958 resultaten.
ONTWAKEN
poëzie
3.8 met 10 stemmen
4.234 Ik lig nog te bed in de blinkende morgen
en hoor in mijn hart en daarbuiten het ruisen der nieuwe zee,
reuken en blijde geluiden
en de bloeiende geuren der kruiden
vervliegend als schuim in het zonlicht
en op de wind drijft het mee.…
Hoe goed ik het heb
hartenkreet
3.9 met 29 stemmen
1.358 Ik zag door het open raam
een hemel vol met sterren
'k ben opgestaan en ging naar buiten
waar niets het uitzicht zou versperren
Ik hoorde bladmuziek van bomen
het zachte ruisen, een fluistering
ik hoorde krekels in het nachtelijk uur
genoot van geluid en schittering
Dit is een nacht om van te dromen
ja zelfs wanneer je wakker bent…
Hoe en wat
gedicht
2.2 met 9 stemmen
10.741 benen te strekken
in boomgaarden
en in kamers waar je ziet dat de dingen voorbijgaan
nu ze zich in je hoofd komen nestelen
nu het denken nergens toe hoeft te leiden
terwijl het licht verwijlt in je omgeving
en de bomen bewegen in een kalme wind
nu de krant op de tafel ligt
en de stilte gedragen wordt door de rustige hartslag
en het ruisen…
Tijdloze schoonheid
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.683 Ik meende je te zien
in een slanke vrouw
met warme ogen
op een verre weg
langs het tijdloze water
helder en diep
En ik meende je te horen
in de stem van een engel
een lach van broze weemoed
het ruisen van abelen
de zang van verborgen vogels
En ik meende je te herkennen
in een elf met haar als zonlicht
een gewaad van sneeuw
in de geur…
Spiegeling
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
671 Zie hoe de wolken zich grijzend spiegelen
in het deinende water dat zo vurig brandt
waar de zon in het westen is verzonken
Rood glijdt een gloed over het verlaten strand
Kabbelende golven ruisen zachte woorden
ze dansen zich tot een roes van schuim
Het zwarte zwerk knipoogt heldere sterren
Een meeuw krijst de magie uit het hemelruim
Een…
mille cherubini in coro
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.339 slaap nu maar kleine jongen
wiegend op je moeders schoot
zweef met duizenden engelen
weg van deze wrede wereld
luister naar het hemels zingen
het ruisen van witte vleugels
het licht van vrede nog overal
voel de liefde van je moeder
eens word je wakker geschud
ga je de mensen leren kennen
zij zullen je kronen met doornen
maar bloedrode…
Wie dacht
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
791 straaltjes zon
Een fase kwam met louter blauwe luchten
Wie dacht ik heb echt geen gevaar te duchten
En als ik dorst heb vind ik steeds een bron
Wie dacht ik reis voorbij de horizon
Waar ik niet hoef te klagen of te zuchten
Die kwam steeds van een koude kermis thuis
Die heeft zijn hoofd al vaker hard gestoten
Want op zijn lijn was regelmatig ruis…
treinreis
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
724 't verveelt me nooit
laat gaan de herrie,
storingen, een trein
vertrekt langs de andere
treinen, een slang die z'n
weg zoekt weg, de stad uit
de natuur in, in stilte zon-
der ruis het groen het paars
het blauw, het goud, o, wereld
wat kun je mooi zijn!…
God kwam voorbij
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
684 Door het lentelover ruist ‘t zacht
gelijk de klanken uit het generlei
Ongehoord door de buitenwacht
kwam God plots ineens voor mij
In de stilte klinkt ’t fluisterzacht
als het kabbelen van het eb getij
Ik heb louter liefde meegebracht
want ik kwam plotseling voorbij
Door het ruisen klinkt ’t gezang
van misschien wel de andere zij
Vrees…
GOD ONTMOETEN
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
644 Zachtjes ruisen in het herfstlover
laat mij in de duisternis ontroeren
Ik buig mij hierom diep voorover
laat mij door ’t schoon ontvoeren
Als er wind een zucht laat horen
klinkt dat als der scheppers stem
Ik merk van liefde ook de sporen
ik weet ‘t nu wel zeker, dit is hem
Zachtjes fluisterend door ‘t bruin
zegt hij dat ik in ‘t nu zou…
Tot Stof
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
1.859 het ruisen van de boom zegt met jouw stem…
dag lieverd…..het is goed zo………
ik wou dat je hier was
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.068 zo. dus jij weet het dan wel
van de hemel en hel
van blauwe plekken in de lucht
en dat groener gras
in weer een nieuwe vlucht
een glimlach, een zucht
dus jij weet het dan wel
kan jij je helden ruilen
voor wolken of spoken
of as van een boom
hete lucht voor iets gewoon
als chillen thuis
maar hoor je de ruis
als je wandelt door mijn droom…
Niemandsland.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
549 Ik sta op een pier, hoor het ruisen
van de golven en word onder het gekrijs
van meeuwen bedolven.
Daarna is er alleen nog de stilte die
zich uitstrekt over zee en strand.
En het lijkt alsof ik mij waan in een stuk
niemandsland.…
STREEP
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
571 Er rest alleen het ruisen van de stilte.
Geen vogel zing
geen kerkklok luidt
geen hond blaf in de verte.
Lichtvoetige gedachten sluipen
op wollige kousenvoeten
stiekem mijn hoofd uit.
De aandachtslust van toeters en radio's
is herleid tot een lethargische lockdown,
het therapeutische principe van stilte.…
Natuur en poëzie in het Prinsenpark
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
563 Een zacht ruisen
van varens en grassen
begeleidt je stappen.
Vogelzang weerklinkt
vanuit de struiken.
Plots geritsel
en dan stilte.
In het blarentapijt
zie je het leger van een ree.
Rimpeling en spiegeling
is het water van de beek.
Wandel met al je zintuigen
ten einde toe
en zeg tegen Tatanga Mani,
de wijze:
”Ik heb geluisterd.…
God
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
500 meer alleen
en roepen we harder en harder
misschien beseffend
dat we niet eens bestaan
of hoogstens als een trilling
in de kromming van de ruimtetijd
Oh, God, oh Allah, oh Jahweh, oh Dieu,
zeg ons wat te doen,want wij weten het niet
we luisteren het heelal af
met onze apparatuur gericht op de hemel
die zwijgt behalve wat vaag ruisen…
Zomeravond in een oude stad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
627 Volle bladeren spinnen de late zomer
tot een aanhoudend ruisen,
overvol en al wat verdroogd,
zonder gehaaste stappen.
Hoorbaar vlinderen kinderstemmen
rond het plein.
Het besluit tot avond is genomen
in dicht geknipte aktetassen,
de waaier van feesttenten gaat open.…
Overpeinzing tijdens strandwandeling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 Golven ik luister naar je ruisen,
open voor mij je taal en je verhaal
dat in mijn gehoor mag huizen.…
Vaarwel
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.289 Bij 't ruisen van de zilten vloed,
Breng ik aan u mijn afscheidsgroet.
Lief Vaderland, lief Vaderland, vaarwel!
Vaarwel! Vaarwel, vaarwel!
Aan u, aan u blijft steeds mijn trouw verpand;
Mijn Nederland, vaarwel!
Ik wijd aan u, aan u mijn hart en hand,
Mijn Nederland, vaarwel!…
Gestileerd protocol
netgedicht
5.0 met 131 stemmen
507 bogen
van je stemmingskleuren
maar dit had nooit
mogen gebeuren
het was geen aanval
met een gestileerde
protocol juist het
onberekenbare maakt dol
altijd heb ik je
blikken kunnen lezen
maar de onverwachte
aanvallen tartten mijn leven
overal waar je
kwam en danste
stroomden je energieën
als mooiste dromen
maar er is een ruis…
in het blauw dauwde verlangen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.149 je blik was hemels
in het blauw
dauwde verlangen
bleef glinsterend
aan je wimpers hangen
die ik kuste
maar die niet
mijn zinnen susten
je lippen glommen
vochtig rood in
een eerste openen
gaven zacht
een glimlach bloot
als welkomsgroet
een openheid die ik
niet eerder had ontmoet
je stem was als
het ruisen van de wind
de hoge…
Balsport
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 De focus op de bal en kat en muis
De aanval loopt, de vijand op de loer
De zolen piepen op de rubbervloer
De energie ontstijgt zelfs Willem Ruis
Tactiek is wat je vergt in deze strijd
Naar wie-o-wie moet toch die bal bewegen?…
en God nog uit zijn eigen bijbel las
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.527 ik zie het na de lach
woorden kabbelen zacht
betekenisloos om niet te storen
nietszeggend gaat hun ruis verloren
kijk maar de mensen aan
hun ogen spelen handen
voel armen om me heen
niets hecht zich aan ijs en steen
alleen zijn op de vlakte
verdwijnen uit dit leeg bestaan
geen tentakels die je grijpen
die raken om zichzelf te verrijken…
de wind zong het blauw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
875 ooit was je vrij
ik kende nog niemand
je vloog zonder binding, ik
aarde een zoekplaats voor mij
in steden schiep tijd
ruis van de mensen
hun ziel en de lijven
gestapeld in hoge verblijven
de wind zong het blauw van
de hemel, je wolkte in dromen
een einder voorbij, bleef
tijden onvindbaar voor mij
ik voelde je adem versnellen…
de Galanthus dus
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
378 De wereld draagt niks
en onder het ijs hoort hij
zekers te weten
zijn eigen bloed ruisen
de zuchtende aarde
neemt hij niet waar
Hij voelt de ochtendkou
pijn in lijf en leden
minder dan gisteren
de lucht is milder
de zon alsnog verborgen
-kon hij maar..…
Getijde van de leegte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
171 In het heldere water gaat de ruis verloren,
terwijl de stilte de verbinding maakt.
De stroom keert om, de nacht ademt in.
Geen bereik is hier het grootste goed.
Het water herinnert jouw eigen begin,
jij bent de bedding, de eb en de vloed.…
De eindeloze zee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
8 Mijn oren horen slechts ’t ruisen
Van d’eeuwig komend
En weer gaande branding,
Verschuivend met eb en vloed.
Als de zeewind
Wolken meevoert in’t firmament
Verdwijnen zon, maan en sterren,
Verliest de zee
Diens golvende groene pracht.…
Sporen van verleden
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
3.890 wolken landen neder zonder geluid
regens ruisen over groene velden
terwijl mensen op de hemel schelden
sijpelt treurnis dieper tot op mijn huid
grijze straten blinken water sporen
grauwe hemels bergen blauwe luchten
wagens sneren lang gerekte zuchten
spatten mistig nevel naar verloren
vandaag voel ik huiver bloeden
dwaze beelden van ver…
op het strand
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.219 De wind die door m’n haren waait
Het water dat je hoort ruisen
Het warme zand dat m’n voeten aait
Onze blikken die elkaar kruisen
De laatste boten naar de haven
De laatste zonnestralen op mijn gezicht
De laatste paarden die langs komen draven
Jouw blik op mij gericht
Mijn voeten in de branding
Mijn jurk wappert in de wind
Een vlieger…
Bladmuziek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
518 zijn eerste
contact met
samen leven
eerst neuriën
en later zong hij
ongekende woorden
jong in het decor van
luisteren en als deel
van het plantsoen
zijn ogen keken
sindsdien gelukkig
als zij wegdroomden
van het eeuwig
blauwe scherm als
vroeger enig houvast
langzaam deelde
hij meer en meer
lichaamstaal waarin
het auditief ruisen…