1280 resultaten.
Sorry, maar
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
606 Sorry, maar als er geen terugweg is
en mijn falen alsmaar wordt uitgelicht,
vergeef mij dan mijn psychische droefenis
en mijn totaal uitzichtloze uitzicht.…
Figuranten of marionetten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
730 niet meer uit gemakzucht
Staren TV, ellende en ergernis niet van de lucht
Hebben wij nog een stem in ons verdriet
Of gedragen we ons als een absorptievergiet
Het gaat langs ons heen en glijdt van ons af
Het lijkt, dat de interesse geen oplossing gaf
Teleurstelling, angst en agressie tezamen
maakten ons monddood, dat kunnen wij beamen
Vergeef…
Allen
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.843 Misschien is inmiddels gemiddeld 80
worden hier een vergeefse, absurde poging om
eigenlijk de leeftijd van 260 te bereiken, nodig om als enkeling
heel de mensheid te kunnen groeten, gerekend één seconde per
handdruk – oogopslag. (Rekenfouten, excuus, onder meer
onze miljardenaangroei tussen nu en dan werd niet
becijferd.)…
Onbegrijpelijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
548 Jarenlang oefende ik vergeefs.
Lucebert en ook Van Ostayen,
heb ik met aandacht gelezen,
maar het lukt mij maar niet te doen,
wat zij artistiek wel hebben gedaan.
Taal proberen te vernieuwen.
Zinnen creatief verknippen.
Grammaticaregels misverstaan.
Hoofdletters bewust vergeten.…
Hoeveel is niet meer te keren
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
700 zoveel onheil hangt er in de lucht
en hoeveel is niet meer te keren
dat is waarom meeuwen cirkelen rond en rond
vergeefs op zoek naar veilige landingsplaats
maar het komt van overal
zand aan het strand werpt barricades op
en dan de raven... al die raven
een wig is snel geslagen
open handen kunnen vloed niet tegenhouden
die verzwelgt wat…
Mijn logees (Kippekop, Zwartje en Mevrouw)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
399 Kippekop kakelt alle kanten uit
want mijn man volgt weer eens
een eigen waarheid en vergeefs
zoek ik naar stilte
Zwartje zit diep in haar put
te zuchten dat ze stikt
in het donkerende donker
waar het nooit stil is
Zo gaat het niet!
Breng noten en repen chocola!…
Mijn schuld, mijn schuld, mijn grote schuld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 mijn hoofd
dat is ook mijn schuld, mijn grote schuld
daar zal je voor boeten
maar noch mijn geboorte
noch mijn baby zijn die niet
aan moeders borst wilde
noch mijn kind zijn
met aanranding, pedobezoek en
geestelijke godsdienstige, sociaal, maatschappelijke terreur
is mijn schuld, laat staan mijn grote schuld
en de schuldenaars die vergeef…
Bij het nachtelijk vuur van de volle maan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Bij het nachtelijk uur bij volle maan
wordt vergeefs naar geluk gedolven.
Een man alleen, een wolvenman.
Een man, een roofdier ver van huis.
Bij het nachtelijk uur bij een romantisch vuur
voelen wolven zich thuis.
Een man alleen, een wolvenman.
Een man die de weg van de eenzaamheid kent.…
overvleugelen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
578 tollende lijven met groot lawaai de stad in stormden
en alles tot puin was gewalst
toen het licht begon te worden
en een vreemde stilte binnensloop
en jij je in gesnik verloor
en duiven onverstoord koerden
en je rondkeek naar wat over was
en je het lot aan de deur hoorde kloppen
terwijl de meeuwen de lucht doorkliefden
en een merel vergeefs…
VALENTIJN 2022
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 je stellen,
dat ze lief is en beslist een pracht
Ze is ‘t schatje van mijn dromen;
vaak komt ze in ‘t holst der nacht
Slapend hoop ik dat ze zal komen
ze wekt mij ‘s morgens erg zacht
Dan komt haar heerlijk lijfje dus
zachtjes en teer mij toe gekropen
Veelal volgt hierna een lieve kus;
doet zij, wat ik heb liggen hopen
Valentijn, vergeef…
woelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 zo ook de kraaien kraaien om de bomen
die vergeefs de luchten willen aaien.
in het woelen heeft de wereld zich gekeerd.
het werd een zij, zij een het, kruis in het moment.
zij werden nog, begonnen weer elkaar te zijn.
de schoonheid was en had geen kleed meer aan.
het speelt de zee, zij sleurt eraan met macht en maan.…
PÉTANQUE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 roept het vergeefs, want het wil
bij god niet weten wat het heeft gedaan.
Nog nooit faalde het lijflijke geheugen.…
Wereld Alzheimer Dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
753 Vergeet niet wie ik ben en wat ik kon
Als de zon ondergaat in mijn geheugen
blijf dan bij me en streel mijn wangen
Mijn hart weet alles
Vergeef me als ik je niet meer herken
Vertel me gewoon de waarheid en nooit een leugen
Laat me in mijn waarde blijven
als de nacht ons overvalt
Jij was en blijft altijd mijn licht
Mijn baken in de mist…
Liedje voor Conchita
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
604 Hé Conchita
ik lees onbegrip
verwijten en stommiteiten
maar ik voel vooral jouw verdriet
hoe je je afsluit als een oester
om pijn vergeefs te weren
Hé Conchita
je zocht en vond tenslotte
de beste strohalm
waar je leerde om
van jezelf te houden
Lieve meid jij komt er wel
Ik weet het net als jij
ZEKER!…
Dak
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
463 Vergeef me de vraag,
maar veeg de tranen weg—
ze breken het zicht
op wat komt.
Soms wil ik de tijd stilzetten,
de val verzachten
nog voor de grond bestaat.
Een gedachte
op een rand van zink.
Zwaartekracht
onderhandelt niet.
Ik zat op het dak
en zag de dag sterven boven de stad.…
Aarzelend schijnsel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
293 Het licht reikte verder dan de tijd vermocht en zweeg waar het waarom vergeefs om zocht.
Een kleine lamp.
Een bundel.
Nauwelijks meer.
Klein en onbedoeld terneer.
Het waarom ontvouwde licht.…
AFSCHEID
poëzie
2.2 met 31 stemmen
5.788 Indien ik soms u heb bedroefd, vergeef!
Het brandt me op ’t hart bij ’t sneven.
Wij scheiden, ja! maar zien elkander weer,
Waar allen zich verenen.
Daar scheurt de vriend zich van zijn vriend niet meer;
Daar is geklaag noch wenen.
Vaarwel!…
Het kind in mij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
2.083 Nog zoek ik naar de onschuld in mij
toen ik nog was een kind
Vergeefs, want zelfs op de bodem van mijn ziel
is er niets meer, wat mij nog aan mijn kind zijn bindt
Soms dartelt nog het kind in mij,
het speelt, lacht en het huilt
ik was in mijn kind zijn nog vrij
In de slaap moegespeeld en levensvrij
dan gaf ik mijn dromen ruim baan,
luchtkastelen…
Herfst en Hoop
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
831 De herfst verliest haar
bladeren aan de winter,
vergeefs hunkeren ze nog
naar een laatste geborgenheid.
Zachtjes zucht het gras
om zoveel verloren warmte
en weent het talloze dauwdruppels
in een verkild ontwaken .…
Vaarwel, oude vriend...
hartenkreet
3.8 met 30 stemmen
2.929 Vergeef me, oude vriend,
ik heb een brok in mijn keel.
Je hebt dit eigenlijk niet verdiend
maar je kostte me, gewoon teveel...
Stil zit ik in de tuin en zie,
het model door de openstaande deur.
Een volkswagen golf, GTI.
...Het heeft niet eens, jouw mooie kleur...…
Hoog op de kaap
poëzie
4.0 met 16 stemmen
2.550 Hoog op de kaap, waar zich te pletter stoot
De storm, staat 't kustlicht; en zijn rondblik glijdt
Ontzaglijk over zwarte oneindigheid,
Vol hoorbaar hunk'rende, onzichtbare dood -
Een heerser, wiens rustige zekerheid
Tegen zijn gunsteling, de verre boot,
Dwars door kanonnades uit wolkenvloot
Schertsend knipoogt om hun vergeefse strijd.…
Gemist
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.105 de takken hen benauwt
pas na het aftasten worden ze goed beschouwd
als jacht- en rustplaats met een open overzicht
daar wacht het roofdier tot een vette prooi verschijnt
dwingt dan zijn strak gespannen spieren overeind
om te ontladen in een sprong die leven wist
maar dit keer is de buit hem bliksemsnel ontsnapt
en heeft het beest vergeefs…
Discriminaliteit
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
849 De goede man beweert:
'Vergeef me, maar ik heb kritiek
op wie discrimineert.
M'n naasten laten mij niet koud:
de dames én de heren,
omdat ik van hen allen houd.
Waarom discrimineren?'
De man ontmoet alweer een naaste
en neemt 'm mee naar huis.
Omdat-ie rooms is, slaat Van Haasten
voor 't avondmaal een kruis.…
Nieuws
gedicht
4.3 met 65 stemmen
5.870 En luister, verder weg, opnieuw een autobom,
weer achttien huizen waar
's avonds vergeefs gewacht wordt met het eten.
Hoe snel ben ik die doden ook vergeten
voortdurend druk met eigen dagelijks gevaar.…
Binnenvuren
gedicht
2.7 met 258 stemmen
160.208 schemering mij bracht
verbijstering om de dag, haar korte duren
het willen overdoen van verloren uren
het willen tegenhouden van de nacht
een laatste vogel zingt, en in zijn droeve toon
hoor ik de weemoed van mijn eigen klacht:
'k heb niet geheeld wat ik te helen dacht
ik was niet schitterend maar doodgewoon
op wijsheid in mijn hart heb ik vergeefs…
Huivering
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.129 O liefste, vergeef me het verdriet
dat me zo achterjaagt en driest
bij de kladden grijpt en plaagt.
Ik koester het gebed dat je vraagt.
Je ogen vinden zelfs in mij een zon;
je buigt mijn wolken in regenbogen.
Van alle spanning vind je mijn bron
en je uitweg maakt me opgetogen.
Je gezicht glimt een blijde glans.…
loebas en de leegte
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
776 De kalende loebas die leegte bezong
is gister pardoes in een put gevallen
je weet wel, die manker met rijzige wallen,
omdat hij wand’len noch slapen kon
zoals zo vaak als't lot overwon
hoort men kwatongen soms achterklappen
neem lamme Juul nu (vergeef me mijn grappen)
sprak boud dat hij er vrijwillig in sprong
Ik zat in mijn zetel, lekker…
Het kind in mij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
889 Nog zoek ik naar de onschuld in mij
toen ik nog was een kind
Vergeefs, want zelfs op de bodem van mijn ziel
is er niets meer, wat mij nog aan mijn kind zijn bindt
Soms dartelt nog het kind in mij,
het speelt, lacht en het huilt
ik was in mijn kind zijn nog vrij
In de slaap moegespeeld en levensvrij
dan gaf ik mijn dromen ruim baan,
luchtkastelen…
Ik walg nu van die dagen vol van zon
poëzie
2.7 met 17 stemmen
5.196 Ik walg nu van die dagen vol van zon,
Van die zon zelf, die niet wil ondergaan;
Wanneer het nacht was zou ik naast hem staan
En zeggen: Vriend, 't was waar, eerst nu begon
Mij 't leven, àl wat ik eertijds verzon
Was logen, wat ik zei van zon was waan,
En van genot en liefde, - maar, welaan,
Vergeef mij dat ik zó dwaas dwalen kon.…
Tussen de vochtspetters door!
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.592 moeilijk
maar heuvels en bergen
kan men overwinnen
met de innerlijke energie
dat rust op een stam
van vertrouwen en begrip
zullen de wortels stand houden
hoe hard de wind ook waait
nooit, zou ik iemand of iets
laat staan met de bedoeling
om kunnen of mogelijk
te willen kwetsen, geen denken aan
daarom vraag ik tussen
regendruppels door
vergeef…