832 resultaten.
MAN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 lendenen bereed
en lichaam aan lichaam werden wij kosmos,aarde,licht
naamloze massa met nauwelijks gewicht
offer, chaos, waanzin, plicht
oudjes voor het ultieme stervensuur gezwicht
en hoe vertel ik je
dat ik van je hield
terwijl jij daar als een boeteling
voor mijn altaar lag geknield
je was zo zen in dat tedere gevecht
zo broos en breekbaar…
Stervensstrijd
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
1.212 Zelfs de stilte is nu breekbaar
terwijl elke ademhaling de lucht snijdt.
Je hartslag klopt nog in de ruimte
met tussenpauzes van net niet opgeven.
Wat bindt je nog in dit leven
dat je krampachtig vasthoudt?
Ik voel jouw vingers die niet meer bewegen
en jouw huid voelt klammig koud.…
De roos op de kist
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.031 Ze ligt daar zo stil
In een gekoelde kamer ritselt
het vouwen van gekreukte lakens
Een laatste blik wordt geworpen
op de tijd die voort kruipt
in een sfeer van breekbaarheid
Voor anderen, onbekende gezichten
sieren de ruimte om haar heen
Fossiele gestalten die als verlate herinneringen
voorbij schuifelen geven pas
voor even
Ze…
Statig
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
545 bladerloze takken
veranderd en weer doet zij me huiveren van diepe
ontroering, hoe haar slanke benen, spiegelglad,
lang en elegant als de boomstam van een berk, de
wind trotseren, de kou weerstaan, hoe ze op het
topje van haar gespierde tenen staat als een
eeuwenoude godslegende in de balletkunst, sterke
takken naar rechts zwiepend, breekbaar…
Oost Indische kers
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.010 Dan drijft hij nagels in de schuttingplanken,
En angstig voor de breekbaarheid der blaren,
Leidt hij de boog van omgekrulde ranken,
Ze deugdlijk tomend met het biezen garen.…
Rembrandt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 Rembrandt
Innemend voorspelbaar
zoals jij je haren afvuurt
op wolken zo grauw
voor altijd kwetsbaar in toedracht
opent de hemel zich breekbaar blauw
in linnen gesponnen gedachten
die nooit echt ervaring opdoen
als een kleur die niet huilt daar
de traan van je penseel gedropen
geruisloos en nat in
druppel verf tot stand kwam…
Ode aan het gewone
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
884 Zeker, verpleegkundige,
elk uur zorgen uw handen
dat breekbare ouderen
hun levensavond halen.
Bravo, ecologe:
milieu bepaalt de cultuur.
Leve de branche die hygiëne
hoger acht dan volle monden.
Ja, ja, ja, diplomaat,
voor je weer verbaal gaat,
staat de zaal stand-by
door toegewijde allochtonen.…
herfst
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
650 traag glijdt de dood over
de dorre daken die met pannen
zijn geëerd, de glans is verstreken
wat rest zijn de nagels van dit seizoen
gisteren sprak de wind nog zacht, breekbaar
teder, tot de nacht brutaal zijn kussens
ging verleggen, nu snurkt de wind met vlagen
storm tegen de reinheid van deze dag
grijze nissen die zich verschuilen tegen…
Herfstblad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Breekbaar lig ik daar, doorzichtig als glas,
wachtend tot ik zal worden weggeveegd.
Want ik weet dat mijn tijd gekomen is.…
Intimiteit
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
447 echt
probleem zeker
met twee op een
om dan nog iets
daarmee te willen
zeggen was echt
een brug te ver
de fones hebben
we uitgedaan om
dichter bij elkaar
te kunnen dromen
en toen hadden
we pas door dat
kleding de laatste
belemmering was
dat intimiteit
iets is waar je heel
heel voorzichtig
mee moet zijn
dat fragiel en
breekbaar…
Getij dat blijft roepen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
379 Met het schuim van je golf
sloot ik mijn woorden,
alsof ze breekbaar waren,
alsof elke klank
kon vallen en verdwijnen
nog vóór hij bestond.
Wat is de rekening
die nog altijd wacht,
onbereikbaar,
onder de breker
van onvoorspelbaarheid?…
Winter valt in
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
941 De stilte is breekbaar, is voelbaar dichtbij
Hij is nu echt rond me is nu in mij
Geen woorden geen wind geen geluid
Alleen de vraag die ik steeds stel
Is het boek uit?…
Zoektocht naar mezelf
hartenkreet
3.1 met 18 stemmen
1.382 Breekbaar als porselein poreus als craquelé
Emoties stromend als golven van de woeste zee
Maar van binnen sterker dan de hevigste storm
Neem ik al mijn herinneringen met me mee
De nachten die komen gaan weer langzaam lengen
De afstand tussen ontmoeting en afscheid realiteit
Dromen over jou komen me onverwachts bezoeken
Maar het wakker worden…
Instortingsgevaar
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
1.778 Een breekbaar mannetje van de Herengracht
is met een ambulance naar huis gebracht.
Hij stortte in op zijn werk.
Ach ja, hij was niet al te sterk.
Broeders droegen hem kapot naar binnen.
eerst zijn voeten om mee te beginnen.
Toen een korf met knieën en handen
en een bakje vol vingers en tanden.…
noorse luister
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
674 Lom en Luster
daartussen
de smalle weg hoog op
de kille ongenaakbaarheid
in de breekbare ademlucht
van de koude bergen
zomer en herfst
daartussen
witte kleden op hun rug
gehuld in frêle sluiers
en afhangend kant van vallend water
staan onwrikbaar de hoge bergen
de weg krult zich
intussen
vergenoegd met aan zijn zij
het…
Gewichten
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
769 boven en
nu, jij steigert in mijn schoot als
wereld voor en na zondvloed
mijn man, zei ik gisteren, ik hou van jou…
maar met ochtend bedacht ik me ineens
hoe heb ik jou van mijn geribde dromen
gebouwd en toen jouw adem in de mijne was
realiseerde ik me, nog erger dan liefde,
de code, vanaf begin der tijden,
aminozuren gerangschikt
breekbare…
lofdicht ter ere
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
761 zich vol verlichte beelden, tuigen
de woordenboom op, spreken vrij
van wolkenluchten, stukgespeelde
partituur en verse groenten op het
aanrecht, die zich niet alleen laten
eten, buiten wacht nog een volle
moestuin, huilen de hoge dahlia’s
maar ik weet waar jou armen zijn
waar ze liggen, hoe je gezicht in
puin is veranderd, in een breekbaar…
PARADISE
gedicht
2.2 met 39 stemmen
17.709 zegt dat ik Stranger than paradise bedoel
Ik concentreer me op het woord 'gereserveerd'
tot de letters zwemmen en de wereld een vlek is
De wereld, mijn wereld verhardt zich
Ter illustratie: een hoofd van klei wordt in een oven
geschoven en zo heet gestookt tot het hoofd hard is
en de grootte heeft van een gebalde vuist
Maar een beeld is breekbaar…
Bovenal
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
895 bovenal trouw
Mijn kwetsbaarheid getoond zoals nooit tevoren
Innige warmte, tederheid ik was in jou verloren
De passie vurig en vragend om meer
Het pijnlijke afscheid telkens weer
Het emotiespel fel en ongekend diep in mijn ziel
Verwarring bovenal toen ik voelde dat ik viel
Onbegrepen in een waas van mist beland
Mijn hart zo broos en breekbaar…
Mijn leven een zeepbel
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
3.300 Een zeepbel zo mooi
Een zeepbel zo als het verlangen
Van een mens, alle mens
Ieder de er zjn oog op laat vallen
ziet het anders
Ieder zijn andere verlangen
Het verlangen, de droom, het ideaal
Zo kostbaar beschouwd
Ook gelijk breekbaar
De nieuwe wind waait en een nieuwe
Ideaal zeepbel is mooier dan eerst
Door die ene persoon
Springt…
Noorwegen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.213 de smalle weg hoog op,
de kille ongenaakbaarheid
in de breekbare ademlucht
van de koude bergen.
zomer en herfst
daartussen.
witte kleden op hun rug,
gehuld in frêle sluiers
en afhangend kant van vallend water,
staan onwrikbaar de hoge bergen.…
Vers-Us
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.335 grenzeloos, bodemloos
en eindeloos tijdloos
Jij houdt van Jannes,
ik van Depeche Mode
Jij bulkt van de centen,
ik sta regelmatig rood
Maar ik voel je
Een invloed nooit eerder gevoeld
Onweerstaanbaar en
alsof je me optilt
als een grote golf die tegen me aanspoelt
Geen verschil weegt op tegen onze gelijkenis
In de liefde, soms zichtbaar breekbaar…
Zeester
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
588 (voor Bob van Tiel)
Blind en te broos zijn wij voor
de ware vruchten van de geest,
nieuwe heelallen doemen op in jouw
onbevangen oogbollen van profetessen
uit een ver, onzichtbaar gebied, blind
ben ik, om te zien waar jij uit voortkomt,
grens ik wellicht, maar kan niet spiegelen
wat op zich te breekbaar is, te zacht, of
het kan in stilte…
Jij bent een wereld op zich
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.455 onsterfelijkheid
zich ongemoeid laten
Het gemis wordt zwaar gewogen
sinds het blad de boom los mocht laten
en de wind het heeft weggedragen
Een moment van samen zijn
heeft zijn deuren voorgoed gesloten
en in ieder beeld dat jij van haar schept
leeft zij onverstoorbaar voort
Jij zucht
en tilt jezelf
naar een volgend moment
naar een breekbaar…
Neem mij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
576 Puur en nakend
zullen de mooiste momenten zijn
want waarom verschuilen
terwijl de waarheid in volle glorie
altijd het op z’n mooist zal zijn
Neem mij
neem mij en ontferm je
breekbaar ben ik niet
ik ben buigzaam als het koren
in een woeste wind
maar ik zeg niet onverwoestbaar
want snij niet weg
wat boven het maaiveld uit zal stijgen...…
als?
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
588 niets van wat je bent is nog het begin
van wat je bent geweest, wel dezelfde
ogen maar het licht is breekbaar
zoals een ent in de vorst
zeg me dat je me begrijpt, wil je de morgen
nog ontmoeten of laat jij de nacht in jou
verstijven, het opslaan voor de eeuwigheid
waar stilte geen zonde is
geef me dan voor we slapen gaan een laatste
knuffel…
Carrousel?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
429 glittergoud om mijn gemoed
in de gevoeligste periode te
bestuiven, nog één stap te gaan,
ik raak je aarzelend aan, een
trilling raast door het berkenhout,
de wolken wijken, het tovert
zilveren voetstappen in het naakte mos,
het laat ons los om vrij te gaan,
in weerwil de wortels te planten
in elk seizoen en raak je zoals in elk
jaar het breekbare…
Tussen wat blijft en wat vergaat
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
370 oude deur naar licht
Maar beneden, in het ritselen van dagen
tikt de tijd zijn kleine waarheden
klokken van inzicht
in broze seconden gegoten
hier leert de geest tellen en wegen
vormen benoemen
lijnen trekken door het zand
dat morgen weer verschuift
twee stromen in één mens
de ene diep en zonder oever
de andere snel en helder
breekbaar…
Mequation
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
123 Een breekbare kans van niets,
die hier onmogelijk staat te wezen,
terwijl de pixels zachtjes zingen:
kijk, de kosmos staart terug.…
Coming out
netgedicht
3.1 met 25 stemmen
81 Lang gleed de schaduw over breekbare wegen,
waar ik mijn ware gezicht in de stilte verborg.
Als een gesloten knop, tastend in de regen,
droeg ik de zwaarte van een rimpelende zorg.
Maar de natuur kent geen blijvende drempels,
getijden keren als het innerlijk licht ontwaakt.…