6335 resultaten.
de kunstenaar van zijn
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
504 gedachten
een lied voor de wijk, een stem in de raad
een vriend die altijd naast je stond
hij zag wat echt telt en harten verbindt
een luisterend oor, een reikende hand
van huttendorp, inloop- en buurthuis tot plein
waar Kees was, daar wilde je graag zijn
zijn nalatenschap kleurt nog de stad
zijn stem klinkt zacht, maar oorverdovend
als een eeuwig…
Standbeeld in de stad
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
530 beeld van toen, beeld van nu
je roept de zwijgende stemmen
je zwijgt een roepende stilte
je ogen zien niets, blind in wanhoop
maar het lijkt alsof ze alles zien
je blijft daar altijd bewegingloos staan
gemaakt om te onthouden
nooit vergeten wat er is gebeurd
om te verwerpen die harteloze terreur
van discriminatie en ongelijkheid
in eeuwige…
Amygdala
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
447 Een antwoord op deze binnen rijm gebedde, oorverdovende overvloed
aan klankwoorden van duivels prangende vragen laat zich na tienduizend jaar wijsgerige wijsheid
lastig in één puntige plooi van
een kristalhelder oogverblindende solarplexus voor eeuwig vastpinnen op de toppen
van cheops en gizeh
Het is er niet enkel dan zodra
wij ons openstellen…
Verslavend natte dromen
netgedicht
3.1 met 92 stemmen
403 die baan hebt
zo lang gods water
over de droge akkers loopt
naar het benedenste landschap
dat al te vaak verzopen is
en nu eindelijk de
verplichte zwemdiploma's
in de lessen heeft opgenomen
geen verificatie ze lagen thuis
ze zijn dus voor de golven
uit gezwommen op weg
naar een eind dat
nooit zal komen
in uiterst verslavende
eeuwig…
Ik mag er zijn
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
324 Ze vindt haar weg naar de verborgen, innerlijke kamers
van het wezen, waar een bron van eeuwige rust in kringetjes blijft zingen.
Fluisterende wereld weeft
haar verfijnde tinten als tedere geheimen.
Ik bewaar ze in het zachte archief van een kwetsbare ziel,
waar ze zich mengen met herinneringen tot een tapijt van licht en schaduw.…
Je bent van goud, maar o zo koud
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
349 Je werd mijn vlees en bloed, verstrikt in een eeuwige connectie die ik nooit meer kan laten.
Het uitkotsen van mijn hart in jouw schoot deed jou deugd.
Hou het bij je, en speel ermee.
Je weet dat elke stap die je zet in een wereld vol leugens voelt als drijfzand.
Maar dat drijfzand is jouw tropisch eiland.…
Noordzee in januari
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
365 Hier houdt de tijd zich in, tussen duin en kim geklemd,
waar mens slechts even staat, een schaduw, broos en diep eenzaam,
en de zee, onverschillig groot, eeuwig en ongenaakbaar koud,
voortgaat met haar trage, onverbiddelijke, stille rouw.…
Winterdepressie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
323 Zingen en dromen,
van een eeuwige zomernacht.
Dat de winter nimmer meer mag komen.…
Stokebrand
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
321 verschrompelen tot wat de
kloktijd slaat
in postindustriële dronefabrieken
dat is wat ik u brom, het dicht verdorde
tropicale regenwoud der nevels
waar goden woonden in de Andeshemels
is kwijnende en schreidt als Zadkine's man
dikke tranen die de bodem dekken
in takken die ooit hoog de
lucht in staken
zo trots, majestueus leek het - voor eeuwig…
Wanneer Venus de ziel overspoelt
netgedicht
2.5 met 59 stemmen
1.246 Je bent mijn
muze, mijn levendige inspiratie; de vloeiende poëzie die eeuwig in mij blijft.…
Laatste dodenoffer
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
465 De vrije tijd heeft hij kennelijk benut
op alle dagen die hij verspeelde
Natuurlijk is hij op zijn best
in de realiteit met zingeving
waar hij niet uittreden zal
om voor eeuwig hemels te leven
- hij wordt gek van wachten
Nu zijn ze eindelijk de hort op
hij en z’n ongebreidelde fantasie
afgezaagd kiezen tussen spareribs of vis
want het…
Het antwoord van de kosmos
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
78 wanneer de kille wind de nevels drijft
de wees is nimmer teder en alleen
wie opkijkt blikt door alle sluiers heen
het reservaat van onmacht en van pijn
moet slechts een tijdelijk verblijfsoord zijn
zie hoog het firmament heft zijn gezang
verheven boven aardse storm en drang
die duizenden sterren in het grote blauw
getuigen van een orde eeuwig…
De reflectie van het licht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.044 De orde die daarboven eeuwig blinkt,
is nu een gloed die in de ziel verzinkt.
Dus spreek o mens, getuig van wat je zag,
de nacht wijkt langzaam voor een nieuwe dag.
De kosmos heelde wat er was verscheurd,
zie hoe de aarde nu weer open kleurt.…
Versteende dromen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
22 Je bent er niet in momenten
niet in de novemberpijn
daar in de verte leeft een stad
en een stukje van dat leven ben jij
Ik kan geen muren bouwen rondom heimwee
Een wegkijken van de eeuwigheid
dat wil ik niet want waar blijf jij dan?…
Apollo 13
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
247 Ik vlieg om de maan als het moet,
maar de machine hapert,
het staal is te zacht
de beitel te bot,
de dichter is te moe
te bang voor alle woorden
die op de wereld geschopt
kunnen worden vandaag.
woorden, die met veel kabaal en
rode vonken alle kanten schieten,
als scherpe as neerdalen op papier
dit alles om één roestvrij
stalen waarheid…
Intens verlangen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.018 Waar het gras de einder raakt
En de regen plassen maakt
Waar de zon warmte geeft
En de droom die jij beleeft
Jou jouw wereld toont
Van alle ballast verschoond
Waar muziek jouw gedachten steelt
En alle wonden heelt
Daar dansen de onsterfelijke zielen
Gewichtloos in het eeuwige licht
Jij herkent degenen die jou bevielen
Een blijvende lach…
Egypte is een bloem
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.296 De Nijl spiegelt een eeuwig ritme
De zon volgt in haar boogbaan
Een wieg die slijt en rolt naar de kuil
Jaarlijks zwellend voedt ze de oevers
In het westen slaapt de farao
In een onherbergzaam vlak
Diep doorsneden
Tussen woestijn zit vruchtbaar land ingeklemd.…
Tepelstreeltje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
2.562 voorover
De vlecht viel als een geknoopt laken
Voor de ontsnapte die terug wil
Dan klimt de kikkerprins naar haar hals
Op karakter en zwemvliespoten
De haarwortels houden het nipt
Maar haar grimas getuigt
Ter hoogte van de vensterbank
Knipt ze de streng door
De ballast valt met een ijselijke gil
Zo blijft de maagd gevangen
Een eeuwig…
Mijn moeder
hartenkreet
4.4 met 43 stemmen
4.307 problemen proberen te verhinderen
Ik zie in mijn kinderen jouw lessen terug
En roep “kijk je wel uit”als zij de deur sluiten
Geef even een les mee, gemeend en vlug
Voor de woelige wereld daarbuiten
Ik kan niet alles doen wat jij me gaf
Maar jij schonk mij wel het mooiste wat bestaat
Want ook al bekijk je het nu van buitenaf
Jij bent voor mij eeuwig…
Geloof
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.392 Een heftig zielenleven die de weg deed ontstaan,
Mijn eeuwigheid te zoeken in Zijn liefde.…
Hysterie
netgedicht
2.6 met 16 stemmen
1.217 mezelf verborgen
onbeduidend en onschuldig
zwevend naar een stille kracht
Zoekend op het stille pad
van vergetelheid en voeten
ga ik tastend door de stad
de ogen van een grijze rat
steeds mezelf ontmoeten
Hallo mijn liefste
ben zojuist gestorven
in een land vol hartsgeheimen
ademde nog orchideeen
kuste zacht de paarse mist
van eeuwigheid…
De vinder
hartenkreet
2.4 met 12 stemmen
2.239 Vriendschap betekent er voor de ander zijn,
een deur die altijd en eeuwig openstaat,
bij het zien van elkaar de warmte van een zonneschijn,
iemand die je nooit en te nimmer in de steek laat.…
waar ben je?
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
996 Ik heb je voor eeuwig in mijn hart gesloten, waar je ook bent.
Jouw einde was onmenselijk, zinloos en zonder rede.…
Heb je zo gemist...
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.284 Wanhopig speelde ik de eeuwige optimist,
maar steeds verloor ik me na enkele uren.
Hoezeer miste ik je mooie ogen, je lieve lach.
Hoe groot was mijn verlangen jouw weer te zien.
Vertwijfeld telde ik het teveel aan seconden in elke dag,
maar te snel hield ik dat weer voor gezien.…
17-07-02
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.981 dunne draad
Die nog weldadig licht verspreidde
Het was een laatste levensdaad
Mijn zon is onder, gebroken draad
Het donker houdt mij in zijn macht
Ik moet alleen naar huis het is laat
O God ik bid u geef me toch kracht
Ik kan alleen dit maar verdragen
Omdat ik geloof als een klein kind
dat U hem naar de hemel hebt gedragen
Waar zijn eeuwige…
Zestien
gedicht
3.2 met 119 stemmen
41.607 Afspraken met
sterren en eigen leden
voor eeuwig en zonder reden.…
Grafdicht op Jonkvrouw Isabelle le Blon
poëzie
4.4 met 14 stemmen
4.983 .
-------------------------
*gesteen - gekreun
*voorgetreên - voorgegaan
*verbeiden - afwachten
*zaligheid - eeuwig geluk…
het derde kind
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.502 dag en nacht alleen
als derde kind herhaal ik
uit herinnering hoe zij samen
in het wankele bootje stapten,
voor hun onvoltooide reis vol
van regen, storm, hagel en donder,
tot de wind tenslotte liggen ging
en het scheepje begon te koersen
op een innerlijk kompas
wat mij nu elke dag nog treft
als een onzichtbaar wonder,
maar wat ik, eeuwig…
zandloper
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.310 tot de eerste of tweede rij
van jouw zoetgeurende struiken
het onfeilbaar digitaal fototoestel
vereeuwigt jou, mijn kind, met Ashamir,
terwijl hevige schuld, ja schaamte
mij overvalt, want niets,
nee, niets ben ik of beteken ik,
ik bezit niets, laat staan wijsheid,
niets begrijp ik van deze wereld,
terwijl de vogels vliegen,
de zee eeuwig…
zittend zinnebeeld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.150 mannelijk masker
het groeiend genot
puilend en buigend,
zacht rustend
op haar dijen
scheppen
haar borsten een brug
met tere pijlers
het hoofd
met lang getouwd haar
neigt voorwaarts
de spreidende draden
verbergen deels haar
aanzuigend rose
met zuchtende
meewarige ogen
ziet zij naar het verre
dichtbij
alsof de eeuwigheid…