794 resultaten.
Onbekende bestemming
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
705 antwoordt in heldere dromen:
Ik reis in een eindeloze trein
buiten is het aarde donker
reizigers kijken verwonderd
als ik naar hun reisdoel vraag
ze begrijpen mij niet -
geboren en getogen in de trein
weten ze niet dat hun wereld
een voortsnellend voertuig is
hun sprong naar de werkelijkheid
is te groot en daarom zwijg ik -
na ‘n tocht…
zandloper
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
991 duistere nacht
in je te gieten
mijn bloed te laten razen
als zand in veel te nauwe buizen
om 's anderendaags te ontwaken
als de nooit bewuste
genoeglijk strekkend
in de ontluistering
en in mijn mannelijkheid
de zandloper had zich nog eens gekeerd
tot het monotone ruisen zich weer zou laten horen
omdat ik alweer vergeet dat de adem de tocht…
- Op termijn -
netgedicht
4.1 met 55 stemmen
599 Heb ik heel de wereld bereisd,
gevoelige zinnen op de tocht
nacht die opstond voor weeën in de kou
naakt en vogelvrij
de witte noorderzon
heeft de maan vervolgd
gejaagd
ontevreden als een bruine beer
het hart verscheurd met grommen
de poolster fonkelt intens vol geluk
met spijt
een scheidingslijn trekkend
verdient moe
de…
De Twee Koningskinderen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.214 Tot uit de zondvloed van duisternis
Een duif van vrede verscheen
Met een klein groen takje in zijn bek
Licht en leven bracht zij mee
Het donker begon te wijken
De kloof oogde minder zwart en minder diep
Rakend aan het nieuwe licht
Werd het donk're gat geleidelijk aan geslecht
En kwamen de twee koningskinderen
Na een lange, zware tocht…
De vreemdeling
poëzie
5.0 met 4 stemmen
5.708 gij kunt de laatste tocht naast mij niet schrijden,
noch ik met u, gij gaat hem eens alleen.
gij zijt mij nochtans onverdeeld verpand:
ik heb uw bloed de donkre kus gegeven
van hen, die boven dood en leven
ontstegen zijn. ik ben hun afgezant.
ik beid uw komst.…
Stille tekens
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
877 Zwalkend op het pad der weemoed
spreekt de taal zijn stille tocht
Een plaggenhut markeert verlatenheid
wanneer koude mijn ogen blind traant
De windhoos blaast een boomkruin kaal
lenig dansend
herfstig sjansend
wat meteen de adem stokt
En waar mijn geest de winter wacht
waarin ik jou zo naarstig zoek
met handen blauw gevroren
draagt…
Het verlies doet pijn
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
995 De tocht wordt lichter,
de vogel blijft ons volgen met zijn gezang,
maar wij, wij zijn niet langer bang.
We brengen je weg in de wetenschap
dat elke vogel met een stem als deze
zomaar een overledene kan wezen
en in dit geval mijn lief, ben jij dat.
Blijf zingen, dat weet ik dat je er bent!…
Eindeloos verbonden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 als ik niet meer ben
mijn jasje heb moeten afgeven
laat mij dan toch als je wilt
de natuur beleven
laat mij voelen met jouw huid
neem me op je tochten mee
aan de hand van jouw mond en ogen
onderga kijk ruik proef en voel
voor ons alle twee
hoop dat we haar schoonheid
als vanouds samen
ervaren mogen
ik weet ‘t is moeilijk
maar het zal…
Een eend vliegt uit de bocht...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 Een eend vliegt uit de bocht
de koekoek springt uit de klok
het station staat op de tocht
en de brievenbus zit op slot
De postbode is een verklikker
de ijsman speelt met vuur
't is lente en de rozen klappen open
en huppelen vrolijk in de natuur
De zonaanbidders bakken het bruin
de regenman rent naakt in de tuin
de dekselse dames zwaaien…
Windstreken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
642 oase voorbij het eindeloze zand
waar broeierige muziek voor ons luidde
we in koortsdromen waren gestrand
Je bent het verre oosten
de beken met de wilde stromen
fonkelende glazen waar we mee proostten
de steden van de vergulde dromen
Je bent het wilde westen
de engelen die we hebben bezocht
de dorst die we er lesten
in onze langjarige tocht…
Cruijffie's tempel
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
471 Sjanghai zal iedere op sensatie beluste sportliefhebber hebben kunnen genieten van de felle uitslaande afbraakpogingen van de deerniswekkende vendelzwaaiende lansdragers van Agamemnon de rattenkoning met diens onverschrokken commandant, de onoverwinnelijke Achilles,
hun ijzingwekkende antiheld Ajax en overig Grieks houtenpaardgespuis tijdens hun barre tocht…
Maanwandeling
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
188 Mijn tocht begint met
misschien ongerijmdheid
een stap vooruit, een kleine eigenzinnigheid.
De maan bleek verder
dan mijn oog ooit dacht,
de weg droeg al haar
heimelijke pracht.
Ach—
Ik heb haar helaas
niet bereikt, echter
wolkenzacht brak mijn zicht
door een wolkenvacht
en heb haar even toegelacht!…
Laaglands
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
464 havensteden
aan europoort schiphol en 't ij
the hague airport...Ik heb gebeden
tot God, dat in ons stuurloos land
de nachtvorst weer mag gaan regeren
bevrijd van hoogmoed en van waan
van moekemee en hekkeraan
in moddergat kielwindeweer
tietjerkstradeel koog aan de zaan
van brainport goes en abbenes
van vaalserberg martinitoren
de tocht…
Het zijden draadje van vrede
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
412 Frêle lijn beweegt
woorden raken zacht de lucht
vrede houdt adem
Er hangt iets tussen
ons, haast niet te zien, een fijne
lijn gespannen over oude gronden, licht als adem,
maar zwaar van betekenis, te breken door één vergeten gebaar.
We spreken traag, alsof
taal iets weegt, alsof elk woord een
trilling veroorzaakt, een blik houdt stand…
Herfstbloei
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
976 Verlammend was mij het aaien
van zoele tocht op hondse dagen.
De hitte deed mij somber laaien
van onlust en loos piekerzagen.
Dichte mist valt nu in gefluister,
en omringt mij als een cocon;
gedreven door een fiere luister
breek ik uit al wat ik ooit spon.…
ZINLOOS GEWELD
hartenkreet
2.8 met 16 stemmen
1.719 Eén stuurbeweging fout
Het knotsen tegen hout
Een buil voorop het hoofd
En daarbij compleet verdoofd
De jager is gevangen
Wordt gefolterd in het hol
Verblind door het duister
En de maag meer leeg dan vol
Vier verkenners op het pad
Vonden hem ternauwernood
Maar op de lange terugreis
Vroor de jager dood
Zo was volkomen zinloos
Deze lange tocht…
Plattelandsstoet
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.864 Op die donkere dag bespraken we
de kist, de kaarten en de cake
Vandaag voert de stille tocht langs
achteloos weggeworpen boerenhoeven
langs verlaten erven waar geen zon
schijnt en toch de schaduw heerst
Traag stappend proberen we de einder,
waar aarde en hemel raken, te ontlopen
stemmen staken, een enkel gebaar
volstaat in de najaarsstilte…
Zet stil die klokken
gedicht
3.3 met 74 stemmen
50.738 Sluit de piano's, roep met stille trom
de laatste tocht van deze dode om.
Laat een klein vliegtuig boven 't avondrood
de witte boodschap krassen: Hij is Dood.
Doe crêpepapier om elke duivenkraag
en hul de landmacht in het zwart, vandaag.…
Wat ruist er..?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
863 Alsof zo’n tocht nooit anders was
Een route uit een streekatlas
Die ons weer oude waarden showt
Wat meert er aan in het moeras?
Om te genieten van een glas
Daar in de wijngaard op ‘t terras
Met rode wijn en wittebrood
Waar is de dichter in zijn sas?…
Schelp
gedicht
3.2 met 24 stemmen
12.082 Nu je voeten koud zijn geworden
de wreven van je voeten, je enkels, je scheenbenen
nu je de televisie uitzet
en je blik langs de meubels gaat
nu merk je de tocht die over
de vloer trekt, die hoe lang al
aan het trekken is en die je
aan jezelf komt herinneren, in dit huis
uit de schelp in de boekenkast
wentelt het ademhalen van Triton omhoog…
Levenslijn
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
930 zachtjes omsluit je mijn hand
fluistert me terug in dat
wat ooit gebeurde
de wereld verstilt, de tijd laat los
de gevleugelde zingt
een tinteling in mijn hoofd
hij leidt de tocht naar teloorgang
zwarte kraaien
dragen mijn schouders, hun schaduw
wijst het brandpunt
waaruit de sluier het vuur spuwt
waar ik verdronken water draag…
Vakantie
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.782 De plant stond te smeken, geef me toch wat vocht
Ik doe het voor wat druppels, maar sta hier op de tocht
Geef me wat water al is het te duur
Ik sta hier te smachten, dag na dag,uur na uur
Ze zijn op vakantie laten mij hier staan
‘k sta te verbranden hier achter ’t raam.…
Met het oog op leesgemak
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
729 Naar een oplossing heeft ze gezocht
en die kwam, dacht ze, want na een tocht
in de bus naar Roermond,
waar ze 'n bedlampje vond,
heeft ze dat voor een schijntje gekocht.
Het scheen op d'r boek. Ook bij deze
verlichting mislukte het lezen.
De huisarts van Wil
adviseerde een bril
en ze werd naar een oogarts verwezen.…
Homo Sum I
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.935 Ik brak de harten op mijn tocht, zo glorie-vol -.
't Mijn brak mee, maar, nóg schoner dan te voren,
Greep het naar nieuwe, blonde of donkre, lokken;
Liefde vliedt héen thans, maar in haar historie-rol
Sta ik geboekt als het Hart Uitverkoren,
't Hárt dat geen Hárt vond en stierf zonder mókken.…
Het stoppelveld herinneringen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
620 Dezelfde taal, het stoppelveld herinneringen,
de bodemloze vracht van wat je meedraagt op je tocht,
de beelden die doorheen je dromen zingen en
die vervormd toch weer rechtop gaan staan.…
Mijn huis, mijn lichaam.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
700 nissen van
de kamers, opgerakeld
door mijn adem, hoewel
ik vertrokken was blijft
er een vage afdruk op een
leeg matras, die dag
hoeven ze mij niet meer
te zoeken, op beslagen
ruiten verschijnen de
wasem van beeltenissen,
één goede beurt, de ruimte
maakt zich vrij van stof
en van enig spoor waarin
mijn schaduw verscheen, een
tocht…
Oranje voet-vers
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
588 Het voetvolk fietste hem er in
elk goal vergiet met bier gewin,
ook wieler-wachters staan paraat
nadat men over voetbal praat
voor tour en tocht door kokend weer
pendelt men lustig heen en keert
dan zappend bij het voetbal weer.…
Zoom aan de overkant
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 bloeit een bloedende doorn als
tranen in het oog van het labyrint
waarin mijn tocht zich zal herhalen,
symbool van een gestreden strijd.
en het zoete vlees zal sterven,
zullen de witte vlinders lijden
waarmee ik een tijdloze droom
omhul aan de zoom van de overkant.…
Het stoppelveld herinneringen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
486 Dezelfde taal, het stoppelveld herinneringen,
de bodemloze vracht van wat je meedraagt op je tocht,
de beelden die doorheen je dromen zingen en
die vervormd toch weer rechtop gaan staan.…
Brood is dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 JIJ STAPTE
door een deur
op de grond
uit de tijd
die jij vorm gaf
en ik monteer
de posten
om jou heen
zo strak
dat je blijft
klemmen
voorgoed
op een kier
ODIN IN ZWOLLE
kam in zwembroek
tocht op het oog
dat loenste
samen met het andere
kleuren maar moeilijk
kon onderscheiden
vormen des te meer
van dreigende wolken…