Alle inzendingen over ruis

958 resultaten.

Sorteren op:

ONTWAKEN

poëzie
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.234
Ik lig nog te bed in de blinkende morgen en hoor in mijn hart en daarbuiten het ruisen der nieuwe zee, reuken en blijde geluiden en de bloeiende geuren der kruiden vervliegend als schuim in het zonlicht en op de wind drijft het mee.…

Hoe goed ik het heb

hartenkreet
3.9 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.358
Ik zag door het open raam een hemel vol met sterren 'k ben opgestaan en ging naar buiten waar niets het uitzicht zou versperren Ik hoorde bladmuziek van bomen het zachte ruisen, een fluistering ik hoorde krekels in het nachtelijk uur genoot van geluid en schittering Dit is een nacht om van te dromen ja zelfs wanneer je wakker bent…
Moeke9 augustus 2006Lees meer >

Hoe en wat

gedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 10.741
benen te strekken in boomgaarden en in kamers waar je ziet dat de dingen voorbijgaan nu ze zich in je hoofd komen nestelen nu het denken nergens toe hoeft te leiden terwijl het licht verwijlt in je omgeving en de bomen bewegen in een kalme wind nu de krant op de tafel ligt en de stilte gedragen wordt door de rustige hartslag en het ruisen…

Tijdloze schoonheid

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.683
Ik meende je te zien in een slanke vrouw met warme ogen op een verre weg langs het tijdloze water helder en diep En ik meende je te horen in de stem van een engel een lach van broze weemoed het ruisen van abelen de zang van verborgen vogels En ik meende je te herkennen in een elf met haar als zonlicht een gewaad van sneeuw in de geur…

Spiegeling

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 671
Zie hoe de wolken zich grijzend spiegelen in het deinende water dat zo vurig brandt waar de zon in het westen is verzonken Rood glijdt een gloed over het verlaten strand Kabbelende golven ruisen zachte woorden ze dansen zich tot een roes van schuim Het zwarte zwerk knipoogt heldere sterren Een meeuw krijst de magie uit het hemelruim Een…

mille cherubini in coro

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.339
slaap nu maar kleine jongen wiegend op je moeders schoot zweef met duizenden engelen weg van deze wrede wereld luister naar het hemels zingen het ruisen van witte vleugels het licht van vrede nog overal voel de liefde van je moeder eens word je wakker geschud ga je de mensen leren kennen zij zullen je kronen met doornen maar bloedrode…

Wie dacht

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 791
straaltjes zon Een fase kwam met louter blauwe luchten Wie dacht ik heb echt geen gevaar te duchten En als ik dorst heb vind ik steeds een bron Wie dacht ik reis voorbij de horizon Waar ik niet hoef te klagen of te zuchten Die kwam steeds van een koude kermis thuis Die heeft zijn hoofd al vaker hard gestoten Want op zijn lijn was regelmatig ruis…

treinreis

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 724
't verveelt me nooit laat gaan de herrie, storingen, een trein vertrekt langs de andere treinen, een slang die z'n weg zoekt weg, de stad uit de natuur in, in stilte zon- der ruis het groen het paars het blauw, het goud, o, wereld wat kun je mooi zijn!…
c. paris1 september 2009Lees meer >

God kwam voorbij

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 684
Door het lentelover ruist ‘t zacht gelijk de klanken uit het generlei Ongehoord door de buitenwacht kwam God plots ineens voor mij In de stilte klinkt ’t fluisterzacht als het kabbelen van het eb getij Ik heb louter liefde meegebracht want ik kwam plotseling voorbij Door het ruisen klinkt ’t gezang van misschien wel de andere zij Vrees…

GOD ONTMOETEN

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 644
Zachtjes ruisen in het herfstlover laat mij in de duisternis ontroeren Ik buig mij hierom diep voorover laat mij door ’t schoon ontvoeren Als er wind een zucht laat horen klinkt dat als der scheppers stem Ik merk van liefde ook de sporen ik weet ‘t nu wel zeker, dit is hem Zachtjes fluisterend door ‘t bruin zegt hij dat ik in ‘t nu zou…
Ton Rijkers18 januari 2011Lees meer >

Tot Stof

hartenkreet
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.859
het ruisen van de boom zegt met jouw stem… dag lieverd…..het is goed zo………

ik wou dat je hier was

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.068
zo. dus jij weet het dan wel van de hemel en hel van blauwe plekken in de lucht en dat groener gras in weer een nieuwe vlucht een glimlach, een zucht dus jij weet het dan wel kan jij je helden ruilen voor wolken of spoken of as van een boom hete lucht voor iets gewoon als chillen thuis maar hoor je de ruis als je wandelt door mijn droom…

Niemandsland.

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
Ik sta op een pier, hoor het ruisen van de golven en word onder het gekrijs van meeuwen bedolven. Daarna is er alleen nog de stilte die zich uitstrekt over zee en strand. En het lijkt alsof ik mij waan in een stuk niemandsland.…
martin valk22 augustus 2013Lees meer >

STREEP

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
Er rest alleen het ruisen van de stilte. Geen vogel zing geen kerkklok luidt geen hond blaf in de verte. Lichtvoetige gedachten sluipen op wollige kousenvoeten stiekem mijn hoofd uit. De aandachtslust van toeters en radio's is herleid tot een lethargische lockdown, het therapeutische principe van stilte.…

Natuur en poëzie in het Prinsenpark

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
Een zacht ruisen van varens en grassen begeleidt je stappen. Vogelzang weerklinkt vanuit de struiken. Plots geritsel en dan stilte. In het blarentapijt zie je het leger van een ree. Rimpeling en spiegeling is het water van de beek. Wandel met al je zintuigen ten einde toe en zeg tegen Tatanga Mani, de wijze: ”Ik heb geluisterd.…

God

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
meer alleen en roepen we harder en harder misschien beseffend dat we niet eens bestaan of hoogstens als een trilling in de kromming van de ruimtetijd Oh, God, oh Allah, oh Jahweh, oh Dieu, zeg ons wat te doen,want wij weten het niet we luisteren het heelal af met onze apparatuur gericht op de hemel die zwijgt behalve wat vaag ruisen…

Zomeravond in een oude stad

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 627
Volle bladeren spinnen de late zomer tot een aanhoudend ruisen, overvol en al wat verdroogd, zonder gehaaste stappen. Hoorbaar vlinderen kinderstemmen rond het plein. Het besluit tot avond is genomen in dicht geknipte aktetassen, de waaier van feesttenten gaat open.…

Overpeinzing tijdens strandwandeling

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
Golven ik luister naar je ruisen, open voor mij je taal en je verhaal dat in mijn gehoor mag huizen.…
Ralameimaar20 november 2016Lees meer >

Vaarwel

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.289
Bij 't ruisen van de zilten vloed, Breng ik aan u mijn afscheidsgroet. Lief Vaderland, lief Vaderland, vaarwel! Vaarwel! Vaarwel, vaarwel! Aan u, aan u blijft steeds mijn trouw verpand; Mijn Nederland, vaarwel! Ik wijd aan u, aan u mijn hart en hand, Mijn Nederland, vaarwel!…

Gestileerd protocol

netgedicht
5.0 met 131 stemmen aantal keer bekeken 507
bogen van je stemmingskleuren maar dit had nooit mogen gebeuren het was geen aanval met een gestileerde protocol juist het onberekenbare maakt dol altijd heb ik je blikken kunnen lezen maar de onverwachte aanvallen tartten mijn leven overal waar je kwam en danste stroomden je energieën als mooiste dromen maar er is een ruis…

in het blauw dauwde verlangen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.149
je blik was hemels in het blauw dauwde verlangen bleef glinsterend aan je wimpers hangen die ik kuste maar die niet mijn zinnen susten je lippen glommen vochtig rood in een eerste openen gaven zacht een glimlach bloot als welkomsgroet een openheid die ik niet eerder had ontmoet je stem was als het ruisen van de wind de hoge…
wil melker17 november 2004Lees meer >

Balsport

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 589
De focus op de bal en kat en muis De aanval loopt, de vijand op de loer De zolen piepen op de rubbervloer De energie ontstijgt zelfs Willem Ruis Tactiek is wat je vergt in deze strijd Naar wie-o-wie moet toch die bal bewegen?…

en God nog uit zijn eigen bijbel las

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.527
ik zie het na de lach woorden kabbelen zacht betekenisloos om niet te storen nietszeggend gaat hun ruis verloren kijk maar de mensen aan hun ogen spelen handen voel armen om me heen niets hecht zich aan ijs en steen alleen zijn op de vlakte verdwijnen uit dit leeg bestaan geen tentakels die je grijpen die raken om zichzelf te verrijken…
wil melker10 februari 2004Lees meer >

de wind zong het blauw

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 875
ooit was je vrij ik kende nog niemand je vloog zonder binding, ik aarde een zoekplaats voor mij in steden schiep tijd ruis van de mensen hun ziel en de lijven gestapeld in hoge verblijven de wind zong het blauw van de hemel, je wolkte in dromen een einder voorbij, bleef tijden onvindbaar voor mij ik voelde je adem versnellen…

de Galanthus dus

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 378
De wereld draagt niks en onder het ijs hoort hij zekers te weten zijn eigen bloed ruisen de zuchtende aarde neemt hij niet waar Hij voelt de ochtendkou pijn in lijf en leden minder dan gisteren de lucht is milder de zon alsnog verborgen -kon hij maar..…

Getijde van de leegte

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 171
In het heldere water gaat de ruis verloren, terwijl de stilte de verbinding maakt. De stroom keert om, de nacht ademt in. Geen bereik is hier het grootste goed. Het water herinnert jouw eigen begin, jij bent de bedding, de eb en de vloed.…

De eindeloze zee

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 8
Mijn oren horen slechts ’t ruisen Van d’eeuwig komend En weer gaande branding, Verschuivend met eb en vloed. Als de zeewind Wolken meevoert in’t firmament Verdwijnen zon, maan en sterren, Verliest de zee Diens golvende groene pracht.…

Sporen van verleden

netgedicht
3.4 met 30 stemmen aantal keer bekeken 3.890
wolken landen neder zonder geluid regens ruisen over groene velden terwijl mensen op de hemel schelden sijpelt treurnis dieper tot op mijn huid grijze straten blinken water sporen grauwe hemels bergen blauwe luchten wagens sneren lang gerekte zuchten spatten mistig nevel naar verloren vandaag voel ik huiver bloeden dwaze beelden van ver…
Verdano30 april 2003Lees meer >

op het strand

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.219
De wind die door m’n haren waait Het water dat je hoort ruisen Het warme zand dat m’n voeten aait Onze blikken die elkaar kruisen De laatste boten naar de haven De laatste zonnestralen op mijn gezicht De laatste paarden die langs komen draven Jouw blik op mij gericht Mijn voeten in de branding Mijn jurk wappert in de wind Een vlieger…
karlijn7 augustus 2004Lees meer >

Bladmuziek

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 518
zijn eerste contact met samen leven eerst neuriën en later zong hij ongekende woorden jong in het decor van luisteren en als deel van het plantsoen zijn ogen keken sindsdien gelukkig als zij wegdroomden van het eeuwig blauwe scherm als vroeger enig houvast langzaam deelde hij meer en meer lichaamstaal waarin het auditief ruisen…