme ecce homo, mundus vult decipi, ergo decipiatur ik haak af verscholen zowel binnen als voor het gewone stille…

Herfstweemoed

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 94
De heilige hemel breekt open een teder en vitaal geheim in de zotte stilte van het duister De arme eenzame luistert wanneer de poorten van de stille dood wijd opengaan in een mysterieus welkom.…

In het hart geraakt

hartenkreet
2.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 5
In het stille vertrouwen mogen tranen zachtjes landen, waar woorden soms tekortschieten en gevoelens dieper gaan. Onze liefde laat nieuwe hoop en inspiratie wortelen, met ruimte om onszelf te zijn, in vrijheid en geborgenheid. Ik voel je hartslag samenvloeien met de mijne, terwijl verlangen en tederheid elkaar voorzichtig ontmoeten.…
CB25 oktober 2026Lees meer >

Bosfluisteringen

netgedicht
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 23
Elke boom draagt hier een geheim van eeuwenoude rust, een stille herinnering aan de eenvoudige stroom van het leven. Wanneer ik straks weer terugkeer naar de drukke straten, neem ik deze zachte echo ongemerkt met mij mee. Het is een fluistering die vandaag én morgen standhoudt: zoek de vertraging op, want hier vind je altijd de kern.…
CB1 november 2026Lees meer >

De vliegenzwam

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 12
Zo groeit er onder onze haastige voeten een stille uitwisseling tussen twee. Boven hen dwarrelen bladeren neer, de grond geurt van wat vergaat. In het donker tussen wortels en draden, voeden zij wat straks weer groeien mag. Ik kijk, en loop bewonderend voorbij, als net zijn hoed een streep november vangt.…

Gouden pad naar morgen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 8
Onder het strakke doek ademt de stille grond, geduldig wachtend op wat in het donker mag groeien. Soms heeft een mens precies diezelfde bescherming nodig: een zachte laag om even tot rust te komen na de drukte. De wolken vangen de laatste stralen als een belofte en kleuren de hemel met hoop voor wie omhoog durft te kijken.…
CB20 november 2026Lees meer >

Dood

hartenkreet
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.596
mij zegt Te weten dat jij er dan zult zijn als mijn einde naderbij komt Die onvoorwaardelijke trouw de enige die mij dat geven kan omdat ik, als van het leven, ook van jou mijn vriend de dood zoveel hou Wanneer ik jou wil zien mijn vriend Dan weet ik dat jij er ook zult zijn Jij die mij rust en ruimte dan komt schenken Jij die duisternis…

Annunciatie.

poëzie
4.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.548
Ik zag u duister in het avondrood verdwijnen in de duisternis der heide en keerde huiswaarts langs het kiezelpad. Ik sprak niet "goede Dood", ik sprak niet "boze", maar 't dennenbosje geurde, en de rozen, en ik had het leven nooit zo lief gehad. ------------------------------------- uit: Laatste verzen (1923).…

Op de Vijf Zinnen

poëzie
3.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 7.661
De blinde, die weleer aanschouwde ’t lieve licht, Kan tuigen, wat het zij* te missen het gezicht, Te wroeten, als de mol, in duisternisse en dromen. De blinde is hallef dood; men leeft door ’t oog volkomen. HET GEHOOR. Het redelijk begrijp, in ons het Godlijk deel, Veroorzaakt tussen mens en dier een groot verscheel; Maar och!…

Niets

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.051
Alles kent de duisternis niet. Voorbij het einde, het niet niets. Leven gaat door. Komt niet voorbij het niets. Generaties komen. Vanuit het bijna niets in het grote niet niets. De tijd gaat sneller. We ouder worden. De kaken malen langzamer. De oorlog wordt nog iedere dag gestreden in vele monden. Uit het niet niets bouwen wij onze wereld.…