Alle inzendingen over vertrekken

1035 resultaten.

Sorteren op:

Strofen

poëzie
2.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.086
Liever is liefde mij dan de geliefde, liever het lam dan de drachtige ooi, liever de schicht die de voorhang doorkliefde dan het vertrek met zijn weeldrige tooi. Slaap in de schelp van uw marmeren nissen, goden en helden, door niemand betreurd. Water en wind zal uw namen uitwissen tot een geheim waar de nazaat op speurt.…

Zwaard-lelies

poëzie
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.297
In de oude, bekende vertrekken Zij pronken en stralen en strekken Hun vuur-prachtig rood; Zij staan voor de ramen te gloeden Als van kardinalen de hoeden, Van machtigen, groot; En staan in de hoeken te vlammen Als pluimen in hellem-kammen En vanen in oorlogs-nood; En schaatren diep en schreeuwen De kreet stil die ging door de eeuwen…

de jongen met het koffertje

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 494
met angst bedreigd en ook nog machteloos vernederd pijnlijk in zijn hart getroffen een lange slag van vele jaren duur en dan opeens zo moedig breed en recht de rug kalm en verzekerd onbesproken, uitgepraat onaangekondigd zijn vertrek zijn wereld in zijn koffertje voorgoed met opgeheven hoofd vervolgt hij zijn weg hij trekt zijn…

Eiland*

netgedicht
4.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 4.358
Van meisje werd je een volwassen vrouw en met volwassenheid kwam de ontrouw, jouw vertrek met het eerste beste veer. Toch is het een onschatbaar godsgeschenk dat ik nu weer vol warmte aan je denk.…

Zij en ik 80+

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
Haar vertrek heeft mij verrast. Nu zie ik op tegen het wachten. 16-02-2008…

Jouw moeder Vincent ?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
Het was in ons verledentijd de gewoonte: slechte gewoonte dat vaders hun steun en toeverlaat met breiwerk achter de kachel verwezen de voorgrond het bed en fornuis de kinderen en alles dat er aanhing behoorde bij moeder bijzonder dat werkezels langer leven blijkbaar kunnen mannen die druk niet aan vertrekken eerder naar de eeuwigheid dan…

Stroomgebied

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 801
voorbij de datumgrens in de lage tonen van de rivier worden dagen korter fladdert een verwaaide wens nog eenmaal buitendijks te gaan haar verkalkte aderen vertrekken geen spier verzanden in kribbige oevers waar dammen naderen en overlaten in lot berusten weeën van waterstand kabbelen tegen het plankier schuren in hun verval door tamelijk…
Iniduo28 juli 2013Lees meer >

De kooi

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.565
Ik voel de lust te reizen, te verhuizen, of schepen fluiten die vertrekken gaan, als in het najaar, in de koffiehuizen, weer gladiolen op de tafels staan. Ik weet: nu zijn de velden zonder koren, van dag tot dag wordt dieper groen de wei en scheert de zwaluw sneller rond de toren, de gentiaan bloeit in't moeras der hei.…

venster op de wereld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 580
liederen over het verlangen om er niet te zijn te verdwijnen in de zwarte golven van de nachtelijke zee uren onder die kastanjeboom niemand staat stil bij dit venster op de wereld gesloten gordijnen sluiten zonlicht en duisternis buiten de man staakt zijn lied hij strijkt langs de groeven van zijn gezicht maakt zich op voor vertrek…
J.Bakx16 september 2015Lees meer >

kalveren

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 464
Kwetsbaar als weke fontanellen denk ik als de auto's vertrekken en hun koplampen ons mededogen voorgoed verblinden…

eens maar nooit weer

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
we voeren van Calais naar Dover zeilden zeeziek met flinke tegenwind later het vertrek per postkoets naar Londen: de hemel beware me de postiljon rekende woekerprijzen 16 pond sterling en vergeet de toltarieven niet het was een fraaie route door een aangenaam landschap dankzij het groene weideland Rochester en Canterburry…
J.Bakx3 december 2021Lees meer >

Lekker Bij Elkaar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 576
kom jongens kom lekker bij elkaar samen staan we sterk meer ogen om gevaar te zien ook al vindt men dat maar vreemd en raar misschien samen een wolk aan het zwerk lekker kletsen met elkaar en elkaar wijzen op de plekken waar je jezelf het beste van voedsel kunt voorzien of om samen te vertrekken en veiliger bovendien zo doen en overleven…
catrinus12 november 2023Lees meer >

Onvermijdelijk onverwacht

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 413
Wij waren zo lang zo gelukkig saam, Dat toen ’t afscheid kwam nabij, Wijl jij onverbiddelijk dood zou gaan, Ik het zo lang als kon wilde rekken, Jij ’t niet tegenhouden kon, En uit ’t leven moest vertrekken.…
Joris Olivier22 december 2025Lees meer >

Spielereien I+II

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 286
. __2__ Deuren sloten ramen licht dat meebewoog gelijk met het vertrek maar de schaduw bleef hangen aan haar haakjes in die verstilde hoek waar ik nog altijd zit blijf vasthouden aan trouw. Sloten ramen deuren onbewogen te donker wacht ik op een andere vorm van verschijnen een volgende zij.…

Laat je me?

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 71
naar jou, ver weg in huis de geluiden blijven onderweg ergens hangen - je bidt als een vogel en ineens duiken er vragen op mij, die me verlammen (Soms zijn het jouw handen ..om mijn borsten of jouw mond ..jouw zuigende mond) Het plafond is leeg, niets te zien, alleen te voelen maar ik geef geen kik Ik hoor jouw voetstappen vertrekken…
Zywa25 september 2026Lees meer >

DE SMOKKELAAR

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 17
Door bosranden omgeven kijkt de boerderij van eens over weiden vol vee en wild is thans een geliefd spijshuis waar men in alle rust geniet tussen en onder steunbalken van de gewezen stal dit oord van smullend verpozen was ooit voor smokkelaars een huis van samenkomst en voorzichtig vertrek om langs verborgen bospaadjes Nederlandse boter…
Han Messie16 november 2026Lees meer >

Schiereiland

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.566
Het vertrek verrast me in een oogwenk Ergens in de lente wanneer de dag twijfelt tussen ontwaken en de sluimer van paarse wolken. Ergens waar de zigeunerkoningin vlucht in haar paleis, bedwelmd door de zeelucht. Geplunderd door de kalme piraat. Achteraf meet ik mijn maskerschade op.…
Wimper14 juni 2003Lees meer >

Aangeschoten wild

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.351
Alleen de vooroordelen waren al een hel; een belemmering voor haar vertrek, dat weet ze wel. Wanneer hij haar laatste moed nu had verdreven had ze beter meteen om euthanasie kunnen vragen.…

Overlevering

gedicht
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 10.352
Hoe je in mijn hand ging liggen om te vertrekken naar de lente. Zo is overlevering altijd het maken van herinnering.…

Mus

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.446
Als een mus die me plotseling aankijkt en weer wegvliegt nergens heen, wil ik voorgoed vertrekken als iemand die je kende en voorgoed verdween, me verbergen om de dingen die je zei want ik las het nooit in je ogen, de liefde voerde mee…gaf me geluk of heeft me bedrogen, tranen op het kussen van de vorige nacht doen mij m’n adem benemen, kijk…

De drinker

gedicht
2.3 met 440 stemmen aantal keer bekeken 71.792
De trage kamer groet hij, het vertrek van zitkuil, eethoek, suite, tot hij ze niet meer ziet. Hij sluit de ogen, wacht. Hij groet de zachte nacht, die langzaam, langzaam, hem de laatste tonen van gedachten horen doet. De leegte groet hij, toevluchtsoord.…

En leefde er

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.350
Dadelijk hield ik je vast tot je, precies, gedegen, dood tot vertrek zou bewegen. Ik veeg mijn natte vel droog, kijk langs de spiegels omhoog tot waar zij de zoldering raken, sta op en verlaat de zaak. --------------------------------------- uit: 'De kracht van verlamming', 1988.…

Herfst waarden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 637
veerkrachtig 't water oversteek zijn het al de uiterwaarden die hier dravende in kuddes fascineren Natuur, haar eb en vloed bij hoog en lage waterstanden ontplooit het land langs dijken kleiend tot het zand knedend met haar handen Nu dit seizoen het groen laat krimpen daardoor de zomer laat vervagen zijn ganzen voor hun vertrek…

Schemering is het doodgaan

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.959
Schemering is het doodgaan en vertrekkend begeven van dingen die zijn gegleden mee met de dag, en steunden als vertrouwdheden, en waren als scheidingen, wegen behekkend.…

monsterlijk

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
vooruit gezet veredeld tot een grotere beslissing dan geloof je denken laat het gaat niet over jou of mij of wat we vinden in ‘t totaal de wereld draait door en het verhaal beschrijft twee kanten alle kranten staan nu vol van dit vertrek en van een man wiens nek zich wit wast in de haren van een valse god ‘tot dan’ zeg ik, ‘tot…

Stiltecentrum

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
mijn schouders valt een last Buiten trekt de mist voorbij De gevoelens in mijn hart nabij Licht ontroerd door de muziek Neem ik waar de kleuren Alsook de milde akoestiek Vele opgeschreven woorden In een gedenkboek vastgelegd Niet om ooit te beantwoorden Maar puur en oprecht De tijd lijkt hier stil te staan Gelijk als een stilleven Na vertrek…
M. Bos24 oktober 2017Lees meer >

over het lopen

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 604
intussen woon ik al zo lang in de beweging het lopen neemt de vorm aan van mijn lichaam nestelt in mijn hoofd maar waarom ik loop je zoekt in je gedachten vrijheid, verdriet, heimwee en herkomst en de eenzaamheid om bij de bomen, de zee, het veld, de hemel te zijn en niet alleen moest je vertrekken en aankomen de tussenliggende…

Waterkuil

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 464
Vier orgels vertrekken tezamen Ze schrijden met slepende benen manmoedig maar moeizaam Ze hebben de hoeden van hoger gezag op Hun sleepbenen reiken naar achteren, langer en dunner Hun schouders zakken steeds schuiner naar voren Ze vallen, de hoge pijphoeden kruipen vooruit met armen zwaaiend en maaiend door slap wordend zand dat vermoddert…
Zywa29 november 2021Lees meer >

meerwaarde

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
het pad meegaand maar zompig er ligt een steen om zich aan te stoten te bezeren aan verwondering over paarden in de wei, gevangen door zwak intredend ongenoegen maakt dit prikkelbaar, zijn het de haastige pijlen, gepatineerd maar onomkeerbaar ten tijde van hervinden, afgevangen in het kader van een soort eindstation keer ik om, vertrek…
Iniduo14 december 2024Lees meer >

Waar zij bestond

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 388
ik dwaal door stille kamers van haar huis waar zij mij had ontmoet en ik werd gekust ze troostte mij en stelde mij gerust het onderkomen voelde als mijn thuis om haar te bereiken was een zware weg waar ik samenwoonde met haar gebrek ik streek de vouwen glad in ons vertrek waar ik verbleef zonder enig overleg nu ik er ben geniet ik van het…