10903 resultaten.
Bronzen wereld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
494 onopvallend
In een schepping van koper en tin
De spichtige vorm van haar poten
Vier stuks aan elk haar zij
Is in het juiste patroon gegoten
Geheel keurig op rij
Haar web weeft zij aan bronzen bladeren
Elke herfst weer hetzelfde ontwerp
Binnen haar vaste kaderen
Het is al sedert de Bronstijd
Dat zij haar webben weeft
En hier haar oude…
Blauwend boven land
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
449 feilloos vangt
zelfs haast
en stress maakt
in de straffe kou
amechtig ferme
passen op de plaats
in wachterstrouw
met dik geklede
mensen die elkaar
het allerbeste wensen
een wereld die
gezichten raakt
met ze mee gaat
in samen ontdekken
niet het geijkte
maar zaken die steeds
meer op een bestaan
in volledige vernieuwing
van het oude…
Op de vloedlijn
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
545 Jouw denken lijkt een zee op zich, die bindt
niet zomaar in, die slaat jou heen en weer
van lichte hoop naar golven van oud zeer
die tegengaan. Zolang dat nat jou vat,
zie jij geen weg om voort te gaan, verkeer
jij tussen wat er volgt en wat jou had.…
Als men verjaart
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
469 slechts gaan vertragen
en het stoffelijke, al dan niet
vergezeld van de geest, verliezen
ik heb besef van mijn beperking
en weet niet of ik er in slaag
of ik daarmee het inzicht vergroot
dan wel het verleden wegdraag
het laatste lijkt me nagenoeg zeker
toch komt mij een vage leegte tegemoet,
iets waarmee ik nog iets moet doen; ofwel
het oude…
De Duiker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 je ellebogen allebei naar achter
in een artritisch evenwicht
je leek wel klaar om te duiken
recht het leven binnen
Maar het duiken is gedaan
het is nu vooral een oud schuifelen
met onzekere voeten steun zoekend bij de grond
ga je je weg, schrik je van de auto
die plots verschijnt in je vernauwd blikveld.…
Gelijkgestemde melodie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 wij vlogen
ogen schuin gericht
naar boven
gewoon hand in hand
haren golfden
je lach bevrijdde
ons van het land
in zweven en glijden
de techniek was uitgezet
wij deelden alle elementen
zoals in oude schrift-
segmenten ooit voorzegd
in vrije vlucht
bewoog het leven
eindelijk naar alle kanten in
dansen zonder zwaartekracht
wij…
Geen weten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 De oude schilderingen
verwonderen ons nog steeds
in de huidige tijd
langzaamaan worden we van geheimen bevrijd
Geschapen
vanuit de geest
in de ongereptheid
van de natuur
maakten de mensen van toen
hun reis
creëerden
wonderschone cultuur
De god
van vroeger
heeft ons
veel moois
gegeven
inspiratie
voor verder leven
is er iets…
Begraven geheimen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 vijf voet
loop ik af, het duister in
van begraven geheimen
aan de rand van de oase
Twintig treden, vijf voet
loop ik in de opgraving
naast de ondiepe greppel
die ooit vijver was
Ontdekt vanuit de hemel
vaag aangestipt in het zand
door afwijkende meetwaarden
van de ondergrond
Het licht weer in
waar een man op de wortels
van een oude…
Toen en thans
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
461 Oude kranten met verdaagd nieuws
dwarrelen voorbij en weg.
De regen op de ruit
versnippert elke duidelijkheid.
Het is weer onweer.…
De schaamte voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 strepen
Omdat het nergens op slaat
Er is niemand gevonden die boven mij staat
Want ik houd niemand klein
Iedereen is even belangrijk binnen mijn domein
Ongevangen zonder dat ik je ooit loslaat
Zeggen dat ik van mijzelf houd
Al voelt het niet vertrouwd
Alle stenen boven, zodat er opnieuw kan worden gebouwd
Ruïnes weer leefbaar, nieuw en eens oud…
Nergens van verzekerd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
434 Geld waarmee je pijn verzacht,
levens redt en beter maakt,
blijft spaarzaam in de kas
voor later, voor de oude dag,
voor in te kopen zorg
van de naderende toekomst
die men nalatig borgt.…
Bitter en zuur als azijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 met de föhn in zijn hand toen is het velletje
met de gekrulde letters de andere kant
van het toneel opgewaaid
Is de zoete wijn te vroeg ontkurkt of
hebben we gesnurkt daar
waar we wakker moeten zijn
dan zal het Bitter zijn oud en
zuur als azijn
Deze woorden
ben ik niet vergeten - zij zweven
als muziekakkoorden door…
Naief creatief
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 wij hebben
samen geschilderd
maar meer dan
de techniek van
eenvoudige streken
kon ik jou niet geven
jij had gewoon
dat heerlijk naïef
creatieve in vorm
en kleur waarbij
verf en kwast
de bloemen geurt
alleen al je lach
lichtte met goud
schaduwen uit
donker en koud
in metamorfose
naar vitaal oud
rijkdom schitterde
in het elan…
Mijn Rotterdam
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
943 Ik zie trotse schippers
en hun historische boten
In de oude haven liggen,
masten vol scheepstouw
dragen een collectief lichtsnoer
doen het erfgoed belichten,
verenigd met Rotterdam..…
Wanneer ons denken stopt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
399 Wanneer oude bomen ruisen.
Wanneer de bladeren vallen.
Wanneer ons denken stopt.…
Lege handen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 toen ik met Hem zijwaarts
achter het geraas langs schuifelde
over een richel van overgave
waarvan het vuur onzichtbaar was
voor de stelletjes die niet durfden
Wat loop ik hier open en bloot
op straat met Zijn hoofd gewichtloos
in mijn lege handen
weeg ik Zijn billen en streel ik
de lust van Zijn zwellichaam
in mijn lege handen
in oude…
In de hangmat van de middag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 De mensen op straat
maakt het niet uit
dat ik naar hen kijk
of ik besta
er is geen noodzaak
die me vooruithelpt
voorbij het raam
wachtend het wachten
moe, terug in de stoel
terug in de tijd
verdwalend in mogelijkheden
van oude zomerse verlangens
door jou aangeraakt te worden
terwijl het paard snuift
jouw onschuld
onbewust en onaangeraakt…
Gentleman
netgedicht
3.5 met 40 stemmen
808 diepe Engeland
de onbekende overkant
bloemen moet ik sparen
voor zoete zeemeerminnen
omdat zij niet bestaan
omdat ik ze nooit zag
maar wel de zachte dood
in hun mooie ogen, we lachen
om de blijde redding
ginds de witte rotsen
wist ik maar dat gekke woord
voor hoogtevrees
acrofobie of zoiets
zingt de oude…
Boerderijen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 in Westerwolde
deze contreien
veel mooie oude
boerderijen
muren golvend
scheefgezakt
onder zo'n groot
verweerd pannendak
nooit modern strak
maar van voorheen
gedichten in steen
die vertellen
van het verleden
in Lsudermarke
aan de Veenweg
dichtbij de wegstatie
Jezus aan het kruis
boerderijen van het type
hallehuis
maar overal
aan…
God is groen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 hongerige reiger weet te ontsnappen
En blijmoedig in het donkere water verdwijnt
Het bladmos ligt als een donzen deken over de grillige boomwortels heen
Omdat Hij dit met nauwkeurigheid heeft weten te weven
Hij beweegt de groene specht tot het eten van de bosmieren
Die in groten getale in de voedzame bodem leven
Hij is de klimop die oude…
Het Nut van Zegeltjes
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
428 De kassière heeft de
zegeltjes al uitgeteld
terwijl ik alles inpak
vraagt ze of ik ook
actiezegeltjes wil
‘nee dame ik hoef geen zegeltjes,
als je zo oud bent als ik
moet je je tijd niet verkwisten
aan zegeltjes sparen en plakken’
we wisselen geld en een glimlach
de oudere dame na mij
kijkt me hoopvol aan
durft niet te vragen…
Ga Nooit Terug ...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
410 ga nooit terug naar
daar dat en wat ooit was
een vorige huis waar je hebt gewoond
je werk van toen
het is vals die heimwee
die nostalgie dat sentiment
je kunt het toch niet overdoen
doe weg die oude jas
wat moet je ermee …
niemand die je er nog in herkent
de tijd is door gelopen
nieuwe inzichten en
veranderingen worden getoond…
De Zomerfeesten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
607 de zomerfeesten zijn weer begonnen
in de parken zijn stoelen en tafeltjes gezet
met parasols versierd met kleurige lampionnen
en worden door jong en oud heel druk bezet
de strijd om het virus is eindelijk overwonnen
na een lange lockdown is het hunkeren naar verzet
de zomerfeesten zijn weer begonnen
in de parken zijn stoelen en tafeltjes gezet…
groene oase
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
543 hoe wij -klimaatgevoelig als we zijn- onze
kleine achtertuin ontdeden van de meeste
ooit zelf gelegde plavuizen en tegels
hoe zon en regen onze tuin stilaan een mooie
groene aanblik gaven en wij ons weldra
in een geurende oase waanden
hoe planten en bloemen onstuimig hun plekje
in het zonlicht bevochten en wij de oude tuin
met nieuwe…
Grenzen aan de koei
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
474 We moeten 't oude motto onderschrijven
Voor stikstof producerende bedrijven:
Er zijn in dit land grenzen aan de groei
Voor pluimvee, varkens, megastal en koei!…
*
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
498 vlinders
Ik zag jullie gaan van het balkon
Duikel duikel ronderom
Langs het waskoord bloemgazon
Richting stroom en klare bron
Vergleden zonder zoemgerucht
Langs de rotsen en bosschages
Langs elektrische tuigages
Glijden glijden laat me toch
Meeliften uit mijn lichaam loch
En duikelend en ronderom
Opgaan in gindse zomerzon
Als een oud…
diep in ons verborgen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
681 dit was het huis waar wij
woonden
het veld waar we lagen
in zomergeurend gras
hier was ons tintelende samen
in het milde stille licht waar
we in de verte van onze ogen
argeloze dromen droomden
hier was de geurende aarde
de zoete lucht van oude
lindebomen in de donkerte
van de nacht
hier was het zilveren
stromen van de beek
de spiegeling…
GRAZIE MILLE FIAT UNO !
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
581 Het suizen der bomen maakte plaats
voor de huiswaartskerende drommen:
honger en haast, ronkend naast
de koele lanen der oude warande.
Ook wij raakten in een sprint.
Filevorming benam ons de adem:
we moesten remmen, werden krijtwit...
De klap was van metaal en glas -
Maar Superdankbaar stapten we uit.
Onze hond sprong Ongeschonden.…
Nieuwe tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 Waar ik vandaan kom staat haast niets meer wat er stond
Wat ik verliet heeft mij onzichtbaar ook verlaten
Als ik er kom en mijn verleden naspeel
Kijkt alles me bevreemdend aan met steeds een nieuw gezicht
Alleen de kerk en de rivier
Alleen de oude maan en bomen zijn nog hier
Als ik er kom smaakt alles naar een onvermijdbaar later…
de eenvoud in onze jeugd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 in de winter van mijn jeugd
stonden de bloemen op het raam
als kunstwerken van de natuur
maar, het moet gezegd
voor dat inzicht kende ik nog geen naam
het was wennen deze week met vorst
en het schrappen van de voorruit niet meer gewend
dan ook nog de verwarmingstand laag in huis
even had de oude zwarte kolenkachel zich tussen
mijn gedachten…