6137 resultaten.
Sjeng de bokkerieër
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
822 Toen hun hoofdman de geldkist opendeed
slaakte de bende een vreugdekreet:
elk van hen bezat menig gulden florijn
toen hij later naar huis toe reed.
Sjeng vond het fijn een bokkenrijder te zijn.…
Armageddon
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
707 reddeloos ten onder gaan
in eeuwigdurend donkerzwarte nacht
Orkanen gieren hongerig door de straten en blazen duizend
jaren van hun sokkel in één simpele ademtocht
ze leren ons het vals belang van veel vergaren
in die teloorgang - en wij waren zo aan de dingen verknocht
kokend lava van vulkanen vaagt dorpen en steden
rivieren dringen door huis…
nieuw leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
598 toveren
je wordt de moeder van nieuw leven
vergroot het geluk van haar liefde
de man en de zoon die ze zal heeft
vol verwachting draagt hen de wens
het nieuws naar buiten te brengen
dat het kostbaarste geschenk groeit
in de veiligheid van moeders schoot
dat de stam waaruit zij ooit groeiden
hen een nieuwe loot ontspruiten zal
dat in het huis…
leven ontplooien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 steeds weer iets anders
wisselen zich momenten
van vreugde en vol plezier
naar een hoofd vol zorgen
omdat wat liever dan lief is
soms ook best wel lastig is
van moment tot moment
manifesteert het leven zich
in spanning angst en hoop
als onverwachte bezoekers
bij het maken van de keuzes
rond groter groeiend grut
de verbouwing van het huis…
Het pad van gruis
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
459 wie wellicht uitgeloot
ik heb weet, dat ikzelf
zal moeten herscheppen
het lijkt nog reiken naar een te hoog gewelf
of op pijn verdoven door 't hart te ontsmetten
de dynamo van mijn dynamiek
kraakt roestig, als het ware
mijn hand kent nu slechts een wiek
het is verwachten, hopen op baren
ik droom doorgaans over mijn gesloten huis…
Leef je droom
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
437 Zo bijzonder als een huis dat je ter wereld brengt
Zoek de beste en mooiste bouwstenen op die je nodig hebt
om de muren van wenselijke constructie recht te trekken, staande
te houden, warm ondersteund door glad gestreken laagjes sterke mortel.…
Zal ze leren
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
479 rotschool roepen
we gaan fietsen achter dat meisje
uit de klas
We gaan extra traag tot tien tellen
en niet weten wat de hoofdstad is
We gaan een hoge pet opzetten
we gaan nooit meer boeken lezen
nooit de tafel dekken
en hele nachten film kijken
We gaan het licht
in de koelkast stukslaan
we gaan sporen achterlaten
we gaan te laat naar huis…
vanaf een terras
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 zwart-wit
of oud fotobruin verbindt
en ik vergane afdrukken omzet
in woorden zonder het al
met vocht te duiden in beïnkte zinnen
een enkele passant schuift voorbij
dat heb je vaak op een vroeg moment
alsof een goedemorgen deze ledigheid
te snel zou vullen met aangroeiend ruis
dat maakt mij niet blij
in een sfeer waarin ik thans zo graag huis…
Red bull
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
675 Zij is, zo viel zij met de deur
in huis,
een sensitief spontaan libra
geval
dat zich niet inlaat met te
hoge heren
half aangeschoten vol poehaagse bluf
Voorzien van lichtelijk chaotisch brein
laat zij zich onderdompelen
in cocktail
party's met veel manvolk
en publique
toont zij zich in net iets te
blote kleren
waarop ze…
Survivalkit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Maar ook de sleutel van je huis
of voordeur van je nederige stulpappartement...…
Winterwandeling
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
610 sprookjes-winter-nacht
We lopen onder sterren
Jij rent wat heen en weer
De Maan kijkt toe en zij glimlacht
Naast Grote en Kleine Beer
We weten ons altijd omringd
Door krachten die beschermen
Ze lopen met ons mee als boom
Als planten in de bermen
Winterkoning blaast heel zacht
Zijn adem over 't land
We nemen de korte weg naar huis…
noch blijft het dralen bij gisteren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 klasje genoot het ademde vrede
buiten een uitroep in lettergrepen:
han-den-af-van-on-ze-kin-de-ren
ik hoorde Gibran aanhoudend reciteren:
je kinderen zijn je kinderen niet
je mag hen liefde geven maar
niet je gedachten want zij
hebben hun eigen gedachten
je mag hun lichamen huisvesten
maar niet hun zielen want
hun zielen toeven in het huis…
Thuiskomen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
571 ‘k Was twee weken
in een strak groot huis
hierna dacht ik
‘k waardeer straks mijn eigen woning niet meer, te oubollig
Maar bij binnenkomst
verbaasde ‘k me over
mijn wereld,
de warmte, het knusse,
het tafelkleed met kruissteekjes,
zelf ooit gemaakt(?)…
547
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
568 In een huis waar afwezigheid de lucht vult
De man op de vloer, voor mij onbereikbaar,
Degene die mij grootbracht, te gast in haar eigen land,
De vrouw die ik liefhad, en wakker word met koffie
Die ik niet geschonken heb.…
IKEA, GROF VUIL
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
580 , gesprek
Gesnotter van kinderen en hels geknars en
gekletter van schuivende stoelen en tafeltjes
Worstjes en ijsjes vluchtig worden verorberd
zo ook door mij, ook door mij: 2 stuks
De reis door de BLAUWE MUUR kan beginnen
Ik heb niets nodig maar wil mijn verleidingen toetsen
Na een lijdensweg door alle denkbeeldige vertrekken
van huis…
Veel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
600 'k Kreeg foto's uit het verre noorden,
een gouden zon
boven besneeuwde bergen,
houten rode huizen
het Noorderlicht, rendieren,
over ‘t meer een orb
'k Kreeg foto's uit een ander werelddeel
van zoon, ook sneeuw,
Versierd de boom
voor het grote grijze houten huis.…
1 tot de macht 4
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
657 Ik ben de drager, het huis zonder deur.
Ik draag hun stemmen, hun pijn en hun woede.
Ik ben nooit alleen. Nooit vrij.
En toch… zonder hen?
Zonder hen ben ik niets.…
BEZUINIGINGEN OP DE GEHANDICAPTENZORG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
632 Bezuinigen op de gehandicaptenzorg (1)
ja, je, maar dan ga ik op tot Gods altaren (2)
en bij leven zijn die altaren van Zijne Majesteit
en Hare Majesteit de Koning en de Koningin (3)
dan ga ik op en top formeel in processie
naar hun paleis, dat huis in dat bos (4)
want die zijn zo gemeend meegaand
met de gehandicapten, de invaliden (5)
dus…
Confetti
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
499 van overhemden
En thee die je mij schonk
Ik smaakte de geborgenheid van warmte die ik dronk
Bij vuurhaard en gezelligheid
Je boog zo zwaar in het strijken van die stapel kleren
Je mond bewoog niet snel maar kon mij toch bereiken
Jouw dagen telden teveel kruimels
Die je voor het vallen al wilde vegen
Jouw handen stonden waakzaam in het huis…
de aftrap
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
371 op de maandag, vroeger de eerste werkdag van de week,
begint de ochtend met het vief houden van botten en spieren
op mijn leeftijd ben je daaromtrent wis en waarachtig geen leek
de jaren vragen zijn tol, net als een oud huis met kieren
en ik wil nog wat jaren mee, maar dan is bewegen een must
ik zit daarom in de kring der oudere wijzen uit mijn…
Wild is de wind
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
334 aires
in pernambuco suriname
de valwind en de djambirs
in de verre oost
celebes borneo sumatra
ambon zee van java
de moessons
die om 't half jaar
centraal-azië
besproeien
westenwinden
die de warmte
van de golfstroom
stuwen
de arctische tornado's
op spitsbergen
en nova zembla
tyfoons van sneeuw
jacht van orkanen
geen huis…
Kankerpit B
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
576 met wat in ons en
ook om ons heen
in de eerste, tweede en
derde wereld gebeurt
de tragikomedies
tirannie dramatiek
in godgeklaagd kommervol deerniswekkende omstandigheden
de massa's der
dakloze bed bad en brood
tentbewoners,
uitzichtloos
door oorlog en ander leed getroffen mensen
monddood, van hun vrijheid
geld en goed, huis…
De verhuizing
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
295 Een teckel die niet meer springt,
een zoon die nooit meer zwaait,
en toch ademt het huis
in elk hoekje van verdriet.
Ze lacht bij het beeld van opspringende oren,
bij de sok die triomfantelijk werd gevierendeeld,
bij blafjes die nu enkel echo’s zijn
tussen muren die zich langzaam vullen.…
zondagse morgen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
229 hopen te winnen
voor ons
vóór ons ligt de leegte
de schone lei van het onverwachte leven
zeker nu de regen van deze zondagse morgen
opgedroogd achter onze oren
alle zorgen verloren
erbij heeft doen staan
met onbeholpen armen
langs het vege lijf gedropen
als druppels
van de flakkerende nepkaars
want geen storm zal ooit door ons huis…
Strandwandeling
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
213 De zon zakt langzaam onder de kim,
Een eenzame ruiter komt langs,
De wandelaars zijn op weg naar huis,
En wij zetten ons neer op ’n duin,
D’armen om elkaar heen geslagen,
Dicht tegen elkaar aan geschoven,
Stil uitkijkend over ’t donkre water
Naar ’t ondergaan van de rode zon.…
Ontwaken uit de mist
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
320 En toch, in een trage opwaartse beweging
durfde ik weer te vallen,
door te zetten, voorzichtig,
tot mijn lichaam weer mijn huis werd
en ik weer kon voelen:
de zon, het lachen, de jengelende kinderen,
zelfs de pijn – rijker dan ooit tevoren.…
Wervelwind
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
298 Wind trekt door het huis,
laat kastdeuren klappen,
tilt stof op uit hoeken
waar niemand meer kwam.
Op het nachtkastje licht het scherm op.
Hij kijkt tot het donker wordt.
In de straat scheurt een vuilniszak open.
Papier rolt over het asfalt
alsof iets probeert te vertrekken.
Hij neemt op.
Geen begroeting.…
Strabismus
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
339 Van het hout maakte ik planken
voor een huis dat alleen bestond
toen ik mijn ogen sloot.
De moordenaars kwamen zingend.
Hun boot gleed binnen
zonder water te verplaatsen.
Het Eiland van het Lied
lag achter hen
als een keel zonder tong.
Het is zwaar om een Viking te zijn
met plastic slangen in je arm.
De raffinaderij ademt voor mij.…
Het geel der stilte
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
393 Zondags komt zij
altijd thuis
maar vindt zichzelf niet
in het huis
de deur staat open
licht en leeg
alsof iets haar ooit
bewoog, maar zweeg
de eieren-
ze heeft ze weer
vergeten,ze hebben
zich los
van haar gegeten
ze rollen zacht de
wereld uit
vergeten zelfs hun
eigen huid
geel dwaalt rond
zonder gezicht
zoekt naar zon…
Poeoeoeoeslief
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
303 Maar goed, prima:
bij vrienden, dan ben ik gewoon je vriend
en in het publiek, dan kus ik gewoon jou niet
.. of nou ja, meestal dan,
tenzij er per-ongeluk-niemand in de buurt is
Want als we samen zijn,
is het eigenlijk al een date
Waarna ik je achterop neem naar huis
met wat gestuntel en geskate
En als je bij me binnen stapt,
staat…