16504 resultaten.
Papillon
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
459 Was zij een vlinder of een droomgezicht
de nachtwacht die mij als een vreemde gade
behoedt voor een te dweperig gedicht
van honing caramel met
chocolade
delicatesse 's nachts bij wierooklicht
Zij luistert zwijgend als een nimfnomade
de echo die narcissus' eigen
nicht
geweest zou zijn in haar ijl nachtgewade
was hij niet voor haar zoet…
Schermtijd van een schaduw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
213 Het scherm vangt mijn eerste blik,
mijn gedicht staat ruisend online...
Ik slaap nog.…
AmsterdamArenA
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
224 Het 2480e gedicht
van onze hofleverancier alhier
staat sedert woensdagavond en publique
in skyboxen onder gesloten dak
van de Amsterdam Johan Cruijff ArenA
te stralen en geduldig als papier
te glunderen van ongeremd plezier
(als gevolg waarvan de Ajacieden met hun witrood gestreepte shirts en biezen
moesten wijken naar het minifort…
Zo welkom als de bie
poëzie
3.8 met 14 stemmen
3.294 Zo welkom als de bie,
die,
aan 't ronken, wijl de last
wast,
terug met heuren buit
uit
de velden rijk beblomd
komt,
zo welkom zijt ge mij,
gij,
wanneer ge mij verzet
met
hetgeen uw zwervend vlerk-
werk,
al vliegen achter 't land,
vand:
mijn hoppelend herte klopt
op 't
aanhoren en 't verstaan,
aan
het ruisen van zijn stem…
Coronatijd
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
632 Een nare rare tijd
een vreemde saaie tijd
maar raak je levenslust niet kwijt
aan alle narigheid komt een eind
houd moed, het duurt wel even
maar het komt goed!…
andere zee (2)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
613 de zee werd zo anders
toen de stroming haar
naar de Waddenzee
had gevoerd
haar ziel reisde naar de
andere kant van de tijd
voor altijd geborgen in
elk liefhebbend hart
de tijden van onwetendheid
zijn voorbij nooit zal
de zee dezelfde zijn…
[ Je wereld veilig ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
321 Je wereld veilig
willen houden maakt je bang --
voor buitenlanders.…
Op het ritme van Reve: BOSMA!!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
531 Eigenlijk doet het me niks
en zal het me een grote zorg zijn
maar soms
wanneer ik denk
Dat Bosma waarachtig is
dan voel ik wrijving
met zijn intrinsieke verbinding
van hem en zijn PVV gedachtengoed!!…
Te veel voelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Waar ga je heen
als je geen gebroken been hebt
maar een gebroken hart vol andermans pijn?
Ik draag stemmingen
als ongewenste gasten in mijn borst,
ze fluisteren, razen,
en ik dacht lang dat ze van mij waren.
Tot een zachte stem vroeg:
“Is dit jouw wantrouwen?”
En ik wist: nee.
Het kwam van de ander,
zijn last, zijn koorts, zijn vermoeidheid…
Vooruitgang – De puzzel van zelfliefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
275 Ik volg de kaarten, laat ze spreken,
geheimen van mijn ziel ontwaken
op YouTube-schermen, in nacht en daglicht
herken ik echo’s die ik zelf ooit maakte.
Tussen de regels fluistert mijn blauwdruk,
een toekomst die zich zacht ontvouwt —
wat ooit verzinsel was, wordt werkelijkheid
en zelfs het onbekende voelt vertrouwd.
O God, welk pad zal…
De steenvis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
693 Het blanke vel met een flard roze
oogde ooit puntgaaf.
Zinnenstrelend was zijn pose
voor de ogen van de oceanograaf.
Maar nadat een eerste puist verscheen
en steen als camouflage werd ontdekt
joeg hij alle schoonheid er doorheen
en raakte gehavend en bevlekt.
De kokette blik week uit de ogen.
Stilliggend dient hij zijn dagen uit
en doet…
Voor Roelien
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
607 Ik doe moeite genoeg de doden te vergeten
Maar ze weten steeds beter mijn zwakke plekken en steken
Hun knekels in mijn cerebellum, frontale kwab of hoe
Al die onderdelen in die kelder daarboven ook mogen heten
Ik hoopte dat die lelijke littekens op den duur
Zouden genezen of tenminste verbleken
Maar er heerst een hardnekkig echo
In mijn buis…
Altijd wad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Overweldigende luchten,
Dreigend zwerk,
Baldadige zomerstorm
Striemt over het wad -
Alleen de vogel leeft,
Met zijn kompanen -
Van de mens
Ontbreekt ieder spoor,
Wat een geluk!…
de panter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
711 Stille waters, diepe gronden
Zo zit dat lieve beestje in elkaar.
Met zijn tastende snorhaar,
En zijn moedige instinkt.
Zijn welpen hebben honger,
de vrouw blijft bij haar nest.
Hij is een jager op zijn best,
stilletjes wachtend op het donker.
Als de zon verdwijnt achter de horizon,
steekt hij zijn koplampen aan.
Hij tuurt in de verte,…
IJskoud
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 Zo laat in het voorjaar al,
Knoppen die op barsten staan,
Een mildere lentelucht
Dan in de laatste jaren
Ooit gemeten -
En toch blijft op mijn
Terras die sneeuwhoop
Waarin ik mijn
Verdriet begraven heb
Stijfkoppig liggen,
Is ze elke ochtend als ik
Opsta nog present,
Koel en fris als nooit
Te voren - omdat ze
IJskoud weigert…
Veel is gebeurd vandaag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
576 Een telefoontje in de morgen,
een klein bezoek, een zonnestraal,
heel veel gedachten ook aan vroeger
en tijd voor vriendelijk verhaal;
een plots besef hoe groot de waarde
van ieder ogenblik dat zingt,
van elke groet, van elke glimlach,
van zoveel dat ons hier omringt;
laat ons maar danken in de avond,
vergeven wat geen liefde was,
dan…
ontkomen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
508 binnen
omheiningen
schrikdraad
en hekken
daar is het
waar de afbraak
van vergezichten
zijn grimmige
tentakels uitsteekt
daar huist wildernis
licht en ruimte kunnen
slechts ademen
in de geplaveide
dromen van een man
die met trage tred
de schaduw zoekt
onder een eeuwenoude
mashatu boom
stampende snuivende
gnoes…
Compassie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 Te bewaren voor wie
rouw en verlies,
een monument wordt.
Troost voor mij
en de toekomst.
Tranen niet verloren gaan,
worden opgevangen,
en weer toegevoegd.
Vierentwintig jaar pijn gebruiken
om liefde te herontluiken.
In een ander verweven.
Uit elkaar gewreven.
Op de huid gezeten.
Het brein werd verweten:
Dat liefde niet bloeide.
Ons…
4 Sterrenhotel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
456 Vroeger dwaalde ik
in vier windrichtingen:
oost, west en al de rest
totdat ik jou tegenkwam.
Stotterend stond ik daar,
daar jij mijn adem benam.
Harmonie bracht je mij,
van het noorden de standvastigheid,
van het westen het bewustzijn,
de diepzinnigheid van het oosten
en de warmte van het zuiden.
Een hart kan niet jokken:
weggestoken…
Verjaren is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
715 Verjaren is weer even zien
wat al voorbij is in ons leven,
dan weten we toch ook misschien
dat alles ons hier is gegeven:
de vriendschap, ’t licht en mooie dingen,
de liefde ook van Hem die leeft
waarmee Hij ons hier wil omringen
in al wat Hij gegeven heeft.
Ons leven is maar kort en broos
maar ’t is een weldaad het te krijgen,
het kleurt…
Bulls Eye
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Zijn liefde is als een roos:
Schuchter ontloken uit de knop
lokt de lente tot groeien,
ontvouwt hij blad na blad
om tot volle schoonheid op te bloeien.
Ik ruik z’n roze rozengeur en
word bevangen door het verlangen
z’n zwoele jongensferomonen
van dichtbij in m’n neus te vangen.
Ik snuffel aan elk kroonblaadje, zoek
verborgen geuren op intieme…
[ We spreken elkaar ]
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
369 We spreken elkaar
gauw weer, straks, vanmiddag: 's nachts --
wanneer jij thuiskomt.…
[ Zwaar varen wolken ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
377 Zwaar varen wolken
door het meer van mijn ogen --
Zwanen vliegen op.…
hoe we steeds
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
610 hoe wij steeds vergeten wie we zijn
de oertaal van het hart tot stilte manen
tot het breken van het licht
hoe we leven blazen in manke mythes
tijd in de schaduw loert
we meedogenloze taal leren spreken
hoe in onze ogen het menselijk tekort bevriest
in winternachten geweld levens aan stukken rijt
een vloed van tranen tederheid bevrijdt…
[ Ik sta hulpeloos ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
356 Ik sta hulpeloos
in het meer, waar is de gier --
die mij komt redden?…
De hamer van onrecht
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
415 De Hamer van Onrecht
Wanneer ik naast je zat,
het bed een eiland van stilte,
voelde ik de dreun —
de hamer van onrecht
die zonder waarschuwing viel.
Sommigen huilden,
hun tranen echo’s van een strijd
die al verloren leek.
Maar jij draaide je hoofd naar het mijne,
je hand trillend,
en fluisterde zo zacht
dat alleen mijn hart het kon horen…
Spijtmoeders, spijtvaders, spijtouders, spijt kinderen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.121 Laten we met die laatste beginnen
ik ben een spijtkind:
had niet geboren willen worden
steek en stak dat ook niet onder stoelen of banken
lees: Kapotte Kerst door Gaza
op www.gedichten.nl
ook al weer wat jaren geleden
spreek ik er zeer openhartig over
maar ik wilde wel vader worden
een kind toevertrouwen aan deze wereld
deze wereld van…
Knikken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
414 Liefde heeft niet gelogen,
ze sprak zacht genoeg
om ons te laten horen
wat we verloren.
We noemden hoop wat eigenlijk angst was,
en toekomst uitstel bleek.
We knikten bij elke belofte
alsof instemming
hetzelfde is als waarheid.
Ze zei niet: blijf,
ze zei ook niet: ga.
Wij vulden de stilte in
met alles wat we misten.
Liefde wees,…
REUZE NIETIGHEID
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
136 De Nederlandse
en Vlaamse bloemen
laten vaker dan voorheen
hun prachtige kronen
peinzend neerhangen
gegons en gefladder
in en om hen heen
klinkt bedachtzaam wellicht vermoeid
zaadverstuiving dreigt te tanen
bijen vlinders en kevers
verdwijnen langzaamaan
de reine schepping lijdt
onder misbruik van mensen
men vergete nooit
dat…
Leven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
154 buig mij voor U neder al het
vergeefse worstelen is in Gods hand
met een biddende kerk houden wij stand
de zachtmoedige MensenZoon gaat vooraan
die voor ons mensen gekoppeld aan Zijn
Naam de hemelse borgtocht heeft voldaan
geen adem is er zoeter
Roos van Sharon ; adem van onze ziel
o moederhart Jeruzalem de schoonste
liefdes gedichten…