1045 resultaten.
Schoon schip
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
676 De crisis treft ook de partij van Verdonk
Leden lopen over naar de PVV
Onze Rita ziet, nog altijd recht door zee
Hoe Trots op Nederland naar één zetel slonk
Haar zien te vertrekken is een verlangen
Bij voorbaat bleef de vlag maar half stok hangen
…Rita Verdonk laat zich niet uit het veld slaan, ze maakt schoon schip ondanks dat ze
nog maar…
Onverwacht bezoek
gedicht
1.9 met 56 stemmen
12.678 Hij gaat juist vertrekken.
Van auto's houd ik alleen in de nacht.
Hun harde glans en de kracht van hun
brullende motor, hun draai in
het opspattend grind.
--------------------------------
uit: 'Het Stilteregister', 2006.…
Vingerafdrukken op het venster
gedicht
2.2 met 378 stemmen
44.258 Maar de rivieren
vertrekken alvast. Ze hebben het geruis
uit de zilverfabriek van de zee gehoord.
Dochter naast me voor het raam. Van haar houden
is de gemakkelijkste manier om dit alles te onthouden.
Vogels vinden in de smidse van hun geluid
uit, uit, uit.
-------------------------
uit: 'Ons Erfdeel', 1997.…
Strofen
poëzie
2.3 met 10 stemmen
3.086 Liever is liefde mij dan de geliefde,
liever het lam dan de drachtige ooi,
liever de schicht die de voorhang doorkliefde
dan het vertrek met zijn weeldrige tooi.
Slaap in de schelp van uw marmeren nissen,
goden en helden, door niemand betreurd.
Water en wind zal uw namen uitwissen
tot een geheim waar de nazaat op speurt.…
Zwaard-lelies
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.297 In de oude, bekende vertrekken
Zij pronken en stralen en strekken
Hun vuur-prachtig rood;
Zij staan voor de ramen te gloeden
Als van kardinalen de hoeden,
Van machtigen, groot;
En staan in de hoeken te vlammen
Als pluimen in hellem-kammen
En vanen in oorlogs-nood;
En schaatren diep en schreeuwen
De kreet stil die ging door de eeuwen…
de jongen met het koffertje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
494 met angst bedreigd en ook nog
machteloos vernederd
pijnlijk in zijn hart getroffen
een lange slag
van vele jaren duur
en dan opeens zo moedig
breed en recht de rug
kalm en verzekerd
onbesproken, uitgepraat
onaangekondigd
zijn vertrek
zijn wereld in zijn koffertje
voorgoed
met opgeheven hoofd
vervolgt hij zijn weg
hij trekt zijn…
Eiland*
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
4.358 Van meisje werd je een volwassen vrouw
en met volwassenheid kwam de ontrouw,
jouw vertrek met het eerste beste veer.
Toch is het een onschatbaar godsgeschenk
dat ik nu weer vol warmte aan je denk.…
Zij en ik 80+
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 Haar vertrek heeft mij verrast.
Nu zie ik op tegen het wachten.
16-02-2008…
Jouw moeder Vincent ?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
552 Het was in ons verledentijd
de gewoonte: slechte gewoonte
dat vaders hun steun en toeverlaat
met breiwerk achter de kachel verwezen
de voorgrond het bed en fornuis
de kinderen en alles dat er aanhing
behoorde bij moeder
bijzonder dat werkezels langer leven
blijkbaar kunnen mannen die druk niet aan
vertrekken eerder naar de eeuwigheid
dan…
Stroomgebied
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
801 voorbij de datumgrens
in de lage tonen van de rivier
worden dagen korter
fladdert een verwaaide wens
nog eenmaal buitendijks te gaan
haar verkalkte aderen
vertrekken geen spier
verzanden in kribbige oevers
waar dammen naderen
en overlaten in lot berusten
weeën van waterstand
kabbelen tegen het plankier
schuren in hun verval
door tamelijk…
De kooi
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.565 Ik voel de lust te reizen, te verhuizen,
of schepen fluiten die vertrekken gaan,
als in het najaar, in de koffiehuizen,
weer gladiolen op de tafels staan.
Ik weet: nu zijn de velden zonder koren,
van dag tot dag wordt dieper groen de wei
en scheert de zwaluw sneller rond de toren,
de gentiaan bloeit in't moeras der hei.…
venster op de wereld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 liederen over het verlangen
om er niet te zijn
te verdwijnen in de zwarte
golven van de nachtelijke zee
uren onder die kastanjeboom
niemand staat stil bij dit
venster op de wereld
gesloten gordijnen sluiten
zonlicht en duisternis buiten
de man staakt zijn lied
hij strijkt langs de groeven
van zijn gezicht
maakt zich op voor vertrek…
kalveren
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
464 Kwetsbaar als weke fontanellen denk ik
als de auto's vertrekken en hun koplampen
ons mededogen voorgoed verblinden…
eens maar nooit weer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
541 we voeren van Calais
naar Dover
zeilden zeeziek met
flinke tegenwind
later het vertrek
per postkoets
naar Londen:
de hemel beware me
de postiljon rekende
woekerprijzen
16 pond sterling en
vergeet de toltarieven niet
het was een fraaie route
door een aangenaam
landschap dankzij
het groene weideland
Rochester en
Canterburry…
Lekker Bij Elkaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 kom jongens
kom lekker bij elkaar
samen staan we sterk
meer ogen om gevaar te zien
ook al vindt men dat maar
vreemd en raar misschien
samen een wolk aan het zwerk
lekker kletsen met elkaar
en elkaar wijzen op de plekken
waar je jezelf het beste van
voedsel kunt voorzien
of om samen te vertrekken
en veiliger bovendien
zo doen en overleven…
Onvermijdelijk onverwacht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
413 Wij waren zo lang zo gelukkig saam,
Dat toen ’t afscheid kwam nabij,
Wijl jij onverbiddelijk dood zou gaan,
Ik het zo lang als kon wilde rekken,
Jij ’t niet tegenhouden kon,
En uit ’t leven moest vertrekken.…
Spielereien I+II
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
286 .
__2__
Deuren sloten ramen
licht dat meebewoog
gelijk met het vertrek
maar de schaduw bleef
hangen aan haar haakjes
in die verstilde hoek
waar ik nog altijd zit
blijf vasthouden
aan trouw.
Sloten ramen deuren
onbewogen
te donker wacht ik
op een andere vorm
van verschijnen
een volgende
zij.…
Laat je me?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
71 naar jou, ver weg in huis
de geluiden blijven onderweg
ergens hangen - je bidt
als een vogel en ineens
duiken er vragen op
mij, die me verlammen
(Soms zijn het jouw handen
..om mijn borsten of jouw mond
..jouw zuigende mond)
Het plafond is leeg, niets
te zien, alleen te voelen
maar ik geef geen kik
Ik hoor jouw voetstappen
vertrekken…
DE SMOKKELAAR
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
17 Door bosranden omgeven
kijkt de boerderij van eens
over weiden vol vee en wild
is thans een geliefd spijshuis
waar men in alle rust geniet
tussen en onder steunbalken
van de gewezen stal
dit oord van smullend verpozen
was ooit voor smokkelaars
een huis van samenkomst
en voorzichtig vertrek
om langs verborgen bospaadjes
Nederlandse boter…
Schiereiland
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.566 Het vertrek verrast me in een oogwenk
Ergens in de lente wanneer de dag twijfelt
tussen ontwaken en de sluimer van paarse wolken.
Ergens waar de zigeunerkoningin vlucht in haar paleis,
bedwelmd door de zeelucht.
Geplunderd door de kalme piraat.
Achteraf meet ik mijn maskerschade op.…
Aangeschoten wild
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.351 Alleen de vooroordelen waren al een hel;
een belemmering voor haar vertrek, dat weet ze wel.
Wanneer hij haar laatste moed nu had verdreven
had ze beter meteen om euthanasie kunnen vragen.…
Overlevering
gedicht
3.4 met 22 stemmen
10.352 Hoe je in mijn hand ging liggen
om te vertrekken naar de lente.
Zo is overlevering altijd het maken van
herinnering.…
Mus
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.446 Als een mus die me plotseling aankijkt en weer wegvliegt nergens heen,
wil ik voorgoed vertrekken als iemand die je kende en voorgoed verdween,
me verbergen om de dingen die je zei want ik las het nooit in je ogen,
de liefde voerde mee…gaf me geluk of heeft me bedrogen,
tranen op het kussen van de vorige nacht doen mij m’n adem benemen,
kijk…
De drinker
gedicht
2.3 met 440 stemmen
71.792 De trage kamer groet hij, het vertrek
van zitkuil, eethoek, suite,
tot hij ze niet meer ziet.
Hij sluit de ogen, wacht.
Hij groet de zachte nacht, die langzaam,
langzaam, hem de laatste tonen van
gedachten horen doet.
De leegte groet hij,
toevluchtsoord.…
En leefde er
gedicht
3.0 met 2 stemmen
5.350 Dadelijk hield ik je vast
tot je, precies, gedegen,
dood tot vertrek zou bewegen.
Ik veeg mijn natte vel droog,
kijk langs de spiegels omhoog
tot waar zij de zoldering raken,
sta op en verlaat de zaak.
---------------------------------------
uit: 'De kracht van verlamming', 1988.…
Herfst waarden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 veerkrachtig 't water oversteek
zijn het al de uiterwaarden die
hier dravende in kuddes fascineren
Natuur, haar eb en vloed
bij hoog en lage waterstanden
ontplooit het land
langs dijken kleiend tot het zand
knedend met haar handen
Nu dit seizoen het groen laat krimpen
daardoor de zomer laat vervagen
zijn ganzen voor hun vertrek…
Schemering is het doodgaan
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.959 Schemering is het doodgaan en vertrekkend
begeven van dingen die zijn gegleden
mee met de dag, en steunden als vertrouwdheden,
en waren als scheidingen, wegen behekkend.…
monsterlijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 vooruit gezet
veredeld tot een grotere
beslissing dan geloof
je denken laat
het gaat niet over jou of mij
of wat we vinden in ‘t totaal
de wereld draait door en
het verhaal
beschrijft twee kanten
alle kranten staan nu vol
van dit vertrek
en van een man wiens nek
zich wit wast
in de haren van een valse god
‘tot dan’ zeg ik, ‘tot…
Stiltecentrum
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 mijn schouders valt een last
Buiten trekt de mist voorbij
De gevoelens in mijn hart nabij
Licht ontroerd door de muziek
Neem ik waar de kleuren
Alsook de milde akoestiek
Vele opgeschreven woorden
In een gedenkboek vastgelegd
Niet om ooit te beantwoorden
Maar puur en oprecht
De tijd lijkt hier stil te staan
Gelijk als een stilleven
Na vertrek…
over het lopen
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
604 intussen woon ik al zo lang in de beweging
het lopen neemt de vorm aan
van mijn lichaam
nestelt
in mijn hoofd
maar waarom ik loop
je zoekt in je gedachten
vrijheid, verdriet, heimwee
en herkomst
en de eenzaamheid
om bij de bomen, de zee,
het veld, de hemel te zijn
en niet alleen
moest je vertrekken en
aankomen
de tussenliggende…