837 resultaten.
nederland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
910 een zomerse zon
bedekt mijn land
waar klaver huist
en bijen vangt
waar in de koeiebuik
gras ontspint tot mest
in dampende klodders
door koeieanus uitgedreven
op het land wordt neergeplet
in koeken ter vertering
aan het land wordt teruggeven
oh nederland
oh koeienland
je bent door koeieplakken overmand
zo vruchtbaar bruin
in 't zonnetje…
Zandloper
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
646 Langs vale wintergrenzen,
het loodgrauw in de lucht,
vermoedens gevat in wensen,
sjouw ik het levenspad,
omzoomd met distels af,
langs gladde keien, tussen
wieg en soms het graf,
maalt de molen haar tijd,
ruist het alom aanwezig leven
in stof door de vingers glijdt,
haar blik mijn toekomst kuist,
bedekt met open hand, de
opening van…
Don Quijote
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
681 Altijd turend naar
de deinende horizon,
steeds bedekt met stof.
Sancho, op de heuvels
dáár, ver vooruit,
zie ik witgewiekte molens?
Dansen er skeletten
met wentelende armen?
Ik wil rusten Sancho,
hier in het gras en
mijn loden hoofd
in de koelte van
de bergbeek dopen.
Morgen, morgen Sancho,
zal ik ten strijde trekken.…
Launching the Boat
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.672 De last sleept over eb
modder en slip bedekte
blootgelegde schuur en
vuur vonkstenen
Onomstreden onheilspellend
krassend over de pas gestopte
tot flinterdun vloeipapier
versleten aangevreten
schimmelpanelen
Het zand tussen de aangeslagen
stukgebeten pijpsteel tanden
wrijft langs de ontblote zenuw
einden teneinde de herinnering
van heel…
Ruiker van suiker
netgedicht
2.5 met 18 stemmen
2.052 zoals jij, maar de muzen ontweken mij,
om in trage tred te naderenden met
de lange schaduw aan hun zij, met
boeketten van in sneeuw gedoopte
loten, viel als basterdsuiker uit heldere
sterren van je groene ogen, geplukte
ruikers uit je haar verstrooid, het kristallen
poeder waarmee ik schrijf worden grillig,
een andere vorm gekozen, bedekt…
Ommekeer
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
1.565 het loof, gekleurd of vaal
bedekt mijn wereld almaar meer
ik ben op weg naar innerlijke taal
spreken wordt zuchten naar een veer
in het park waar ik vertoef
lijken alle lichten te doven
het aardsparadijs toont zich grijs en droef
alleen eenden zie ik in een lage mist geloven
het lijkt altijd zo onverwacht
als ik de andere kant ervaar…
- De gekregen kledij -
netgedicht
4.0 met 42 stemmen
570 gekregen kledij,
deze rustigere laag,
wij dragen ze allemaal
ze is onze etherische
herinnering aan verlichting,
emotionele verbondenheid
emotionele ervaring
een bewuste keuze
van het grote eeuwige
zich steeds meer openen
kledij, de buitenste laag
bedekend als mantel der liefde
het fysieke lichaam,
in ons zelfvertrouwen,
gekleed bedekt…
Ramp Haïti 2010
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.231 De straat bedekt met mensen,
vluchten kon niet meer.
Hartverscheurende taferelen
steeeds opnieuw, telkens weer.
Het is niet te bevatten,
wat daar is gebeurd.
Deze grote ramp
heeft menig hart verscheurd.
Mensen dood onder het puin;
ooit was het hun werkplek of woning.…
Verstikking
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
812 Herinneringen verloren in de mist
Van het onzaligmakende verleden
Schrille kreten
Ontsnappen aan opeengeklemde snavels
Gebonden door strengen
Vlas door schikgodinnen geweven
Het zuchtende hart
Dat geen balans weet te vinden
Onrustig tikkend, oude geesten oproepend
Waar holle ogen zich voeden met de leegte
Dwarrelende sneeuwval
Bedekt…
diepe weemoed
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
616 licht
als verwachting
of een groet in ieder oor
zing boven zij die rouwen
samengedrukt worden door een doornen heg
wanneer de leegte over hen ademt
eens stil, vol en vrij
wacht boven het gewelf van de wind
de halmen die beven en op hun knieën vallen
omdat niets meer overblijft, vreemd
aan alles
en aan het landschap, in het zuiden bedekt…
De zon schijnt bloot
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
558 dat over het aardrijk straalt
het zonlicht maakt geen verschil
heeft geen voorkeur, verheft zich niet
in het licht van ogen
die harten bindt van natuur
de open lucht is van iedereen
is nooit zeeziek van aard
geen gedienstigheid komt er aan te pas
(dat naargeestig scheidt)
de wind waait waarheen hij wil
heeft vrij spel
die de aard bedekt…
Holocaust Memorial Day
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
775 displaced person
hier is het wak in het kroos
hier de grote staande snoek
en aan de overkant de roomsen
maar nu staat daar in lichte nevel
naast de melkbus met de teems
een vreemd en donker kind
een jutezak bedekt zijn schouders
daarachter rijzen takken van de vlier
verstrengeld en verwrongen
buurman haalt de jongen binnen
de vinger…
Ontmantelzorg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
700 Met inzet deed zij lang haar heilzaam werk
Waar geld een grote rol bij speelde
Ze baadde graag, ‘t liefst in weelde
Haar zwak geslacht bleek sterk als merk
Ontmantelzorg lag prima in de markt
Aan hulpzoekenden was nooit gebrek
Ze hielp in menig mannenslaapvertrek
Op die manier werd geld bijeen geharkt
Tot op een dag zij zich plots kuis bedekte…
De Man
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
982 ze liggen
Wachtend op het moment
Van betreden, de ontluistering
Daar komt de donkere man
Met de lichte treden
En de zware gedachten
De mond strak gestreken
Hij betast met voeten
Het ongerepte landschap
Een ongewenste intimiteit
Weggeslikt door de man
Het landschap aanvaardt
De dwalende donkere gedachten
Van de man
Sneeuw doet bedekte…
Rijp
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.646 De dunne berkentakjes zijn bedekt
Met wollig dons, dat wonderbaarlijk blinkt.
Het groene koolblad, dat zoo sierlijk krult
Aan lange stengel, vonkt van diamant.
In schaduw van de doornenheg hangt, laag
Er tegen aan, in 't windje wuivend, rag,
Dat door ijspluimpjes dik omsponnen werd.…
Labrador
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
524 luister, in bedekte termen klinkt een laatste tureluur
ik laat mij kennen bij stemmen zonder weerwoord
het slijpen van briefgeheimen is van lange duur
op verlaten hooivelden is geen vogel meer gehoord
als ik daglicht ken, hoef ik niet in aarde te wroeten
mijn zwijgende metgezel laat ik op volle zee achter
misschien wel om niet zelf opnieuw te…
De Toverfluit
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
516 Hij dacht aan sprookjes, sagen en verhalen
bedekt met spinrag, vele jaren oud.
Al was het somtijds niet zo heel vertrouwd
-er zaten rovers die je bruut bestalen
bij nacht en ontij in het Weensewoud-
toch liep hij moederziel alleen te dwalen.…
Over-vloed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 De zee bedekte zowat het hele strand
lopen kon alleen op de mulle rand
langs het duin,
de paal van de golfbreker zichtbaar nog,
welig het sop
als een dikke laag room, ruim,
klodders en flodders die vlogen als vlinders.…
winter wortelt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
532 De paden zijn hagelwit bedekt,
krakend onder voeten, op steeds dezelfde route
wordt het ijs gespekt.
Vlokken vallen.
Vertraagde ijskristallen wervelen woelig langs mijn raam,
ik gaap.
In winterslaap.
Koning winter geeuwt,
totdat het uit haar keelgat sneeuwt.
De lucht is wattig als een wit schaap.…
Timiditeit
gedicht
3.0 met 4 stemmen
4.714 Het kroop in de kast om zoek te raken,
dook dieper onder, zette zijn tanden in de bruidsjapon
van zijn ma, bedekte heel zijn muizenziel,
alsook het kippenvel rondom zijn kindertepels,
met alle onzichtbaarheid van de wereld.…
de oude bok en zijn groen blaadje
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
788 wat begon als vederlicht
groeide uit tot zwaargewicht
want door te flirten met passie
veel gesjoemel te weinig actie
een kamer huren was een optie
voor het uitgesteld orgie
aardbeien en champagne
waren ooggetuige van deze campagne
de trappen op naar niveau twee
een oude kamer met wc
een groot tapijt bedekt de vloer
een raam met uitzicht…
Zo vroeg (in Nijnsel)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
576 het begin dat leidt naar de kim
zie ik over vlakke velden en akkers
waar langs bossen en tussen oevers
de Dommel door ons Nijnsel stroomt
een waas van pril groen over zwart zand
ik heb het plots door, 't raakt mijn hart;
word door dit teken der natuur overmand
het is toch winter, in een windvlaag met kou,
en de bruine hoed met de hand bedekt…
De zegeningen van de misantropie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
668 Broeder kom me hoeden, de sneeuw bedekt mijn daken.
Het tocht in mijn vertrekken en de zoldering gaat kraken.
Is er dan geen afgrond hier, waar ik me in kan storten
Wat zou het toch een zegen zijn mijn leven in te korten.
Hoera het is weer zondag, een straf om uit te zitten,
men moest, net als de puber doet, hem helemaal verpitten.…
Torum
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
436 ten westen van Pogum
waar de Eems
de Dollard in wil stromen
diep onder het slib gekomen
bij vloed nog altijd
met zeewater bedekt
het stadje Torum
niet uitgestrekt
lange tijd waren de resten
de grondvesten
bij eb nog te zien
de opslibbing ging door
nu is er geen spoor
ook niet op Google Maps
van Torum te vinden
Emden legde
over het slib…
Black friday
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
699 Opwinding bedekt de stad beperkt
het verstand van de opgewonden meute met
het oog gericht op de vriendelijk
verlichte etalages
dat gebied om te kijken
Kijk daar; op rood fluweel ligt
een schitterend juweel
voor de helft van de prijs wordt het jouw deel
de zorgen verdwijnen als men het sieraad in
gedachten onder de vrolijk versierde
boom…
WIE REDT JEZUS?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
421 Na alle strenge, scherpe aanduidingen
toont de zanger ander gemoed, rein en groot,
met verfijnde, bedekte zegeningen.
De laatste woorden zijn genezend brood
uit de klinkende mond, bemoedigingen
voor de Heiland: "Red Jezus uit de goot!"…
in de ban van de ring
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
517 naar binnen
en kleurt de schaduw zachter
in waarneembare hoeken
het aait mijn verblijf
ze wil mij wellicht beminnen
en dat de stralen verder zoeken
naar leegte die wordt gemist
ik hoor het geluid van stilte
steeds dieper bij mij, naar binnen
neen, ik heb het nog niet over kilte
die wordt later gemist, zo denk ik,
het gevoel is nog bedekt…
INTOCHT IN JERUZALEM
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
710 De intocht van Jezus in Jeruzalem
had voor heel wat beroering gezorgd
een mensenmenigte stond langs de weg
en zij hadden ogen en handen te kort
iedereen wilde de Koning aanraken en zien
hem een triomfantelijk intocht schenken
de weg was met kleren en blaren bedekt
met palmtakken gingen ze hem wenken
Zijn discipelen liepen naast hem mede…
Natuur puur
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
476 Wandel in het vroege ochtendgloren door het ontwakend bos,
over geurende vochtige paden en open plekken bedekt met donzig mos.
Hoor het geluid van een uil voordat hij slapen gaat,
schrik me rot van een prachtig ree dat daar plotseling voor mij staat.
Ogen bruin als de kleur van vruchtbare aarde,
schatten mijn langskomen op haar waarde.…
HERBEGIN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
393 Wijde regenboog, door Gods belofte omringd,
straalde na de Zondvloed, met zegen bedekt.
Vergane Aarde werd tot leven gewekt,
wat heden, ja, in eeuwigheid door klinkt:
"Elke morgen is een reine schepping,
waarbij schaduw vlucht, verrassend licht gloort,
een frisse zon rijst vol bemoediging.…