10903 resultaten.
vragen maakt onvrij
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.350 waarom wandelt een bejaarde stoer
vier dagen uit vrije wil
voor de zeventiende keer al
tussen massa’s anderen
op een uitgestippeld parcours
de drieëntachtig gepasseerd
vlogen ze hem aan uit Tel Aviv
hij treinde meteen weer terug
dank u ja nog gezond en vief
met na zijn pensioen weemoed
naar het oude werelddeel
waar hij mee was vergroeid…
Levenslustig
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
752 D'r taxirijder vroeg op weg naar Laren,
hoe oud ze was. Die aandacht vond ze prachtig.
Ze zei: 'Meneer, nog éven ben ik tachtig,
omdat ik overmorgen zal verjaren.'
Hij zei: 'Dat is u echt niet aan te zien'
en vroeg: 'Gaat u iets leuks doen op die dag?'
'Natuurlijk,' zei de dame met een lach.
'voor levenskunst heb ik het cijfer tien.'…
Ook vandaag weer zoveel doden
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
835 Ook vandaag weer zoveel doden,
onbekend, soms onbemind,
vragen, zoeken, zin en waarde,
oude mensen, jong of kind...
Zoveel dat ik 't niet kan vatten,
zoveel tranen, zoveel leed,
en toch blijft de wereld draaien
alsof niemand dit echt weet.…
langer werken
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.594 is bij deze man het beeld gerezen
dat zij ook vijf jaar langer werken kan
eureka, wat een slim doch eerlijk plan
briljant, jawel, de hemel zij geprezen
dus heren, bent u zestig, stop met pezen
de vrouw heeft dan nog tijd en het elan
want zij is krachtig, kan nog jaren mee
en hij is op, het lijf begint te plagen
hij is nu eenmaal sneller oud…
oudejaarsavond
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
688 het water lijkt te gloeien
terwijl ze onbezorgd speelt
met haar gele badeendje
van wel twintig jaren oud
ze hangt wat schuin
haar ronde ogen gesperd
in diepe trance verzonken
deelt ze haar zoveelste intimiteit
met haar dobberende kompaan
buiten heerst de mist die
als witte ouderdomsdeken
zich ontfermt over de resten
van alweer een jaar…
De zomer kan me gestolen worden I
gedicht
3.6 met 28 stemmen
17.772 Mijn vader die vurig gelooft
Dat God zijn goudreinetten stooft
In zonlicht van miljarden jaren oud.
De larf vreet zich tot worm des verderfs,
Begeerlijk vruchtvlees roest tot op het bot,
Het klokhuis wordt een tongewelf van smet.
De ledigheid van liggen in het gras,
De zonnebrand van Onans stuifmeel,
Verkleeft tot donorgift op het gewas.…
DE STRAATZANGER
poëzie
3.8 met 10 stemmen
3.327 De man is oud en grijs. Onordelijk fladdren
zijn dunne lokken op de vale jaskraag.
De hond, met wie hij elke bete broods deelt,
zijn trouwe metgezel in wel en wee, ziet
de schaarse wandlaar aan met smekende ogen,
totdat een aalmoes valt in ’t blikken bakje,
dat hij voorzichtig met zijn tanden vasthoudt;
en beiden huivren in de gure wind.…
Wandeling na de storm
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
641 De oude landgoederen met hun paden waar je
soms de bochten niet van snapt,
Schaep en Burgh, Bantam, Boekesteyn,
de grote groene stammen, de beukenzalen,
ook hier zijn de stormen van januari als
barbaren tekeer gegaan.
Ontwortelde bomen liggen als gevallen vorsten op
het pad,
na eeuwen grootse dromen één ongehoorde dreun.…
Graven groeten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
636 ik ga de gouden blaren
leef het loslippig loof
zie de doden staren
vanaf hun stenen alkoof
zullen we vandaag de vaders vinden
tussen tinten van de tijd
die herfst heet, tussen linden
en platanen, langs lanen eeuwigheid
en moeders die we minden
broze briesjes blazen
of woeste waaiewinden
lijk droeve oude dwazen
ik stap het stille sterven…
aankomst
poëzie
3.4 met 7 stemmen
3.104 Beneden karren raatlen, kranen kreunen,
Hier is het stil, terwijl alleen gitaren
Een oude fado traag en droef opdreunen,
En of karvelen weer de Taag opvaren.
-------------------
uit: Soleares…
En ik, ik zucht...!
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.147 Oud zeer, nieuw zeer, moet ik graven
naar meer, in vroeger of het heden?
Diep van binnen weet ik het wel, maar
er voor uit komen...kop in het zand dus!
Ben beter in denken dan doen in
sommige gevallen.
Maar het beheerst m'n leven, al zolang
ik me heugen kan...…
Samen!!
hartenkreet
4.2 met 26 stemmen
3.904 ’k Weet het nog zeker
JIJ zei:
”Dit duo wordt oud”
Ja, ja en oké en natuurlijk en…
AMEN!
Een duo
is volgens Van Dale toch:
SAMEN!!…
Mijn Opa
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.291 Mijn opa is een oude man,
Die toch nog veel kan.
hij wil de boom in om kersen te plukken,
en kan vallen uit de boom door dat vele rukken.
Opa is behoorlijk eigenwijs,
En houdt verschrikkelijk veel van ijs.
Opa jij bent de man,
Die ik niet missen kan.
Opa als jij later dood zult gaan,
Dan laat ik een traan.…
Mijn broer en ik
gedicht
3.1 met 90 stemmen
50.417 voerde uit
Toen de oorlog uitbrak
nam je een vliegtuig
weg wezen
en kwam als held terug
Daarna had je andere belangen
een vrouw - een kind
een huis van steen
in een ver land
Ik zie je nog maar zelden
ben me bewust van steelse blik
naar mijn besneeuwde hoofd
Moeilijk maal je vlees
op losse tanden
Ik voel je denken:
ze wordt oud…
In Memoriam
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
3.133 Hij werd wat oud en ook wat stijf,
Zijn gang werd heel veel trager.
Wat schonkig voelde ook zijn lijf,
Want Karel werd wat mager.
Vanmorgen vroeg is het gebeurd,
Karel is uit geklust
Zijn kattengeest is opgebeurd
Naar het land van altijd rust.…
Voor B.
gedicht
2.9 met 334 stemmen
67.773 Men moet de mooie dingen mooi laten
zij heeft een vriend, ik ben getrouwd
men moet de mooie dingen mooi laten
voor een avontuur ben ik te oud
Dat neemt niet weg dat ik haar erg leuk vind
's morgens aan de koffie is zij mijn zonnetje
ze heeft een rok met buidelzak
daar zou ik graag in willen zitten
Zij scoort nauwgezet rattenagressies
ik…
MAMA
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.361 De wanhoop in je oude ogen zag ik niet.
Natuurlijk, het besef komt pas later,
En de eenzaamheid: Het weegt zwaar.
De dood .. het Witte Licht .. de pijn.
Gebogen onder verdriet, de kater,
Sleep ik mezelf van jaar naar jaar.
Ik wou dat ik weer bij je kon zijn.
Maar jij ging, je koos voor de dood,
Je koos de weg naar het Witte Licht.…
Een voorjaarswandeling 1
gedicht
3.4 met 53 stemmen
22.577 Wij liepen in een bos
langs oude dennen, varens, berken mos
en spinnewebben.
Wij konden daar slechts fluisteren, durfden elkaar
niet goed verstaan.
Plotseling hoorden wij hoge stemmen:
'Ga weg! Straks vallen alle bomen om!'
Wij stonden stil, hielden onze adem in.
De zon scheen, het was het midden van een dag.…
de directeur en zijn directoire
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.716 roep ik hen van verre toe
ja, verdikkeme
wat fijn dat u het ons meldt
dat is van de eerste bustehouder
gedragen door mijn oude grotemoe
mijn opa was directeur
die snoeper fabriceerde
fijne lingerie
zij droeg derhalve een directoire
en was ongevraagd
zijn mannequin
voor de notabele fine fleur
dag en nacht stond ze
voor hen klaar…
de beelden II
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
735 duinen bedolven hun doornen
de muziek zweefde over helm
en aardsterren, ik keek verdwaasd
hoe haar vingers dansten, hoe
ze hier was geraakt langs slikken
en graven van oude vissersboten
zoveel gezichten legde zij bloot
vreemde namen klonken het land in
waar de hazen zich ingroeven voor
de komende winter, dorpjes stillekes
onder het vallend…
Het leven tweemaal beleven
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
786 Vaak zit de charmante oude dame
-eens door vele mannen bemind-
op het pleintje voor mijn huis
zou U weer twintig willen zijn?…
Wijsheid
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
728 Een waardige oude dag ,
wordt zo om zeep gebracht.
----------------------------------
Ouderen ziek door betutteling
Uitgegeven: 13 oktober 2008 12:38
Oudere mensen worden in verzorgingshuizen en ziekenhuizen vaak op een betuttelende en neerbuigende manier aangesproken.…
Zwanenzang
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
606 Het oude jaar loopt op zijn laatste benen
En strompelt stapvoets naar de eindstreep toe
Zijn haar is grijs, hij oogt ontzettend moe
Hij heeft een stok en kromgegroeide tenen.
Ooit heeft de tijd hem eindeloos geschenen
Hij beet zich in de dagen vast en hoe!
Het ouder worden was voor hem taboe
Dus in zijn lente ging hij keihard trainen.…
Ik had wel iets willen zeggen.
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.654 Ze was nog lang niet zo oud als ze er uit zag,
de dubbele jaren hadden haar rug gegeseld.
En het was zo vertrouwd dat ik niet kon spreken.
Ze zei me dat het goed was en dat ik vertrouwen moest hebben.
En dat ik vooral in mezelf moest geloven en dat het allemaal goed zou komen.
En dat zou het, dat voelde ik meteen.…
De vaderlijke boom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.630 Ik zie het leven in de oude boom,
in de wortels, de takken, en z'n kruin,
de levenssappen in een trage stroom,
de knoestige stam herfststormachtig schuin
en reikend tot in de blauwe hemelboog
als ik kijk met ’t oog van de spruiteling.
Heel geweldig lijkt hij en heel hoog.…
Trompettert blauwe vleugels
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.058 Zie jij die mooie duif
daar tussen twijfelende inkt
in die abstractie
van een glas whisky
zonder muren
trompettert
Miles Davis
onzichtbare kleuren
op blauwe vleugels
als door de late middag
traag de rode zon zakt
in rokerige woonkamers
waar het binnenste hart
van de oude vrijersstad
naar echte vrijheid zoekt
veel verder dan toen
en…
blauwe nachten
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
779 stillekes schijnt de polder naar de maan
kruiden zwijgen, vossen vertrappen
de oude dag langs de Vlaamsche kreek
het luistert, het broeit, zachtjes naar de
oppervlakte, hoe schoon is het blauwgras
weer, wiegt de kleine ratelaar zich
tussen de duizenden purperen orchissen
blauwe schijn, blauwe nacht, blauwe rust
de uren vertolken weer een…
Het leven is jong
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
649 in de natuur geworden
waandroom van een trouwe vriend
hier in mijn stoel, met betraande ogen
voor het vage beeldscherm
waar iemand mij vertelde
dat huilen ook bidden is
ben nog ik nog vrij om na te denken
het allemaal anders te zien,
wil je mijn vaste land vasthouden
mijn wereld nieuwe horizon geven
verdwijnen tussen warme dekens
de oude…
Het Westen
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
642 de blauwe "Theater Aarde"
kosmische buitenlichten vallen
door ‘n gebrandschilderd gewelf
Inwoners spelen complexe rollen
voeren "illusie van het leven" op
spel en werkelijkheid verbonden
als 'n zwemmer en z’n zwemmen
de mens kent zichzelf niet meer
dat ging met het spelen verloren
Illusies vervangen de werkelijkheid
in dromen op oude…
Lente
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
688 Languit op het grasperk
Jij en ik
Sprietjes grasgroen in je neus
Hoog boven ons
Filtert het jonge lover van de oude linde, ragfijn
Streepjes zonnegoud op je wang
Stralend
Zoals je naast me ligt
Nog steeds, na al die jaren
En ginds
Geduldig traag sluipend, dagenlang al
Sluipend traag
Geduldige kater vol krolsheid
Je kijkt me aan, één ogenblik…