1036 resultaten.
Bloot speel ik naakt te zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Af en toe kijkt er iemand
Dan speel ik een rol
in zijn hoofd, als het meisje
van de overkant, het meisje
met te lange haren
om haar borsten goed te zien
In de schaduwmaanden
blijven de woonblokken grauw
Dan sluit ik de gordijnen
en dwaal ik door het patroon
in deze zelfde zachte stoel
waarin ik helemaal vrij ben
en van buiten naar…
Mijn huis heeft grote bedden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Mijn huis heeft grote bedden
waarin naakte mensen kreunen
en meisjes verkracht worden
door andermans eenzaamheid
De gasten betalen voor
het wassen van de gordijnen
die ze na de nacht strelen
met hun zachte handen
Ze verwachten geen eelt
van de dag, ze herschikken
en ruiken, plukken de bloemen
niet zelf, leven binnen
waar ze zonder…
Kamer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
550 het stof
van de plinten
Witte de vale muren
grijs van vele winters
Boende de oude
planken vloer
Deed alles in de was
Tooide mijn bed met
nieuw bloemig beddengoed
dat ik zag in een brochure
Hing een reproductie op
van Gauguin, om het sfeer
te geven - iets met kleuren
iets met vrolijke dames, dieren
En zag dat de hagelwitte gordijnen…
Ik zeg het u maar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
363 Ik trek nu het gordijn weg
om u bij hoge uitzondering
dit schilderij te laten zien -
mijn jong overleden vrouw
Sinds haar dood glimlacht ze
alleen naar mij, u ziet het
Zo lief, hartstochtelijk, kijkt ze
Haar ogen lijken dorst te hebben
ook naar de schilder
dat is wel duidelijk
Ze was altijd heel blij
om anderen te zien
Alles en iedereen…
Lege stoel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
348 Ook haar geur ontbreekt,
Verder ademt alles haar zijn,
Van meubels tot en met ’t gordijn,
Het zijn én niet-zijn zo steekt.
Haar foto’s brengen haar hier, even,
Geeft ’n fiin gevoel,
Lijkt ze weer eventjes te leven.
Dat intens beleefde fijne gevoel,
Duurt maar even,
In ’t hier zij slechts ’n lege stoel.…
Petrichor
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
379 Donau Hongarije
tokkelend op de cymbalen
dan weer snelle regendruppels
harlekijn speelt toermalijnen
dwarrelloopjes op de lijnen
in een wereld zonder grenzen
ruisen in de verte onbestemd
ritmisch gordijnen
In Petrichor verkent het trio
de psyche in de luwte
van 't muzikaal geheugen -
David Orlowsky en de zijnen…
Zomernacht...
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.467 Een zwoele zomernacht
Het gordijn danst op de wenken van de wind
Het bed is heerlijk zacht
Maar niemand die mij bemind
De deur staat op een kier
Een bries voert haar mee
Licht als rijstpapier
Nu zijn we met z’n twee
Mijn lichaam half ontbloot
Boven me houdt ze stil
De kans is groot
Dat ze krijgt wat ze wil
Langzaam tast ze over mijn…
een mooi gedicht
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
1.113 Een mooi gedicht
is los als room
niet opgeklopt
ruim in het vel
woorden als gordijnen
die de grond net niet raken
ruimte die je uitnodigt
binnen te treden
te rusten
zonlicht valt naar binnen
Naar binnen
zo ga je er doorheen
het gedicht zit nu in jou
je bent los
het klopt
je danst
waarbij je voeten
de grond net niet raken
je woorden…
Courtoisie vitrage
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.188 frêle af van de impressie
de sporen van het ijs in mij
Het lentekind kwam aangefloten
vrolijk smolt ze bij `t ontdooien
m`n gelaat in zachte plooien
tot mijn zaadje was ontsproten
Sprietje groeide uit tot halm
waar ik eind`lijk in kon klimmen
om mijn kleur te laten drogen
Zomerzoen voorzichtig kalm
zal satijnen laten glimmen
in gordijnen…
kardemom en gember
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
880 de voorposten van haar verlangen
verlaten als eersten
het huis tussen morgen en dageraad
het contact te krampachtig
de onderhandelingen kil en stuurloos
ik verborg me in de gordijnen
strooide woorden zonder kloof te dichten
nu drink ik op mijn eentje
de wijn die ik gekocht heb voor tweeën
verloren de voeling
met mijn golflengte en mijn…
Het moment suprême
netgedicht
4.7 met 292 stemmen
818 ontspannen rust ik
op het middag bed
waar kleine uurtjes
spelen met stofjes
die door de warmte
op hun rug worden
gelegd in hun reis
langs kierende gordijnen
waar het licht hen
beschijnt in een
mistige choreografie
tussen vage paladijnen
zij dagen mij uit
in hun onvoorspelbare
tochten om vrij te zijn
mee te gaan en te
voelen wat verheven…
Dageraad
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
822 Ik sta op
schuif het gordijn opzij
een ster schijnt mij flauwtjes toe
Het blauwe uur
daarna de zon, de dag, de zaak
ik ben nu al gaar
Bij de wasbak tref ik mijn gezicht
een verse wal is in de maak
ik zie een mens, eiwit belicht
een onsje wil op liters water
Maar ook spiegels zijn gevormd
metaal en zand, meer is het niet
- veredeld…
Stadse oorden
netgedicht
5.0 met 171 stemmen
485 sterke baleinen
ons als een
front bij elkaar
hebben gehouden
wij presenteerden
familie en kracht
door generaties
met straffe hand
groot gebracht
vrijheid en welvaart
gaven aan eigen
zinnen ruimte
zonder bevoogding
in samen beginnen
we zagen dorpen
verworden tot
stadse oorden
waarbij sociale
controle nog slechts
achter gordijnen…
Nachtkwellingen
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
2.738 Zijn het snurkende gordijnen
die de nachtrust verstoren
kwellende gaten blijven boren
de slapeloze laat kwijnen
Is het het bevende behang
dat gedachten laat zweven
onrust wreed laat kleven
voor uren tergend lang
Misschien is het bed te klein
of praten de matrassen
moet je alweer plassen
van de vele glazen wijn
Blijf maar lekker liggen…
Couveuse
gedicht
2.5 met 103 stemmen
48.460 De telefoon eruit, gordijnen dicht,
zo groot en zo onwerkelijk hun huis
vandaag. Kijk hoe stil ze zijn nu,
niet ontwaken uit hun boze droom.
Erheen, steeds maar weer erheen;
in kijken schuilt nog altijd wat
beweging en in traanvocht hoop.…
Mist
poëzie
3.9 met 16 stemmen
3.148 Daar zoeft wat zonne-lichternis
Door 't miezerige mist-gordijn...
Een ziel, die niet zo triestig is,
Maar toch niet blij kan zijn.
'k Ben bang, dat ik eens zelve word
Gelijk deez overtrokken dag;
Een kind dat nimmer tegenmort,
Maar nooit meer zingen mag.…
Gebaren
gedicht
3.3 met 20 stemmen
11.666 En hoe wij dag na dag met vergelijkbare
onachtzaamheid de gordijnen sluiten, een
bladzij van een boek omslaan, een fles
ontkurken. Tot ook al dit wereldwijde,
tot vervelens toe herhaalde, geruisloos
verdwijnt in het museum van Vergeten Gebaren.
-----------------------------------
uit: 'Oog van de tijd', 1997…
Ontleefd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
3 Bloem in de vaas, een vredig gezicht
weer een dag voorbij, het gordijn gesloten
dag papegaai, je hebt nooit eens gefloten
dag papegaai, doe je ogen maar dicht
In de spiegel naast mijn bed herken
ik tweemaal mijzelf: hoe ik was, hoe ik ben
niet meer beter en nooit meer gezond
ik weet wat…
DE VRIENDINNEN II
poëzie
4.0 met 11 stemmen
4.506 Door de gordijnen woei dan de avond binnen,
Een zachtzwoele die goedvond dat zij zich vonden,
Maar eindelijk koel werd en week. Meestal begon de
Nacht tegelijk met de insluimring van haar zinnen.
En met ’t ontwaken ener niet te overwinnen
Vertwijfling waar geen liefde meer tegen streed.…
Berlijnse Muur
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.783 dat het eind
van de Anschluss is geworden tot een feit
We hebben elkaar gesproken en gezwegen
gezien, ontlopen, gemaild en gebeld
maar om ons weer te verenigingen
wachtte er een meedogenloos mijnenveld
Ook Checkpoint Charlie bleef gesloten
en verbood ons om weer één te zijn
ons verhaal heeft evenals Berlijn
als Leitmotiv een IJzeren Gordijn…
Lentelicht
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
409 ik zag
witte handen
waarvan de
lange vingers
behoedzaam
gordijnen open
schoven langs
zingende rails
een been
dat steevast
gehuld was in
een onbestendige
kleur rok die nu
de gok waagde
om eindelijk
lentelicht te dragen
zo oplichtend
werd de scene
compleet die
in slow motion
bij half duister
zonder woorden
even bedreigend…
Weglopen
gedicht
3.4 met 24 stemmen
7.979 De avond doet de gordijnen dicht.
De wind trekt aan mijn haar.
Het regent wat op mijn gezicht.
Of huil ik nou?- Wat raar!
Er komt een fietser op de dijk.
Wat doet die hier zo laat?
Ik wil niet kijken maar ik kijk
tot vader voor me staat.
Ik wil niks zeggen maar ik praat.
Zijn hand ligt op mijn haar.…
De roos ontsprongen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.646 het gordijn van schijn
waar ze zich jarenlang
achter had verscholen
werd ruw opzij gerukt
naakt en kwetsbaar
staat ze daar
met in haar armen
gekoesterde doornen
tot verwonden bereid
omdat rood op haar huid
overtuigender schreeuwt
ooit werd haar roepen
medelevend aanhoord
met liefde verzacht
naakt en kwetsbaar
staat ze daar…
Jouw podium
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 te kleineren is het
mijn rol om op jouw
podium te figureren
jij bent een
theaterbeest met
in lach en ogen het
grote wereldfeest
vaak sta ik stil
deel decors in het
halfduister als de spot
jouw act opluistert
veel tekst is mij
niet toebedeeld
ik reik aan waarmee
jij aan de slag kan gaan
toch komt ook
mijn moment als
de gordijnen…
beunkneus
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
2.570 al koutend over mijn kwelling
het was van den droeve
thuis zonder uitzondering
gordijnen aan rechte roeden
onverklaard dalend met helling
zei jopie van jack's laminaat
kijk eens naar je schroeven
die waren scherp gepunt en bedraad
pluggen met erbij gezochte maten
voor door gave voorgeboorde gaten
in onze wit gestuukte zoldering
tergend…
Het meisje met de mooie ogen.
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.037 -ben lichtelijk verdoofd-
Het meisje met de mooie stem
vraagt mij de weg, waarheen te gaan
-sta niet meer in voor mijn woorden-
Het meisje met de zachte, warme kus
schuift zachtjes mijn gordijnen toe
-onze versmeltende lichamen vragen elkaar: blijf!-…
Droom zacht
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
850 Droom zacht
van het leven waarin je
vruchten aanraakt zonder
stuk te maken
appels plukt van de bomen
hun wortels
niemand, nee niemand
verwoest de geoogste velden
verregent het gedroogde gras
verdort het vruchtbare landgoed
het zwaard past de hand
iedereen wacht
verlaat de droom door
de deur van werkelijkheid
het gordijn van de…
Wat nadert is stilte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
713 dan in een zomerfilm
in heimweejeugd verloren
zij zag je ten onder gaan
achter een horizon verdwijnen
in droombeelden zonder graan
hijskranen die zand verplaatsten
ik zag je met illusies schijnen
tegenwerpen, argumenten slijten
begon geen woordloze discussie
had geen zin in verwijten
bleef slechts alleen achter
een doorzichtig gordijn…
- Zien zonder verstand -
netgedicht
4.2 met 44 stemmen
510 verlamd
dreigt motie ontroert weg te snijden,
wat transformatie kon overzien,
drenkt angst in louter eigen zwijgen,
duidelijk losgekoppeld
van bronnen en energieën
klaar ziet het daglicht, wat niemand wil
door het met roet bevlekt gordijn,
om energetische banden te verbinden,
onteerd in behouden zonden van eigen zijn
door elk tijdsperiode…
schuiven
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
555 gestolen nacht
doorsnee donker rondt de buitenwacht
sluipend koude wind
gierend tussen ‘t open raam verschijnt hij
in mijn wapperend gordijn
zijn zuchten schuift mijn hart opzij,
adem proeft als pijn
huid als boter
langs plafonds spint filigrein
’t is daar mijn kind, waar ik wil zijn
jij maakt mijn hemel
groter
gedichtendag…